"Dil gölgesi"nde bir Åair - ElazÄ±Ä Ä°zzetpaÅa Vakfı
"Dil gölgesi"nde bir Åair - ElazÄ±Ä Ä°zzetpaÅa Vakfı
"Dil gölgesi"nde bir Åair - ElazÄ±Ä Ä°zzetpaÅa Vakfı
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
ÖMER KEMİKSİZ<br />
Ne vakit sahura kalksam,<br />
<strong>bir</strong> iftar sofrasında<br />
ezanı beklesem, teravih<br />
namazı için evden<br />
çıksam, bayram sabahı<br />
kapımı çalan çocuklarla<br />
göz göze gelsem,<br />
bayram ziyaretleri<strong>nde</strong><br />
büyüklerimin elini<br />
öpmek için davransam<br />
aklıma hep o çocukluk<br />
günlerimin ramazanları<br />
gelir ve şimdilerde sıkça<br />
duyduğumuz “Nerede<br />
o eski ramazanlar”<br />
sözü<strong>nde</strong>ki özlenen<br />
eski ramazanların o<br />
ramazanlar olduğunu<br />
düşünürüm.<br />
Ramazana günler kala evimizde tatlı <strong>bir</strong><br />
telaş başlardı. Her taraf baştan aşağı temizlenir,<br />
bu esnada ayakaltında dolaşmamızı istemeyen<br />
büyüklerimiz, bizleri evin dışına gö<strong>nde</strong>rmenin<br />
planlarını yaparlardı. Açılan yufkalar, biz<br />
çocukların ulaşamayacakları yerde saklanırdı. Ne<br />
olduğunu o zamanlar pek anlamasak da bu koşuşturmaca<br />
hoşumuza giderdi, eğlenirdik. Ramazan<br />
geliyor derlerdi bize. Biz, çocuk aklımızla gelenin<br />
<strong>bir</strong> misafir olduğunu düşünür, nasıl <strong>bir</strong>i olduğunu<br />
merak eder dururduk. Oruç tutmanın anlamını<br />
bilmezdik. Tutmak deyince somut olarak elle<br />
kavramayı gözümüzde canlandırdığımız <strong>bir</strong> dönemdeydik.<br />
Büyüklerden dinlediğimiz kadarıyla<br />
oruca <strong>bir</strong> “mana” yüklemeye çalışıyorduk.<br />
Çocukluğumuzun ramazanları hep kış günlerine<br />
rastlardı. Soğuk kış geceleri<strong>nde</strong> sahura kalkmak<br />
bize hep zor gelirdi. Akşam yatmadan önce<br />
kahramanlık gösterip sabahleyin kesin uyanacağımızı<br />
ve ertesi gün oruç tutacağımızı söylesek de<br />
o vakit geldiği<strong>nde</strong> yan çizmeye başlardık. Kar yağınca<br />
köyümüzün elektrikleri –özellikle gecelerisık<br />
sık kesilirdi. Gaz lambasının ışığı ve kokusu<br />
altında kalktığımız sahurlarda uyku sersemliğiyle<br />
kardeşler arası çarpışmalar sıkça yaşanan kazalardandı.<br />
Her ne kadar soğuk suyla yüzümüzü<br />
yıkasak da sofraya oturduğumuzda gözlerimizden<br />
uykunun aktığı hemen belli olurdu. Sabah ezanını<br />
duyar duymaz bütün lokmalar olduğu gibi sofraya<br />
bırakılır, oruç başlardı. Ezana yakalanmadan su<br />
içmek ve oruca niyet etmek için acele ediyorduk.<br />
57<br />
eylül-ekim-kasım<br />
2010