Tess GERRITSEN KAN GÖLÜ Orijinal adı : Blood ... - Kitabxana
Tess GERRITSEN KAN GÖLÜ Orijinal adı : Blood ... - Kitabxana
Tess GERRITSEN KAN GÖLÜ Orijinal adı : Blood ... - Kitabxana
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Çukurda kazı yapanlardan biri bağırdı: "Bir şey daha bulduk!"<br />
Lucy diz boyundaki çukura atl<strong>adı</strong> ve bir el feneri istedi.<br />
"Đşte orada," dedi kazıcı toprağı bir mala yardımıyla hafifçe itekleyerek. "Sanırım bir kafatası daha."<br />
"Tamam, hadi yavaşça çıkartalım," dedi Lucy eldivenlerini giyerek.<br />
Kazıcı malasının ucunu toprağa derin bir şekilde batırarak bir tutam balçıkla beraber nesneyi çıkardı<br />
ve Lucy'nin ellerine bıraktı. Çukurdan çıkarak dizlerinin üzerine çöktü ve elindeki hazineyi özel<br />
muşambanın üzerine yerleştirdi.<br />
Aslında bu bulunan ikinci kafatasıydı. Lucy, kafatasını ışığın altına tutarak dişlerini incelemeye<br />
başl<strong>adı</strong>.<br />
"Bir çocuk daha. Yirmi yaş dişleri çıkmamış," dedi, "azıdişleri var ama dolgu yok."<br />
"Yani dişçi görmemişler," dedi Clarie.<br />
"Evet. Bunlar eski kemikler, ki Lincoln, bu senin için iyi bir şey, aksi halde aktif bir cinayet davan<br />
olurdu."<br />
"Bu da nereden çıktı"<br />
Lucy kafatasını elinde çevirip tam ışığın altına tuttu. Merkezdeki çukurluktan kafatasının her yerine<br />
yayılan çatlaklar rahatlıkla görülebiliyordu. Kafatası, kaşığımızın arkasıyla üzerine vurduğumuzda<br />
çatlayan az pişmiş bir yumurtayı andırıyordu.<br />
"Hiç şüphem yok," dedi Lucy, "bu çocuk vahşice katledilmiş."<br />
Bir çağrı cihazının ötmeye başlamasıyla sessizlik bozuldu. Bu sessiz ormanın içinde çağrı cihazının<br />
elektronik sesi insanı gerçek zamana geri getiriyordu. Clarie de, Lincoln de farkında olmadan aynı<br />
anda çağrı cihazlarına uzandı. "Benimki," dedi Lincoln çağrısına bakarken.<br />
Lincoln tek kelime etmeden aceleyle arabasına doğru gitmeye başl<strong>adı</strong>. Bir iki saniye sonra ilerleyen<br />
aracın sireninin ışıkları ağaçlarda yansımaya başlamıştı.<br />
"Acil bir durum olmalı," dedi Clarie.<br />
Memur Pete Sparks çoktan olay yerine varmıştı. Yaşlı Vern Fuller'i, silahını indirmeye ikna etmeye<br />
çalışıyordu. Gece çoktan çökmüştü. Durumda Lincoln'un gözüne çarpan ilk şey Pete'in arabasının<br />
önünde hararetle tartışan iki figürdü. Lincoln Vern'in evinin önüne park ederek hemen arabasından<br />
indi. Meleyen koyunlar ve durmadan gıdaklayan tavukları duyabiliyordu. Đşlemekte olan bir çiftliğin<br />
doğal sesler....<br />
"Silaha ihtiyacın yok Vern," diyordu Pete. "Sen evine gir. Olayla biz ilgileniriz."<br />
"Geçen sefer ilgilendiğiniz gibi mi"<br />
"Geçen sefer hiçbir şey bulam<strong>adı</strong>k."<br />
"Lanet olsun! Çünkü buraya gelmeniz çok uzun sürdü."<br />
"Sorun nedir" diye araya girdi Lincoln.<br />
"Sen şerif Kelly misin" dedi Vern ona dönerek. "O zaman bu bu çocuğa, tek korunmam olan<br />
silahımı ona vermeyeceğimi söyle."<br />
"Onu bana vermeni istemiyorum,"dedi Pete üzgün bir sesle, "tek istediğim onu her fırsatta eline<br />
alıp sağa sola sallamaman. Đçeri gir, tüfeğini yerine koy. Böylece kimseye bir zarar gelmez."<br />
'Bence bu çok iyi bir fikir," dedi Lincoln. "Neyle uğraştığımızı bilmiyoruz, o yüzden içeri gir ve kapıyı<br />
kilitle Vern. Telefonun yanına otur, çünkü her an seni arayarak senden destek isteyebiliriz."