koah akut ataÄında farklı steroid dozlarının solunum fonksiyonları ...
koah akut ataÄında farklı steroid dozlarının solunum fonksiyonları ...
koah akut ataÄında farklı steroid dozlarının solunum fonksiyonları ...
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
46<br />
hastaya 72 saat boyunca 6 saatte bir 0.5 mg/kg/gün dozunda metilprednizolon<br />
tedavisi uygulanmıştır. Yirmi iki hastaya ise plasebo (İ.V) uygulanmıştır. Steroid<br />
alan grupta prebronkodilatör ve postbronkodilatör FEV 1 ’de daha fazla bir düzelme<br />
gözlenmiştir. Steroid alan grupta bronkodilatör öncesi ve bronkodilatör sonrası<br />
ölçülen akım hızlarında ise daha fazla düzelme (72. saatte ≥ %40 artış) gözlenmiştir<br />
(10).<br />
Yine <strong>steroid</strong>in FEV 1 düzeyini artırdığını gösteren Thompson ve ark.nın<br />
yaptığı çalışmada, KOAH atağı nedeniyle ayakta tedavi edilen hastalarda, atak<br />
öncesi tedavinin devamı ve kısa etkili beta agonist tedavisine ilave olarak 13 hastaya<br />
oral prednizon, 14 hastaya plasebo verilmiştir. Meteproterenol inhalasyonundan 15<br />
dakika sonra beklenene göre FEV 1 oranı % 60’dan düşük ve FEV 1 /FVC % 65’den<br />
düşük olan hastalar çalışmaya alınmıştır. Üçer gün süreyle 60, 40 ve 20 mg/gün<br />
dozunda oral prednizon tedavisi uygulanmış; ilaç alan grupta 10. günde PaO 2 artışı %<br />
26.2 oranında iken plasebo grubunda bir değişim saptanmamıştır. Çalışma sonunda<br />
10. günde FEV 1 artışı ilaç grubunda % 36.9 iken plaseboda % 1.0 bulunmuştur. Oral<br />
<strong>steroid</strong> ile tedavi edilen grupta PaO 2 ’de, alveoloarteriyel gradiyentte, PEF ve FEV 1<br />
düzeyinde artış gözlenmiş, tedavi yetmezliğinde ve dispnede azalma saptanmıştır.<br />
Bizim çalışmamızda grup 1 hastaları başlangıçta 1 mg/kg/gün <strong>steroid</strong> aldıkları ve doz<br />
giderek azaltıldığı için uygulanan <strong>steroid</strong> tedavisi bu çalışmaya benzerdi; ancak<br />
çalışmamızda FEV 1 ’de 10. günde % 18.65’lik bir artış, PaO 2 ’de ise % 7.2 artış<br />
saptanmıştır. Çalışmamıza alınan hastaların FEV 1 < %50 olmasına karşın bu<br />
çalışmada FEV 1 < % 60 olan hastaların çalışmaya dahil edilmesi, farklı sonuçlar elde<br />
edilmesinde etkili olabilir.<br />
Çalışmamızda ilk 2 gün 12 saatte bir, daha sonra 3, 5, 7 ve 10. günlerde<br />
alınan arteryel kan gazı analizinde her iki grupta da PaO 2 düzeyinde artış saptanmış,<br />
ancak gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. PaCO 2<br />
düzeylerinde ise yüksek doz <strong>steroid</strong> alan grupta daha fazla düşüş izlenmesine karşın,<br />
bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.<br />
Niewoehner ve ark.nın 271 hastada yaptığı SCCOPE çalışmasında, <strong>steroid</strong><br />
alan iki grup hasta (tedavi süresi 2 veya 8 hafta) plasebo ile karşılaştırılmıştır. Seksen<br />
hasta 8 hafta, 80 hasta 2 hafta <strong>steroid</strong> tedavisi almış, 111 hasta ise plasebo almıştır.