instabil intertrokanterik femur kırıklarında proksimal femoral çivi ...
instabil intertrokanterik femur kırıklarında proksimal femoral çivi ...
instabil intertrokanterik femur kırıklarında proksimal femoral çivi ...
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Femur <strong>intertrokanterik</strong> kırıkların sınıflandırmasında Tronzo, Boyd-Griffin, Evans,<br />
Jensen, AO gibi çeşitlilik olması kırık değerlendirilmesi ve tedavi protokolünde hala netlik<br />
kazanılmamasından ileri gelmektedir. Literatürde güncel olarak en sık kullanılan<br />
sınıflandırmalar Evans ve AO dur. Bizde olgu serimizde stabilitenin daha objektif<br />
değerlendirildiğini düşündüğümüz AO sınıflandırmasını kullandık.<br />
Đntertrokanterik kırıkların cerrahi tedavisi için birçok implant modeli geliştirilmiştir.<br />
Stabil kalça kırığında kayıcı plak vidalar önceliğini korumakta ise de <strong>instabil</strong> kırıklarda<br />
kullanılacak implantlar tartışmalıdır, (15,26,30).<br />
McLaughlin ve diğer iki parça plak-vida kombinasyonları kullanıldığı zaman oluşan<br />
teknik yetersizliklerin oranı çeşitli serilerde %23-50 arasında bildirilmiştir. Bu<br />
komplikasyonların 1/3’ü çivinin kemikden sıyrılması ve <strong>femur</strong> başını delerek asetabuluma<br />
girmesidir. Geri kalan 2/3’ü plak-çivi birleşim yerinde eğilme, kırılma, ve varus deformitesi<br />
gibi implant yetersizliğine bağlı olarak gelişmiştir. Biyomekanik çalışmalarda; 30 kg dan<br />
fazla yük verildiğinde McLaughlin plak-çivi birleşim yerinde gevşeme ve bükülme olduğu<br />
gözlenmiştir, (45,58). Normal yürüme esnasında kalça eklemine vücut ağırlığının 3-5 misli<br />
yük binmektedir. Bu nedenle bu materyalin <strong>instabil</strong> <strong>intertrokanterik</strong> kırıklarda kullanımı<br />
uygun değildir ve terk edilmiştir, (49).<br />
Sabit açılı Jewett plak-çivilerin teknik yetersizlik oranı çeşitli serilerde %14-51<br />
oranında değişmektedir, (48,49). Jewett plak çivileri 100 kg lık bir yüke dayanabilmektedir.<br />
Bu cihaz ile oluşan komplikasyonların büyük kısmı çivi ucunun osteoporotik kemik içinde yer<br />
değiştirmesi ve kemiği delerek dışarı ekstrüde olmasına bağlıdır. Bu komplikasyonları<br />
önlemek için kısa çivili Jewett plakları kullanılmış ancak bu durumda da kısa çivinin baş ve<br />
boyunu iyi tespit edememesi sonucu olguların büyük çoğunluğunda koksa vara gelişmiştir.<br />
Sonuç olarak Jewett plak çivileride bu tip kırıkların tedavilerinde önerilmemektedir, (48,49).<br />
1967’de Dimon ve Hugston <strong>instabil</strong> <strong>intertrokanterik</strong> kırıklardaki anatomik<br />
redüksiyonun zorluklarını görerek ve ameliyattan sonraki redüksiyon kayıplarını göz önünde<br />
bulundurarak anatomik olmayan medial deplasman osteotomisini uygulamaya başlamışlardır.<br />
Bu kırık yerindeki stabiliteyi arttırmakta ve erken yük vermeye imkan sağlamaktadır.<br />
Osteotomi Jewett çivisi gibi sabit açılı çiviler ile yapıldığında mekanik ve teknik yetersizlik<br />
oranı %30’a çıkmakta, kayıcı kompresif çiviler kullanıldığında ise %10’a düşmektedir,<br />
(23,30). Ayrıca bu osteotomi sonrası tüm olgularda 1-2.3 cm arasında kısalık olmakta; bu da<br />
topallamaya neden olmaktadır, (24).<br />
61