T.C. BALIKESİR ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ ...
T.C. BALIKESİR ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ ...
T.C. BALIKESİR ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ ...
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
İş ortamındaki stres, bireyin becerisine ve iş görme gücüne yardımcı olan bir<br />
coşku, bir enerji şeklinde bireye fayda sağlıyorsa iyi strestir. Bu stres, bireyin örgüte<br />
bağlanmasına ve örgütün başarısı yönünde faaliyette bulunmasına olanak<br />
sağlamaktadır. Bireye baskı yaratan, sağlığı için tehdit oluşturan ve bu nedenle de<br />
denetim altına alınması gereken stres ise kötü strestir. Stresin denetim altına<br />
alınabilmesi için ilk yapılacak şey, kuşkusuz stres yaratan etmenleri tanıma ve bunları<br />
zarar vermeyecek düzeye indirgemedir(Şenyiğit, 2004: 104).<br />
Çalışma yaşamında iş başarısı açısından stres olgusu değerlendirildiğinde<br />
dört işlevsel ilişkinin önemli olduğu görülmektedir. Bu dört işlevsel ilişkiden ilki; işin<br />
temel bir stres kaynağı olmasıdır. Stresin çalışanların yeteneklerini sınırlayıcı ve<br />
zorlayıcı bir etki yapması ikinci işlevsel ilişkiyi oluşturmaktadır. Diğer bir ilişki ise işin<br />
dışındaki bazı faktörlerden kaynaklanan stres etmenlerinin belli bir süre içerisinde işte<br />
de etkili olmaya başlamasıdır. Kişinin yaptığı işle beraber bazı stresli durumları da<br />
azaltmaya veya ortadan kaldırmaya çalışması da dördüncü işlevsel ilişki olarak ele<br />
alınabilmektedir. Bu ilişkilerden şu sonucu çıkarmak mümkündür. Çalışma<br />
yaşamında stres yoğunluğu ile çalışanların verimliliği arasında yakın bir ilişki vardır.<br />
Dolayısıyla örgütsel ve bireysel verimliliği arttırmak için çalışma yaşamındaki stres<br />
yoğunluğunun kontrol altında tutulması gerekmektedir(Güney ve Demir, 1997: 131).<br />
Amerikan Stres Enstitüsü'nün yaptığı araştırma sonucunda ise stresli<br />
mesleklerin özellikleri aşağıdaki gibi sıralanmaktadır(Baltaş ve Baltaş, 1999: 62):<br />
• Günlük hayat problemleri ile etkili şekilde başa çıkmayı zorlaştıran<br />
meslekler, (polislik, öğretmenlik, hava trafik kontrol memurluğu gibi)<br />
• İş yerinde çalışana yeterli kontrol imkanı veremeyen meslekler, (telefon<br />
operatörlüğü, kasiyerlik, sekreterlik, danışma ve şikayet servisi memurluğu gibi)<br />
• Fiziki şartları ağır olan meslekler, (maden işçiliği, sürekli havasız rutubetli<br />
yerdeki işçilik, gürültülü ve tozlu kavşaklarda trafik polisliği gibi)<br />
• Zaman baskısı, rekabet ve riskle oynamayı gerektiren meslekler (gazetecilik,<br />
6