Descarga en formato PDF (4 MB) - Centro Ramón Piñeiro para a ...
Descarga en formato PDF (4 MB) - Centro Ramón Piñeiro para a ...
Descarga en formato PDF (4 MB) - Centro Ramón Piñeiro para a ...
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
“A posibilidade de realización diste feito humán: Miguel<br />
González Garcés antólogo definitivo da poesía galega de hoxe, foi<br />
doada, tiña que sere, porque o Miguel é, d<strong>en</strong>antes de r<strong>en</strong>, poeta. A súa<br />
obra t<strong>en</strong> unha t<strong>en</strong>sión constante de depuración expresiva que o leva a<br />
atinguir poemas dunha beleza requintada, transpar<strong>en</strong>te, lúcida. Pra<br />
min, a poesía de Garcés, que tantas vegadas lémbrame á do millor<br />
Guillén, do primeiro Cántico, está na liña da poesía española do 27 nas<br />
súas cualidades es<strong>en</strong>ciais: beleza i eisix<strong>en</strong>cia”. (p. 244)<br />
Aquilino Iglesia Alvariño.<br />
É recordado por Moreiras xunto con Pim<strong>en</strong>tel, Cunqueiro, Pura<br />
Vázquez e Fole, na lista dos poetas galegos que colaboraron <strong>en</strong><br />
M<strong>en</strong>sajes de Poesía, acadando máis tarde r<strong>en</strong>ome nas letras patrias 30 .<br />
Emporiso, a fonda admiración que sinte por Iglesia Alvariño aparece<br />
expresada con moito detalle anos despois, no artigo “As pradelas do<br />
mar” 31 (datado <strong>en</strong> febreiro de 1981), no que analiza o tratam<strong>en</strong>to literario<br />
do mar nunha obra fundam<strong>en</strong>tal do poeta latinista: Cómaros verdes.<br />
Vexamos, xa que logo, algunhas das opinións que expresa sobre el,<br />
cando xa ían vinte anos da súa morte e xa gozaba do tratam<strong>en</strong>to de<br />
clásico que, s<strong>en</strong> dúbida, merece. Despois de explicar as “dúas mares”<br />
que acha <strong>en</strong> Iglesia Alvariño, a mar galega e a mar clásica, escribe<br />
Moreiras:<br />
“Mas non é solo, <strong>en</strong> Aquilino Iglesia Alvariño, ‘unha mar <strong>para</strong>da<br />
docem<strong>en</strong>te’, nin tampouco a mar latina do riguroso verso, ondas<br />
azuis e ouro <strong>en</strong>leadas na estrofa. Aquilino é, xa se sabe, un prodixioso<br />
constructor do verso b<strong>en</strong> feito, sempre dono das súas verbas. É un poeta<br />
forte, un elexido <strong>para</strong> cincelar, esculcar, caletrar no fondo das cousas. A<br />
mar, <strong>en</strong>tón, <strong>en</strong>xergada fondam<strong>en</strong>te, <strong>en</strong>trega o seu tesouro tráxeco, ainda<br />
que se remanse e quebre 'nos milleirás ard<strong>en</strong>tes verdelouros'. O poeta<br />
cata e caletra máis aló da forma inxel das cousas...” (p. 33).<br />
María Mariño.<br />
Nunha carta a Luz Pozo Garza, que supoño escrita <strong>en</strong> 1970,<br />
cando Moreiras está escribindo Follas de vagar, ó falar dos artistas galegos<br />
que van aparecer no libro, precisa: “Hasta ahora han ido desfilan-<br />
30<br />
31<br />
Follas de vagar, cit., p. 48.<br />
E. Moreiras, “As pradelas do mar”, Nordés II data 3 (1981), pp. 31-34.<br />
146