Terras de O Carballiño - Asociación de Escritores en Lingua Galega
Terras de O Carballiño - Asociación de Escritores en Lingua Galega
Terras de O Carballiño - Asociación de Escritores en Lingua Galega
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
No tipo físico <strong>de</strong>stas x<strong>en</strong>tes agudas e arriscadas, nótase, xulgando a<br />
cuestión cun criterio impresionista, que abondan máis <strong>en</strong>tre ela do que adoitan<br />
abondar noutras partes <strong>de</strong> Galiza. As pigm<strong>en</strong>tacións mor<strong>en</strong>as, especialm<strong>en</strong>te<br />
nas parroquias limítrofes ou próximas ao Ribeiro da Avia, s<strong>en</strong>do frecu<strong>en</strong>tes<br />
sobre todo nas mulleres unha subida cor roxa nas meixelas.<br />
O carácter dos carballiñeses é alegre e franco. Son simpáticos, x<strong>en</strong>erosos,<br />
gustan <strong>de</strong> agasallar o forasteiro e teñ<strong>en</strong> gran<strong>de</strong> apego á fala vernácula.”*<br />
Así, coa escrita do seu tempo, introduciron <strong>en</strong> 1930 as súas impresións<br />
sobre o <strong>Carballiño</strong> e a súa bisbarra, os membros da Xeración Nós, Flor<strong>en</strong>tino L.<br />
Cuevillas, Vic<strong>en</strong>te Risco o Xaquín Lour<strong>en</strong>zo cando <strong>de</strong>s<strong>de</strong> o Seminario <strong>de</strong> Estudios<br />
Galegos promoveron o terceiro fascículo do seu Catálogo dos Castros Galegos<br />
<strong>de</strong>dicado á Terra do <strong>Carballiño</strong>. Pese aos anos transcorridos, esas letras<br />
manteñ<strong>en</strong> <strong>en</strong> es<strong>en</strong>cia as i<strong>de</strong>ntida<strong>de</strong>s que fican nesta comarca natural do<br />
noroeste our<strong>en</strong>sán, ao tempo que é tamén o primeiro texto <strong>en</strong> galego <strong>de</strong>dicado<br />
a ese fin difusor e <strong>de</strong>scritor. B<strong>en</strong> é certo que, <strong>de</strong>ixando atrás os tempos<br />
medievais, dos que son testemuñas numerosas igrexas, mosteiros e castelos, a<br />
Terra do <strong>Carballiño</strong> mantivo e mantén <strong>de</strong>s<strong>de</strong> finais do século XIX, un forte<br />
v<strong>en</strong>cello coas letras, coas propias, e coas casteláns s<strong>en</strong>tidas <strong>en</strong> galego.<br />
No prólogo <strong>de</strong> Cantigueiro <strong>de</strong> Orcellón<br />
Pero antes <strong>de</strong> <strong>de</strong>ternos na fraga dos escritores, regresemos ao Cantigueiro<br />
<strong>de</strong> Orcellón e a seu prólogo <strong>de</strong> suxestivo título, “Un cantigueiro para arrieiros,<br />
tratantes, emigrantes, x<strong>en</strong>tes do camiño, do <strong>Carballiño</strong>”:<br />
“Nas chamadas, <strong>en</strong> tempos medievais, <strong>Terras</strong> <strong>de</strong> Castela, na Galiza, polos<br />
seus moitos castelos e torres, está Orcellón. Ermidas románicas outeando os<br />
ermos <strong>de</strong>n<strong>de</strong> os castros: Mol<strong>de</strong>s, Astureses, Mesego... á sombra dos castiñeiros<br />
que polo Outono <strong>de</strong>ixan madurar os seus ourizos xunto ca apoteose dos ouros<br />
na follaxe murcha. Cando xa a uva tinta <strong>de</strong> Cabanelas nos santuarios das<br />
a<strong>de</strong>gas, retablo <strong>de</strong> pipotes, ferve para ser polos magostos liturxia requilante nas<br />
cuncas brancas <strong>de</strong> louza, manchando o bico <strong>en</strong>tre o rosario e o ollo da perdiz.<br />
Eis a Castela medieval, Orcellón esquecido, soam<strong>en</strong>te escrito nos vellos<br />
pergameos, cas parroquias <strong>de</strong> Brués, Cameixa, Campo, Cangues, Cida<strong>de</strong>,<br />
Espiñeira, Froufe, X<strong>en</strong>dive, Xuv<strong>en</strong>cos, Xur<strong>en</strong>zás, Longoseiro, Loureiro, Moreiras,<br />
Mu<strong>de</strong>los, Ponteveiga, hoxe esmoreados pardiñeiros que foron señorío dos<br />
Con<strong>de</strong>s <strong>de</strong> Monterrei.”*<br />
Emilia Pardo Bazán e El cisne <strong>de</strong> Vilamorta