Letras novas - Asociación de Escritores en Lingua Galega
Letras novas - Asociación de Escritores en Lingua Galega
Letras novas - Asociación de Escritores en Lingua Galega
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Animal<br />
O daquela mañá foi realm<strong>en</strong>te o primeiro <strong>en</strong>ganchón que tiv<strong>en</strong> cun profesor.<br />
Ata <strong>en</strong>tón eu pasaba por ser un dos rapaces con mellor comportam<strong>en</strong>to<br />
do grupo. Sempre que miña nai fora falar co titor <strong>de</strong> turno repetía<br />
o mesmo. “Seu fillo pórtase moi b<strong>en</strong> na clase, está sempre at<strong>en</strong>to e é moi<br />
traballador. O único que me gustaría é que participase máis na clase e co<br />
resto <strong>de</strong> compañeiros, que non estivese sempre tan calado e tan tímido”.<br />
Que non son a alegría da festa b<strong>en</strong> o sei, pero teria<strong>de</strong>s que ver o panorama<br />
da miña clase, haiche cada cal<strong>de</strong>ireta!… Así que eu ao meu e os<br />
<strong>de</strong>mais baturros que fagan o que lles pete. Porque malia o <strong>de</strong>se día coido<br />
que sigo a ser do melloriño da clase e ata a meus pais lles chispeaban os<br />
ollos <strong>de</strong> orgullo cando llelo contei.<br />
Estabamos na clase <strong>de</strong> ci<strong>en</strong>cias cunha profesora que a min me tiña<br />
mal ollo. Fálanos sempre cun aquel <strong>de</strong> superiorida<strong>de</strong> absoluta, <strong>de</strong> ser a<br />
dona da única verda<strong>de</strong> verda<strong>de</strong>ira, e non per<strong>de</strong> a oportunida<strong>de</strong> <strong>de</strong> botar<br />
picadas aos que cr<strong>en</strong> noutras cousas. Eu xa viña avisado da casa <strong>de</strong> que<br />
isto podía pasar e tamén por iso <strong>de</strong>i <strong>en</strong> estar calado tanto tempo. Pero<br />
todo t<strong>en</strong>vos un límite e ese día explotei. Xa tragara algún que outro conto<br />
<strong>de</strong> mala gana e s<strong>en</strong> dicir palabra, pero cando nos espetou ao falar da<br />
evolución das especies que todos nós viñamos dos monos, e a<strong>de</strong>mais fitando<br />
seguido para min, aí non calei. “Do mono virá voste<strong>de</strong>, eu non señorita,<br />
veña xa”. A profesora mandoume <strong>de</strong>reitiño onda o xefe <strong>de</strong> estudos.<br />
A día <strong>de</strong> hoxe p<strong>en</strong>so que foi máis por me erguer no medio da clase a<br />
berrar e con xestos non moi amigables que polas palabras que dix<strong>en</strong> porque,<br />
ao cabo, eran as da propia profesora.<br />
Cando lles fun co apercibim<strong>en</strong>to a meus pais conteilles a leria toda.<br />
Eu p<strong>en</strong>saba que me ían chamar a at<strong>en</strong>ción por lles levar a miña primeira<br />
falta <strong>de</strong> comportam<strong>en</strong>to, algo no que me insistían <strong>de</strong>n<strong>de</strong> picariño que tiña<br />
que coidar para difer<strong>en</strong>ciarme dos <strong>de</strong>mais. E velaquí que vexo como os<br />
dous se poñ<strong>en</strong> a facer olliños e solta meu pai “Estás a facer un bo traballo,<br />
Encarna. E ti, non te volvas arrepor a un profesor, pero está b<strong>en</strong> que<br />
teñas claros os conceptos da congregación que dita o noso mesías. Si<br />
señor, Pabliño, do mono virá ela.”<br />
Nunca p<strong>en</strong>sei que me fose saír tan b<strong>en</strong> a xogada. O caso é que ata<br />
miña nai me <strong>de</strong>ixou ir para o salón e mirar algo na tele <strong>de</strong>spois <strong>de</strong> comer.<br />
Entón, <strong>de</strong>spois <strong>de</strong> que meu pai marchase a traballar e miña nai saíse ás<br />
activida<strong>de</strong>s espirituais do grupo púx<strong>en</strong>me a facer un zapping. Docum<strong>en</strong>-<br />
162