Letras novas - Asociación de Escritores en Lingua Galega
Letras novas - Asociación de Escritores en Lingua Galega
Letras novas - Asociación de Escritores en Lingua Galega
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
O home que mata arañas<br />
(fragm<strong>en</strong>to dunha <strong>en</strong>trevista con Torii Hokusai)<br />
En realida<strong>de</strong> non son exactam<strong>en</strong>te arañas estes bechos, mais todo o<br />
mundo lles chama arañas. Son esas que teñ<strong>en</strong> o corpo pequ<strong>en</strong>o e as patas<br />
longas que case nin medo dan porque se as suxeitamos por unha pata non<br />
nos chegan aos <strong>de</strong>dos coa cabeza. Esas que se non as matase hoxe Torii<br />
Hokusai morrerían <strong>de</strong> calquera xeito e secarían e farían as súas patas cric<br />
cric ao crebár<strong>en</strong>se. Porén Torii Hokusai <strong>en</strong>tret<strong>en</strong>se <strong>en</strong> matar arañas (chamémoslles<br />
así) s<strong>en</strong>tado nun banco <strong>de</strong> ma<strong>de</strong>ira m<strong>en</strong>tres fala. Mira a gravadora<br />
at<strong>en</strong>tam<strong>en</strong>te, como un home examinando unha tra<strong>de</strong> no hipermercado<br />
m<strong>en</strong>tres a súa muller escolle as cebolas.<br />
Por que Destruction #8?<br />
Para que todo reb<strong>en</strong>te. É a i<strong>de</strong>a: que todo reb<strong>en</strong>te. Destrución. A<br />
música que fago é <strong>de</strong>strución. Non me interesa nada a música: xamais a<br />
escoito. Cando quero relaxarme coñezo drogas mellores (risas, toses). A<br />
única música para alguén na miña situación t<strong>en</strong> que ser a <strong>de</strong>strución, a<br />
<strong>en</strong>fermida<strong>de</strong> e a morte.<br />
A morte é un tema moi pres<strong>en</strong>te <strong>en</strong> toda a tradición musical.<br />
Non coñezo toda esa tradición da que fala. Mais sospeito que estamos<br />
a falar dun tratam<strong>en</strong>to romántico da morte. Dos efectos que esta t<strong>en</strong><br />
nos vivos e mesmo dunha mínima esperanza á resurrección da carne ou<br />
similar. A miña é a morte para sempre, o acabarse todo e non haber<br />
nunca máis nada. Por iso é <strong>de</strong>strución e non un simple suicidio. Por iso<br />
non me interesan os violíns se non po<strong>de</strong>n soar a espadas cortando cabezas<br />
n<strong>en</strong> as frautas se non son como lategazos. Gosto <strong>de</strong> que o bor<strong>de</strong> das<br />
trompetas estea afiado e provoque acci<strong>de</strong>ntes. Tamén gostaría <strong>de</strong> compór<br />
unha sinfonía para óboe que houbese que tocar co ano (risas, toses). Desculpe<br />
a linguaxe: é a medicación a que me fai falar así.<br />
[...]<br />
Cóntase que nos 80 serrou as extremida<strong>de</strong>s dun n<strong>en</strong>o durante un concerto<br />
<strong>en</strong> Nixeria.<br />
Ouvín esa historia! Disque o sangue caía a chorros polas teclas do<br />
mellotron! (gargalladas). Non, creo que non é certo. Aínda que todos fixe-<br />
122