pdf - Consello da Avogacía Galega
pdf - Consello da Avogacía Galega
pdf - Consello da Avogacía Galega
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
e a discapaci<strong>da</strong>de, mesmo cando son conceptos diferentes, cando afectan a unha muller,<br />
nunha porcentaxe moi eleva<strong>da</strong> de supostos encamíñaa á supervivencia a través <strong>da</strong>s<br />
prestacións de carácter asistencial, o que permite interrogarse sobre as especiais dificultades<br />
á hora de acceder ao mercado de traballo <strong>da</strong>quelas mulleres que se encontran<br />
afecta<strong>da</strong>s dunha dobre desigual<strong>da</strong>de: muller e discapacita<strong>da</strong>. 120<br />
As mulleres que non son nais, que teñen que recor<strong>da</strong>rse a si mesmas que a experiencia<br />
<strong>da</strong> materni<strong>da</strong>de non esgota, nin moito menos, a canti<strong>da</strong>de de vivencias e anhelos<br />
que habitan no corpo e na mente <strong>da</strong>s mulleres. Mulleres considera<strong>da</strong>s incompletas,<br />
inacaba<strong>da</strong>s, ás que se exclúe porque non cumpriron “o man<strong>da</strong>to social intocable”. 121<br />
As mulleres sen teito, que non forman parte <strong>da</strong>s estatísticas fiables, nin <strong>da</strong>s cifras oficiais,<br />
porque o que non ten un domicilio é como se non existise; mulleres invisibles para<br />
unha socie<strong>da</strong>de que sempre busca un “culpable”, que ignora a corresponsabili<strong>da</strong>de<br />
social nos fenómenos de exclusión <strong>da</strong>s mulleres, e que fronte á necesaria soli<strong>da</strong>rie<strong>da</strong>de<br />
social busca escusas basea<strong>da</strong>s en facer a propia vítima culpable <strong>da</strong>s súas desgrazas. 122<br />
120 Para a Lei de integración social dos minusválidos, Lei 13/1982, para ter dereito ao subsidio de garantía<br />
de ingresos mínimos non se require ter cotizado porque non se require ter traballado. Polo tanto, o<br />
diminuído na súa capaci<strong>da</strong>de física, psíquica ou sensorial, para a súa completa realización persoal e<br />
a súa total integración social, así como os diminuídos profundos para a asistencia e tutela necesarias<br />
(artigos 1 e 7 <strong>da</strong> Lei 13/1982), na<strong>da</strong> terán que ver cos incapacitados ou inválidos <strong>da</strong>s prestacións contributivas<br />
do sistema: artigo 21 <strong>da</strong> cita<strong>da</strong> lei. No ano 1999 había en España 3.528.222 persoas incapacita<strong>da</strong>s<br />
de ambos os sexos, <strong>da</strong>s cales o 58,25% eran mulleres. En canto ás persoas que obtiveron<br />
o certificado de minusvalía, alcanzaban a cifra de 1.086.837, <strong>da</strong>s cales o 43,32% eran mulleres. Non<br />
obstante, as persoas beneficiarias <strong>da</strong>s prestacións LISMI eran 120.369, e o 80,28% delas eran mulleres.<br />
No ano 2003 houbo 79.665 persoas beneficiarias <strong>da</strong>s prestacións <strong>da</strong> LISMI; no 81,02% dos<br />
supostos eran mulleres. As cifras están extraí<strong>da</strong>s de http://www.mtas.es e a fonte de elaboración procede<br />
<strong>da</strong> Enquisa sobre discapaci<strong>da</strong>des, deficiencias e estados de saúde INE.<br />
121 Véxase Marcela Lagarde: Género y feminismo. Desarrollo humano y democracia, Editorial horas y<br />
horas, Madrid, 1996, p. 60. “No centro <strong>da</strong> vi<strong>da</strong> de ca<strong>da</strong> muller non se encontra o seu EU, aí están asentados<br />
os outros. As enerxías vitais de ca<strong>da</strong> muller deben destinarse a satisfacer as necesi<strong>da</strong>des vitais<br />
e os desexos dos outros, o seu traballo, os seus pensamentos e a súa afectivi<strong>da</strong>de cumpren con esa<br />
disposición. Ese é o núcleo firme do cautiverio e fun<strong>da</strong>mento <strong>da</strong> ausencia de liber<strong>da</strong>de xenérica <strong>da</strong>s<br />
mulleres”.<br />
122 Para Cabrera Cabrera, J.: La acción social con personas sin hogar en España, Universi<strong>da</strong>d Pontificia<br />
Comillas ICAI-ICADE, Cáritas, Madrid 2000, pp. 134-136: “As mulleres veñen representar na actuali<strong>da</strong>de<br />
entre un 15 e un 16% <strong>da</strong>s PSH (persoas sen fogar). Este lixeiro incremento pódese deber tanto<br />
a unha maior participación <strong>da</strong>s mulleres nos procesos de exclusión residencial como a unha mellora<br />
dos sistemas de detección empregados durante a recolli<strong>da</strong> de <strong>da</strong>tos... En todo caso, xa sexa porque,<br />
de feito, a presenza de mulleres vaia aumentando ou porque se vaia reducindo a súa invisibili<strong>da</strong>de, e<br />
se acepta a cifra de 9.000 persoas sen fogar atendi<strong>da</strong>s nun día por termo medio, a cifra de mulleres<br />
sen fogar estaría en 1.400 persoas, ás que habería que sumar as que non se encontran atendi<strong>da</strong>s, co<br />
que non sería esaxerado falar de entre 2.000 e 2.500 mulleres sen fogar en España nun día por termo<br />
medio, e en canto ao grao de accesibili<strong>da</strong>de para as mulleres sen fogar, as mulleres sen fogar acceden<br />
a menos servizos que os homes; cando o consegue, é acolli<strong>da</strong> por períodos de tempo máis curtos<br />
e recibe unha atención máis superficial centra<strong>da</strong> na subsistencia material e non tanto orienta<strong>da</strong><br />
cara á inserción”.<br />
O tratamento penal <strong>da</strong> violencia contra as mulleres<br />
63