KYRKJEBLAD - kyrkje... Austevoll - Den norske kyrkja
KYRKJEBLAD - kyrkje... Austevoll - Den norske kyrkja
KYRKJEBLAD - kyrkje... Austevoll - Den norske kyrkja
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 5/2012<br />
AUSTEVOLL<br />
Nr 2 - 2013 - Årgang 17<br />
<strong>KYRKJEBLAD</strong><br />
Som lys er eg komen til verda, så ingen som trur på meg,<br />
skal bli verande i mørkret. Johannes 12,46<br />
Soknerådsleiaren<br />
Side 6<br />
En modig kvinne<br />
Side 11<br />
Nattverden<br />
Side 24<br />
1
2<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013 Andakt Frå prestens sin penn<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
Livet er ikkje ei hastesak…<br />
Vi har eigentleg berre ein grunnverdi her i livet:<br />
Tid! Og kvar ny dag får vi utdelt den i same<br />
mengde. Her er det ikkje snakk om rik eller fattig,<br />
sjuk eller frisk, heldig eller uheldig. Vi har alle same<br />
utfordringa: Kva vil vi bruke tida til?<br />
Jesus levde ca 33 år her på jorda. Vi kjenner<br />
berre til litt av hans tre siste år. Og den historia<br />
er nedskriven i ei lita «boksamling» kalla Det nye<br />
testamentet. 29 forskjellige skriv forfatta av 11<br />
forskjellige kjenningar av Jesus. Han som har<br />
skrive mest, Paulus møtte Jesus i ein augneblikk i<br />
eit syn, ei god tid etter Jesus var død, oppstaden<br />
og himmelfaren.. Likevel endra dette møtet totalt<br />
resten av livet til Paulus.<br />
Livet er ikkje ei hastesak. Men det er viktig korleis<br />
vi prioriterer vår største verdi, vår tid. Om vi ynskjer<br />
å gje noko svært verdfullt til nokon, kan vi dele tid<br />
med dei. I dag er det populært å snakke om kor<br />
viktig det er å bli sett og å sjå andre. Å sjå andre, er<br />
oftast det same som å dele tid med dei. Seie god<br />
dag, be for dei, vere saman med dei, skrive brev og<br />
epostar, gå på vitjing eller på andre måtar seie, «eg<br />
har sett deg».<br />
Jesus var svært flink og tydeleg i møte med andre.<br />
Her er mykje å lære! Til vanleg spurde han dei<br />
korleis dei hadde det. Og så samtala han med dei<br />
ut frå svara dei gav. Mange av desse samtalene<br />
er nedskrivne i NT. Det spesielle i Jesu møte med<br />
personar, er at møtet fekk verdi. Gjerne nytt syn<br />
på viktige spørsmål. Og ikkje minst: nytt syn på seg<br />
sjølv! Oftast eit nytt og betre syn på seg sjølv og sin<br />
eigenverdi.<br />
Ingen som lever kan seie at ein ikkje har tid. For<br />
den som lever har alltid tid. Når vi ikkje lengre<br />
har tid, døyr vi. Og det gjeld alle. Men mellom<br />
fødsel og død ligg heile vårt liv og all vår tid. Vår<br />
gullbehaldning. Vi kjenner mange døme på at<br />
personar har fått endra liva sine i løpet av kort tid.<br />
Og ofte vart dette som eit resultat av at andre delte<br />
tid med dei.<br />
Framleis står Jesus og spør oss: Kva vil du eg skal<br />
gjere for deg? Kanskje vi skulle svare han direkte:<br />
Lær meg å bruke tida mi godt. Til glede for andre,<br />
for meg sjølv og for Herren. Livet er ikkje ei<br />
hastesak, vi har enno og tid til å gjere mykje godt…<br />
Halvard A. Møgster<br />
«DA KLOKKA<br />
KLANG…»<br />
Påske handlar forhåpentlegvis om<br />
sol, turar, familiehygge, påskekrim,<br />
appelsiner og påske-egg med godteri…<br />
Alt dette, og meire til høyrer påska til. Og gode<br />
tradisjonar skal vi ta vel vare på!<br />
Men midt oppe i alt dette som høyrer våren og<br />
påskeferien til, ringjer KYRKJEKLOKKENE!<br />
-Ikkje som eit forsøk på å fjerna gode<br />
påsketradisjonar, men for å formidla HÅP!<br />
-Ikkje for å kalla saman til minnestund for<br />
ein død helt, men for å innby til MØTE med<br />
sigerherren Jesus, han som døden ikkje kunne<br />
halda på!<br />
Dermed er FELLESSKAP eit viktig stikkord for<br />
påska!<br />
<strong>Den</strong> vil forhåpentlegvis innehalda mykje godt<br />
fellesskap med familie og vener.<br />
Men vi får også eit tilbod om fellesskap med<br />
den krossfeste og oppstadne Jesus Kristus!<br />
Han unner oss både påskesol, familiehygge og<br />
godteri. Men han ynskjer først og fremst å få<br />
dela sin siger med oss, så også vi kan vera rike<br />
på HÅP, LEVANDE håp som går tvers igjennom<br />
død og grav!<br />
Lat oss difor håpa på rikeleg med påskesol og<br />
tid til avslapping og familiehygge.<br />
Frå<br />
presten<br />
sin<br />
penn<br />
Og påske-egget må gjerne vera fullt av<br />
godsaker!<br />
Men ei påskehelg utan samling om krossen og<br />
den tomme grava, og salmen ”Påskemorgen<br />
slukker sorgen” - blir ei amputert påskehelg!<br />
Eller sagt på ein annan måte: Kva ville jula<br />
vore – utan <strong>kyrkje</strong>gang med Juleevangeliet og<br />
salmen ”Deilig er jorden”?<br />
Når <strong>kyrkje</strong>klokkene ringjer til julehelg, fyllest<br />
<strong>kyrkje</strong>ne... Og takk og lov for det!<br />
Men kvifor er det då så god plass i benkeradene<br />
når klokkene kallar til påskefest?<br />
Utan Langfredag og Påskemorgon er vi<br />
håplause! Ikkje eingong jula kunne ha berga<br />
oss!<br />
Og tonane frå «Deilig er jorden» ville ha vore<br />
meiningslause…<br />
Men også denne påska kallar <strong>kyrkje</strong>klokkene til<br />
håpsfest! For Jesus lever, og han ynskjer å gje<br />
oss del i sigeren!<br />
Tar du imot innbydinga – når klokkene<br />
klinger…?<br />
GOD PÅSKE!<br />
KAB<br />
3
4<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
Dåpsbarna<br />
Anna Cornelia Storøy Sjonbotten,<br />
døypt i <strong>Austevoll</strong> Kyrkje 20.01.2013<br />
Frank-Ole Østervold Skår Sjursen,<br />
Døypt i <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> 03.03.2013<br />
Benjamin Drønen Haugland,<br />
døypt i <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> 03.03.2013<br />
Simon Skumsnes, døypt i<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> 03.03.2013<br />
Lars Skår, døypt i Hundvåkøy <strong>kyrkje</strong> 03.02.2013<br />
Jesper Økland Hole, døypt i<br />
<strong>Austevoll</strong> Kyrkje 20.01.2013<br />
Philip Østervold Hatlevik, døypt i<br />
Stolmen <strong>kyrkje</strong> 23.02.2013<br />
Har du eit barnebarn eller oldebarn som ikkje bur i <strong>Austevoll</strong>?<br />
Send dåps bilde til oss!<br />
Live Østervold Drivenes-Storebø,<br />
døypt i <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> 02.09.2012<br />
Nå lukker seg<br />
mitt øye.<br />
Nå lukker seg mitt øye,<br />
Gud Fader i det høie,<br />
i varetekt meg ta!<br />
Fra synd, fra sorg, fra fare<br />
din engel meg bevare,<br />
som ledet har min fot i dag!<br />
Sov trygt<br />
vesle barn<br />
Sov trygt vesle barn<br />
i di mjuke seng,<br />
med hand som er<br />
knytt under kinn!<br />
Sov trygt, for du veit<br />
at du krefter treng,<br />
og styrke i armen din!<br />
Sov trygt vesle gullet<br />
til mor og far,<br />
eit kjærleikens<br />
under du er!<br />
Sov trygt, du er ALT<br />
det dei eig og har,<br />
dei glad deg i fanget ber.<br />
Sov trygt vesle barn<br />
i den mørke natt,<br />
som vart i sin famn<br />
deg tar.<br />
Sov trygt, vesle barn,<br />
du den største skatt,<br />
til morgonen ljos og klar.<br />
Sov trygt vesle barn<br />
i Guds Faders hand<br />
der ingenting vondt<br />
deg når!<br />
Han leia deg vil<br />
under livets gang<br />
så lenge ditt hjarta slår.<br />
Oddbjørg Nyheim<br />
5
6<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
Litt frå<br />
soknerådsleiaren…<br />
I dette bladet håpar eg du finn<br />
lesestoff som er interessant og nyttig,<br />
men også lesestoff som er med å<br />
peikar på Kristus og livet med Han,<br />
på himmelvegen. Tilbakemeldingane<br />
tyder på at det faktisk er slik. Vi i<br />
soknerådet synest det er viktig å nå<br />
ut til alle, og Kyrkjebladet har blitt ein<br />
god og viktig arena for nettopp å nå<br />
det målet.<br />
Eg har lyst å nevna nokre viktige saker soknerådet har<br />
handsama den seinare tid, t.d. arbeidet med ny liturgi.<br />
Mange har nok registrert at gudstenesta har fått ei litt<br />
fornya form. Målet er at det skal vera eit lokalt preg, og at<br />
<strong>kyrkje</strong>lyden, altså deg og meg, skal få lov å delta meir aktivt.<br />
Vi har sett i gong arbeid for å skaffa frivillige deltakarar til<br />
dei ulike oppgåvene. Dette håpar eg du har lyst til å vera<br />
med på! Tenkjer du at slikt ikkje passar for deg, så er det<br />
faktisk heilt greitt! Då skal du få komma og berre vera til<br />
stades i <strong>kyrkja</strong>, slik du ynskjer.<br />
Vi arbeider no med eit større vedlikehaldsprosjekt for<br />
<strong>kyrkje</strong>ne våre. Vedlikehald av <strong>kyrkje</strong>r og gravplassar er<br />
eit kommunalt ansvar, og det er difor eit nært samarbeid<br />
mellom soknerådet og kommunen for å få dette til.<br />
Vedlikehald har lenge vore salderingspost, dvs. at det lenge<br />
ikkje har vore bevilga pengar til dette. Difor er det svært<br />
viktig å koma igong.<br />
Ei viktig sak eg vil nevna, vart handsama på soknerådsmøtet<br />
i februar. Då gjorde vi endeleg vedtak i saka om<br />
<strong>kyrkje</strong>strukturen. Dette var ei vanskeleg sak som har vore<br />
grundig arbeidd med. <strong>Den</strong> starta med at kommunen i 2008,<br />
i kommuneplanen, bad om at talet på <strong>kyrkje</strong>r vart vurdert<br />
redusert. Mykje kunne vore sagt om dette, men det skal eg<br />
ikkje gjera her. Tidlegare sokneråd valde å utsetja saka til ny<br />
gudstenesteforordning skulle vedtakast. No er det gjort og<br />
saka måtte difor slutthandsamast i samsvar med tidlegare<br />
vedtak. Soknerådet vedtok at ingen av <strong>kyrkje</strong>ne vert lagde<br />
ned. Vi sa samstundes at det er ein føresetnad for dette at<br />
det til ei kvar tid er økonomiske rammer som sikrar bygg<br />
og anlegg, og at strukturen ivaretek det åndelege livet i<br />
<strong>kyrkje</strong>lyden.<br />
Det er nemleg livet i <strong>kyrkje</strong>lyden som er det viktige.<br />
Kyrkjene må vera stadar der vi får møta Jesus, der Ordet<br />
og Sakramenta vert forvalta klårt og fritt, der unge og eldre<br />
er saman for å oppbyggja kvarandre og prisa og lova Gud.<br />
Vi treng bygningar, men det er det som skjer inne i desse<br />
bygningane som er det viktigaste. Det var med tanke på<br />
livet i <strong>kyrkje</strong>lyden vi i fjor tilsette ny <strong>kyrkje</strong>lydspedagog.<br />
Vi arbeider med ny trusopplæringsplan for alle mellom 0<br />
og 18 år. Det er ganske krevjande! Mykje er på plass, og<br />
vi er absolutt i gong, men vi har framleis eit stort arbeid<br />
framfor oss. Barne- og ungdomsarbeidet må vi prioritera<br />
høgt, og dersom vi skal lukkast med dette i vår <strong>kyrkje</strong>lyd,<br />
må mange fleire teikna seg som faste gjevarar. Her må eg<br />
få vera tydeleg; barne- og ungdomsarbeidet vårt treng faste<br />
gjevarar!<br />
I Romarbrevet, kap. 10, skriv Paulus: ”Så kjem då trua av<br />
forkynninga som ein høyrer, og forkynninga som ein høyrer,<br />
kjem ved Kristi ord”. Det er så viktig at vi når ut til folk,<br />
til <strong>Austevoll</strong>ingar i alle aldrar, med ei forkynning som har<br />
grunnlaget sitt i Kristi Ord, Bibelen. Kristi Ord om nåden som<br />
er gratis, og for alle som vil ta i mot.<br />
Timoteus seier at ”Heile Skrifta er innanda av Gud”. Det må<br />
vel bety at heile Bibelen er Guds eige ord? For meg vert det<br />
vanskeleg når vi innad i <strong>kyrkja</strong> opplever at Bibelens autoritet<br />
vert trekt i tvil. Det såkalla samlivsutvalget, oppnevnt av<br />
Bispemøtet i 2009, har levert ei innstilling som eg reknar<br />
med skal vera grunnlag for drøftingar og høyringar i <strong>kyrkja</strong><br />
vår. Utvalget drøftar med kritiske augo Bibelske tekstar,<br />
særleg Paulus, og meinar at dette er delar av Bibelen som<br />
vi i dag kanskje ikkje skal innretta oss etter. Livet i dag er så<br />
annleis, og Paulus sine ord kan vera utgått på dato, hevdar<br />
dei. Grunnen til at eg tek dette med her, er fordi eg trur<br />
det er så viktig at vi er vakne og engasjerer oss. Mange les<br />
innstillinga frå samlivsutvalget med vantru. Eg vil oppfordra<br />
deg til å finna innstillinga på nettet, og lesa den. Les i alle fall<br />
delar av den.<br />
Ofte når eg er i tvil, og når eg kjenner på usikkerhet og frykt<br />
med tanke på framtida, vender eg attende til eit bibelord<br />
frå Jesaja som foreldra mine ofte siterte; ”Set dykkar lit til<br />
Herren til alle tider! For i Herren har vi ei evig klippe.” Vi har<br />
altså ein levande Gud som ser oss og som vakjer over sitt<br />
Ord. Han er med oss både i gode og vonde tider. Det gjev<br />
meg håp og mot.<br />
Ha ein fin vår, og lukke til i kvardagen alle!<br />
Helsing<br />
Per Nordstrand<br />
-soknerådsleiar<br />
Bibel og båtleiren 28- 30 juni er ein<br />
friluftsleir fra 15 år og oppover.<br />
<strong>Den</strong> vert i havgapet på vestsida av Sotra.<br />
Me skal ikkje innom leirstaden Fjell-ly.<br />
Heile leiren skal vera i båt og på øyane i område – Algerøy- Dyrøy og der<br />
omkring.<br />
Overnatting i båtar og telt (har du telt kan du ta det med)<br />
Det vert bibelsamlingar på føremiddag laurdag og søndag.<br />
Temasamlingar om ettermiddagen lørdag-søndag.<br />
Og samling om kveldane med leirbål, grilling og greier.<br />
Det vert god tid til diverse aktivitetar som fisking – bading – klatring –<br />
vannski-sjøsport. turer –grilling – avslapping på glatte varme svaberg.<br />
Alle treng ikkje vera med på alle aktivitetane, det går an å velja ein<br />
aktivitet som passar for deg, eller du kan berre kikka på.<br />
Pris: 450 kr.<br />
Frammøte fred. 28 jun. kl.17. på Algerøy kai. – Retur sønd. 30 jun. kl. 18.<br />
PS! Dei frå Askøy kan fylgja med båtar derifra.<br />
Nærmare info. etter påmelding.<br />
Påmelding mail: – lud-aad@hotmail.com<br />
- meir info. -Magnar L. Ådlandsvik 41469305<br />
«Detta vert kjempegreier, meld deg på så snart du kan!»<br />
Helsing Magnar`n (kaptein vomm – leirsjef )<br />
Sangevangelistene Marit og Irene.<br />
«Siden 1974 har vi arbeidet sammen i det som blei vårt kall:<br />
Å forkynne Guds Ord gjennom sang og tale.»<br />
Irene kommer fra Fana ved Bergen, gift med Leif Steinar Alnes. Sammen har de sønnen Jan Oskar.<br />
Marit kommer fra Fitjar. Begge bor på Godøy på Sunnmøre. De er tilsluttet Indremisjonsforbundet.<br />
(tidligere Det Vestlandske Indremisjonsforbund)<br />
Du finner mer om oss på http://maritogirene.com/<br />
«Vi gleder oss til dagene i <strong>Austevoll</strong> og ber om<br />
å få møte Jesus i lag med dere»<br />
Bønnens kraft.<br />
En enkel bønn til en mektig Gud har forvandlet historien, og formet fremtiden. Du som kjenner bibelen<br />
kan bare tenke på Hanna som bad i tempelet om en sønn. Hun fikk Samuel, Guds talerør til et folk som<br />
var blitt forført av dårlige ledere.<br />
Tenk på profeten Elias. Han bad en bønn til Herren foran et alter og et folk som hadde fulgt avgudene.<br />
Herrens ild slo ned og fortærte offerkjøttet og alt folket erkjente at Herren er Gud. Så sier Herren at du<br />
og jeg har samme rett som disse til å be.<br />
Peter ble satt i fengsel, og de skulle ta hans liv. Da kom vennene hans sammen for å be for han, og en<br />
engel ledet han ut av fengselet, så han reddet livet.<br />
Vi må be som aldri før!<br />
Folket vårt trenger det. Misjonærene trenger det. <strong>Den</strong> lidende kirke i verden trenger det. Vi overlever<br />
ikke som kristne uten bønn. Ikke forsamlingene våre heller. Bønn er kabelen til den Himmelske<br />
kraftstasjon.<br />
Matt 7:7:<br />
Be, så skal dere få. Let, så skal dere finne.<br />
Bank på, så skal det bli lukket opp for dere.<br />
Velkommen i<br />
HUNDVÅKØY<br />
KYRKJE,<br />
25. – 28 APRIL.<br />
Arr: samarbeid mellom<br />
alle bedehusa og <strong>kyrkja</strong>.<br />
7
8<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
“DET GAMLE<br />
ÆRVERDIGE KORS”<br />
Tekstmeditasjon av Prost Geir Sørebø<br />
Mark 14, 26 – 15, 37<br />
I Getsemane<br />
Etter at dei hadde sunge lovsongen, gjekk dei ut til Oljeberget. Då<br />
seier Jesus til dei: «De kjem alle til å venda dykk frå meg, for det er<br />
skrive: Hyrdingen slår eg, og sauene skal spreiast. Men når eg har<br />
stått opp att, skal eg gå føre dykk til Galilea.» Då sa Peter: «Om<br />
så alle vender seg frå deg, skal ikkje eg gjera det.» Jesus svara:<br />
«Sanneleg, det seier eg deg: I natt, før hanen gjel to gonger, skal du<br />
fornekta meg tre gonger.» Men Peter tok sterkare i og sa: «Om eg så<br />
lyt døy med deg, skal eg ikkje fornekta deg!» Det same sa dei alle.<br />
Då dei kom til ein stad som heiter Getsemane, sa Jesus til<br />
læresveinane: «Sit her medan eg bed!» Så tok han med seg Peter,<br />
Jakob og Johannes. Han vart gripen av angst og gru og sa til dei:<br />
«Mi sjel er sorgtyngd til døden. Ver her og vak!» Så gjekk han eit lite<br />
stykke fram, kasta seg til jorda og bad at han måtte verta spart for<br />
denne timen, om det var råd. «Abba, Far!» sa han. «Alt er mogeleg<br />
for deg. Ta denne skåla frå meg! Men ikkje som eg vil, berre som<br />
du vil.» Då han kom attende, fann han dei sovande, og han sa til<br />
Peter: «Simon, søv du? Var du ikkje god til å vaka ein einaste time?<br />
Vak og bed at de ikkje må koma i freisting! Ånda er viljug, men<br />
menneskenaturen er veik.» Så gjekk han bort att og bad same<br />
bøna. Då han kom attende, såg han at dei hadde sovna til att, for<br />
augo deira var tunge av svevn, og dei visste ikkje kva dei skulle svara<br />
han. Tredje gongen kom han til dei og sa: «De søv framleis og kviler,<br />
de! No er det avgjort. Timen er komen. Menneskesonen skal gjevast<br />
i syndarhand. Stå opp, lat oss gå! Svikaren er nær.»<br />
Jesus vert teken til fange<br />
I det same, før han hadde tala ut, kom Judas, ein av dei tolv, og med<br />
han ein flokk som var væpna med sverd og stokkar; dei kom frå<br />
overprestane, dei skriftlærde og dei eldste. Svikaren hadde avtala<br />
eit teikn med dei: «<strong>Den</strong> eg kysser, han er det. Ta han og før han bort<br />
med trygg vakt.» Og då han kom, gjekk han straks bort til Jesus<br />
og sa: «Rabbi!» og kyste han. Så la dei hand på han og tok han til<br />
fange. Ein av dei som stod der, drog då sverdet, hogg etter tenaren<br />
åt øvstepresten og sneidde øyra av han. Då sa Jesus til dei: «De kjem<br />
med sverd og stokkar og vil gripa meg, som om eg var ein røvar. Dag<br />
etter dag var eg hjå dykk på tempelplassen og lærte folket; då tok de<br />
meg ikkje. Men såleis skulle skriftene oppfyllast.» Då forlét alle Jesus<br />
og rømde.<br />
Ein ung mann fylgde etter Jesus; han hadde berre eit linklede om<br />
seg. Dei tok han, men han sleppte linkledet og rømde naken.<br />
Jesus for Det høge rådet<br />
Så førte dei Jesus til øvstepresten, og der kom dei saman, alle<br />
overprestane, dei eldste og dei skriftlærde. Men Peter fylgde etter<br />
Jesus, eit langt stykke unna, til han kom inn på gardsplassen åt<br />
øvstepresten. Der sette han seg mellom vaktmennene og vermde<br />
seg ved elden. Overprestane og heile Rådet leita etter vitnemål mot<br />
Jesus, så dei kunne få dømt han til døden. Men dei fekk ikkje noko<br />
på han. Det var mange som vitna falskt mot han, men vitnemåla<br />
samsvara ikkje. Då stod det fram nokre som vitna falskt imot han<br />
og sa: «Vi har høyrt han seia: Eg skal riva ned dette templet som er<br />
gjort med hender, og på tre dagar skal eg byggja opp eit anna som<br />
ikkje er gjort med hender.» Men heller ikkje her var det samsvar<br />
mellom vitnemåla. Då reiste øvstepresten seg, steig fram og spurde<br />
Jesus: «Har du ikkje noko å seia til det dei klagar deg for?» Men<br />
Jesus tagde og svara ikkje eit ord. Atter spurde øvstepresten: «Er du<br />
Messias, Son til <strong>Den</strong> Høglova?» Jesus svara: «Det er eg. Og de skal få<br />
sjå Menneskesonen sitja ved høgre handa åt <strong>Den</strong> Mektige og koma<br />
med himmelskyene.» Då reiv øvstepresten sund kappa si og sa: «Kva<br />
skal vi med fleire vitne? De har høyrt korleis han spottar Gud. Kva<br />
meiner de?» Alle sa han var skuldig til å døy.<br />
Då tok somme til å spytta på han, og dei la eit plagg over andletet<br />
hans, slo han med nevane og sa: «No kan du vera profet!» Og<br />
vaktmennene slo han på kinnet.<br />
Peter fornektar Jesus<br />
Medan Peter var nede på gardsplassen, kom ei av tenestjentene<br />
hjå øvstepresten. Då ho såg Peter som sat og vermde seg, stirte ho<br />
på han og sa: «Du òg var med denne nasarearen Jesus.» Men han<br />
nekta. «Eg veit ikkje og skjønar ikkje kva du talar om,» sa han og<br />
gjekk ut i portromet. Men jenta fekk auga på han der, og tok atter<br />
til å seia til dei som stod ikring: «Han er ein av dei.» Men han nekta<br />
på nytt. Litt etter sa dei som stod der, til Peter: «Ja menn er du ein av<br />
dei! Du er då galilear.» Då sette han i og banna og svor: «Eg kjenner<br />
ikkje den mannen de talar om.» I det same gol hanen andre gongen.<br />
Då kom Peter i hug det Jesus hadde sagt til han: «Før hanen gjel to<br />
gonger, skal du fornekta meg tre gonger.» Og han brast i gråt.<br />
Jesus for Pilatus<br />
Med det same morgonen rann, samrådde overprestane seg med<br />
dei eldste og dei skriftlærde, heile Rådet, og tok si avgjerd. Dei batt<br />
Jesus, førte han bort og gav han over til Pilatus.<br />
Pilatus spurde han: «Er du kongen over jødane?» «Det er dine ord,»<br />
svara Jesus. Overprestane kom no med mange klagemål mot han.<br />
Då spurde Pilatus han på nytt: «Svarar du ikkje? Høyr alt det dei<br />
klagar deg for!» Men Jesus svara ikkje eit ord, så Pilatus undra seg.<br />
Kvar høgtid gav Pilatus dei ein fange fri, den dei sjølve bad om.<br />
Ein som heitte Barabbas, sat fengsla saman med nokre andre<br />
opprørarar. Dei hadde drepe ein mann medan opprøret stod på. Då<br />
no folket møtte fram og tok til å be Pilatus gjera som han hadde for<br />
vane, sa han: «Vil de at eg skal gje dykk jødekongen fri?» For han<br />
skjøna at det var av misunning overprestane hadde gjeve Jesus i<br />
hans hand. Men overprestane fekk eggja opp folket, så dei bad at<br />
han heller skulle gje dei Barabbas fri. Då tok Pilatus til ords att og sa:<br />
«Kva skal eg då gjera med han som de kallar kongen over jødane?»<br />
«Krossfest han!» ropa dei imot. «Kva vondt har han då gjort?»<br />
spurde Pilatus. Men dei ropa berre endå høgare: «Krossfest han!»<br />
Pilatus ville gjerne gjera folket til lags. Han gav dei Barabbas fri, men<br />
Jesus lét han piska og gav han så over til krossfesting.<br />
Soldatane spottar Jesus<br />
Soldatane førte no Jesus inn i borggarden og kalla saman<br />
heile vaktstyrken. Dei kledde han i ei purpurkappe og fletta ei<br />
klungerkrone og sette på hovudet hans. Så tok dei til å ropa: «Ver<br />
helsa, du jødekonge!» Dei slo han i hovudet med ein stokk, spytta på<br />
han og la seg på kne og hylla han. Og då dei hadde drive gjøn med<br />
han, tok dei av han purpurkappa og hadde på han hans eigne klede.<br />
Jesus vert krossfest<br />
Så førte dei Jesus ut og skulle krossfesta<br />
han. På vegen møtte dei ein mann som<br />
kom inn frå landet, Simon frå Kyréne, far<br />
til Aleksander og Rufus; honom tvinga dei<br />
til å bera krossen hans. Dei førte Jesus til<br />
den staden som heiter Golgata, det tyder<br />
Hovudskallen. Der baud dei han vin med<br />
myrra i, men han ville ikkje ha det. Så<br />
krossfeste dei han. Kleda hans skifte dei<br />
mellom seg og kasta lodd om kva kvar<br />
skulle ha. Det var ikring den tredje timen<br />
dei krossfeste han. Og innskrifta med<br />
klagemålet mot han lydde: «Kongen over<br />
jødane».<br />
Saman med Jesus krossfeste dei to røvarar,<br />
ein på høgre og ein på venstre sida hans.<br />
Såleis vart det oppfylt, det skriftordet<br />
som seier: Og han vart rekna mellom<br />
brotsmenn. Dei som gjekk framom, riste<br />
på hovudet og spotta han: «No, du som<br />
riv ned templet og byggjer det opp att<br />
på tre dagar! Frels deg sjølv og stig ned<br />
av krossen!» På same måten gjorde<br />
overprestane og dei skriftlærde narr av<br />
han og sa seg imellom: «Andre har han<br />
frelst, seg sjølv kan han ikkje frelsa! Lat<br />
no Messias, Israels konge, stiga ned av<br />
krossen, så vi kan sjå og tru!» Dei som var krossfeste saman med<br />
Jesus, spotta han, dei òg.<br />
Jesus døyr<br />
Då den sjette timen kom, vart det mørkt i heile landet, og mørkret<br />
låg til den niande timen. Ikring den niande timen ropa Jesus med<br />
høg røyst: «Eloï, Eloï, lamá sabaktáni?» Det tyder: «Min Gud, min<br />
Gud, kvifor har du forlate meg?» Nokre av dei som stod der, høyrde<br />
det og sa: «Høyr, han ropar på Elia.» Då sprang det ein fram og fylte<br />
ein svamp med eddikvin, sette han på ei stong og ville la Jesus få<br />
drikka. «Lat oss sjå,» sa han, «om Elia kjem og tek han ned.» Men<br />
Jesus ropa høgt og anda ut.<br />
Ein song som mange kristne kan, byrjar slik:<br />
I det fjerne jeg skuer et underfullt syn som griper mitt hjerte med<br />
makt, for jeg skuer det gamle ærverdige kors der hvor synderes<br />
dødsdom ble lagt.<br />
Krossfestinga måla av Simon Vouet (1622).<br />
No vil mange undre seg over denne språkbruken. Korleis kan ein<br />
kross, ein alminneleg gjenstand av tre, verte omtala på ein slik<br />
måte? Ja, det til og med ein gjenstand som i bibelsk tid var eitt av<br />
dei mest frykta torturreiskapar. Det er fordi krossen i dag har vorte<br />
eit symbol. Ja, <strong>kyrkja</strong> sitt fremste symbol. Eit symbol som peikar ut<br />
over seg sjølv og til avgjerande sider ved den kristne trua. Kva er det<br />
Krossen viser?<br />
1. Krossen viser oss sentrum<br />
Det var ei <strong>kyrkje</strong>verje som ringde meg for eit par år sidan. Han var<br />
temmeleg bekymra, for då han hadde kome til <strong>kyrkja</strong> denne dagen,<br />
så hadde han funne ein kross som stod opp ned inntil <strong>kyrkje</strong>døra.<br />
Han kjende like godt som meg til at den omsnudde krossen er<br />
satanistane sitt symbol. Det er interessant å sjå at dei som står fram<br />
som dei kristne sine fiendar, dei angrip krossen. På denne måten<br />
er dei indirekte vitne om at krossen fører oss fram til sentrum i den<br />
kristne trua.<br />
Jesus sitt liv var ei målretta vandring mot krossen. I si angst bad<br />
han: ”Abba, Far. Alt er mogeleg for deg. Ta denne skåla frå meg!<br />
Men ikkje som eg vil, berre som du vil”.<br />
Men denne Jesus si angstbøn kunne ikkje<br />
oppfyllast. Jesus sitt liv kunne ikkje gå<br />
utanom krossen, dersom frelsesverket<br />
skulle fullførast. Krossen viser oss sentrum.<br />
Difor seier Paulus: ”Eg vil aldri rosa meg<br />
av noko anna enn av vår Herre Jesu Kristi<br />
kross (Gal 6,14).<br />
2. Krossen viser oss nederlaget<br />
Frå eit besøk på Svalbard gløymer eg aldri<br />
krossane på den forblåste gravplassen i<br />
Longyearbyen. Minnesmerke over folk<br />
som ikkje kom heim att til fastlandet.<br />
Enno lenger nord, på Lågøya nord for<br />
Spitsbergen står det ein einsleg kross av<br />
to bordbitar i ei steinrøys. Det er rissa<br />
inn med kniv på den eine fjøla: ”Her<br />
under viler de <strong>norske</strong> fangstmænd Johan<br />
Sivertsen, Olaf Korneliussen, Oskar Olsen.<br />
Døde 1909”. Dagboka som er funnen i<br />
ettertid fortel om menn som kjempa mot<br />
kulde og sjukdom og tapte. Krossen viser<br />
oss nederlaget. Det nederlaget som kjem<br />
fram i spottorda på Golgata: ”No, du som<br />
riv ned templet og byggjer det opp att på<br />
tre dagar! Frels deg sjølv og stig ned av<br />
krossen!” Eller i Jesus sitt rop: ”Min Gud,<br />
min Gud, kvifor har du forlate meg?”<br />
Dette nederlaget må alle menneske erfare. Dette nederlaget har<br />
Jesus erfart. Det er reist mange krossar. Krossen viser oss nederlaget.<br />
3. Krossen viser oss sigeren<br />
Ei gammal legendarisk forteljing berettar om korleis krossen kom<br />
inn i danskeflagget. Danskekongen Valdemar var på ei kristningsferd<br />
til Estland saman med erkebiskopen. Der vart dei overfallne av ein<br />
stor styrke. Midt i kampen dala det eit flagg ned frå himmelen. Over<br />
tøystykket gjekk det ein kross. Og kongen høyrde ei stemme frå<br />
himmelen som sa: ”Kvar gong de lyfter dette flagget mot fienden,<br />
skal de sigre”. Legenda har innebygd ei bibelsk sanning. Krossen er<br />
sigersmerket. Når Jesus gjev sitt liv som eit sonoffer, vinn han sigeren<br />
over djevelen og bergar sitt folk. ”Andre har han frelst, seg sjølv<br />
kan han ikkje frelsa” Slik gjorde dei narr av Jesus, og samstundes<br />
sa spottarane noko sant. Ved sin død har han gjeve oss liv. Ved sitt<br />
nederlag har han vunne sigeren, sigeren for oss. ”Han avvæpna<br />
maktene og herredøma og stelte dei fram til spott og spe då han<br />
synte seg som sigerherre over dei på krossen”, slik skriv Paulus.<br />
Når dødsannonsa med krossen innteikna står i avisa, opplever<br />
mange det som eit nederlag. Nederlag for livet. Nederlag for<br />
kjærleiken. Men for den truande kristne skal krossen vise seg å<br />
vere sigersmerket. Krossen viser oss til sentrum. Sentrum i Bibelen.<br />
Sentrum i trua vår. Sentrum i livet.<br />
9
10<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
Konfirmantar<br />
våren 2013<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> 28.april kl.10.30<br />
Bjånesøy, Nikolai Medle<br />
Drivenes, Katrine<br />
Drønen, Victoria Høyland<br />
Hagen, Anders Salomon<br />
Halstensen, Daniel Otterå<br />
Hammervold, Roy-Kato Andersen<br />
Hansen, Sondre Habbestad<br />
Heggen, Jeanette<br />
Heimark, Ruben Andreas<br />
Horgen, Martin<br />
Kivircik, Nicholas Nejat<br />
Skogseth, Andrea Horseng<br />
Søreide, Amanda<br />
Unnvik, Silje Lygre<br />
Veivåg, Isabell<br />
Vik, Johnny Haugland<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>. 28.april kl.12.30<br />
Fagerbakke, Martin Jarnes<br />
Flatland, Susanne<br />
Haugland, Leander Wold<br />
Hufthammer, Ingunn Lundøy<br />
Møgster, Anders Njåstad<br />
Naustheller, Renate<br />
Røstøen, Lisa Marie Dale<br />
Skotnes, Nicolai Straume<br />
Uglenes, Silje<br />
Suphammer, Catharina<br />
Wåge, Leonard Berger<br />
Stolmen <strong>kyrkje</strong> 5.mai kl.11.00<br />
Blix, Adrian<br />
Norstrand, Håkon Teisnes<br />
Rabben, Tord Løland<br />
Veivåg, Malin<br />
Veivåg, Martin<br />
Båtevik, Julie Skjerve<br />
Dale, Marianne<br />
Fagerbakke, Anders Aarland<br />
Frank, Marielle Kayser<br />
Jørgensen, Håkon Berge<br />
Mathisen, Kristian Alster<br />
Nordvik, Sofie<br />
Stenevik, Markus<br />
Toft, Leonard<br />
Vaage, Halvard<br />
Aarland, Linda Margrethe<br />
Hundvåkøy <strong>kyrkje</strong> 12.mai kl.11.00<br />
Andorsen, Laila Elise Njåstad<br />
Kristiansen, Hege-Jeanette Olsen<br />
Njåstad, Susanne<br />
Nordeide, Johanna Malena Økland<br />
Pedersen, Thomas<br />
Østervold, Vilde<br />
Ei modig kvinne<br />
Slottsplassen i Oslo lørdag ettermiddag 1.juni 1940. Sola skin. Det er lauvsprett på<br />
Karl Johan og ange av syrin frå hagane, ein strålande forsommardag.Men alt er ikkje<br />
som det skal være. Det store huset i bakgrunnen står tomt. Kongen og regjeringa<br />
er i Tromsø, berre få dagar seinare forlet dei landet på veg mot England. Landet er<br />
hærteken. Me er ikkje lenger herre i eige hus.<br />
Ei modig kvinne<br />
Slottsplassen – kjent for sine fredelege barnetog kvar<br />
17.mai – har denne dagen heilt andre kulisser. Framom<br />
slottet står det oppmarsjert over tusen soldatar med<br />
stålhjelm saman med fleire <strong>norske</strong> politifolk. Dei tyske<br />
offiserane står med ryggen mot slottsmuren vendt mot<br />
troppane sine. Terboven – nyutnemnd øvste leiar for<br />
okkupasjonsmakta – skal halde tale kl.18. Det er venta<br />
uro, men i røynda er det få <strong>norske</strong> sivile tilstades.<br />
Så skjer det. I ei åpning mellom soldatane og politifolka<br />
smyg ei kvinne seg fram, spring raskt mot talarstolen<br />
medan ho held eit nytestamente høgt opp fram for seg.<br />
Ho når nesten fram til høgtalaren då dei tyske offiserane<br />
når i og stoppar henne. Ho kjem ikkje lenger, men skrik<br />
ut:<br />
«Her skal ikke holdes noen tale av tyskere; de som<br />
bestemmer her er den <strong>norske</strong> Konge og Regjeringen<br />
Nygårdsvold .» <strong>Den</strong>ne forsommardagen i krigens første<br />
år kom til å bli skjellsetjande for denne kvinna og stake<br />
ut vegen framover for henne, ein veg som skulle sette<br />
varige spor i norsk <strong>kyrkje</strong>historie.<br />
Kvinna var Ingrid Bjerkås, 39 år gamal heimeverande<br />
husmor med to barn, busett i Bærum.<br />
Som venteleg var vart ho raskt teken hand om, ført til<br />
Victoria Terrasse, Gestapos hovudkvarter. Men slept<br />
fri etter avhør. Dette måtte rett og slett vere ei forvirra<br />
kvinne. Meir vart ikkje gjort der og då.<br />
Men natt til 7.januar 1941 hadde ho ei oversanseleg<br />
oppleving som ikkje ga henne fred. Ho måtte seie i frå<br />
nok ein gong. Ordene modna seg for henne etter kvart<br />
og 6.september sende ho eit brev til Quisling. Eit sirleg<br />
handskreve brev der ho mellom anna skriv:<br />
«..Hvordan våger De Herr Quisling å forlokke og<br />
forføre nordmenn til å bli landsforrædere, kongesvikere<br />
og forbrytere mot sitt eget folk, til skjensel for hele<br />
verden og til usselhet blant sine egne?..»<br />
Ho vart innkalt til Statspolitiet, men fekk gå igjen.<br />
Ein månad etterpå – den 9.oktober – skriv ho eit<br />
purrebrev til Quisling. Ho meiner brevet ikkje kan vere<br />
motteke, difor vert dette sendt rekommandert.<br />
11
12<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
Ho poengterar at ho ikkje gjer dette for moro skuld,<br />
heller ikke av nysjerrighet og heller ikkje at ho er<br />
hysterisk, men ho ønsker NS oppløyst og folket samla -<br />
og avsluttar:<br />
«…Gjør en innsats nå og vis verden at Quislingene<br />
allikevel på bunnen er nordmenn og ikke som i dag tyske<br />
treller.»<br />
Jøssingismus psykopatica<br />
Nå har Quisling fått nok. Ho blir innkalt til slottet og får<br />
møte Quisling ansikt til ansikt. Føraren er rasande, truer<br />
henne med at mannen hennar skal miste arbeidet, ho<br />
får i det heile tatt ikkje komme til orde. <strong>Den</strong>ne kvinna<br />
kan ikkje vere vel bevart. Han får sin eigen livlege –<br />
Hans Eng, kjend psykiater med medisinsk doktorgrad,<br />
til føreta ein observasjon. Ho blir aldri innkalt til ein<br />
slik, men rapporten vert likevel skreven på basis av<br />
dokumenter. <strong>Den</strong> rapporten som vart lagt fram er eit<br />
svært kuriøst dokument der det vert lansert ein heilt ny<br />
diagnose: jøssingismus – ein form for sinnsliding - eller<br />
anglomani «engelsk syke» - der siktemålet er nedbryting<br />
av NS. Ho vert vurdert som psykotisk, sinnslidande og<br />
kan iflg.Eng difor ikkje straffast. Heller ikkje nå vert det<br />
nokon annan reaksjon.<br />
Men siste ordet er ikkje skreve. Ho set seg ned og skriv<br />
nok ein gong, me er kommen til 1943 og brevet går<br />
nå direkte til Terboven. Ho gjer den øvste tyske leiar<br />
ansvarleg for overgrepa som vert utført i landet og at<br />
norsk ungdom vert sendt til Tyskland.<br />
Reaksjonen kjem raskt. Ferda går rett til fangeleiren<br />
Grini der ho vert verande i 1 år. Ho slapp ut i desember<br />
1944 etter å ha vore det siste halve året ved Bredtveit<br />
fengselssjukehus.<br />
Eit kall<br />
Freden kom til landet på Ingrid Bjerkås sin 44 års dag. Dei<br />
vonde åra var over. Men det er ingen tvil om at krigsåra<br />
kom til å forme henne. Boka ho skreiv i 1966 «Mitt kall»<br />
byrjar slik: «Jeg kan trygt si at det var tyskernes overfall<br />
på landet vårt i 1940 som førte meg inn på veien mot<br />
prestetjeneste.» Men nålauga var trongt. Frå 1938<br />
hadde kvinner adgang til presteembetet, men lova<br />
sa at ein kvinneleg prest ikkje kunne tilsetjast dersom<br />
<strong>kyrkje</strong>lyden hadde innvendingar mot ei slik utnemning.<br />
<strong>Den</strong>ne klausulen vart fjerna i 1956, rett nok mot eit<br />
sterkt kyrkeleg votum.<br />
Ho følte eit sterkt kall til å studere teologi, men valde å<br />
vente. Arbeidde i nokre år som søndagsskulelærer, men i<br />
1951 – i ein alder av 50 år – tok ho til med teologistudiet<br />
ved Universitetet i Oslo. I 1958 vart ho ferdig utdanna.<br />
Ei føregangskvinne<br />
Kva nå? Skepsisen til kvinnelege prestar var stor, både i<br />
prestekolleget, blant bispane og i store deler av legfolket.<br />
Men etter ei modningstid vart ho ordinert som prest av<br />
Hamar-biskopen Kristian Schelderup, ein av dei få som<br />
ville gjere dette. <strong>Den</strong> 19.mars 1961 vart ho tilsett som<br />
prest i Berg og Torsken menighet ytterst på værharde<br />
Senja etter at stillinga der hadde vore utlyst for 3.gong.<br />
Og tok til i arbeidet allereie den 14.april<br />
Ingrid Bjerkås vart ein avholdt prest på alle måter og<br />
tok ein rørande avskil med <strong>kyrkje</strong>lyden i 1965, det året<br />
mannen hennar døydde og ho ikkje klarte å halde<br />
fram i det krevande kallet. Dei siste åra frå 1966 fram<br />
til pensjonsalder var ho sjukehusprest ved Martina<br />
Hansens hospital i Oslo. Ho døydde den 30.november<br />
1980.<br />
Ingrid Bjerkås var den første.<br />
52 år seinare er 20 % av prestane kvinner. I 1997 kom<br />
den første kvinnelege biskop – Rosemarie Køhn. I dag er<br />
4 av dei 11 biskopane kvinner og preses(øvste leiar) for<br />
biskopane er ei kvinne – Helga Byfuglien.<br />
«et nødlidende distrikt»<br />
Hans Eng – psykiateren som ga Ingrid Bjerkås den<br />
sære diagnosen – sin vidare lagnad fortener ein<br />
liten epilog. Som aktiv NS-lege i Statspolitiet og ved<br />
jødedeportasjonane i 1942, hadde han ei dårleg sak.<br />
Han vart arrestert i mai 1945 og sat i varetekt heilt fram<br />
til desember 1948 før saka hans kom opp. Då hadde<br />
rettsapparatet trøytna etter 3 og ½ år med tunge<br />
landssviksaker. Straffene vart mildare etter kvart som<br />
tida gjekk. Så til tross for påstand om 14 års fengsel<br />
og tap av rett til å praktisere som lege på livstid, så<br />
vart dommen sett ned til 7 års fengselstraff og 1 års<br />
karantene som lege med mulighet deretter til å søke<br />
legestilling i «et nødlidende distrikt» som det heitte i<br />
dommen.<br />
Han var sett fri allereie i 1950 og drog nordover, ja<br />
nett til eit «nødlidende distrikt», Kvænangen i Nord-<br />
Troms der han vart tilsett som distriktslege. I 1960 vart<br />
han vald inn i kommunestyret og 4 år seinare sat han i<br />
formannskapet.<br />
Han vart ein omtykt lege i bygda. Praktiserte i 28 år – til<br />
1978, og døydde der nord i 1995.<br />
Lagnadens ironi skulle altså verta at desse to – legen og<br />
«pasienten» - som aldri møttes i krigsåra, lenge etter<br />
krigen skulle havne på kvar sin utpost langt nord i Troms.<br />
Og der utgangspunktet var så definitivt ulikt, skulle dei<br />
begge i etterkrigsåra gjere gagns arbeid til glede for<br />
folket.<br />
Men det var Ingrid Bjerkås som skreiv seg inn i historia.<br />
Ho viste stort sivilt mot i dei 5 lange krigsåra. Og ho fulgte<br />
sitt kall i mange og lange etterkrigsår då motbakkane var<br />
både lange og tunge. Ho var ei modig kvinne.<br />
Faksimilen viser del av den originale, famøse 2 siders psykiatriske rapporten. Her vert lansert ein ny psykiatrisk<br />
diagnose: jøssingmus. <strong>Den</strong>ne sjukdommen vart delt i 3 kategoriar: <strong>Den</strong> forbryterske – som skulle straffast. <strong>Den</strong><br />
uvitande - som skulle skolerast, om naudsynt med tvang. Og sist den psykopatiske, ein form for sinnsjukdom og<br />
såleis unnteke straff (i så måte slik det er i dag også). Ingrid Bjerkås vart funnen å tilhøre denne typen. Men Terboven<br />
tok ikkje omsyn til det og ho havna på Grini. – Ellers er det lett å sjå at denne rapporten vart skreven før rettetasten si<br />
tid . Og merk at Hitler vart skreven med liten h(sic!), noko som skulle tyde på at rapporten neppe nådde høgare nivå.<br />
Ellers må ein rekne med at ei slik “ærekrenking” ville fått konsekvensar utover for Ingrid Bjerkås...<br />
Kjelder: Ingrid Bjerkås: Mitt kall. - Cappelen forlag 1966.<br />
Per Ole Johansen: Fortrengning av et nasjonalt traume (to landssvikdommar)<br />
Riksarkivets digitaliserte originaldokument på Internett(frigjeve i 2010 og<br />
tilgjengeleg for alle)<br />
FDy<br />
13
14<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
Jesus oppfyller lova!<br />
Av Bjarte Vigleik Notnæs<br />
Me kjenner godt til at Jesus, då han vart krossfesta,<br />
oppfylte det som var profetert om han. Sal. 34:21,<br />
Jes.53:4-57, 9,12. Lat oss sjå korleis Jesus òg<br />
oppfylte lova fullstendig då han gav sitt liv for oss.<br />
Jesus var konge, profet og prest då han vandra her<br />
nede på jorda. At han var prest står omtala i Hebr.<br />
5, 7 og 8. Ein prest til evig tid etter Melkisedeks vis.<br />
Melkisedek er samansett av to hebraiske ord som<br />
tyder ”Rettferds konge” (Hebr. 7:2). Ein er ikkje ein<br />
prest utan to ting; han må ha eit alter og eit offer. Og<br />
me skal sjå at Jesus hadde begge delar.<br />
Rettsaka mot Jesus:<br />
Matt. 26:57 Menneska samla her var ikkje berre<br />
Kaifas, men Jesus, dei skriftlærde (ein stad mellom<br />
70 og 120 personar), dei eldste (truleg dei 70 eldste<br />
i Jerusalem). Peter og rådet (truleg det fariseiske<br />
rådet) var der og. Grunnen til at dette vert nemnd er<br />
at alle som var samla der, bortsett frå Peter, måtte<br />
ha kjennskap til lova. Det som no hender vidare i<br />
rettsaka vil dei straks forstå meininga med. Kaifas<br />
var øvstefrest utnemnd av romarane. Øvstepresten<br />
hadde stor makt over folket. Difor hadde dei<br />
utnemnd ein som var deira mann.<br />
Matt. 26:61 Klagemålet mot Jesus var at han hadde<br />
sagt at han kunne riva ned tempelet og byggja det<br />
opp att på tre dagar (Joh. 2:19). Dette fylgde Jesus<br />
gjennom heile tenesta hans og førde han opp på<br />
krossen. Trass skuldinga mot seg så svara Jesus ingen<br />
ting. (Matt. 26:62-63) Då reiste øvstepresten seg å sa<br />
til han: ”Svarar du ingen ting? Kva er det desse vitnar<br />
mot deg?” Men Jesus tagde. Og øvstepresten sa til<br />
han: ”Eg tek deg i eid ved den levande Gud at du<br />
seier oss om du er Messias, Guds Son!”<br />
Det øvstepresten gjer er å leggja fram ein eid for<br />
Gud. Det same som å leggja handa på Bibelen og<br />
gjera eid på å fortelja sanninga. No svarar Jesus<br />
øvstepresten: ”Du seier det sjølv. Men det seier eg<br />
dykk: Frå no av skal de sjå Menneskesonen sitja<br />
ved høgre handa at den allmektige og koma på<br />
himmelskyene”. Kvifor gjer han det? Han har vore<br />
still opp til no. Lat oss sjå på lova.<br />
I 3. Mos kap 5 og 6 er det 10 lover som er knytt til<br />
syndofferet og skuldofferet. Lat oss finna ut Kvifor<br />
jesus ikkje <strong>Den</strong> aller fyrste lova i syndofferet...3.Mos.<br />
5:1 Om nokon syndar ved å la vera å etterkoma eit<br />
offentleg påbod om å vitna om noko han har sett<br />
eller fått greie på, men som han likevel har halde<br />
for seg sjølv, då fører han skuld over seg”. <strong>Den</strong><br />
fyrste lova i syndofferet er altså at ein er forplikta<br />
til å fortelja sanninga når du vert teken i eid. Gjer<br />
han ikkje det har han altså brote den fyrste lova i<br />
syndofferet. Så her ser me at Jesus må svara når<br />
øvstepresten har teke han i eid. Gjer han ikkje det så<br />
kan han ikkje gje sitt liv for oss lik eit lytefritt lam. Då<br />
er han ikkje utan synd. Jesus kunne ha svart Kaifas.<br />
Du har sagt det.. Men då hadde ikkje Jesus innrømt<br />
noko. Difor måtte han stadfesta det med det neste<br />
utsagnet. Kaifas visste kva Jesus sa.<br />
Matt. 26:65 Då flerra øvstepresten kleda sine<br />
og sa: Han har spotta Gud! Kva skal me no med<br />
vitne? Sjå, no har de høyrt gudsspottinga. Lat oss<br />
gå til det gamle testamentet og sjå på draktene til<br />
presteskapet og kort sjå på eit av desse plagga. 2.<br />
Mos. 28:31-35. Det fyrste plagget var eit underplagg.<br />
Det andre var ein lang kvit kjortel som gjekk frå<br />
skuldrene og ned til foten. Det tredje plagget, som<br />
me skal sjå på, er eit kort plagg, kalla Efodkjortelen.<br />
Det går berre ned til knea. Dette var eit plagg som<br />
var voven som eit heilt stykke og hadde ingen saum.<br />
Opninga rundt nakken var forsterka slik at det ikkje<br />
skulle vera lett å riva sundt I 3. Mos. 10:6. talar Gud<br />
til Aron og dei to sønene hans gjennom Moses: ”...<br />
de skal ikkje riva sund kleda dykkar, så de ikkje skal<br />
døy.” Så straffa for å riva sund kleda var døden. Legg<br />
så merke til kva Kaifas gjer i Matt. 26:65. Han flerra<br />
kleda sine. Alle dei som var til stades ved rettsaka<br />
visste at han no nulla ut prestedømet sitt og måtte<br />
døy. Men Kaifas døyr ikkje.<br />
Kvifor døyr ikkje Kaifas? Han var ikkje øvstepresten<br />
i rettsaka. Jesus var øvsteprest etter Melkisedeks<br />
vis. Jesus såg ikkje inn i augo til øvstepresten Kaifas.<br />
Det var Kaifas som såg inn i augo til den sanne, store<br />
øvstepresten. Visste Kaifas kven Jesus var? Han<br />
visste det ikkje i tankane, men han tala det ut frå<br />
hjarta (Joh. 11:49-52). Her seier Kaifas at Jesus skal<br />
døy for Israel. Men ikkje berre for Israel, men for<br />
Guds folk i heile verda.<br />
Alle dei som var til stades i rettsaka visste at Kaifas<br />
ikkje lengre var øvsteprest. Men kven skulle då<br />
leggja fram offeret neste morgon? Dei hadde eit<br />
problem som dei ikkje hadde løysinga på fordi dei<br />
ikkje makta ha ein ny kjortel til neste morgon. For<br />
kva skulle øvstepresten gjera då?<br />
La oss gå til 2. Mos. 29:38-42. Kvar morgon og kveld<br />
måtte eit offer leggjast fram. Morgonofferet måtte<br />
døy kl. 0900, ettermiddagsofferet kl. 1500. Så neste<br />
morgon kl. 0900 måtte det vera eit lam som vart<br />
lagt på alteret. Kvar morgon og ettermiddag vil<br />
øvstepresten koma til alteret, dela lammet i fem<br />
delar; hovudet, høgre og venstre frampart, høgre<br />
og venstre bakpart, og legga desse på alteret. Når<br />
øvstepressten såg at dette lammet, som var utan lyte<br />
var heilt brent opp så strekte han ut hendene sine,<br />
løfta hovudet mot himmelen, og erklærte offeret:<br />
NEGMAR. Det er fullført. Han gjorde det same med<br />
offeret kl. 1500. Men Kaifas kunne ikkje gjera dette<br />
fordi han hadde rive sund klede sitt.<br />
Kva hendte under krossfestinga? Joh. 19:23-24.<br />
Jesus var den sanne øvstepresten. Dersom kjortelen<br />
hadde vorten riven sund så ville det ha nullstilt<br />
presteembetet hans. Difor vart kjortelen hans kasta<br />
lodd om og ikkje riven. Joh. 19:30 Jesus sa det er<br />
fullført Men då Jesus ikkje tala norsk så ropte han ut<br />
på arameisk det same ordet som øvstepresten bruka<br />
når han hadde ofra lamma, nemleg ordet NEGMAR.<br />
DET ER FULLBRAKT. Det er perfekt for all tid og for<br />
alle menneska. Jesus sa at ”eg er offerlammet som<br />
tar bort synda frå verda”.<br />
Krossfestinga i Mark. 15:25. <strong>Den</strong> tredje timen er kl.<br />
0900 då det første lammet skulle døy, vart Jesus<br />
nagla til krossen. Mar. 15:33 <strong>Den</strong> sjette timen er kl.<br />
1200, 9 timen er kl. 1500. to lam måtte døy kvar dag.<br />
Men ikkje denne dagen for dette er ein heilt spesiell<br />
dag. Ein gong om året er det tre lam som må døy. 2.<br />
Mos 12:3,6 Dette lammet må døy kl. 1500. Så denne<br />
dagen, når Jesus vert krossfesta, vert det lammet<br />
som skulle ofrast kl. 1500 framskunda til kl. 1200<br />
fordi påskelammet skulle døy kl. 1500. Jesus døydde<br />
nøyaktig då påskelammet skulle slaktast kl. 1500.<br />
Då vart vårt påskelam, Jesus, ofra slik paulus seier i<br />
1. Kor. 5:7. Og vegen like inn til Herren vart opna for<br />
oss alle.<br />
I Joh. 20:4-8 les me om Peter og Johannes som<br />
kappspring til den opne grava. Johannes stoggar<br />
utanfor medan Peter går inn. I grava såg Peter at<br />
linkleda var lagt fint saman og Johannes kom inn og<br />
såg det same, og det står at då trudde Johannes.<br />
Kva var det som gjorde at Johannes trudde? Han var<br />
ein lærd mann og kjende skriftene. Han visste kva<br />
Jesus hadde sagt skulle vera eit teikn, ”tre dagar og<br />
tre netter i hjarta av jorda” (Matt 12:39-40). Men<br />
han såg og linklede som låg der. Då visste han for<br />
sikkert at Jesus var øvstepresten. Han kjende til det<br />
som står i 3:Mos 16:21-23 ”Og Aron (øvstepresten)<br />
skal leggja begge hendene sine på hovudet til den<br />
levande bukken og sanna alle misgjerningane og alle<br />
brota og alle syndene til Israels-folket over hovudet<br />
hans. Han skal leggja dei på hovudet til bukken og<br />
senda han ut i øydemarka med ein mann som står<br />
ferdig. Og bukken skal bera alle misgjerningane<br />
deira med seg ut i villmarka, og så skal han sleppa<br />
bukken laus i øydemarka. Deretter skal Aron gå inn i<br />
samlingsteltet og ta av seg linkleda som han tok på<br />
då han gjekk inn i heilagdomen. Og han skal la dei<br />
vera der. Sanneleg, Han er vår øvsteprest.<br />
15
16<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 5/2012 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 5/2012<br />
Påskedrøs<br />
Påske er ei av dei tre store <strong>kyrkje</strong>høgtidene våre. I vår<br />
kristne lære er påskehelga ei minnehøgtid om innstifting<br />
av nattverd, Jesu liding , krossfesting , død og oppstode.<br />
Jødedommen har og si påskehøgtid, men dei minnest<br />
utferda si or Egypt. I begge høve var det mykje som<br />
hende, utan at det skal refererast her.<br />
I motsetning til juledag er påskedag ikkje datofesta,<br />
men plassert på første sundag etter første fullmåne<br />
etter vårjamdøger. Det medfører at påske kan koma<br />
tidleg eller seint – mellom 22. mars og 25. april -. I 2013:<br />
Vårjamdøger 20/21 mars, fullmåne 27. mars, sundag/<br />
påskedag 31. mars, - tidleg påske . Overgangen frå<br />
vinter til vår er i full gang i dette tidsrommet, og naturen<br />
endrar seg mykje. Det gjer sitt til at påske gjerne blir<br />
både ei vinterleg og vårleg helg.<br />
Sjå berre på påskeliljene med sin tendens til å stikka opp<br />
av den siste snøen; for så å kunna bløma når helga er<br />
der, tidleg eller seint. Men vakrast og mest utbreidd er<br />
dei i april. Det er eit fint syn med gule bøar av påskeliljer<br />
og ei vinterjord i forandring. Snøklokkene er og med<br />
og pyntar opp. Våren er i emning. Var det kanskje difor<br />
Bjørnson skreiv slik: ”Jeg velger mig April”?<br />
Dei store høgtidene er oppretta ut frå bibelske tekstar,<br />
som blir flittig brukt av <strong>kyrkja</strong> i forkynninga. Men mykje<br />
folk har også lagt annan bruk og aktivitet av meir<br />
jordnære slag til helgene. Er jula t.d. mest ei heimehelg,<br />
- jfr.uttrykket ” heim til jul”, - så er påskehelga meir<br />
brukt som utfartshelg. Folk dreg til fjells, særleg, men<br />
og til kyst og sjø, sumtid til utland.<br />
Fjellutfart er kanskje ein skikk av litt nyare dato på<br />
våre kantar. Men den har fått godt fotfeste og breidd<br />
seg blant folk. Gamle foreldre til dei som i dag boltrar<br />
seg i skiløypene, var sjølv lite med på slikt. Dei synest<br />
likevel det er greitt at etterslekta deira får delta. No<br />
nyter mange påskehelga i sol over kvite vidder om<br />
dagen, og tyr til hytte eller høgfjellshotell når kvelden<br />
og natta stundar til. Det hender ofte at presten kjem og<br />
held friluftsmesse for folk som rastar i solveggen eller<br />
solhallet, der det er minst like mange tilhøyrarar som i<br />
<strong>kyrkja</strong>.<br />
På våre kantar har ein noko lenger røynsle med å søkja<br />
rekreasjon ved kyst og sjø. Der bur ein, der ligg båten.<br />
<strong>Den</strong> er blitt større og meir moderne enn før. Maten<br />
kan tillagast og serverast om bord eller i land – alt etter<br />
som. Køyene er oppreidde og like gode å sova i som ei<br />
hotellseng. Dette er påske for somme.<br />
Ver og naturtilhøve er ein viktig faktor anten du er her<br />
eller der. Kvite vidder kan snart bli rok og fok, stundom<br />
med snøras i fjellsidene. Idylliske viker og blikkstill<br />
sjø viser stundom eit morskare andlet og jagar deg<br />
heim. Dette må inngå i turplanane og gjevast akt på.<br />
Dreg du til sørlege utland, er det venteleg gode sjansar<br />
for godver.<br />
Me skal ikkje spørja om eller filosofera over kvifor og<br />
kvar ein dreg av garde på påsketurar. Kvar og ein har<br />
sine grunnar. Det er berre blitt slik, og det er som med<br />
utviklinga i tida: Uhyre vanskeleg å skru tilbake. Kanskje<br />
freistar ein ikkje så hardt heller. Ein vil tru at dei fleste<br />
opplever god og nyttig avveksling frå dagleglivet, og det<br />
skal me gjerne unna kvarandre.<br />
God påske - og god tur!<br />
Olav Drivenes.<br />
SALMEBLOGGEN<br />
Påskemorgen slukker sorgen<br />
Påskemorgen slukker sorgen,<br />
slukker sorgen til evig tid;<br />
den har oss givet lyset og livet,<br />
lyset og livet i dagning blid.<br />
Påskemorgen slukker sorgen,<br />
slukker sorgen til evig tid.<br />
Redningsmannen er oppstanden,<br />
er oppstanden i morgengry!<br />
Helvede greder, himlen seg gleder,<br />
himlen seg gleder med lovsang ny.<br />
Redningsmannen er oppstanden,<br />
er oppstanden i morgengry!<br />
Påskemorgen slukker sorgen, er ei av våre aller<br />
kjæraste påskesalmar, full av jubel og glede over Jesu<br />
oppstandelse. Salma er skriven av Nikolai Fredrik<br />
Severin Grundtvig i 1843 og du finn den i Norsk<br />
Salmebok nr. 184. Ludvik M. Lindemann sette melodi<br />
til salma i 1864.<br />
Grundtvig var dansk prest og salmeforfattar og<br />
levde frå 1783 – 1872. Mellom andre kjente salmar<br />
han har skriv kan me nemna: Deilig er den himmel<br />
blå, Det kimer nå til julefest, Apostlene satt i<br />
Jerusalem, Alt står i Guds faderhand og Kirken den<br />
er et gammelt hus. Grundtvig har skrive rundt 1500<br />
salmar, noko som gjer han til ein av våre største<br />
salmediktarar. «Påskemorgen» har underleg nok<br />
ikkje høg status i Grundtvigs heimland, Danmark,<br />
men hos oss ville vel ei påskegudsteneste utan<br />
denne salma nesten vera utenkjeleg. Litt av<br />
forklaringa er nok Lindemanns melodi. <strong>Den</strong> gjeve<br />
salma eit realt løft og understrekar påskemorgonens<br />
jublande bodskap. Tenkjer eg attende på 1.<br />
påskedagsgudstenestene då eg var liten gut, er<br />
det fyrst og fremst denne salma, og den sterke<br />
overtydane songen, som sit att som eit sterkt minne.<br />
Egil Elseth har i boka «Mennesket – et guddommelig<br />
eksperiment» kommentert Grundtvigs salme. Han<br />
Sangen toner, vår forsoner,<br />
vår forsoner til evig pris;<br />
han ville bløde for oss å møte,<br />
for oss å møte i paradis.<br />
Sangen toner, vår forsoner,<br />
vår forsoner til evig pris.<br />
Bøtt er brøden, død er døden,<br />
død er døden som syndens sold!<br />
Nå ligger graven midt i gudshaven,<br />
midt i gudshaven i Jesu vold.<br />
Bøtt er brøden, død er døden,<br />
død er døden som syndens sold.<br />
Se, i skarer opp vi farer,<br />
opp vi farer fra grav i sky.<br />
Tungene gløder, Herren vi møter,<br />
Herren vi møter med lovsang ny.<br />
Se, i skarer opp vi farer,<br />
opp vi farer fra grav i sky.<br />
skriv følgjande: «Påskemorgen slukker sorgen, er et<br />
overdådig gledesutbrudd. Det er som om Grundtvig<br />
mobilserer alle sine dikteriske virkemidler og spiller<br />
på alle strenger. Det voldsomme budskapet baner<br />
seg vei i innholdstunge kortsetninger. De spikrer<br />
sannheter fast med ordspråkets fynd.» Setningar<br />
som: «Redningsmannen er oppstanden», «Helvede<br />
greder, himlen seg gleder», «Bøtt er brøden, død er<br />
døden», understrekar nettopp dette.<br />
Grundtvig var meir enn dei fleste ein prøva mann.<br />
Men han gav aldri opp og let ikkje dei tunge<br />
stundene prega livet sitt. Han elska livet og gjekk<br />
ikkje med på å resignera. Han kjempa seg heller<br />
igjennom det vonde, til han sigra. Han visste å setja<br />
pris på at dødens brodd var overvunnen og var ein<br />
talsmann for den glade og frimodige kristendomen.<br />
Verset om bortrykkinga er ikkje skrive for at me skal<br />
bli nedtrykte. Det er ein trøstefull bodskap til alle<br />
truande. «Så trøyst kvarandre og set mot i kvarandre<br />
med desse orda!» seier Bibelen. JTN.<br />
Kjelde: Leif Haugen’s salmeblogg<br />
17
18<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
I DE FLESTE MENIGHETENE I NORGE ER DET VANLIG Å BEGYNNE PÅSKEFEIRINGEN<br />
MED EN GUDSTJENESTE SKJÆRTORSDAG KVELD. DET FEIRES ALLTID NATTVERD TIL<br />
MINNE OM DA JESUS INSTIFTET NATTVERDEN. PREKENTEKSTENE HANDLER ENTEN<br />
OM NATTVERDEN ELLER OM DA JESUS VASKET DISIPLENES FØTTER.<br />
Hva skjedde om natten?<br />
Av Tor Dag Kjosavik<br />
Så blir det langfredag og ny<br />
gudstjeneste. Ved denne<br />
gudstjenesten blir hele<br />
lidelseshistorien lest. Vi får<br />
høre om alt det som skjedde<br />
etter at Jesus forlot salen der<br />
påskemåltidet ble inntatt, og til<br />
han utåndet på korset. Vi følger<br />
dramaet i Getsemane og forhøret<br />
i øversteprestens hus. Det blir<br />
fredag morgen, og Jesus framstilles for Pilatus, han blir<br />
forhørt, torturert og dømt til døden. Og etter den lange<br />
tekstlesingen er det naturlig å si noe om det som skjedde<br />
denne dagen. Det betyr at i løpet av påsken får vi høre<br />
svært lite om det som skjedde skjærtorsdag kveld og<br />
natt. I bedehusene har nok disse<br />
tekstene vært brukt mer enn i<br />
kirkene som utgangspunkt for<br />
mange taler. I tillegg til Jesus er<br />
det særlig to personer som settes i<br />
fokus i den dramatiske fortellingen.<br />
Det er Judas og Peter.<br />
Fortvilelsens mann<br />
Judas er både en interessant og en<br />
tragisk person. Vi tenker kanskje<br />
mest på ham som en pengegrisk<br />
mann som stjal av felleskassen<br />
og som solgte Mesteren for 30<br />
sølvpenger. Men var det bare<br />
kjærligheten til penger som fikk<br />
ham til å handle som han gjorde?<br />
Judas hørte sannsynligvis til<br />
selot-partiet i likhet med en<br />
annen av Jesu disipler, Simon.<br />
Selotene utgjorde et nasjonalistisk<br />
parti som spilte sin viktigste politiske rolle etter Jesu<br />
død og oppstandelse. Selot betyr ivrer, og de ivret<br />
for håndheving av Moseloven og var imot den romerske<br />
innflytelse i samfunnet. I år 66 e. Kr. brøt det ut et selotopprør<br />
i Israel, og det førte til ødeleggelsen av Jerusalem i<br />
år 70. Derfor var det nok langt mer enn griskhet som drev<br />
Judas til å handle som han gjorde. Han hørte sikkert med<br />
blant dem som etter hvert ble skuffet over Jesus. Han ga<br />
avkall på politisk makt og arbeidet ikke for å gjenopprette<br />
Davids rike i all dets glans. Judas hadde nok håpet på<br />
noe ganske annet. Så solgte han Jesus til dem som ville<br />
ha ham bort. Judas hadde vel ikke tenkt at forræderiet<br />
skulle føre til dødsdom. Kanskje han hadde trodd jødenes<br />
ledere ville straffe Jesus med pisk og fengsel. Judas’<br />
skuffelse ble utnyttet av jødenes ledere. De brukte ham,<br />
men brydde seg ikke om ham etterpå. I sin fortvilelse<br />
valgte Judas å ta sitt eget liv. Tilgivelse hadde vel vært<br />
en mulighet også for ham om han hadde ventet for å se<br />
hvordan det gikk med Jesus, og så kommet tilbake til ham<br />
og angret sitt svik.<br />
Angerens mann<br />
Peters fornektelse av Jesus var et like stort svik som<br />
Judas’. Han, Klippen, disippelflokkens leder, hadde skrytt<br />
av hvor modig og tøff han var. Og motet holdt helt til<br />
han hadde kuttet øret av øversteprestens tjener. Men<br />
før det hadde Jesus tatt Peter og de to andre av sine<br />
nærmeste venner med seg inn i<br />
Getsemanehagen for å be. Jesus<br />
kunne ikke heve seg høyt over det<br />
som ventet ham, som en gudesønn<br />
som smerter ikke bet på. Han var<br />
engstelig og var fristet til å gi opp<br />
sitt kall og sin oppgave. Han trengte<br />
styrke fra sin himmelske Far for å<br />
gjennomføre dette. Men Peter og<br />
de andre sviktet og sovnet. Etter at<br />
disiplene hadde flyktet, lurte Peter<br />
seg etter inn i øversteprestens gård,<br />
for å se hva som skjedde med<br />
Jesus. Der ble han gjenkjent og<br />
bannet til slutt på at han ikke kjente<br />
Jesus. Han som hadde sagt seg villig<br />
til å dø sammen med Jesus, var<br />
mest opptatt av å redde sitt eget<br />
skinn. Hvorfor valgte ikke Peter<br />
den samme utveien som Judas da<br />
han så at Jesus ble spikret opp på<br />
korset?<br />
Peter trodde fortsatt på Jesus, selv om han sviktet ham<br />
så skammelig og innså at han ikke var verdig til å være<br />
Mesterens disippel.<br />
Derfor ble han også tatt tilbake i flokken og ble på ny<br />
innsatt som leder. Jesus kunne bruke ham likevel for å<br />
bygge sin kirke på jord. Og fortsatt gjelder det at ingen<br />
synd er så grov at den ikke kan tilgis. Fortsatt kan vi si at å<br />
tro er å komme til Jesus med våre synder.<br />
VITNENE<br />
Jesus gjorde òg mange andre teikn for auga på læresveinane, teikn som det ikkje er skrive om i denne boka. Men<br />
desse er nedskrivne for at de skal tru at Jesus er Messias, Guds Son, og for at de som trur, skal ha liv i hans namn.<br />
Evangeliet etter Johannes 20, 30-31<br />
Maria Magdalena<br />
Evangeliet etter<br />
Johannes 20, 11-18<br />
Simon Peter<br />
Evangeliet etter<br />
Lukas 24, 34<br />
Emmaus-vandrarane<br />
Evangeliet etter<br />
Lukas 24, 13-33<br />
Læresveinane<br />
unntatt Tomas<br />
Evangeliet etter<br />
Johannes 20, 19-23<br />
Læresveinane<br />
inkludert Tomas<br />
Evangeliet etter<br />
Johannes 20, 24-29<br />
Maria Magdalena og<br />
den andre Maria<br />
Evangeliet etter<br />
Matteus 28, 1-10<br />
Dei elleve<br />
læresveinane<br />
Evangeliet etter<br />
Matteus 28, 16-20<br />
Læresveinane ved<br />
Tiberiassjøen<br />
Evangeliet etter<br />
Johannes 21, 1-14<br />
Meir enn fem hundre<br />
sysken.<br />
Paulus’ første brev<br />
til korintarane 15, 6<br />
Jakob<br />
Paulus’ første brev<br />
til korintarane 15, 7<br />
Læresveinane<br />
«Jesus blir teken<br />
opp til himmelen»<br />
Apostelgjerningane 1, 4-9<br />
Saulus<br />
«På vei til Damaskus»<br />
Apostelgjerningane 9, 1-9<br />
19
20<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
Død, hvor er din brodd?<br />
Livet er en gave fra Gud. Vi glemmer ofte hvor<br />
mye fint og verdifullt vi får oppleve uten å ha<br />
gjort oss fortjent til det.<br />
Årets Fritt Ord-pris til sosialmedisiner Per Fugelli er en<br />
nyttig påminnelse til troende kristne. Ikke minst gjelder<br />
det dem som har lederansvar. Døden kan ikke ties i hjel.<br />
Tvert imot må vi snakke sant og åpent om den. Uten<br />
bevisstheten om at vi skal dø, får vi fort feil perspektiv på<br />
dagene og årene våre.<br />
Menneskets naturlige ønske er å leve. Livet er en gave<br />
fra Gud. Vi glemmer ofte hvor mye fint og verdifullt vi<br />
får oppleve uten å ha gjort oss fortjent til det. Familie,<br />
venner, helse, mat, klær, meningsfullt arbeid og kultur- og<br />
naturopplevelser - alt<br />
dette gjør livet rikt liv og<br />
gir grunn til å takke.<br />
Samtidig erfarer vi<br />
at livet er skjørt. I<br />
syndefallets verden er<br />
godene ulikt fordelt.<br />
Selv den som har fått<br />
mye, har fått det til låns.<br />
Plutselig kan det og de<br />
som betyr mest for oss,<br />
bli revet bort. En dag vil<br />
vi uansett måtte forlate<br />
alt og alle.<br />
Fugellis beskrivelse av<br />
døden som et tabu,<br />
er treffende. Vi lever i<br />
en kultur som er blitt<br />
svært kortsynt. Øyeblikkets bekreftelse og tilfredsstillelse<br />
har førsteprioritet. Faren er at denne tankegangen også<br />
preger kristne både som individer og fellesskap. Når vi<br />
blir bundet til det som er her og nå, glemmer vi lett at<br />
dette er midlertidig og forgjengelig.<br />
For oss som lever på toppen av verden, er det også<br />
fristende å skyve unna tanken på at vi skal dø og møte<br />
Gud. Jesu ord om at den som har fått mye, skal det ventes<br />
mye av, blir nærgående og nesten ubehagelige.<br />
Bibelen er klar på at døden ikke er det siste.<br />
Hebreerbrevets forfatter minner oss om at «alle<br />
mennesker må dø en gang og siden komme for<br />
dommen». Døden er alvorlig fordi den setter en grense<br />
for når vi kan gjøre opp med Gud og mennesker. Skal vi<br />
søke forsoning og tilgivelse, må vi gjøre det mens vi lever.<br />
Håpet i møte med døden er ikke knyttet til hva vi har<br />
oppnådd eller utrettet i livet, men til at vi har festet lit<br />
til at Jesus har betalt for syndene våre gjennom sin død<br />
på korset og stått opp igjen for at vi skal leve med ham.<br />
Dette er det eneste som gir sant lys i møte med dødens<br />
mørke.<br />
Vi lever i en stadig kamp for å bli bevart i denne troen.<br />
I det lille skriftet «Om det å forberede seg på å dø»<br />
anbefalte Martin Luther at man gjennom livet forbereder<br />
seg på dødsstunden. I møte med døden oppfordret han<br />
derimot til å «betrakte døden gjennom livet, synden<br />
gjennom nåden og<br />
helvetet gjennom<br />
himmelen».<br />
Han sammenlikner<br />
døden med en fødsel.<br />
«Når en kvinne føder, er<br />
hun redd. Men når det<br />
hele er over, tenker hun<br />
aldri mer på angsten,<br />
siden et menneske nå<br />
er født fra henne og inn<br />
i verden. Slik må man<br />
også i døden verge seg<br />
mot angsten og vite<br />
at der etterpå vil være<br />
større plass og glede».<br />
Hvilke følelser vi har<br />
i møte med døden,<br />
varierer mennesker<br />
imellom. Ingen av oss vet hvordan vi vil oppleve<br />
dødsprosessen før vi er der. Får vi være trygge, kan vi<br />
takke Gud for det. Er vi engstelige, kan vi være hos Gud<br />
også med det som skremmer oss. Det er uansett ikke<br />
våre egne følelser som avgjør om vi har grunn til å dø i<br />
fred eller ikke. Har vi troen på Jesus som frelser, har vi all<br />
grunn til å si som Paulus i 1. Korinterbrev 15:<br />
«Død, hvor er din brodd? Død hvor er din seier? Døden<br />
brodd er synden, og syndens kraft er loven. Men Gud<br />
være takk som gir oss seier ved vår Herre Jesus Kristus!»<br />
Leder i Dagen, 22. februar 2013<br />
Deg være ære<br />
Deg være ære,<br />
Herre over dødens makt!<br />
Evig skal døden være<br />
Kristus underlagt.<br />
Lyset fyller haven,<br />
se, en engel kom,<br />
åpnet den stengte graven,<br />
Jesu grav er tom!<br />
Deg være ære,<br />
Herre over dødens makt!<br />
Evig skal døden være<br />
Kristus underlagt.<br />
Se, Herren lever!<br />
Salig morgenstund!<br />
Mørkets makter bever.<br />
Trygg er troens grunn.<br />
Jubelropet runger:<br />
Frelseren er her!<br />
Pris ham, alle tunger,<br />
Kristus Herre er!<br />
Deg være ære,<br />
Herre over dødens makt!<br />
Evig skal døden være<br />
Kristus underlagt.<br />
Frykt ikke mere!<br />
Evig er han med.<br />
Troens øye ser det:<br />
Han gir liv og fred.<br />
Kristi navn er ære,<br />
seier er hans vei,<br />
evig skal han regjere,<br />
aldri frykter jeg.<br />
Deg være ære,<br />
Herre over dødens makt!<br />
Evig skal døden være<br />
Kristus underlagt.<br />
T Edmond Louis Budry 1885<br />
O Arne Fjelberg 1947<br />
M Georg Friedrich Händel 1746<br />
21
22<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
• unge spør • unge spør • unge spør • unge spør • unge spør •<br />
Korleis kan kristne seia at Gud er berre god,<br />
når det er så mange som har det vondt i verda?<br />
Dette spørsmålet er ikkje enkelt. Det er ikkje utan<br />
grunn at det vert kalla ”det vondes problem”.<br />
Gjennom tidene har folk tenkt, grubla og bede<br />
over dette: Kva betyr det at Gud er god i ei verd<br />
der det er så mykje smerte, vondskap og kaos.<br />
Det er gjeve mange moglege ”løysningar” eller<br />
”forklaringar”. Spørsmålet heng saman med om<br />
spørsmålet om Gud si makt, om kva det betyr at<br />
Gud er den aller sterkaste. Men, dersom han er<br />
den sterkaste, korleis kan han tillata det vonde?<br />
Er han i so fall 100% kjærleg? Finnast det også ei<br />
anna kraft som har makt……….?<br />
Det er umogleg å svara på korleis Gud kan tillata,<br />
eller kvifor Gud ikkje tek bort alt det vonde. Dette<br />
kan få oss til å fortvila, for me har trong for å<br />
veta at ting går opp og at ting gjev meining.<br />
Alt det vonde i verda har inga meining. Men<br />
det me kan lesa i Bibelen, er at Gud likevel vel<br />
å vera i det vonde saman med oss. Kjærleiken<br />
hans strekkjer seg ned til vår liding og fortviling.’<br />
Historia om Jesus er historia om ein engasjert,<br />
bevega og berørt Gud. Ein Gud som verkeleg har<br />
fått kjenna smerte, urett og mørke. Gud valgte å<br />
vera i det vonde, for å visa oss at han er kjærlig<br />
og vil gje oss kjærleik. Det vitnar om ein utruleg<br />
sterk kjærleik at Gud vel å vera i det vonde for å<br />
demonstrera sin godhet mot oss.<br />
Verda har mykje vondt i seg. Det kan av og til<br />
verka håplaust å tru på ein god Gud. Men det er<br />
også mykje i verda som er godt. Skikkeleg godt.<br />
Alt det som gjev oss glede og gjer at me aldri vil<br />
gje oss, at me håper og trur på ei betre verd. Gud<br />
sin godhet er tilstade både i takknemlighet og i<br />
fortvilelse.<br />
www.kirken.no<br />
<br />
PALMESØNDAG<br />
Det er høytid, det er glede,<br />
det skal feires påskefest.<br />
Folket kaster sine kapper<br />
for den kongelige gjest.<br />
Hør de roper: Hosianna!<br />
Se hvor glade alle er.<br />
Endelig er dagen kommet,<br />
endelig er Jesus her.<br />
De som ikke hadde kapper,<br />
kaster palmer i hans fang.<br />
De vil krone han til konge<br />
under jubelrop og sang.<br />
Jesus selv er ganske stille,<br />
han vet veien han må gå.<br />
Snart skal han stå helt alene<br />
med en tornekrone på.<br />
Du har kanskje høyrt forteljinga om guten som<br />
snekra seg ein fin liten båt. Ein dag han leika<br />
med båten nede ved elva, miste han den. Han<br />
leita og leita, men fann han ikkje. Men plutselig<br />
ein dag såg han båten i eit butikkvindauga. Han<br />
var heilt sikker på at det var båten hans som<br />
låg der med prislapp på. Guten sprang heim og<br />
tømde sparebøssa. Så gjekk han til butikken og<br />
kjøpte båten sin igjen. Han trykte han inn til seg<br />
og sa: ”No har eg både laga deg og kjøpt deg,<br />
så no er du vel min”.<br />
Gud miste også det finaste av alt han hadde<br />
skapt. Han miste deg og meg. Men han kunne<br />
ikkje kjøpa oss igjen for penger. <strong>Den</strong> einaste<br />
som kunne kjøpa oss fri, var Jesus. Han kom og<br />
gav livet sitt for oss.<br />
<br />
<strong>Den</strong> dagen Jesus reid inn i Jerusalem på eit<br />
esel, kaller vi palmesøndag. Folket kasta både<br />
palmegreiner og kappene sine ned for han. Dei<br />
var heilt sikre på at han var den kongen som<br />
skulle fria dei frå romarane. Romarane var<br />
Israel sine fiendar.<br />
Det var ikkje rart at folket trudde Jesus var ein<br />
mektig konge. Dei hadde både sett og høyrt om<br />
alle undera han gjorde. Difor vart dei skuffa og<br />
gjekk bort frå han då dei litt seinare forsto at<br />
han ikkje var den kongen dei hadde håpa på.<br />
Haldis Reigstad<br />
<br />
23
24<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
Det teologiske Menighetsfakultetet<br />
Det teologiske Menighetsfakultet er ein<br />
akkreditert, vitenskapeleg høgskule. MF<br />
vart opna i 1908, og er i dag landets største<br />
teologiske utdanningsinstitusjon med ca.<br />
90 ansatte og 1152 studentar på bachelor,<br />
master og cand.theol-programma og ca.<br />
60 på doktorgradsprogrammet (ph.d.). MF<br />
tilbyr ulike studieprogram for <strong>kyrkje</strong>, skule<br />
og samfunn. Anten du vil ta utdanning som<br />
prest, kateket, diakon, ungdomsarbeider, lektor,<br />
eller byrja på samfunnsfag, interkulturell<br />
kommunikasjon eller Kristendom/RLE, så er<br />
tilboda mange og gode.<br />
MF er heilt avhengig av støtte fra einskildpersonar<br />
og <strong>kyrkje</strong>lydar for å kunna utdanna<br />
unge mennesker til teneste i <strong>kyrkja</strong>, skulen og<br />
dei kristne organisasjonane. Til dette trenger<br />
dei gåveinntekter/offer på nærare 6 mill. kroner.<br />
MF er <strong>Den</strong> <strong>norske</strong> <strong>kyrkja</strong> sin eigen utdanningsinstutisjon<br />
og i <strong>Austevoll</strong> har me i alle år<br />
støtta MF med offer.<br />
<strong>Den</strong> indre Sjømannsmisjon<br />
<strong>Den</strong> indre Sjømannsmisjon driv eit aktivt<br />
arbeid blant fiskara og sjøfolk langs<br />
Norskekysten. På misjonens stasjonar og<br />
fiskarheimar vert det drive kontaktskapende<br />
virksomheit. Her vert det arr. møter og sosiale<br />
sammankomster. På velferdsromma er det<br />
aviser, bøker, radio og TV. Her kan folk oppleva<br />
fellesskap utanom deira daglige arbeidsplass<br />
og det vert servert kaffe og kaker i en heimleg<br />
atmosfære. Misjonen driver dessutan<br />
betelskipet «Elieser 6» som er eit kjent<br />
innslag mange stadar langs kysten.<br />
På Bygdøy i Oslo driv <strong>Den</strong> indre<br />
Sjømannsmisjon Norges einaste<br />
sjømanns<strong>kyrkje</strong>. Kyrkja er i dag eit viktig<br />
misjonssenter for Østlandsområdet, og vert<br />
nytta av ei rekkje lag og organisasjonar.<br />
Misjonen driv dessuten ei omfattande<br />
møtevirksomheit langs kysten. Våre<br />
forkynnarar besøkjer <strong>kyrkje</strong>r og bedehus med<br />
Presentasjon av<br />
organisasjonane<br />
som får tildelt offer<br />
evangeliske møter der Guds ord vert forkynt<br />
i ord og tonar. I sentrum for heile <strong>Den</strong> indre<br />
Sjømannsmisjonen si teneste står menneske<br />
som på ein eller annan måte er knytt til<br />
arbeidet på sjøen. Bak det heile står menn,<br />
kvinner, born og unge i lokale foreiningar, som<br />
held arbeidet oppe med gjevarteneste og<br />
forbønn.<br />
Nattverden<br />
GUNNAR ELSTAD<br />
<strong>Den</strong> siste kvelden<br />
Jesus var sammen med<br />
disiplene sine før han<br />
ble korsfestet, spiste<br />
han sammen med dem.<br />
Mens de satt til bords<br />
<br />
tok han et brød, takket,<br />
brøt det i stykker, gav det til disiplene sine og sa: ”Ta<br />
dette og ét det! Dette er mitt legeme”. Så tok han kalken<br />
(begeret med vin), bad takkebønnen, sendte den rundt og<br />
sa: ”Drikk alle av den! For dette er mitt blod, paktens<br />
blod, som utøses for mange til syndenes forlatelse”.<br />
Når jødene kom sammen til påskemåltid, gjorde de det<br />
for å minnes det som skjedde da Gud fridde dem ut fra<br />
slaveriet i Egypt. Jesus ville tydeligvis at det måltidet han<br />
nå hadde sammen med disiplene sine, også skulle gjentas<br />
som et minnemåltid.<br />
”Gjør dette til minne om meg”, sa han.<br />
Når vi kneler ned ved alterringen eller sitter i en møtesal<br />
og tar i mot noen dråper vin og en liten rund og tørr oblat<br />
(dersom det da ikke er noen som har bakt usyret brød,<br />
altså brød uten hevelsesmiddel, til nattverdfeiringen),<br />
deltar vi altså i et minnemåltid. Vi blir minnet om Jesu<br />
siste måltid med sine disipler, hans død for våre synder,<br />
hans oppstandelse, og det himmelske festmåltidet vi en<br />
gang skal få del i når Jesus har skapt en ny himmel og en<br />
ny jord og vi har stått opp fra de døde.<br />
Samtidig er nattverden noe mye mer enn et minnemåltid.<br />
Når vi tar imot brødet og vinen, tar vi imot Jesus, blir<br />
ett med ham og får på nytt del i syndenes forlatelse og<br />
evig liv. Vi kan si det samme om nattverden som vi kan<br />
si om dåpen: Det er ikke tale om en symbolhandling.<br />
Det er heller ikke snakk om at Gud gir oss noe mens vi<br />
spiser eller parallelt med dette. Gud handler rett og slett<br />
igjennom brødet og vinen – helt uavhengig av hvor sterkt<br />
vi tror, hvor åndelige vi synes vi er, hva slags følelser vi<br />
kjenner på, og hvor stor eller liten fromheten vår måtte<br />
være. Nettopp når vi tviler og føler oss åndelig fattige,<br />
kan det være en trøst for oss at Jesus kommer til oss så<br />
konkret og gjennom så synlige midler.<br />
<strong>Den</strong> lille runde oblaten og det vesle vinbegeret ser<br />
så ubetydelige ut. Men Gud har valgt å bruke disse<br />
helt konkrete midlene til å formidle noe av seg selv -<br />
på samme måte som han valgte å formidle frelse og<br />
gjenfødelse gjennom vannet og ordene ved dåpen.<br />
Nok en gang: Kunne Gud komme til oss gjennom noe så<br />
materielt og konkret som et lite barn av kjøtt og blod,<br />
må vi også kunne regne med at han kan formidle sin Ånd<br />
gjennom brød og vin.<br />
Kristne mennesker kan ofte stille seg spørsmålet: Hvordan<br />
kommer jeg til Jesus og får samfunn med ham<br />
”Jo”, er det lett å tenke, ”det gjør jeg ved å være from,<br />
være helhjertet, kjempe mot synden og vise kjærlighet<br />
mot mine medmennesker”.<br />
Problemet er bare: Når er jeg from nok, helhjertet nok,<br />
kjærlig nok og kjemper nok mot synden?<br />
Nattverden vil, på samme måte som dåpen, understreke<br />
evangeliet for oss. Ved Herrens bord er det ikke vi som<br />
skal prestere noe for Gud. Det viktigste er ikke engang<br />
at det er vi som makter å komme til Jesus. Det viktigste<br />
er at han kommer til oss og at han gjør noe med oss.<br />
Ved nattverdbordet tilgir han oss, der fyller han oss, der<br />
styrker han alle de båndene som knytter oss til ham, der<br />
gir han oss nye krefter på veien mot himmelen. ”<strong>Den</strong> som<br />
spiser mitt legeme og drikker mitt blod, blir i meg og jeg i<br />
ham”, er Jesu ord til oss (Joh 6,56).<br />
Hva nattverden egentlig er.<br />
Det er ingen av oss som regner med at vi noen gang<br />
kommer til fullt ut å forstå hva som skjer i nattverden.<br />
<strong>Den</strong> er et mysterium. Men vi kan i alle fall prøve å få en<br />
oversikt over det Bibelen sier om den. Og det er ikke så<br />
rent lite.<br />
Nattverden er, som vi allerede har vært inne på, et<br />
minnemåltid. Vi minnes det Jesus gjorde både da han<br />
innstiftet nattverden, døde for våre synder og seiret over<br />
døden ved sin oppstandelse.<br />
<strong>Den</strong> er et bekjennelsesmåltid. Når vi spiser brødet og<br />
drikken vinen forkynner vi for alle hvem vi egentlig tror<br />
på: ”For så ofte som dere spiser dette brødet og drikker av<br />
kalken, forkynner dere Herrens død, inntil han kommer”,<br />
sier Paulus (1 Kor 11,13-31).<br />
<strong>Den</strong> er et fellesskapsmåltid der de som er Jesu disipler og<br />
Guds barn, blir styrket i enheten både med ham og med<br />
hverandre. ”Fordi det er ett brød, er vi alle ett legeme. For<br />
25
26<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
vi har alle del i dette ene brød”, sier Paulus (1 Kor 10,17).<br />
Og legg nå merke til rekkefølgen her. Det er ikke fordi vi<br />
allerede er ett og føler et sterkt fellesskap vi skal ta imot<br />
nattverden. Vi skal ta imot nattverden fordi det er den som<br />
forener oss og gjør oss til ett legeme.<br />
Nattverden er et styrkemåltid på veien mot herligheten<br />
og en forsmak på og innlemmelse i det himmelske fest- og<br />
gledes måltid der vi sitter til bords i Guds rike sammen<br />
med dem som har gått i forveien for oss. (Matt 26,29)<br />
Nattverden gir oss del i syndenes forlatelse. Da Jesus<br />
innstiftet nattverden la han ifølge Matt 26, 26-27 vekt<br />
på syndenes forlatelse. Hans sa om paktens blod at det<br />
”utøses for mange til syndenes forlatelse”.<br />
Paulus sammenligner nattverd måltidet med måltidene i<br />
forbindelse med at Israels folk bar fram offer for Herren.<br />
Så sier han: ”Se på Israels folk! Har ikke de som spiser av<br />
offeret, del i det som skjer på alteret?” (1 Kor 10,18). Når vi<br />
tar imot brødet og vinen, får vi altså del i det offeret Jesus<br />
bar fram for våre synder da han døde på korset.<br />
Johannes 6,53-58 rommer kanskje de sterkeste ordene<br />
Bibelen har om nattverden. Her sies det helt klart at<br />
nattverden formidler samfunn med Jesus og evig liv.<br />
”Sannelig, sannelig, jeg sier dere: Hvis dere ikke spiser<br />
Menneskesønnens legeme og drikker hans blod, har dere<br />
ikke livet i dere. Men den som spiser mitt legeme og drikker<br />
mitt blod, har evig liv, og jeg skal reise ham opp på den<br />
siste dag. For mitt legeme er den sanne mat, og mitt blod<br />
er den sanne drikk. <strong>Den</strong> som spiser mitt legeme og drikker<br />
mitt blod, blir i meg og jeg i ham. Likesom Faderen, den<br />
levende, har sendt meg, og jeg har liv ved ham, slik skal<br />
også den som spiser meg, ha liv ved meg. Dette er det brød<br />
som har kommet ned fra himmelen, ikke det fedrene spiste,<br />
de som døde. For den som spiser dette brød, skal leve i all<br />
evighet”.<br />
Mer konkret kan det vanskelig uttrykkes. Det er altså selve<br />
brødet og vinen som er Jesu legeme og blod. Og når vi<br />
spiser brødet og drikker vinen, blir vi i Jesus og han blir i<br />
oss og hans liv flyter inn i oss.<br />
Nattverden er også en forsmak på det himmelske<br />
måltidet. Jesus hadde også det himmelske måltidet i<br />
tankene da han innstiftet nattverden (Matt 26,29; Mk<br />
14,25). Der sitter vi til bords med alle dem som har gått<br />
i forveien for oss og nå har kommet fram. Der sitter vi til<br />
bords med Guds barn fra fortiden og framtiden. Der sitter<br />
vi til bords sammen med kristne fra alle verdensdeler. Her<br />
sitter vi til bords med Abraham, Isak og Jakob. Hit kommer<br />
kristne både fra øst og vest.<br />
Derfor kan vi også si at nattverden er et gledesmåltid. Vi<br />
siterer fra Carl Fr. Wisløff: ”Jeg vet på hvem jeg tror”,<br />
Oslo 1965, side 133:<br />
”Nattverdfeiringen var i den første kristne tid preget av<br />
takk og tilbedelse, av glede og trosjubel. Det var intet av<br />
dyster selvransakelse over nattverdsamfunnet. Det var<br />
ikke tung botsstemning som preget det, nei, det var preget<br />
av hjertens takk og oppløftelse til Gud for hans usigelige<br />
gave....<br />
Bot og selvransakelse har sin plass i kristenlivet. Men etter<br />
sin ånd og mening skal ikke nattverdfeiringen preges først<br />
og fremst av disse ting. Nattverden, det er den frelste<br />
menighets jublende møte med sin himmelske Frelser, det<br />
er de frelstes fortrolige bordfellesskap med hverandre<br />
og med Jesus; nattverden, det er den trette og slitne<br />
himmelvandrers hvilested ved Jesu hjerte, det trygge<br />
tilfluktssted under pilegrimsvandringen til Himmelen”.<br />
Bordfellesskap med Jesus.<br />
Neste gang du leser evangeliene, kan du legge merke til<br />
en viktig liten detalj: Jesus ble ikke anklaget for å være<br />
sammen med tollere og syndere. Han ble anklaget for å<br />
spise sammen med dem. Det å spise sammen med noen,<br />
var nemlig et sterkt signal på at en ville ha fellesskap. Det<br />
var en markering av enhet. Det er faktisk dette som ligger<br />
til grunn for at en spiser sammen i et bryllup. Der er det to<br />
familier som skal forenes.<br />
Jesus spiser fremdeles sammen med syndere. Han<br />
inviterer deg og meg til å ta del i nattverden fordi han vil ha<br />
fellesskap med oss og være ett med oss.<br />
<strong>Den</strong> aller første nattverd<br />
Vel, det er kanskje å gå litt langt å si at Israels folk feiret<br />
nattverd før de startet vandring ut fra Egypt og mot det<br />
landet Gud hadde lovt dem. Likevel, det måltidet da hadde<br />
sammen den aller første påsken, peker så avgjort fram mot<br />
det siste måltid Jesus hadde med disiplene sine før han ble<br />
korsfestet.<br />
Det er i 2 Mos 12 vi hører om dette måltidet.<br />
Ordet påske (passah) betyr egentlig forbigang. Da Gud<br />
rammet Egypt med alle mulige landeplager for å gjøre<br />
farao villig til å la jødene få lov til å starte utvandringen,<br />
var den siste plagen at en dødsengel skulle gå gjennom<br />
Egypt og drepe alle førstefødte. <strong>Den</strong> natten fikk Israels folk<br />
beskjed om at de skulle slakte et lam, stryke blodet fra<br />
lammet på dørstolpene og samles til et måltid.<br />
Dødsengelen gikk forbi alle de husene der det var smurt<br />
blod på dørstolpene. <strong>Den</strong> spurte ikke etter fromhet, anger<br />
eller rettroenhet hos dem som satt innenfor. Folket lå ikke<br />
noe særlig godt an på noen av disse områdene. Engelen<br />
var opptatt av bare én ting: om det var smurt blod på<br />
dørstolpene eller ikke. Det var blodet som reddet de<br />
familiene som var samlet til måltid.<br />
På samme måte som påskelammets blod reddet Israels<br />
folk den gang, redder Jesu blod oss i dag. Vi har egentlig<br />
fortjent straff og forbannelse. Men Jesus døde i stedet for<br />
oss. Han er vårt påskelam (1 kor 5,7).<br />
All syret (gjæret) brøddeig skulle renses ut av husene før<br />
påskemåltidet. Dette er et bilde på renselse fra synd (1<br />
Kor 5,6-8). Synden er noe vi skal legge bak oss på ferden,<br />
ikke noe vi skal bære med oss. Guds frelse gir oss ingen<br />
tillatelse til å holde på synden. Det er ikke for ingen ting<br />
det i mange kirkesamfunn er vanlig at en før nattverden tar<br />
noen minutters pause slik at menighetens medlemmer kan<br />
få en mulighet til å be hverandre om tilgivelse for det de<br />
har sagt eller gjort galt mot hverandre.<br />
Til slutt: Israelittene skulle være reiseklare, med ombundne<br />
kapper, sko på føttene og stav i hånden. Vi som feirer<br />
nattverd er også i fremmed land og skal ut på reise. Det er<br />
derfor vi trenger dette styrkemåltidet på vandringen.<br />
Velkommen til nattverden<br />
Nattverden er ikke for dem som føler seg vellykkede, men<br />
for dem som vet at de trenger syndenes forlatelse og et<br />
personlig samfunn med Jesus Kristus. Jesus ønsker<br />
heldigvis fortsatt å spise sammen med tollere og syndere.<br />
Ved å ta imot nattverden vitner du også om at du<br />
ønsker å være en kristen. Nattverden er, som sagt, et<br />
bekjennelsesmåltid. Du vitner om at du vet at du er en<br />
synder som kommer til kort og at du vil sette din lit ene og<br />
alene til Jesus som døde for dine synder og helt gratis gir<br />
deg tilgivelse og evig liv.<br />
Ved å ta imot nattverden vitner du også om at du ser fram<br />
mot den store festen du skal få være med på den dagen<br />
Jesus kommer igjen og skaper en ny himmel og en ny jord.<br />
Du kan være trygg på at Jesus selv som ønsker deg<br />
velkommen til nattverden. Det er ingenting han heller vil<br />
enn å ha dette måltidsfellesskapet med deg.<br />
”Jeg har lengtet inderlig etter å holde dette<br />
påskemåltider med dere”, sa han til sine første disipler (Luk<br />
22,15).<br />
(Heftene «IKKE HELT SOM DU TROR – i alle fall ikke nødvendigvis» finnes<br />
på www.sjelesorgogveiledning.no)<br />
Bibelen …<br />
«Kva skjedde på korset?»<br />
Soning: Jesus blei ofra for oss.<br />
Slik alle menneske må døy éin gong og<br />
sidan koma for dommen, slik er òg Kristus<br />
ofra éin gong for å bera syndene for dei<br />
mange, og så skal han andre gongen<br />
koma til syne, ikkje for synda si skuld, men<br />
for å frelsa dei som ventar på han.<br />
Brevet til hebrearane 9,27-28<br />
Forsoning: Vennskapet med Gud blei<br />
gjenoppretta.<br />
Men alt dette er av Gud, han som ved<br />
Kristus forsona oss med seg og gav oss<br />
forsoningstenesta. Det var Gud som i<br />
Kristus forsona verda med seg, så han<br />
ikkje tilreknar dei misgjerningane deira, og<br />
han tiltrudde oss ordet om forsoninga. Så<br />
er vi no sendebod for Kristus, og det er<br />
Gud sjølv som formanar gjennom oss: Vi<br />
bed på Kristi vegner, lat dykk forsona med<br />
Gud!<br />
Paulus’andre brev til korintarane5,18-20<br />
Forløsning: Jesus kjøpte oss fri fra<br />
slavekåra.<br />
I han har vi fridomen, kjøpt med hans blod,<br />
tilgjeving for syndene. For så rik er Guds<br />
nåde,<br />
Paulus’ brev til efesarane 1, 7<br />
Rettferdiggjøring: Vi blei erklært<br />
rettferdige fordi Jesus tok vår straff.<br />
Når vi no har vorte rettferdige ved tru, har<br />
vi fred med Gud ved vår Herre Jesus<br />
Kristus.<br />
Når vi no har vorte rettferdiggjorde ved<br />
Kristi blod, kor mykje meir skal vi ikkje då<br />
ved han bli frelste frå vreiden!<br />
Paulus’ brev til romarane 5, 1,9<br />
Adopsjon: På grunn av Jesus, tar<br />
Gud imot oss som sine barn.<br />
Men då tida var fullkomen, sende Gud sin<br />
eigen Son, fødd av ei kvinne, fødd under<br />
lova. Han skulle kjøpa fri dei som var<br />
under lova, så vi kunne få retten til å vera<br />
Guds born. Og sidan de er born, har Gud<br />
sendt sin Sons Ande inn i hjarta våre, og<br />
Anden ropar: «Abba, Far!» Difor er du ikkje<br />
lenger slave, men son. Og er du son, då er<br />
du òg arving, innsett av Gud.<br />
Paulus’ brev til galatarane 8, 4-7<br />
27
28<br />
40<br />
40<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
SMÅBARNSONG (1-3år)<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> – tysdag kl 17-17:45<br />
Julekonsert nekantoriet med <strong>Austevoll</strong> Mannskor, Havfruene og<br />
barnekor<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 5/2011<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 5/2011<br />
Oppstart 2012 - veke 5<br />
Laurdag Julafta 3. des. kl. 20.00 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>.<br />
Julekonsert med Ruben Espelid, Kristoff er og Silvia<br />
Sjå lysing Marsteinen<br />
Medliturg/Medhjelpar<br />
Medliturg er alle som i tillegg til liturgen<br />
(presten) gjer liturgiske oppgåver i<br />
gudstenesta. Ordet liturgi er avledet av<br />
det greske ordet leitourgia, som direkte<br />
oversett betyr “folkets gjerningar”.<br />
Dette er eit nytt ord i samanheng med den<br />
nye liturgien i <strong>kyrkja</strong> vår. Dette ordet er<br />
eit samlebegrep for personar, som gjer ei<br />
teneste under gudstenesta. Tenestene kan<br />
vere, å ønske velkommen i døra, å vere<br />
med under prosesjon, lese tekst, synge i<br />
forsangergruppa m.m det handlar i korte<br />
trekk om å engasjera medlemmane i<br />
menigheten meir aktivt.<br />
Kyrkja i <strong>Austevoll</strong> vil ha behov for<br />
fleire som gjer “folkets gjerningar” på<br />
gudstenesta.<br />
Dersom du kunne tenkt deg å vere med<br />
å bidra med noko, alt ifrå å synga i<br />
forsongargruppa, til å koka kaffi. Då e du<br />
hjertelig velkomen til å ta kontakt med<br />
<strong>kyrkje</strong>kontoret.<br />
www.austevoll.<strong>kyrkja</strong>.no<br />
øver i <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> (Storebø),<br />
onsdagar kl.17 - 18.<br />
Barnekantoriet<br />
er<br />
er<br />
eit<br />
eit<br />
kor<br />
kor<br />
for<br />
for<br />
dei<br />
dei<br />
som<br />
som<br />
går<br />
går<br />
i<br />
3.<br />
3.<br />
-<br />
7.<br />
7.<br />
klasse.<br />
klasse.<br />
Dersom<br />
Dersom<br />
du<br />
du<br />
har<br />
har<br />
lyst<br />
lyst<br />
å<br />
vera<br />
vera<br />
med,<br />
med,<br />
er det berre å koma på øving :-)<br />
er det berre å koma på øving :-)<br />
Når skulane har fri,<br />
Når skulane har fri,<br />
har me det óg :-)<br />
har me det óg :-)<br />
Har du spørsmål,<br />
Har du spørsmål,<br />
ring 480 90 538 eller 915 75 460.<br />
ring 480 90 538 eller 915 75 460.<br />
Helsing leiarane<br />
Helsing leiarane<br />
Astrid og Steinar<br />
Astrid og Steinar<br />
Velkommen!<br />
Kontaktpersoner:<br />
Kateket Terje Dale - 909 22 215<br />
Åse Solbakken - 977 76 627<br />
Besøksteneste<br />
retta mot eldre, einsame og sjuke<br />
<strong>Austevoll</strong> sokneråd sitt diakoniutval arbeider<br />
med å få organisert ei besøksteneste i<br />
<strong>kyrkje</strong>lyden. Eit arbeid som no er godt igong.<br />
Utvalet har m.a. arbeida <strong>Austevoll</strong> med <strong>kyrkje</strong>blad å registrera nr 5/2011<br />
personar som ynskjer besøk, men vantar<br />
framleis nokre personar til å gå på besøk. Me<br />
Besøksteneste<br />
vil understreka at dette ikkje er eit evangeliseringstiltak,<br />
eller ei teneste der du må ta på<br />
Julekalender<br />
b-TWEEN<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>lyd 2011<br />
BABYSONG:<br />
Søndag 27. nov. 19.00 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>.<br />
Bekkjarvik <strong>kyrkje</strong> – mandag kl 11-12:30 retta mot eldre, einsame og sjuke<br />
Lysmesse med konfi rmantane<br />
Hundvåkøy<strong>kyrkje</strong> – tysdag kl 10-11:30<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> – onsdag kl 11-12:30 <strong>Austevoll</strong> deg oppdrag sokneråd sitt diakoniutval arbei-<br />
Torsdag for 1. des. pleietrengande.<br />
19.30 Storekalsøy <strong>kyrkje</strong>.<br />
der med å få organisert ei besøksteneste i<br />
SMÅBARNSONG (1-3år)<br />
Julekonsert med <strong>Austevoll</strong> Mannskor, Havfruene og<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> – tysdag kl 17-17:45 <strong>kyrkje</strong>lyden. barnekor Eit arbeid som no er godt igong.<br />
<strong>Austevoll</strong><br />
Utvalet har m.a. arbeida med å registrera<br />
Oppstart 2012 - veke 5<br />
personar som<br />
Laurdag<br />
ynskjer<br />
3. des. kl.<br />
besøk,<br />
20.00 <strong>Austevoll</strong><br />
men<br />
<strong>kyrkje</strong>.<br />
vantar<br />
<strong>Austevoll</strong><br />
Kontaktpersoner:<br />
Julekonsert med Ruben Espelid, Kristoff er og Silvia<br />
framleis lytta, kanskje nokre gå personar eit ærend, til å gå gjera på besøk. dagen Me litt<br />
Kateket Terje Dale - 909 22 215<br />
Birkeland Tangen m.fl . .<br />
vil understreka at dette ikkje er eit evangeli-<br />
Åse Solbakken - 977 76 627<br />
seringstiltak, Søndag eller 4. des. ei 18.00 teneste 18.00 <strong>Austevoll</strong> der <strong>kyrkje</strong>. du må ta på<br />
Har DU høyrt om B-‐tween?<br />
deg heilt oppdrag Julekonsert sikkert vil for bli pleietrengande.<br />
med <strong>Austevoll</strong> Mannskor, Havfruene og<br />
barnekor svært glad for å sjå deg.<br />
Det er klubben for born mellom 10 og 13 år<br />
Du skal vera Søndag ein 11. ven, des. prata 18.00 Stolmen om laust <strong>kyrkje</strong> og fast,<br />
lytta, Om du kanskje Julekonsert kunne gå tenkja eit med ærend, Stolmen <strong>kyrkje</strong>kor, deg gjera å bli ein dagen <strong>Austevoll</strong> Brass, besøks- litt<br />
på Storebø bedehus. Me samlast annakvar<br />
lysare for nokon Song og Revygruppa som sit m.fl mykje . . åleine og som<br />
heilt sikkert Søndag vil bli 18. des. svært des. 18.00 glad <strong>Austevoll</strong> for <strong>kyrkje</strong> å sjå deg.<br />
”Me syng jula inn” med staben, Åse Solbakken og Bar-<br />
onsdag kl 18-‐19:45. Me har ulike aktivitetar,<br />
ha tid, så ta kontakt med Øystein Rabben,<br />
Om du kunne nekantoriet tenkja deg å bli ein besøksvenn,<br />
tlf. 926 setja 95 av 320, ein eller time <strong>Austevoll</strong> eller to, når <strong>kyrkje</strong>kontor<br />
du måtte<br />
leik, andakt, song og noko å ete. Alle 5.-‐<br />
Julafta<br />
ha tid, så ta kontakt med Øystein Rabben,<br />
tlf. tlf 926 55 08 95 26 Sjå lysing<br />
320, 00 Marsteinen<br />
eller <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>kontor<br />
7.klassingar er hjarteleg velkomne!"<br />
tlf 55 08 26 ”Kyrkjelyden 00 sin julefest”<br />
Besøksteneste<br />
Fredag 6. januar.<br />
Stad og klokkeslett: Sjå lysing Marsteinen<br />
www.bibel.no<br />
under – Nettbibelen - finner du:<br />
• Bibeltekstene • Dagens bibelord • Søndagens bibeltekster<br />
Ynskjer du å gje ei gåve til <strong>kyrkje</strong>lyden, anten til ei av <strong>kyrkje</strong>ne,<br />
eller til barne- og ungdomsarbeidet, så kan du nytta eit av kontonr.<br />
som du finn her.<br />
Minner om at gåver på kr. 500,- eller meir gjev rett til skattefrådrag.<br />
Gåva vert innrapport frå <strong>kyrkje</strong>kontoret.<br />
Ynskjer<br />
Ynskjer<br />
du<br />
du<br />
å<br />
delta<br />
delta<br />
som<br />
som<br />
fast<br />
fast<br />
gjevar<br />
gjevar<br />
i<br />
<strong>kyrkje</strong>lyden<br />
<strong>kyrkje</strong>lyden<br />
si<br />
si<br />
gjevarteneste<br />
gjevarteneste<br />
til<br />
til<br />
barnebarneog<br />
og<br />
ungdomsarbeidet,<br />
ungdomsarbeidet,<br />
ta<br />
ta<br />
kontakt<br />
kontakt<br />
med<br />
med<br />
<strong>Austevoll</strong><br />
<strong>Austevoll</strong><br />
<strong>kyrkje</strong>kontor<br />
<strong>kyrkje</strong>kontor<br />
tlf<br />
tlf<br />
55082600<br />
55082600<br />
Barne- og ungdomsarbeidet: 3628.52.65430<br />
Barne- og ungdomsarbeidet: 3628.52.65430<br />
Solmen <strong>kyrkje</strong> 3628.55.65256<br />
Solmen <strong>kyrkje</strong> 3628.55.65256<br />
Bekkjarvik <strong>kyrkje</strong>: 3628.55.65248<br />
Bekkjarvik <strong>kyrkje</strong>: 3628.55.65248<br />
Hundvåkøy <strong>kyrkje</strong>: 3628.55.65264<br />
Hundvåkøy <strong>kyrkje</strong>: 3628.55.65264<br />
Storekalsøy <strong>kyrkje</strong>: 3628.55.78943<br />
Storekalsøy <strong>kyrkje</strong>: 3628.55.78943<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>: 3628.71.47575<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>: 3628.71.47575<br />
retta mot eldre, einsame og sjuke<br />
<strong>Austevoll</strong> sokneråd sitt diakoniutval arbeider<br />
med å få organisert ei besøksteneste i<br />
<strong>kyrkje</strong>lyden. Eit arbeid som no er godt igong.<br />
Utvalet har m.a. arbeida med å registrera<br />
personar som ynskjer besøk, men vantar<br />
framleis nokre personar til å gå på besøk. Me<br />
vil understreka at dette ikkje er eit evangeliseringstiltak,<br />
eller ei teneste der du må ta på<br />
deg oppdrag for pleietrengande.<br />
Du skal vera ein ven, prata om laust og fast,<br />
lytta, kanskje gå eit ærend, gjera dagen litt<br />
lysare for nokon som sit mykje åleine og som<br />
heilt sikkert vil bli svært glad for å sjå deg.<br />
Om du kunne tenkja deg å bli ein besøksvenn,<br />
setja av ein time eller to, når du måtte<br />
ha tid, så ta kontakt med Øystein Rabben,<br />
tlf. 926 95 320, eller <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>kontor<br />
tlf 55 08 26 00<br />
Du skal vera ein ven, prata om laust og fast,<br />
lysare for nokon som sit mykje åleine og som<br />
venn, setja av ein time eller to, når du måtte<br />
– heilt i nærleiken<br />
Svar på kubekryss<br />
E<br />
N S<br />
G Ø T<br />
L T T E<br />
E T R<br />
I I S<br />
N T B<br />
E E<br />
R<br />
K V I I R II<br />
O R K B<br />
R I I K E<br />
E G I I R<br />
T E D II<br />
N I I U S<br />
Å L Å L<br />
L E V Å<br />
E I I N N<br />
R E K T E<br />
Vл n l<br />
Joker Bakkasund<br />
Kvardagar Laurdag Sundag<br />
9–19 9–16 13–15<br />
Me r d<br />
st kt ød i<br />
n n<br />
г n к ff k<br />
d . к ff e<br />
Svar<br />
Å K<br />
E N G L E S K A R E<br />
A N F A R Y R<br />
G R I I S L A B B<br />
Å R K R E M B Ø<br />
E L I I N B E R<br />
Bekkjarvik Torg<br />
Me tilbyr:<br />
41<br />
www.joker.no<br />
● daglegvarer<br />
● diesel/bensin<br />
● oljeprodukt<br />
● apotek<br />
● jernvare<br />
● fiskeutstyr<br />
● varekøyring<br />
● gaveartikler<br />
Tlf: 56 18 31 90 ● mail: joker.bakkasund@ngbutikk.net<br />
Birkeland Tangen m.fl .<br />
Søndag 4. des. 18.00 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>.<br />
Julekonsert ”Kyrkjelyden med <strong>Austevoll</strong> sin julefest” Mannskor, Havfruene og<br />
barnekor<br />
Fredag BABYSONG: 6. januar.<br />
Søndag<br />
Bekkjarvik<br />
11. des.<br />
<strong>kyrkje</strong><br />
18.00 Stolmen<br />
– mandag<br />
<strong>kyrkje</strong><br />
kl 11-12:30<br />
Stad og klokkeslett: Sjå lysing Marsteinen<br />
Julekonsert Hundvåkøy<strong>kyrkje</strong> Hundvåkøy med <strong>kyrkje</strong> Stolmen <strong>kyrkje</strong>kor, – tysdag <strong>Austevoll</strong> kl 10-11:30 Brass,<br />
Song <strong>Austevoll</strong> Hundvåkøy og Revygruppa <strong>kyrkje</strong> m.fl . – onsdag kl 11-12:30<br />
Søndag SMÅBARNSONG 18. des. 18.00 (1-3år) <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong><br />
”Me <strong>Austevoll</strong> syng jula <strong>kyrkje</strong> inn” med staben, – tysdag Åse Solbakken kl 17-17:45 og Barnekantoriet<br />
Oppstart 2012 - veke 5<br />
Julafta Svar Kontaktpersoner: på kubekryss<br />
Sjå lysing Marsteinen<br />
Kateket Terje Dale - 909 22 215 Svar<br />
”Kyrkjelyden Åse Solbakken sin<br />
E - julefest” 977 76 627<br />
Fredag 6. januar. N S<br />
Stad og klokkeslett: G Ø T<br />
L T T Sjå E lysing Marsteinen<br />
E T R<br />
I S<br />
N T B<br />
Ongdomsklubben E E<br />
R<br />
– UK<br />
E<br />
N S<br />
G Ø T<br />
Å K<br />
L T T E<br />
E *Laurdagar T kl 20:00 R til 23:30 E N – G Ungdomsklubb L E S K A (alt. R i E<br />
I S<br />
<strong>Austevoll</strong>shallen).<br />
N T B<br />
E E<br />
A N F A R Y R<br />
R<br />
*Tysdagar kl 19:15 til 21:00 G R – Praystation I S L for A jenter. B B<br />
Å R K R E M B Ø<br />
*Onsdagar kl 19:00 til 21:00 – Lovsongsøving.<br />
Bedehuset<br />
E L I N B E R<br />
*Torsdagar kl 14:30 til 16:00 – Dans (alt. i Drøna<br />
Bekkjarvik<br />
Barnehage kl 19:00 til 20:30).<br />
Torg<br />
Torsdagen er det også UK aktiv i skogen på<br />
Hufthamar. Besøksteneste<br />
Les meir om oss på: www.ongdomsklubben.com<br />
Kontakt retta mot oss på: eldre, ongdomsklubben@hotmail.com<br />
einsame og sjuke<br />
<strong>Austevoll</strong> sokneråd sitt diakoniutval arbeider<br />
med å få organisert ei besøksteneste i<br />
<strong>kyrkje</strong>lyden. Eit arbeid som no er godt igong.<br />
Utvalet har m.a. arbeida med å registrera<br />
personar som ynskjer besøk, men vantar<br />
framleis nokre personar til å gå på besøk. Me<br />
vil understreka at dette ikkje er eit evangeliseringstiltak,<br />
eller ei teneste der du må ta på<br />
deg oppdrag for pleietrengande.<br />
29<br />
Å K<br />
E N G L E S K A R E<br />
A N F A R Y R<br />
G R I S L A B B<br />
Svar på Fra kubekryss 8.klasse og oppover<br />
Å R Svar K R E M B Ø<br />
Stad: Bedehuset på E Storebø<br />
L I N B E R<br />
K V I R I<br />
O R K B<br />
R I K E<br />
E G I R<br />
T E D I<br />
K V I R I<br />
O R K B<br />
R I K E<br />
E G I R<br />
T E D I<br />
N I U S<br />
Å L Å L<br />
L E V Å<br />
E I N N<br />
R E K T E<br />
N I U S<br />
Å L Å L<br />
L E V Å<br />
E I N N<br />
R E K T E<br />
Bekkjarvik Torg<br />
Du skal vera ein ven, prata om laust og fast,<br />
lytta, kanskje gå eit ærend, gjera dagen litt<br />
lysare for AUSTEVOLL nokon som sit mykje KYRKJE åleine og som<br />
heilt sikkert vil bli svært glad for å sjå deg.<br />
Open <strong>kyrkje</strong> kvar tysdag<br />
mellom 10:00 og 19:00<br />
Om du kunne tenkja deg å bli ein besøksvenn,<br />
setja av ein time eller to, når du måtte<br />
ha tid, så ta kontakt med Øystein Rabben,<br />
tlf. 926 95 320, eller <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>kontor<br />
tlf 55 08 26 00<br />
J<br />
A<br />
S<br />
L<br />
T<br />
J<br />
b<br />
L<br />
J<br />
B<br />
S<br />
J<br />
b<br />
S<br />
J<br />
S<br />
S<br />
”<br />
n<br />
J<br />
S<br />
”<br />
F<br />
S<br />
Sv<br />
B
30<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 5/2011 43<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong>blad nr 2/2013<br />
Slekters gang 10<br />
MøreNot <strong>Austevoll</strong> AS - 5397 Bekkjarvik<br />
Tlf 56 18 17 50 - Faks 56 18 17 55 - Butikk 56 18 17 53<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />
WWW.SPV.NO | TLF. 05555<br />
Storebø<br />
Tlf: 06001<br />
nordea.no<br />
5394 Kolbeinsvik<br />
Tlf. 56 18 19 00<br />
Faks 56 18 19 20<br />
Døgnvaks: 952 91 920<br />
5392 Storebø • Tlf. 55 08 25 00 • Faks 55 08 25 01 • E-post: post@okaustevoll.no<br />
Nå kan du få EURO i våre mini-<br />
banker på Storebø og Bekkjarvik.<br />
Minibankene er også tilrettelagt<br />
med talefunksjon for blinde.<br />
Gjør det mulig<br />
<strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong><br />
20.01.2013 Emilie Suphammer Bakke<br />
20.01.2013 Oskar Stangeland Nilssen<br />
20.01.2013 Anna Cornelia Storøy Sjonbotten<br />
20.01.2013 Jesper Økland Hole<br />
03.03.2013 Simon Skumsnes<br />
03.03.2013 Benjamin Drønen Haugland<br />
03.03.2013<br />
Stolmen <strong>kyrkje</strong><br />
Frank-Ole Østervold Skår Sjursen<br />
23.02.2013 Astrid Haugland Aasebø<br />
23.02.2013<br />
Bekkjarvik <strong>kyrkje</strong><br />
Philip Østervold Hatlevik<br />
17.02.2013 Indie Teien Stangeland<br />
Hundvåkøy <strong>kyrkje</strong><br />
03.02.2013 Lars Skår<br />
26.01.2013 Bekkjarvik <strong>kyrkje</strong><br />
Kristina Bø Furlund & Hans Marius Andreassen<br />
DØDE<br />
Synneva Rabben f. 12.01.1926 – d. 31.01.2013<br />
Ingeborg Drønen f. 22.12.1924 – d. 10.02.2013<br />
Magda Jarnes f. 02.09.1915 – d. 14.02.2012<br />
Knut Ingolf Stenevik f. 12.08.1934 – d. 05.03.2013<br />
AUSTEVOLL KYRKJELYD PÅ FAcEBOOK<br />
AUSTEVOLL KYRKJELYD PÅ FACEBOOK <br />
<br />
DØYPTE<br />
VIGDE<br />
<br />
Søk på «Kyrkja i <strong>Austevoll</strong>» og bli ven.<br />
Søk på «Kyrkja i <strong>Austevoll</strong>» og bli ven.<br />
«Eg ser ikkje stort og eg ser ikkje langt,<br />
men Jesus eg stolar på deg. For bakom mi<br />
fortid og framførealt der var du og er du<br />
for meg.»<br />
(Kyrkjeblad nr 1 – 2012)<br />
Kyrkjeblada finn du på:<br />
www.austevoll.<strong>kyrkja</strong>.no<br />
Vi går til <strong>kyrkje</strong><br />
24.03 kl. 11.00 Møkster kapell v/T.Hellesøy (Palmesundag)<br />
28.03 kl. 11.00 Hundvåkøy <strong>kyrkje</strong> v/K.A.Børnes (Skjærtorsdag)<br />
29.03 kl. 11.00 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> v/K.A.Børnes (Langfredag)<br />
31.03 kl. 11.00 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> v/K.A.Børnes (1. påskedag)<br />
01.04 kl. 11.00 Stolmen <strong>kyrkje</strong> v/K.A.Børnes (2. påskedag)<br />
07.04 kl. 11.00 Bekkjarvik <strong>kyrkje</strong> v/K.A.Børnes<br />
14.04 kl. 11.00 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> v/T.Hellesøy<br />
21.04 kl. 11.00 Storekalsøy <strong>kyrkje</strong> v/K.A.Børnes<br />
28.04 kl. 10.30 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> v/T.D. og KAB. (Konfirmasjon)<br />
28.04 kl. 12.30 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> v/T.D. og KAB. (Konfirmasajon)<br />
05.05 kl. 11.00 Stolmen <strong>kyrkje</strong> v/T.Dale (Konfirmasjon)<br />
12.05 kl. 11.00 Hundvåkøy <strong>kyrkje</strong> v/K.A.Børnes (Konfirmasjon)<br />
17.05 kl. 10.30 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> v/K.A.Børnes<br />
19.05 kl. 11.00 <strong>Austevoll</strong> <strong>kyrkje</strong> v/K.A.Børnes (1.pinsedag)<br />
26.05 kl. 11.00 Bekkjarvik <strong>kyrkje</strong> v/T.Hellesøy<br />
02.06 kl. 12.00 Sandtorv «Kyrkja sin dag»<br />
TELEfONLiSTE<br />
KyrKjeKontoret<br />
Tysdag 11-14 Torsdag og fredag 09 - 14 .....................55 08 26 00<br />
Telefaks ....................................................................................55 08 26 01<br />
e-post: <strong>kyrkje</strong>kontor@austevollsok.no<br />
Kyrkjeverje:<br />
Tysdag 11-14 Torsdag og fredag 09-14 .......................55 08 26 02<br />
prest: Torsdag 09 - 12 ...................................................... 55 08 26 03<br />
Kateket: Torsdag 10 - 12 ..................................................55 08 26 04<br />
organist: Tysdag 11 - 14 ..................................................55 08 26 05<br />
sekretær: ...............................................................................55 08 26 06<br />
Kyrkjegardsarbeider: Onsdag 09 - 12 .......................... 55 08 26 07<br />
privat-telefonar:<br />
Dagleg leiar Jan Tørres Nordstrand .............................. 55 08 74 47<br />
Mobil ........................................................................................95 24 22 90<br />
sokneprest: Kjell-Asle Børnes .......................................55 08 60 86<br />
Laurdag og mandag er presten sin fridag<br />
Kateket: Terje Dale: ............................................................55 13 53 08<br />
Mobil ........................................................................................90 92 22 15<br />
Kantor: Steinar Christensen: ..........................................55 08 72 69<br />
Mobil ........................................................................................91 57 54 60<br />
Kyrkjelydspedagog: Martha Drønen Hatlevik ..... 97 67 14 19<br />
Kyrkjegardsarbeider: Odd M. Engelsen ...................91 14 82 78<br />
soknerådsleiar: Per Nordstrand ...................................55 08 75 80<br />
KyrKjetenarar:<br />
Gunnlaug Drønen, Bekkjarvik .........................................56 18 04 81<br />
Marie L. Østervold, Hundvåkøy ......................................55 08 52 35<br />
Cecilie Øxnes, <strong>Austevoll</strong> ....................................................55 08 52 95<br />
KyrKjebladet:<br />
utgjevar: austevoll sokneråd<br />
TLf. 47018770<br />
E-post: eli.kari@algroy.be<br />
annonsepriser pr. år:<br />
- små kr. 600.-<br />
- store kr. 1200.-<br />
Kontingent kr. 300/350.bankkonto:<br />
3628.07.20032<br />
trykkeri: borge grafisk as<br />
nb! Me gjer merksam på at staben kan vera ute på<br />
oppdrag også i kontortida.<br />
31
God Påske