Mundikat Magazine edition 6-2018
Mundikat Magazine edition 6-2018
Mundikat Magazine edition 6-2018
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Wie kon hij het anders vragen dan mij? De eenzaamheid van<br />
de één veroordeelt een schurk soms zich als engel te gedragen.<br />
Een geboorte met Kerstmis, vier geboorten zelfs, onder de<br />
tientallen ogen van al die uitgeknipte, houten en plastic Maria's.<br />
Had ik tijd? Nee. Niet de volgende dag. Via Maria had mijn<br />
overleden vader mij verzocht de verantwoordelijkheid voor<br />
mijn kind op mij te nemen en laat ik nou net op dwingende<br />
instigatie van mijn ex op eerste kerstdag voor mijn dochter<br />
moeten zorgen.<br />
Ik keek op mijn horloge, schatte hoelang de rit naar Rotterdam<br />
zou duren en meende dat ik alles in drie uur opgeknapt zou<br />
hebben. En dus reed ik naar Rotterdam.<br />
Het huis van oom Derren vond ik gelukkig snel. Ik opende de<br />
deur - en sloop een geheel ander kerstverhaal binnen.<br />
Het alleen betreden van een onbekend huis heeft, zelfs als<br />
het geoorloofd is, iets van een onheilspellende intimiteit. Je<br />
loopt een geheim binnen. Ik deed meteen alle lichten aan en<br />
probeerde geen oog te hebben voor de inrichting, maar kon<br />
daar niet aan ontsnappen. Medelijden drong zich op: een leeg<br />
huis, met in de woonkamer een oude stoel, een tafel en een tv.<br />
Aan de muur uit tijdschriften en kranten geknipte plaatjes van<br />
kerken en heiligen. Met plakband vastgeplakt.<br />
Ik liep naar boven en op de trap meende ik al iets te horen.<br />
En daar vindt dit kerstverhaal zijn hoogtepunt. Ik zweer<br />
met mijn hand op ooms Derrens bijbel dat ik wat ik zag, de<br />
waarheid en niets dan de waarheid is.<br />
Op het bed in de slaapkamer lag en waakte een zwarte poes,<br />
die net had gejongd. Vier jongen - kleine muisjes, de oogjes<br />
nog dicht - zochten beschutting rond haar tepels.<br />
Kon ik die poesjes daar laten liggen? Het kon nog weken<br />
duren voordat oom Derren thuis zou komen. Ik kon natuurlijk<br />
terugkomen. Maar wanneer? En dan helemaal naar Rotterdam...<br />
Ik probeerde moederpoes te aaien en dat liet ze toe.<br />
Ik kreeg een idee. Ik liep naar de keuken, pakte een kruik, die ik<br />
had zien liggen, en vulde die met lauwwarm water. Ik deed er<br />
een trui van oom Derren overheen en bracht die naar mijn auto.<br />
Heel voorzichtig trok ik toen de deken los van het bed. Droeg<br />
poes en kinderen - wat poes niet heel leuk vond - naar mijn auto,<br />
sloot snel de deur en ging achter het stuur zitten.<br />
Om vijf uur was ik in Amsterdam. Ik maakte mijn vriendin wakker<br />
en vertelde het verhaal, dat ze al voor een deel van mijn moeder<br />
had gehoord. Ze zag de poes en de jongen en het was zo'n<br />
moment dat ik heel veel van mijn vriendin hield.<br />
Zij en ik namen ze op en brachten ze naar binnen en legden ze<br />
op het logeerbed.<br />
Er was één katje gestorven. Dat hebben we uiteindelijk maar<br />
weggegooid.<br />
Moederpoes stierf een jaar geleden. Haar kinderen leven nog.<br />
Oom Derren stierf een jaar na het ongeluk.<br />
Verdomme, nu vergeet ik de uitsmijter. Toen mijn moeder hem<br />
in het ziekenhuis over de poes vertelde, zei hij: 'Ik heb helemaal<br />
geen poes. Ik hou niet van poezen!'<br />
De poes miauwde niet toen ze me zag.Ze keek me alleen aan.<br />
Ik stopte in een tas snel alles wat oom nodig had. Maar moest<br />
steeds naar de poes met de jongen kijken. Poes, wat moet ik met<br />
je? Ik keek in de keuken, maar vond nergens kattenvoer.<br />
Het was drie uur in de nacht. Bij wie kon ik aanbellen? De enige<br />
die ik durfde te bellen, was mijn vriendin. Ik zocht de telefoon,<br />
maar die bleek afgesloten te zijn. Wel stond naast het zware<br />
apparaat een Mariabeeldje met Lourdeswater. Ik spitste mijn<br />
oren of ik het poesje hoorde.<br />
16