Gustaaf Vandenheuvel
Gustaaf Vandenheuvel Gelrode Ramsel Tweede Wereldoorlog 1940-1945 Concentratiekamp
Gustaaf Vandenheuvel Gelrode Ramsel Tweede Wereldoorlog 1940-1945 Concentratiekamp
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Gustaaf Vandenheuvel, de verzetsman die vlak voor de bevrijding
verraden werd. BRON Gazet van Antwerpen
Gustaaf Vandenheuvel werd geboren in 1895 in Gelrode. Na zijn huwelijk vestigde hij zich in de toenmalige Molenstraat, de weg van
Ramsel naar Aarschot. Hier bouwde de harde werker vanaf 1925 zijn firma voor de verdeling van voedingswaren uit.
De zaken liepen goed en het assortiment breidde uit. In 1934 deponeerde Vandenheuvel zijn handelsmerk ‘Allo voor nijverheid, handel
van margarine, koffie, bitterpeeën, speculoos, waspoeder, zeep en tafelolie’. In 1937 beschermde
hij dan de naam ‘Hugo’ voor zijn onderneming. Vooral de koffiebranderij die hij 1935 startte,
floreerde. Vlak voor de oorlog waren er vijftig mensen in dienst en beschikte de firma over 22
wagens.
Op politiek vlak was Vandenheuvel een overtuigde Vlaams-nationalist. Hij engageerde zich in
diverse Vlaams-nationale organisaties. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1932 trok hij een
Vlaams-nationale lijst. Hij was de enige verkozene. Maar Vandenheuvel bleef maar vijf maanden
gemeenteraadslid. Hij was ook lid van de Ramselse Groeningerwacht, die plaatselijke
Vlaamsgezinden verenigde. In 1938 werd hij overigens benoemd tot ridder in de Leopoldsorde.
In mei 1940 sloegen de Ramselaars massaal op de vlucht voor de Duitse invaller. Ook
Vandenheuvel trok met zijn familie richting de kust. Bij zijn terugkeer stelde hij vast dat zijn
magazijnen en zijn voorraden waren geplunderd. Plaatselijke inwoners hadden gebruikgemaakt
van de gelegenheid om schaarser wordende koffie en margarine ‘in te slaan’. De rantsoenering
die spoedig zou volgen, trof de nv Hugo erg. Daarom
schakelde de firma over op het drogen en branden van
bitterpeeën waarvoor ze een installatie had.
De gebeurtenissen zorgden voor een drastische ommezwaai
in Vandenheuvels politieke houding. Hij ontpopte zich tijdens
de bezetting meteen als een goede vaderlander. Hij ging zelfs
in het verzet. Hij was geen gewapende weerstander en geen
lid van een verzetsgroep. Maar waar hij kon, werkte hij de
vijand tegen. Zo hielp hij sluikpers verspreiden.
Een andere verzetsdaad van Vandenheuvel was de hulp aan
onderduikers na de invoering van de verplichte tewerkstelling
in Duitsland in oktober 1942. Zo nam hij personeel in dienst
om te beletten dat die mensen zouden worden afgevoerd. Bij
razzia’s vonden zij een onderkomen in de ruime magazijnen, op de zolders en in de kelders van de koffiebranderij.
Lange tijd bleef Vandenheuvel uit de handen van de bezetter. Maar amper enkele weken voor de bevrijding werd hij verraden en
gearresteerd. Over dit verraad doen in Ramsel verscheidene verhalen de ronde. Uit een naoorlogse getuigenverklaring van een naaste
werknemer tegenover de rijkswacht staat te lezen: ‘Ik ben de mening toegedaan dat zulks uit wraak was.’
Op 8 augustus 1944 moest Vandenheuvel zich melden bij de Feldkommandantur in Antwerpen. Hij werd opgepakt en op 31 augustus
weggevoerd naar de concentratiekampen. Over zijn martelgang zijn ons niet veel gegevens bekend. Zeker is dat hij in Braunschweig
een tijd dwangarbeid heeft verricht. Vandenheuvel werd in april 1945 op transport gezet. Hij overleed door de ontberingen op 14
april 1945 in een lazaret in de buurt van Ludwigslust.
Kort na het einde van de Tweede Wereldoorlog op 8 mei 1945 vernam Ramsel het
tragische lot van Vandenheuvel. Op 2 juli vond een serene herdenking plaats. Die
begon met een plechtigheid in een volgepakte Sint-Hubertuskerk. Vervolgens trok
een optocht naar het woonhuis van de familie. Voor de gebouwen van de firma
werd tegen de gevel een gedenkplaat onthuld en enkele toespraken gehouden. In
december 1945 veranderde de gemeenteraad de naam Molenstraat in Gustaaf
Vandenheuvelstraat. Zijn graf is nooit teruggevonden.
De firma Hugo zou nog blijven bestaan tot in 1961. Toen werd ze failliet verklaard.
De toenmalige bedrijfsgebouwen zijn inmiddels vervangen door woonhuizen.
Vandaag herinnert alleen nog de straatnaam aan Gustaaf Vandenheuvel. De
gedenkplaat die in 1945 aan zijn woonhuis werd onthuld, is al lang verdwenen. Ook
staat zijn naam niet vermeld op een ander gedenkteken.
Bron:
https://www.gva.be/cnt/dmf20190930_04636615?&articlehash=l3wB02%2FhBYw0vnPWFCQjIHnhY%2Bc%2Fcm1M65MlCA3nW9EpvS%2BFVwLFfxHcoNuH
VrECmPj9AqCnrz0Sos0jzZqoeJzX8wYVqPOBuGtasdaCosXH2okxJsYDHNz65EDfE8eCBh5LEmNlX9kErVL0qAFk5zM7yf87upEhvhhXZwFfPmK3EE2RPDb1CDg%2B
4VGjJOhmWDl0%2BtCEW0snsuy77eOVS20Ktvy344qlnsQyzjZwtFjEEGeFNqQtsbsmgWMBOe5ygnLZ10TJ1KFkm%2FaWxAd7hWzzXCX7ixe94z%2BZNva6ekiS%
2Fi9%2FWkceiRVUcvUy4jjI5lCHgncxq6G9kb%2F21Hq5hA%3D%3D