Villa d'Arte 4 -2021
Luxury lifestyele - interior - traveling - food - art & music - beauty & fashion Luxury lifestyele - interior - traveling - food - art & music - beauty & fashion
expositiesgen; droomgestaltes. Als ik aan dieverhoudingen zou tornen, zou hetniet langer mijn verbeelding zijn.’De gulden snedeOpvallend in haar werk zijn degrote ogen, die herinneren aande Japanse animecultuur, maarbijvoorbeeld ook aan Kees vanDongen. Buiter: ‘Van Dongen iseen expressionistisch voorbeeldvan het extreem uitvergroten vanogen en het aanzetten van lippen,maar eigenlijk begint dat al bijAuguste Renoir. Aanzetten zijn erzelfs al heel duidelijk in de MonaLisa, waar visagie overigens eencruciale rol in speelt. Anime heeftuit geïdealiseerde gezichts- enlichaamsverhoudingen in hardetekeningen een eigen beeldend universumgeschapen. Ook mijn werkzet de tekening zwaar aan, maarmijn lijnen zijn nooit hard. Ik tekenfeitelijk zoals ik ooit ogen en lippenvoor modellen aanzette. Mijn werkis een fusie tussen fashionillustratieen schilderkunst.’Hoewel Buiters werk toegankelijkoogt, is de techniek complex.Ze begint met potlood, waarnagrafiet en water volgen, alvorenskrijt en acrylverf het werkafmaken. Ze verklaart: ‘Zo krijgthet zijn gelaagdheid en diepte.Ik kan soms wel vier weken aanéén portret werken. Met tallozeschetsen vooraf en onderweg. Datzie je goed in ‘Red Lips and PolkaDots’ uit 2016. Dat staat nog dichtbij de basis. Ondertussen heeftmijn werk veel meer lagen. Dezetechniek werkt alleen op mijneigen ondergrond, een hele dikkekartonsoort. Op doek kan je zoniet werken.’LinksonderInfinite love1000 gezichtenBuiters droomgestaltes zijngebouwd rond haar persoonlijkeideale verhoudingen. Wat daarbijopvalt is dat de meeste portrettenfrontaal zijn. Meestal kijken decreaties de toeschouwer strak in deogen. Hoewel elk van de gezichten,ondanks de sterke stilistische overeenkomsten,uniek is, krijgt Buitersoms de vraag of ze nooit eens ietsanders zou willen schilderen. ‘Datik nog steeds portretten frontaalschilder, komt doordat ik daar nogzoveel ideeën voor heb. Ik heb welschilderijen van opzij, maar daarkan ik toch niet zoveel in kwijt alsen face. Je moet de symmetrievan frontaal loslaten en die vergootvoor mij juist het speelveld. Je hebtdan maar één oog, je kunt minderaccessoires als oorbellen of een diadeemkwijt. Dat zijn elementen diein mijn portretten ook een grote rolspelen. Net als het haar. En schilderik een vrouw van opzij en met deogen dicht, zoals in ‘Le rêve rose’,dan vragen mensen weer of ik nieteen variant voor hen kan makenmet de ogen open. Ik heb zelfs eenportret van de achterkant, ‘Femmeà la rose’. Dat zijn experimentenwaar ik erg gelukkig mee ben, maarik voel daarin niet dezelfde ruimtevoor ontwikkeling. Ik voel gewoonnog steeds enorm veel voldoeningin het ontwikkelen van mijnportretten zoals die nu zijn. Ik bendaarbinnen aan het nadenken overhet werken met thema’s. Ik ben ingesprek over een serie Rotterdamsevrouwen door de eeuwen heen.’202
‘ De gezichten opmijn schilderijenzijn in het echtniet mogelijk.Het zijn ultiemeverbeeldingen;droomgestaltes’expositiesLimited editionsBuiters commerciële slagvaardigheidvertaalt zich in hetinternationale succes van haarwerk. Daarbinnen heeft ze haarartistieke integriteit weten tebehouden. Dat vertaalt zich ophaar website in ‘unieke’ limitededitions van maximaal 5 prints intal van formaten. Zelfs in de bestekwaliteit vond Buiter paintprintshelemaal niets: ‘Geen enkele printheeft de gelaagdheid van mijnechte schilderijen en dat kon ikniet aanbieden. Toen ben ik dieprints gaan overschilderen metallerhande technieken, waardoormijn karakteristieke gelaagdheid erweer inkomt en het weer ‘originele’Wendy Buiter-prints worden. Jeverkoopt toch een stukje van jezelfmet zo’n schilderij. Dat moet welgoed voelen.’LinksFortitudeOnderWendy aanhet werkwendybuiter.comSparkleEnerzijds hebben Buiters vrouweneen verleidelijke slaapkamerblik,maar wel altijd met een sparkle. Zezijn hautain en onbereikbaar. Het iseen puur en krachtig vrouwbeeld.Behalve vrouwen spreekt dat ookveel mannen aan. Sterker nog, hetmaakt mannen weleens jaloers:waarom schildert ze geen mannen?Buiter: ‘Wat aantrekkelijk is in hetgezicht van mannen is het tegenovergesteldevan wat aantrekkelijkis in het gezicht van een vrouw.Rechthoekig voorhoofd, grotereneus, ogen dichter bij elkaar,krachtige kaaklijn… binnen mijnverhoudingen gaat dat niet.’203
- Page 151 and 152: Wereldse wellnessCervo Mountain Res
- Page 153 and 154: ‘ Zo gespannen als ik me had gevo
- Page 155 and 156: nieuws3-fingerDe geïmpregneerde ko
- Page 157 and 158: ‘ Ischgl is zoveelmeer dangeweldi
- Page 159 and 160: voor een comfortabele pantoffel,of
- Page 161 and 162: RechtsMountainchaletTurracher Höhe
- Page 163 and 164: Ultiem ski-plezierThe Cambrian, Ade
- Page 165 and 166: ‘ Zwitserland,het is eenaantrekke
- Page 167 and 168: special‘ Het stadscredogetuige: H
- Page 169 and 170: LinkerpaginaLinksonderHet spoortraj
- Page 171 and 172: winter wellnessDat je in de Franse
- Page 173 and 174: Unieke expeditiecruise IJslandInclu
- Page 175 and 176: Bonbon vivantVivantPaus van de jets
- Page 177 and 178: Flessenpost van rosébaas EricKurve
- Page 179 and 180: KunstGidsOpvallende exposities, beu
- Page 181 and 182: close-up‘ Nog steeds zijnportrett
- Page 183 and 184: close-upFavorietenOnder Stoters fav
- Page 185 and 186: expositiesDe ontdekkingVAN HET HEDE
- Page 187 and 188: expositiesMachtEr800 JAAR BINNENHOF
- Page 189 and 190: expositiesMuseum Rijswijk heeft na
- Page 191: expositiesOnderRegula MariaMüller,
- Page 194 and 195: fotografieAll AboutTHEATREABOUT FIL
- Page 196 and 197: expositiesJingdezhen1000 JAAR PORSE
- Page 198 and 199: expositiesOnderTuinkruk beschilderd
- Page 200 and 201: expositiesDe velegezichtenVAN WENDY
- Page 204 and 205: expositiesDe GoudenKoetsINAMSTERDAM
- Page 206 and 207: expositiesLinks1 e Rijknechtmet Rij
- Page 208 and 209: GroenSlapenEcolife bedden van Zwede
- Page 210 and 211: muziekClub ClassiqueMOVING ARTIn Mo
- Page 212 and 213: boeken | onder redactie van claudia
- Page 214 and 215: VolgendnummerVilla d’Arte #5 vers
- Page 216: THE EASIESLOOK DRESSED, FEEL RELAXE
exposities
gen; droomgestaltes. Als ik aan die
verhoudingen zou tornen, zou het
niet langer mijn verbeelding zijn.’
De gulden snede
Opvallend in haar werk zijn de
grote ogen, die herinneren aan
de Japanse animecultuur, maar
bijvoorbeeld ook aan Kees van
Dongen. Buiter: ‘Van Dongen is
een expressionistisch voorbeeld
van het extreem uitvergroten van
ogen en het aanzetten van lippen,
maar eigenlijk begint dat al bij
Auguste Renoir. Aanzetten zijn er
zelfs al heel duidelijk in de Mona
Lisa, waar visagie overigens een
cruciale rol in speelt. Anime heeft
uit geïdealiseerde gezichts- en
lichaamsverhoudingen in harde
tekeningen een eigen beeldend universum
geschapen. Ook mijn werk
zet de tekening zwaar aan, maar
mijn lijnen zijn nooit hard. Ik teken
feitelijk zoals ik ooit ogen en lippen
voor modellen aanzette. Mijn werk
is een fusie tussen fashionillustratie
en schilderkunst.’
Hoewel Buiters werk toegankelijk
oogt, is de techniek complex.
Ze begint met potlood, waarna
grafiet en water volgen, alvorens
krijt en acrylverf het werk
afmaken. Ze verklaart: ‘Zo krijgt
het zijn gelaagdheid en diepte.
Ik kan soms wel vier weken aan
één portret werken. Met talloze
schetsen vooraf en onderweg. Dat
zie je goed in ‘Red Lips and Polka
Dots’ uit 2016. Dat staat nog dicht
bij de basis. Ondertussen heeft
mijn werk veel meer lagen. Deze
techniek werkt alleen op mijn
eigen ondergrond, een hele dikke
kartonsoort. Op doek kan je zo
niet werken.’
Linksonder
Infinite love
1000 gezichten
Buiters droomgestaltes zijn
gebouwd rond haar persoonlijke
ideale verhoudingen. Wat daarbij
opvalt is dat de meeste portretten
frontaal zijn. Meestal kijken de
creaties de toeschouwer strak in de
ogen. Hoewel elk van de gezichten,
ondanks de sterke stilistische overeenkomsten,
uniek is, krijgt Buiter
soms de vraag of ze nooit eens iets
anders zou willen schilderen. ‘Dat
ik nog steeds portretten frontaal
schilder, komt doordat ik daar nog
zoveel ideeën voor heb. Ik heb wel
schilderijen van opzij, maar daar
kan ik toch niet zoveel in kwijt als
en face. Je moet de symmetrie
van frontaal loslaten en die vergoot
voor mij juist het speelveld. Je hebt
dan maar één oog, je kunt minder
accessoires als oorbellen of een diadeem
kwijt. Dat zijn elementen die
in mijn portretten ook een grote rol
spelen. Net als het haar. En schilder
ik een vrouw van opzij en met de
ogen dicht, zoals in ‘Le rêve rose’,
dan vragen mensen weer of ik niet
een variant voor hen kan maken
met de ogen open. Ik heb zelfs een
portret van de achterkant, ‘Femme
à la rose’. Dat zijn experimenten
waar ik erg gelukkig mee ben, maar
ik voel daarin niet dezelfde ruimte
voor ontwikkeling. Ik voel gewoon
nog steeds enorm veel voldoening
in het ontwikkelen van mijn
portretten zoals die nu zijn. Ik ben
daarbinnen aan het nadenken over
het werken met thema’s. Ik ben in
gesprek over een serie Rotterdamse
vrouwen door de eeuwen heen.’
202