Pro Shots Magazine Q4 2019
- No tags were found...
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
<strong>Q4</strong> | 19<br />
MAGAZINE<br />
KWARTAALTIJDSCHRIFT<br />
NR 4 • VIERDE JAARGANG<br />
WIM JONK<br />
BLIKVANGER •<br />
DUSAN TADIC<br />
EN VERDER<br />
FOTOVISIE •<br />
10 JAAR GELEDEN
COLUMN<br />
Mijn eerste kennismaking met het internet heb ik nog helder op<br />
het netvlies. Op de deurmat lag een envelop van Planet Internet<br />
met daarin een aanbieding om een maandabonnement af te<br />
sluiten inclusief gratis modem, 14/400 of zoiets. Zonder dat ik het<br />
goed gelezen had, lag het papiertje al in de prullenbak. Internet?<br />
Het zal wel.<br />
INHOUD<br />
3 Column<br />
4 Mediapartners: NSP - Gerard den Elt<br />
10 10 jaar geleden<br />
12 De keuze van: Wim Jonk<br />
22 Achter de schermen: Andy Zuidema<br />
26 Het sportmoment van<br />
28 Fotovisie<br />
32 Persvoorlichter: Stijn Vullings - VVV Venlo<br />
34 Dusan Tadic<br />
38 Blikvanger<br />
40 Jaar in beeld<br />
Hoe anders was het 4 jaar later. Inmiddels was ik vaste klant van<br />
Euronet. Als één van de eerste zakenklanten(!) in Nederland werd<br />
ik uitgenodigd voor een interview voor hun website. Ook het<br />
versturen van foto’s ging steeds makkelijker. Het Franse bedrijf<br />
Sagem had een modem ontwikkeld om bestanden via ISDN<br />
(weer iets nieuws) rechtstreeks van de ene computer naar de<br />
andere computer over te zetten. Iets wat wij tegenwoordig de<br />
FTP noemen. Het werd steeds sneller en leuker. Als fotograaf<br />
hoefde ik niet meer drie keer per dag naar het fotolab te racen.<br />
De auto en de snelweg maakten plaats voor de dia-scanner en<br />
het internet. 27 november 2002 was voor mij een mijlpaal. Die<br />
avond fotografeerde ik de Champions Leaguewedstrijd Valencia<br />
– Ajax. De wedstrijd van Joey Didulica, de Australiër die voor Ajax<br />
de wedstrijd van zijn leven keepte. Het werd 1-1 mede door zijn<br />
miraculeuze reddingen. Het doelpunt voor Ajax scoorde Zlatan<br />
Ibrahimovic vlak voor tijd. Ik wist dat ik 2 foto’s zo snel mogelijk<br />
moest doorsturen.<br />
4 12 22<br />
32<br />
Dat ging nog met een PCMCIA-kaart, een kabeltje en een Nokia<br />
telefoon. Data versturen deed je toen nog over de ‘spraaklijn’<br />
en dat betekende dat je voor één enkele foto zo maar 20<br />
minuten een dure buitenlandse telefoonlijn had open staan. Vele<br />
zweetdruppels en dito hartkloppingen later, had ik maar liefst<br />
twee foto’s weten door te sturen van de Zlatan-goal. Het was<br />
inmiddels half 12, ook in Stockholm waar het persbureau zat die<br />
mijn foto’s moest doorzetten naar de Zweedse dagbladen. Op<br />
mijn vraag of zij alles goed hadden ontvangen hoorde ik een<br />
verbaasde stem antwoorden, “of course, all our newspapers<br />
received your pictures just a while ago”.<br />
Connect with us: www.facebook.com/<strong>Pro</strong><strong>Shots</strong><br />
https://twitter.com/<strong>Pro</strong><strong>Shots</strong>NL<br />
www.instagram.com/proshots.nl<br />
Verantwoordelijke uitgever: BS <strong>Pro</strong>motions, Diemen<br />
Ontwerp & Lay Out:<br />
Idee-Fix, België<br />
SEO optimalisatie:<br />
Microdesign, Scheveningen<br />
Vormgeving:<br />
Jasper Ruhé, Diana van der Meer<br />
Vaste medewerkers:<br />
Nicky van Achthoven, Clifford William, Diana van der Meer,<br />
Remko Kool, Nathalie Nuiten, Mike van Damme<br />
Social Media:<br />
Thomas Bakker<br />
Eindredactie:<br />
Nico Brekelmans<br />
Hoofdredacteur:<br />
Stanley Gontha<br />
Fotografie:<br />
<strong>Pro</strong> <strong>Shots</strong><br />
Verspreiding:<br />
E-mail & social media<br />
Het <strong>Pro</strong> <strong>Shots</strong> <strong>Magazine</strong> is bedoeld voor<br />
medewerkers in de mediawereld die<br />
dagelijks gebruik maken van sportfoto’s<br />
uit de database van <strong>Pro</strong> <strong>Shots</strong> . Het blad<br />
is uitsluitend als een digitaal bladerbare<br />
PDF te lezen en dus niet in hard-copy<br />
verkrijgbaar. Een kwartaaleditie heeft<br />
tussen de 13 miljoen en 15 miljoen<br />
pageviews (!)<br />
Dat was 2002, zeventien jaar geleden dus. Larry Page en Sergey<br />
Brin moesten hun definitieve doorbraak met Google nog<br />
bewerkstelligen, Steve Jobs was met de iPhone nog 5 lichtjaar<br />
verwijderd van de ultieme revolutie in ons leven en ook Mark<br />
Zuckerberg wist nog niet dat hij twee jaar later miljoenen<br />
mensen bij elkaar zou brengen met Facebook. Je zou dus zeggen<br />
dat wij in <strong>2019</strong> inmiddels beschikken over FAN-TAS-TI-SCHE<br />
faciliteiten in de voetbalstadions. Internetconnecties die het<br />
overal en altijd doen zodat wij (fotografen met grote bestanden)<br />
zorgeloos ons werk kunnen doen. Niet dus. Niet toevallig zijn<br />
het Ajax, PSV en Feyenoord die de ranglijst aanvoeren van<br />
beste internetverbindingen voor de media. Interessanter is<br />
te weten wie de onderkant van de Eredivisie vormen. Dat zijn<br />
FC Groningen, Fortuna Sittard en FC Utrecht.<br />
Maar het kan nog erger. Ik was de afgelopen maanden in Georgië<br />
met Feyenoord, in Estland met Oranje, Belgrado met AZ en<br />
Chelsea met Ajax. Alleen Georgië voldeed redelijk. Daar had<br />
het lege stadion waarschijnlijk alles mee te maken. Zonder enig<br />
cynisme kan ik zeggen dat de andere stadions de snelheid gaven<br />
van mijn 14/400-modem uit 1996. We zijn inmiddels een kwart<br />
eeuw verder.<br />
2<br />
Stanley Gontha<br />
3
MEDIAPARTNER<br />
NSP<br />
GERARD DEN ELT<br />
De belangen van de Nederlandse Sport<br />
Pers worden sinds de eind jaren 80<br />
centraal behartigd door de secretaris<br />
van de gelijknamige vereniging (afgekort<br />
als NSP) en zijn assistent. Functies die<br />
worden ingevuld door respectievelijk<br />
Gerard den Elt en Marianne Verzijl.<br />
Den Elt weet met zijn journalistieke achtergrond<br />
bij onder meer het Algemeen Dagblad precies<br />
wat er leeft onder journalisten en fotografen,<br />
maar zal zich toch wel verbazen over wat er<br />
allemaal speelt in het specifieke terrein van<br />
de sportjournalistiek. We hebben het niet<br />
alleen over de technologische ontwikkeling<br />
in het medialandschap of de grillen van de<br />
voetbalclubs. Steeds meer ervaart hij ook dat<br />
de collegialiteit onderling slechts een kreet uit<br />
het woordenboek blijkt te zijn. Een gesprek op<br />
het hoofdkantoor in Den Haag.<br />
Tekst: Clifford William<br />
Foto's : Toon Dompeling<br />
4<br />
5
MEDIAPARTNER<br />
INTERVIEW MET<br />
GERARD DEN ELT<br />
6<br />
Kan je iets vertellen over de oorsprong<br />
van de NSP?<br />
“De NSP is in de jaren 80 ontstaan vanuit de<br />
groeiende behoefte om de belangen van de<br />
journalistiek te verdedigen en te organiseren.<br />
Journalisten zaten destijds nog met hun<br />
typemachine in de regen, fotografen moesten<br />
van alles uithalen om hun foto’s op tijd aan de<br />
kranten kwijt te kunnen. Dat moest dus beter<br />
geregeld worden. Voetbalclubs en sportbonden<br />
hadden minder oog voor de journalistiek, met<br />
het aanstellen van een persman was het wel<br />
klaar. Interviews werden nog gewoon na de<br />
training geregeld, journalisten en fotografen<br />
spraken gewoon bij sportmensen thuis af. Dat<br />
is tegenwoordig een zeldzaamheid. In de hele<br />
ontwikkeling van het gemoedelijke, analoge<br />
tijdperk naar het digitale, door sociale media en<br />
online publicaties gedrevenheden heeft de NSP<br />
een invloedrijke rol gehad. Goede perskamers,<br />
een goede perstribune, iets te eten en te<br />
drinken, goede werkafspraken tussen clubs,<br />
persvoorlichters en journalisten, een makkelijke<br />
manier van accrediteren, overal is wel de hand<br />
van de NSP te herkennen.”<br />
Marina Witte heeft deze functie meer<br />
dan 30 jaar vervuld. Hoe moeilijk is het<br />
om haar ‘legacy’ te doen vergeten.<br />
“Die moeten we niet vergeten. Ze is erelid,<br />
net als grondlegger Joop Niezen. Zij hebben<br />
een fundament gelegd waarop de journalistiek<br />
verder kan bouwen. Ikzelf ben daarin helemaal<br />
niet belangrijk, samen met Marianne Verzijl<br />
wil ik dienstverlenend zijn. Ik weet uit eigen<br />
ervaring hoe belangrijk het is om zaken goed<br />
en collectief te regelen. En ik heb een hekel aan<br />
borstklopperij.“<br />
Hoe ben je zelf overigens in deze functie<br />
terechtgekomen?<br />
“Ik heb lang in het NSP-bestuur gezeten,<br />
eigenlijk sinds de tijd na de eeuwwisseling dat<br />
ik schaatsen en Formule 1 ben gaan doen voor<br />
het AD. Dat was in de tijd van Jos Verstappen,<br />
Albers, Doornbos en de nog piepjonge Max<br />
Verstappen. Daarvoor, in de jaren 80 en 90, vloog<br />
ik namens de krant de wereld rond als rampen-,<br />
rellen- en revolutieverslaggever, volgde sinds<br />
de jaren 80 het voetbalvandalisme. Binnen het<br />
NSP-bestuur was duidelijk dat Marina op een<br />
dag moest worden opgevolgd, al was ze zelf<br />
liever nog jaren doorgegaan. Ik heb toen mijn<br />
vinger opgestoken. Zo is het gekomen.“<br />
Wat zijn de grootste uitdagingen<br />
waarvoor de NSP voor staat?<br />
“Het bij elkaar houden van de club en<br />
het waarborgen van een onafhankelijke<br />
sportjournalistiek en sportfotografie.<br />
Sportmensen, clubs, teams, bonden en<br />
organisatoren hebben de neiging om steeds<br />
meer zichzelf als medium op te stellen en zelf<br />
boodschappen te verzenden.<br />
Dat kan en mag, daar is niets mis mee. Maar<br />
dat gaat soms ten koste van een onafhankelijke<br />
berichtgeving, vrij van persoonlijke of<br />
clubbelangen, of een boodschap van de<br />
sponsor. Het grote publiek zal altijd behoefte<br />
aan onafhankelijke informatie, bijeengegaard<br />
door zelfstandige, kritische media. Datzelfde<br />
geldt voor fotografie, daar moet geen club- of<br />
bondsfilter overheen. Dat zou ten koste gaan<br />
van objectieve verslaggeving. De sportwereld<br />
moet dat goed beseffen.“<br />
Kijkt de NSP ook in de keuken van<br />
vergelijkbare organisaties in het<br />
buitenland?<br />
“Jazeker, we maken actief deel uit van de AIPS, de<br />
wereldfederatie van sportjournalisten. Duidelijk<br />
is dat het overal anders is georganiseerd, vanuit<br />
een bepaalde traditie. We voeren regelmatig<br />
overleg met Belgische collega’s, de lijnen zijn<br />
kort. Daar drinken de journalisten en fotografen<br />
na afloop een pintje met clubbestuurders; bij<br />
ons is wat meer afstand. Elders in de wereld is<br />
het vaak anders geregeld, maar zeker niet beter.“<br />
Voor fotografen is goed internet<br />
in de stadions misschien wel het<br />
allerbelangrijkste. Wat is de stand van<br />
zaken momenteel op de diverse velden?<br />
“Dat is bij de topclubs uitstekend, maar bij veel<br />
clubs een heel stuk minder. Goed internet<br />
kost geld en clubs hebben andere prioriteiten,<br />
jammer genoeg. Ik was in oktober in Tokio ter<br />
voorbereiding op de Olympische Spelen en dan<br />
merk je hoe gedreven het IOC en de Japanners<br />
zijn om het goed te regelen. Daar hoeven alle<br />
fotografen alleen een LAN-kabel meenemen,<br />
de rest is geregeld. Ik hoop dat 5G straks deze<br />
problemen rond de Nederlandse sportvelden<br />
uit de wereld helpt, maar ik heb onvoldoende<br />
technische kennis om te weten of dat echt gaat<br />
helpen.“<br />
Fotografen, het zijn soms rare mensen.<br />
Wat maakt ze anders dan schrijvende<br />
journalisten?<br />
“Fotografen en zeker sportfotografen hebben<br />
een beetje het karakter van topsporters, in<br />
positieve zowel als in negatieve zin. Ze zijn erg<br />
op zichzelf gericht, zorgen dat ze hun zaakjes<br />
op orde hebben. Het gaat om winnen, om het<br />
maken van de mooiste plaat, mooier in elk geval<br />
dan de concurrentie. En daar zijn ze terecht trots<br />
op. De schaduwzijde is dat enkelen soms minder<br />
oog hebben voor goede verhoudingen en<br />
collegialiteit. En dan generaliseer ik hè, dat geldt<br />
zeker niet voor iedereen. Onder schrijvende<br />
journalisten is meer kameraadschap. Ik ben met<br />
vele fotografen de wereld rondgereisd, maar<br />
als de krant verscheen keken ze altijd naar hun<br />
foto’s. Mijn verhaal was bijzaak. Maar dat geeft<br />
niet; de mooiste reportages heb ik kunnen<br />
maken dankzij gedreven fotografen die erop<br />
uit wilden om het beste beeld te maken. Daar<br />
werden we beiden beter van en de krant plukte<br />
daarvan de vruchten.”<br />
7
8<br />
9
10 JAAR GELEDEN<br />
Wat doe je als je al lang en breed geplaatst bent voor een WK<br />
voetbal. Dan organiseer je een oefenwedstrijd. Niet tegen België<br />
in Brussel, of Duitsland in Hamburg. Maar tegen Australië in<br />
Sydney. De ‘rit’ met de ploeg van bondscoach Bert van Marwijk<br />
duurde 23 uur, 12 uur naar Hong Kong, even benen strekken,<br />
daarna nog maar 11 uur naar Sydney. Van Marwijk vond het wel<br />
een goed idee om alvast te wennen aan verre afstanden. Het<br />
WK van 2010 in Zuid-Afrika kwam er immers aan. In de basiself<br />
van Oranje stonden drie spelers die hun boterham ook nu nog<br />
(10 jaar later) op het veld als voetballer verdienen. Maarten<br />
Stekelenburg, Klaas Jan Huntelaar en Eljero Elia. Oranje kon<br />
een 0-0 uitslag in de boeken noteren voordat men weer het<br />
vliegtuig terug naar Nederland nam.<br />
10<br />
Foto: Stanley Gontha<br />
11
DE KEUZE VAN<br />
WIM JONK<br />
In deze rubriek ‘de keuze van’ laten we<br />
(ex-) voetballers aan het woord over een aantal momenten in<br />
hun voetballoopbaan.<br />
FC Volendam is bezig aan een tot dusver succesvol seizoen<br />
in de Keuken Kampioen Divisie. Niet alleen de resultaten zijn<br />
goed, er is daarnaast veel waardering voor het vertoonde spel.<br />
Het succes mag voor een groot deel worden toegeschreven aan<br />
Wim Jonk, die voor dit seizoen als trainer werd aangesteld. Wij<br />
spraken met de 49-voudig international over zijn carrière.<br />
“BIJ ELKE CLUB HEB JE WEL EEN VIJFDE COLONNE EN BIJ<br />
AJAX ZIJN DIE KRACHTEN MISSCHIEN WAT STERKER”<br />
12<br />
13
DE KEUZE VAN<br />
WIM JONK<br />
VOLENDAM<br />
"Ik maakte in 1986 mijn debuut voor FC<br />
Volendam in een vriendschappelijke wedstrijd<br />
tegen Always Forward in Hoorn. FC Volendam<br />
speelde toen ook in de Eerste Divisie. We<br />
hadden een leuk team met jongens als<br />
Steve van Dorpel en Gert-Jan Duif in de<br />
aanval. Ik werd dat jaar clubtopscorer met<br />
24 doelpunten. Onder leiding van trainer Jan<br />
Brouwer promoveerden wij naar de Eredivisie.<br />
Daar speelden we geweldige wedstrijden.<br />
Bijvoorbeeld de memorabele thuiswedstrijd<br />
tegen Roda JC, die we met 5-4 wonnen.<br />
Ik kwam later in dat seizoen helaas op de<br />
bank terecht en moest regelmatig met Jong<br />
Volendam mee doen. Ik merkte dat ik niet<br />
meer in de plannen van de trainer voorkwam<br />
en dat voelde uiteraard vervelend. Ik wilde dat<br />
niet zomaar laten gebeuren en trainde daarom<br />
extra voor mijzelf op punten waar ik mij kon<br />
verbeteren. Zoals mijn passing en schieten.<br />
Mijn inspanningen werden beloond. Bobby<br />
Haarms was mijn trainer bij Jong Volendam.<br />
Haarms werd door Johan Cruyff teruggehaald<br />
naar Ajax. En nadat hij mij met FC Volendam<br />
op het Blauw Wit Pinkstertoernooi had zien<br />
spelen, kon ik de overstap naar Ajax maken.<br />
Nu ik zelf trainer ben, probeer ik de ervaring<br />
van toen over te brengen op mijn spelers. Als<br />
je werkt aan je mindere punten en focus houdt<br />
op zaken waar je zelf invloed op hebt, komen<br />
er vanzelf weer kansen. Maar je moet dan dus<br />
wel bereid zijn in jezelf te investeren. Stilstand<br />
is achteruitgang."<br />
AJAX<br />
"Hoewel Johan Cruyff mij dus naar Ajax haalde,<br />
heb ik hem zelf nooit als trainer gehad omdat<br />
Barcelona hem inmiddels had gecontracteerd.<br />
Mijn eerste trainer was Kurt Linder. Dat<br />
duurde niet lang, want daarna kwamen Barry<br />
Hulshof en Spitz Kohn, totdat Leo Beenhakker<br />
het roer overnam. Ik moest wennen aan het<br />
ritme. De overgang naar Ajax was een hele<br />
stap. Maar omdat je betere voetballers om<br />
je heen hebt, ontwikkel je je snel. Ik had met<br />
veel concurrentie te maken. Jongens als Jan<br />
Wouters, Ronald de Boer, Ron Willems en<br />
Dennis Bergkamp speelden op posities waar<br />
ik goed uit de voeten kwam. Het was vaak<br />
stuivertje wisselen in de basisopstelling. Soms<br />
had je dan geluk nodig dat Jan Wouters iemand<br />
nog een elleboogje gaf, waardoor hij weer<br />
voor een wedstrijdje of vier geschorst werd.<br />
Onder Leo Beenhakker werden we kampioen,<br />
maar dat werd nog heel spannend. In de<br />
voorlaatste wedstrijd, thuis tegen Roda JC,<br />
kwamen we met 0-2 achter. Ik zat op de bank<br />
en 20 minuten voor tijd kwamen Ron Willems<br />
en ik samen het veld in.<br />
Ik maakte de aansluitingstreffer, Willems de<br />
2-2 vlak voor tijd. De Meer ontplofte en een<br />
week later werden we kampioen in Nijmegen<br />
uit bij NEC. Ik vond Beenhakker een goede<br />
trainer, met veel variatie in zijn oefenstof. De<br />
oefeningen schreef ik soms op. Toen al. Je weet<br />
nooit waar het later goed voor is. Leo was een<br />
uitstekende ‘People manager’. Hij had gevoel<br />
voor humor, maar wist ook de juiste hiërarchie<br />
in de groep te bewaren. Maar ik speelde niet<br />
altijd en ik stond op het punt om weg te gaan.<br />
Toen kwam Louis van Gaal bij me. Hij was nog<br />
de assistent van Beenhakker. “Als ik trainer ben<br />
van het eerste elftal speel jij altijd”, zei Louis.<br />
Ik weet niet of het toen al speelde, maar feit<br />
is dat Beenhakker naar Real Madrid vertrok en<br />
van Gaal het stokje overnam."<br />
"Van Gaal bereidde ons altijd goed voor<br />
op de tegenstander. In die tijd keken we<br />
veel video, ook in de bus als we naar een<br />
uitwedstrijd gingen. Hij wilde vooral dat wij<br />
als spelers nadachten over wat we deden. Dat<br />
stimuleerde hij constant. Een rondo lijkt vaak<br />
maar wat ‘spielerei’, maar niet bij hem. Ik kon<br />
goed met Louis overweg, maar toch vond<br />
ik het onbegrijpelijk dat hij mij wisselde in de<br />
bekerfinale tegen Heerenveen (1993 red.). Ik<br />
werd nooit gewisseld! We stonden met 2-1<br />
of 3-1 voor en kregen daardoor steeds meer<br />
ruimte. Kat in het bakkie toch? Ik was echt<br />
‘pissed off’ en vond niet dat ik dat verdiende.<br />
Het was ook nog eens mijn laatste wedstrijd<br />
voor Ajax. De transfer naar Inter was al rond.<br />
Maar goed, de dag na de wedstrijd hebben<br />
we dat uitgesproken. Maar je ziet het, na al die<br />
jaren is het mij nog bijgebleven."<br />
INTER MILAN<br />
"Mijn eerste gesprek met Inter was al in<br />
november 1992. Voor Dennis Bergkamp<br />
bestond nog meer belangstelling. Hij kon uit<br />
meerdere clubs kiezen. Ik was er wel uit met<br />
Inter, maar veel mensen denken dat het een<br />
soort ‘package deal’ was. Wim Jonk en Dennis<br />
Bergkamp: “twee voor de prijs van één”. Dat<br />
was dus niet zo. Dennis was al ver met Juventus,<br />
maar die kwamen hun afspraken niet na. Inter<br />
heeft daar handig gebruik van gemaakt. Inter<br />
wilde aanvallender voetbal spelen, maar je<br />
hebt wel te maken met typisch Italiaanse<br />
trainers. De eerste was Osvaldo Bagnoli, daarna<br />
heb ik er nog twee gehad. Wij wonnen dat<br />
eerste seizoen wel meteen de UEFA Cup door<br />
in de finale Casino Salzburg te verslaan. Dennis<br />
en ik namen, geloof ik, 80% van de goals voor<br />
onze rekening."<br />
Foto: Stanley Gontha<br />
14<br />
15
DE KEUZE VAN<br />
WIM JONK<br />
"Hoewel ik uiteraard veel contact met Dennis<br />
had, ging ik buiten het veld ook met andere<br />
spelers om, zoals met keeper Walter Zenga,<br />
Guiseppe Bergomi en Riccardo Ferri. Ferri<br />
was mijn buurman. We reden samen naar de<br />
training. Inter is een prachtige club met veel<br />
verschillende fanclubs, tot in Zwitserland<br />
aan toe. Dan moest je met twee spelers op<br />
zo’n avond verschijnen en kwam je in een<br />
sporthal uit. Bommetje vol! Laatst nog kwam<br />
hier een supporter van zo’n fanclub naar een<br />
thuiswedstrijd van FC Volendam. Speciaal om<br />
een cadeautje te brengen als dank voor mijn<br />
jaren bij de club. Mooi toch?"<br />
PSV EN SHEFFIELD WEDNESDAY<br />
“Ik had nog een doorlopend contract bij Inter<br />
en had daar gewoon kunnen blijven. Maar ik<br />
speelde niet alles en dat had ook z’n weerslag<br />
bij het Nederlands Elftal. Ik miste het EK ‘96<br />
in Engeland en dat deed ontzettend veel<br />
pijn. Ik was topfit. PSV zag ik als een enorme<br />
uitdaging. De club stond aan het begin van<br />
een nieuw tijdperk en ik kon daar onderdeel<br />
van uitmaken. Dick Advocaat stond aan het<br />
roer en met jongens als Philip Cocu, Jaap<br />
Stam, Boudewijn Zenden, Luc Nilis en Arthur<br />
Numan stond er wel moois te gebeuren.<br />
In de Champions League hadden wij een<br />
mooie poule met Barcelona, Dynamo Kiev en<br />
Newcastle United. Vergeet niet dat in die tijd<br />
alleen de nummer 1 over ging naar de volgende<br />
ronde. Mooie wedstrijden en ik vermoed dat<br />
het ook voor Advocaat één van zijn mooiste<br />
ervaringen moet zijn geweest. Alles bij elkaar<br />
was de sportieve uitdaging, in combinatie met<br />
het in de kijker spelen voor Oranje, de reden<br />
om terug te gaan naar Nederland."<br />
“In de zomer van 1998 ontstond er een<br />
leegloop bij PSV. Boudewijn Zenden ging weg,<br />
Arthur Numan vertrok en Jaap Stam tekende bij<br />
Manchester United. Harry van Raay probeerde<br />
me nog wel te overtuigen en samen met Rob<br />
Janssen (zaakwaarnemer red.) kwam het tot<br />
een gesprek. Hij wilde rond Luc Nilis en mijn<br />
persoon een nieuw elftal bouwen. Bovendien<br />
diende zich een nieuw talent aan, Ruud van<br />
Nistelrooy. Maar ik wilde altijd nog een keer<br />
in Engeland spelen. Het had ook Nottingham<br />
Forest kunnen worden, waar Pierre van<br />
Hooijdonk op dat moment ook speelde. Ik ging<br />
echter naar Sheffield Wednesday. In eerste<br />
instantie dacht ik “Sheffield”? Maar toen ik daar<br />
eenmaal kwam en dat prachtige oude stadion<br />
zag met die geweldige grasmat, was ik om. Ik<br />
werd gehaald door Danny Wilson, de trainer,<br />
die mij vertelde een fan van mij te zijn. “You’re<br />
my passing player”, zei hij. Dat was dus mijn<br />
opdracht."<br />
NEDERLANDS ELFTAL<br />
“Oranje was voor mij een beetje ‘vallen en<br />
opstaan’. Het WK ‘94 in Amerika heb ik gespeeld<br />
onder Dick Advocaat. Ik scoorde twee keer op<br />
het toernooi. Eenmaal tegen Saudi-Arabië en<br />
eenmaal tegen Ierland. Die goal tegen Ierland<br />
dankte ik wel een beetje aan Pat Bonner, de<br />
keeper van de Ieren. Hij liet mijn schot van grote<br />
afstand door zijn handen glippen. In Amerika<br />
was het bloedheet met temperaturen boven<br />
de 40 graden. Twee jaar later miste ik dus het<br />
EK ‘96 in Engeland onder Guus Hiddink. Maar in<br />
1998 nam dezelfde Hiddink me wel mee naar<br />
Frankrijk voor het WK. Weer twee jaar later liet<br />
Frank Rijkaard mij helaas links liggen voor het EK<br />
hier in Nederland. Je ziet het: wel niet, wel niet.<br />
Met Rijkaard kan ik overigens prima overweg<br />
hoor. Nog steeds spreken we elkaar en dan<br />
doen we een bakkie koffie en praten we lekker<br />
over voetbal. Ik bleef steken op 49 interlands.<br />
Die 50ste had ik graag willen halen tijdens<br />
een oefentrip naar Brazilië. Er stonden twee<br />
wedstrijden tegen Brazilië op de planning, maar<br />
helaas kwam ik niet aan spelen toe.”<br />
TRAINERSCHAP<br />
“Toen ik voetbalde had ik altijd al het idee dat ik<br />
er later iets mee wilde doen. Ik deed samen met<br />
Pier Tol en Arnold Mühren de trainerscursussen<br />
TC1 en TC2. In eerste instantie nam ik een<br />
bestuursfunctie aan in de voetballerij. Dat was<br />
in 2002 bij FC Volendam. Alles op technisch<br />
vlak lag op mijn bord, maar ik nam ook de tijd<br />
om op het veld te staan en jongens als Kees<br />
Kwakman en Jack Tuyp individuele training te<br />
geven.<br />
Toen Jan Olde Riekerink en Piet Keizer zich<br />
een paar jaar later meldden om bij Ajax wat<br />
te gaan doen in de jeugdopleiding, heb ik<br />
gezegd “laat mij eerst maar eens in de keuken<br />
kijken”. Pas toen Johan Cruyff zich er later mee<br />
ging bemoeien, werd ik door hem als Hoofd<br />
Opleidingen naar voren geschoven.<br />
Bij elke club heb je wel een vijfde colonne en<br />
bij Ajax zijn die krachten misschien wat sterker.<br />
Je krijgt dan ook te maken met rancune. Er<br />
bestaat een beeld dat Johan en ik al sinds jaar<br />
en dag een hechte samenwerking hadden. Dat<br />
is echter pas op de Toekomst zo ontstaan.<br />
Inmiddels ben ik trainer van FC Volendam. Met<br />
het winnen van de 2e periode zijn we goed op<br />
weg. Deze lijn moeten we vasthouden en dan<br />
kan 2020 een mooi jaar worden."<br />
Foto: <strong>Pro</strong><strong>Shots</strong>/Voetbal International<br />
Tekst: Clifford William<br />
16<br />
17
DE KEUZE VAN<br />
WIM JONK<br />
AJAX<br />
"Ik speelde niet altijd en ik stond op het punt om weg te gaan. Toen<br />
kwam Louis van Gaal bij me. Hij was nog de assistent van Beenhakker. “Als<br />
ik trainer ben van het eerste elftal speel jij altijd”, zei Louis. Ik weet niet of<br />
het toen al speelde, maar feit is dat Beenhakker naar Real Madrid vertrok<br />
en van Gaal het stokje overnam."<br />
NEDERLANDS ELFTAL<br />
"Ik miste het EK ‘96 in Engeland onder Guus Hiddink. Maar in 1998<br />
nam dezelfde Hiddink me wel mee naar Frankrijk voor het WK.<br />
Weer twee jaar later liet Frank Rijkaard mij helaas links liggen voor<br />
het EK hier in Nederland. Je ziet het: wel niet, wel niet.”<br />
PSV<br />
18<br />
INTER MILAN<br />
“Veel mensen denken dat het een soort ‘package deal’ was. Wim Jonk<br />
en Dennis Bergkamp: “twee voor de prijs van één”. Dat was dus niet<br />
zo. Dennis was al ver met Juventus, maar die kwamen hun afspraken<br />
niet na. Inter heeft daar handig gebruik van gemaakt.”<br />
“PSV zag ik als een enorme uitdaging. De club stond aan het begin<br />
van een nieuw tijdperk en ik kon daar onderdeel van uitmaken. Dick<br />
Advocaat stond aan het roer en met jongens als Philip Cocu, Jaap Stam,<br />
Boudewijn Zenden, Luc Nilis en Arthur Numan stond er wel moois te<br />
gebeuren.”<br />
SHEFFIELD WEDNESDAY<br />
“In eerste instantie dacht ik “Sheffield”? Maar toen ik daar eenmaal kwam<br />
en dat prachtige oude stadion zag met die geweldige grasmat, was ik om. Ik<br />
werd gehaald door Danny Wilson, de trainer, die mij vertelde een fan van mij<br />
te zijn. “You’re my passing player”, zei hij. Dat was dus mijn opdracht.”<br />
19
20<br />
21
ACHTER DE SCHERMEN<br />
Andy Zuidema<br />
<strong>Pro</strong> <strong>Shots</strong> is een persbureau dat nieuw<br />
talent kansen geeft zich te ontwikkelen.<br />
Daar waar andere bedrijven in de branche<br />
nieuwe aanwas zonder begeleiding laat<br />
beginnen met een finale van de Champions<br />
League, starten fotografen bij <strong>Pro</strong> <strong>Shots</strong> in<br />
de kelder van het betaalde voetbal.<br />
Popconcerten fotograferen of een<br />
voetbalwedstrijd volgen. Andy Zuidema doet<br />
het allebei en met evenveel passie. Niet veel<br />
mensen kunnen zeggen dat zij behoren tot de<br />
inner circle van de Popband Queen of van onze<br />
eigen Armin van Buuren. Zelfs een nuchtere<br />
‘Greuninger’ moest zichzelf even in bedwang<br />
houden toen hij Brian May van Queen voor het<br />
eerst recht in de ogen keek.<br />
Door: Clifford William<br />
22<br />
23
ACHTER DE SCHERMEN<br />
INTERVIEW MET<br />
24<br />
“BRIAN MAY KEEK ME AAN, IK DACHT SHIT IK MOET HEM NU<br />
FOTOGRAFEREN”<br />
Andy Zuidema van PRO SHOTS<br />
Popconcerten en voetbal. Dat moet toch<br />
een wereld van verschil voor je zijn?<br />
“Mijn reactie zal mensen vast verbazen, maar ik<br />
vind het juist heel erg op elkaar lijken. Sport en<br />
popfotografie is het vastleggen van een actie in<br />
een paar seconden. Een gitarist springt met zijn<br />
gitaar, een voetballer maakt een omhaal. Ik vind<br />
het op elkaar lijken. Het verschil is dat je bij een<br />
concert slechts voor 3 nummers de tijd hebt. Je<br />
moet dus gelijk keihard knallen. Bij voetbal heb<br />
ik meer tijd.”<br />
Het lijkt bijna een jongensdroom om de<br />
vaste fotograaf te zijn van Queen. Hoe leg<br />
je dat je vrienden uit?<br />
“Het blijft geweldig als je jarenlang een doel<br />
hebt en uiteindelijk lukt om één van de<br />
fotografen te worden. Queen is voor mij<br />
iets mythisch. Als creatief persoon haal ik<br />
veel inspiratie uit nummers van Queen. Maar<br />
ook door de historie van de band en hoe ze<br />
groot zijn geworden. Niets gaat zonder vallen<br />
en opstaan, zolang je maar in jezelf gelooft,<br />
realistisch bent en keihard knokt. Ik heb ze in<br />
Brussel, Rotterdam, Amsterdam, en Wembley<br />
Arena mogen fotograferen, met als hoogtepunt<br />
afgelopen augustus in Madison Square Garden,<br />
New York.<br />
Bij zo’n uitleg hoort ook een anekdote<br />
Vertel.<br />
“Eerste keer toen ik voor de band mocht werken<br />
was in Brussel, Brian May stond voor mij te<br />
spelen op zijn red special en keek mij aan, echter<br />
ik keek terug met een traan in mijn ogen en<br />
mond wijd open. Opeens dacht ik, shit ik moet<br />
fotograferen haha. Ik was zo onder de indruk<br />
dat mijn droom was uitgekomen, normaal ben<br />
ik eerder te kalm en nuchter. Zo zie je maar dat<br />
je nog steeds geraakt kan worden. Vervolgens<br />
sliep ik in een hotel waar van Gogh (de schilder<br />
red.) ook had geslapen, beetje jammer dat er<br />
alleen koud water uit de douche kwam. Was<br />
wel gelijk weer wakker uit mijn droom.”<br />
En dan sta je een paar dagen later Cambuur<br />
– Top Oss op een koude vrijdagavond te<br />
fotograferen.<br />
“Het is vaak fijn om juist het tegenovergestelde<br />
te doen. Zo zat ik vorig jaar met oud en nieuw<br />
in China op het tropische Eiland Hainan met<br />
Martin Garrix en Armin van Buuren in een<br />
zeer luxe 5-sterrenresort om een show te<br />
fotograferen. Twee dagen later stond ik weer<br />
in de Nederlandse kou voor een fotoshoot in<br />
een drugspand. Sta je weer met beide benen<br />
op de grond.”<br />
Wat zijn de verschillen in de manier<br />
waarop je voetbal en muziek benadert?<br />
“Ik luister muziek urenlang van tevoren om er<br />
in te komen. Verdiep mij op YouTube hoe het<br />
podium is, hoe ze opkomen. Wat valt op? Wat<br />
moet ik pakken en vooral hoe? Waar kan ik het<br />
beste staan? Welke lens begin ik mee. Je komt<br />
20 minuten voor aanvang binnen, 15 minuten<br />
voor aanvang mag je naar de fotopit en dan is<br />
het gelijk actie. Met voetbal ga je al veel eerder<br />
naar het stadion, ga je in de persruimte zitten<br />
om je workflow in orde te maken. Opstellingen<br />
doornemen, laatste nieuws lezen van beide clubs<br />
om vervolgens je plan te maken. Perskamers<br />
heb je niet in de Ziggo Dome, daar doe je het<br />
in een café om de hoek of op de terugweg in<br />
de trein. Dat zijn dus grote verschillen.”<br />
Vertel ook eens iets over de verschillen in<br />
de entourage, het publiek bijvoorbeeld.<br />
“Bij popconcerten heb je geen vijandige sfeer<br />
zoals vaak in het voetbalstadion het geval is.<br />
Wat je wel bij beide hebt is het gooien van bier,<br />
hahaha. De sfeer is bij popconcerten een stuk<br />
relaxter. Bij beide heb je fans waar hun idool of<br />
club hun lust en hun leven is. Alleen reageren ze<br />
er anders op. Bij popconcerten komen mensen<br />
met liefde voor de muziek, niet een kamp voor<br />
rood en een kamp voor groen.”<br />
Verbazingwekkend allemaal, toch zit je<br />
maar pas bij <strong>Pro</strong> <strong>Shots</strong>.<br />
“Afgelopen juni kreeg ik een telefoontje dat<br />
<strong>Pro</strong> <strong>Shots</strong> op zoek was naar een vaste fotograaf<br />
in het noorden van ons land. De keus was voor<br />
mij heel simpel gemaakt en ik heb er tot op de<br />
dag van vandaag geen spijt van. Ik ontwikkel<br />
mij als sportfotograaf meer dan in al die jaren<br />
ervoor terwijl ik al sinds 2004 langs de lijn zit.<br />
Klinkt misschien gek maar vroeger heb ik nooit<br />
veel feedback gehad dus dan doe je maar wat.<br />
Heb erg het gevoel dat ik bij <strong>Pro</strong> <strong>Shots</strong> mijzelf<br />
kan en mag zijn.”<br />
De harde kern van Groningen kent jou, een<br />
voordeel of een nadeel?<br />
“Ik kom er al 28 jaar en heb in de Oosterparkwijk<br />
destijds nog programmaboekjes verkocht.<br />
Op latere leeftijd ging ik ook mee naar de<br />
uitwedstrijden. Mijn carrière als fotograaf is<br />
bij FC Groningen ontstaan toen we als groep<br />
door het land gingen en ik foto’s maakte voor<br />
de website. Mijn fotoboek die ik in 2015 heb<br />
gemaakt heet niet voor niets 'Deze club doet<br />
ons leven'. Dus ja natuurlijk is het een voordeel.”<br />
Foto: Toin Damen 25
HET SPORTMOMENT VAN<br />
Het meest opmerkelijke moment uit zijn<br />
loopbaan als journalist? Swier lepelt er zonder<br />
moeite enkele op, vanuit zijn tijd bij de GPD (van<br />
2001 tot en met 2012) en daarna als freelancer.<br />
Het zijn vooral momenten die anderen heel<br />
bijzonder vinden, stelt hij. “Als ik vertel over<br />
tenniswedstrijden tussen Nadal en Federer waar<br />
ik bij was, of dat ik Usain Bolt goud heb zien<br />
winnen op de 100 meter op twee Olympische<br />
Spelen spreekt dat veel mensen tot de<br />
verbeelding. Het waren zeker mooie momenten,<br />
maar ook momenten waarop ik ‘gewoon’ aan<br />
het werk was.”<br />
Nee, voor zijn meest opmerkelijke moment<br />
moeten we naar de Tour de<br />
France van 2007. En specifiek<br />
naar 25 juli. “Dat was de dag<br />
dat de Raboploeg besloot<br />
Michael Rasmussen naar<br />
huis te sturen vanwege<br />
leugens en mogelijk<br />
dopinggebruik,” verduidelijkt<br />
Swier. “Ik was als een van<br />
de eerste journalisten in het<br />
rennershotel, zat verstopt<br />
achter een plantenbak mijn<br />
verhalen te tikken. Ik heb<br />
wel tien versies geschreven,<br />
omdat er steeds nieuwe<br />
updates kwamen.”<br />
Edward Swier (51) is wat je een echte<br />
allrounder noemt in de sportjournalistiek.<br />
Onlangs publiceerde de freelancer het<br />
boek ‘Mountainbiken in Nederland’. Hij is<br />
tevens hoofdredacteur van NL COACH, een<br />
vakblad voor sportcoaches.<br />
“Ik had mijn verhaal getikt op de Aubisque, de<br />
berg van aankomst, en was daarna met een<br />
collega snel naar ons hotel in Pau gereden,”<br />
herinnert Swier. “Toen kreeg ik een belletje dat<br />
er van alles speelde bij de Raboploeg en zijn we<br />
meteen naar het rennershotel gegaan. Renners<br />
als Michael Boogerd en Thomas Dekker liepen<br />
daar beduusd door de gangen. De politie kwam<br />
nog langs, de ploegleiding belegde meerdere<br />
persconferenties. Ik sprak nog met iemand<br />
binnen de Raboploeg die ik goed kende, zij<br />
bleek een kwartiertje later Rasmussen naar het<br />
vliegveld te hebben gebracht. Ze waren via de<br />
achterdeur vertrokken, zowat onder mijn neus<br />
vandaan.”<br />
“DE AVOND BEGON NOG UITERST POSITIEF VOOR<br />
HET NEDERLANDSE WIELRENNEN”<br />
De avond begon nog uiterst positief voor het<br />
Nederlandse wielrennen. Rasmussen, weliswaar<br />
een Deen maar wel in Hollandse dienst, had<br />
net de laatste bergetappe gewonnen en had<br />
de gele trui strak om zijn schouders zitten. De<br />
Rabobankploeg leek klaar voor een groot feest<br />
in Parijs een paar dagen later.<br />
26<br />
Het was een bizarre avond, aldus Swier. “We<br />
waren allemaal tot diep in de nacht aan het tikken,<br />
en de volgende ochtend ging de Tour gewoon<br />
weer verder. Het is nu ruim twaalf jaar terug,<br />
maar bij elke Tour moet ik nog aan die avond<br />
terugdenken.”<br />
Tekst: Mike van Damme<br />
Foto: <strong>Pro</strong> <strong>Shots</strong>/Action Images<br />
27
FOTOVISIE<br />
Het aanbieden van foto- en videomateriaal<br />
aan online media is in de laatste jaren flink<br />
aan verandering onderhevig. Nog niet eens<br />
zo lang geleden werden foto’s afgedrukt en<br />
kon je deze afgeven op de redactie waarna<br />
de foto’s naar de drukkerij gingen om in<br />
de kranten te verschijnen. In het digitale<br />
tijdperk, waar je van een analoge camera<br />
naar een digitale camera overstapte, is ook<br />
het aanbieden van fotografie aan de media<br />
flink veranderd.<br />
“Met één druk op de knop bedien je alle<br />
mediakanalen.”<br />
Tegenwoordig maak ik een foto die ik via de Wifi<br />
in mijn camera naar mijn mobiele telefoon stuur.<br />
Een kwestie van seconden. Met een paar apps<br />
kan ik die foto ter plaatse bewerken. Fijn als een<br />
foto zo snel mogelijk op de redactie moet zijn.<br />
Ik ben jaren geleden een mediabedrijf gestart<br />
dat regionale en landelijke media voorziet van<br />
foto en video van zowel evenementen als<br />
incidenten. Snelheid is daarbij van levensbelang.<br />
Een van mijn fotografen met IT-kennis is toen<br />
gaan kijken of wij een app konden ontwikkelen<br />
waarbij je met één druk op de knop de foto’s<br />
bij alle geselecteerde media kan plaatsen. Dit<br />
noemen wij een media-mailer.<br />
Hoe werkt dit?<br />
1) Je maakt een foto, 2) selecteert deze in de<br />
camera, en 3) upload dit naar je telefoon. Tot<br />
zover niets nieuws. 4) Na het bewerken open je<br />
de web-based app. In deze app, wordt gelijk de<br />
locatie ingevuld middels Google Maps,<br />
5) je selecteert de foto, 6) geeft aan naar welke<br />
media deze moet worden gestuurd en 7) in<br />
de invulvelden typ je een kleine omschrijving,<br />
waarna je 8) op de verzendknop drukt. Dit alles is<br />
binnen één minuut gebeurd. Daarna gaat de app<br />
aan het werk en stuurt vervolgens een mail met<br />
de geselecteerde foto’s naar de geselecteerde<br />
media. Of dat er nu 10 zijn of dat er 1 is dat maakt<br />
niet uit, iedere geselecteerde ontvanger krijgt<br />
dezelfde mail met dezelfde foto. Fotografen<br />
die deze app gebruiken hebben hun eigen mailhandtekening<br />
zodat media bij vragen ook gelijk<br />
de juiste persoon kan bellen voor eventuele<br />
verdere informatie.<br />
Een volgende stap waar we aan werken is video.<br />
Dit zijn grotere bestanden die eerst gestald<br />
moeten worden op een FTP server en vanuit<br />
daar naar de media verstuurd worden. Dit vereist<br />
een aantal extra stappen in een app. Daar wordt<br />
nu hard aan gewerkt. Verwacht wordt dat deze<br />
digitalisering begin van het komend jaar getest<br />
wordt en later in het jaar in gebruik kan worden<br />
genomen.<br />
Tekst: Marcel van Dorst<br />
28<br />
29
DAGELIJKS, WEKELIJKS EN SEIZOEN<br />
WIN GELDPRIJZEN<br />
SPEEL MEE EN<br />
REGISTREER NU!<br />
SPEEL VOOR JE PLEZIER<br />
RUIM 25.000 SPELERS GINGEN U VOOR<br />
Op dit moment organiseert Zweeler Ltd meer dan 1.500 spellen op jaarbasis. Voetbal, en wielrennen zijn met<br />
Wist je dat?<br />
Wist je dat?<br />
Wist je dat?<br />
voorsprong de meest populaire sporten, maar ook de fans van Tennis, Darts, Golf, Skiën, Biathlon, NBA, NHL, MMA,<br />
Cyclocross, Snooker, Olympische Spelen, Rugby, Handbal, Schaatsen, Formule 1, MotoGP en Dakar kunnen hun hart<br />
ophalen met de vele spellen die elke maand worden opgezet.<br />
Voetbalshop de trotse sponsor<br />
is van vele voetbalverenigingen<br />
in de Benelux.<br />
Je jouw club ook heel<br />
eenvoudig kunt aansluiten<br />
bij Voetbalshop.<br />
Je voor alle materialen voor<br />
jouw voetbalvereniging ook bij<br />
Voetbalshop terecht kunt.<br />
AL MEER DAN €3.000.000<br />
AAN PRIJZEN UITGEKEERD<br />
Teamwear specialist Mick<br />
Voor een klein bedrag (variërend van 1 tot 25 euro) kan je dagen,<br />
weken of zelfs maandenlang spelplezier hebben. Wanneer je de<br />
meeste andere spelers verslaat, kan je kleine en hele grote<br />
geldprijzen winnen. Het volgen van sportevenementen wordt<br />
hierdoor nog leuker en vooral spannender.<br />
BONUSSEN<br />
■ 1 e stortingsbonus<br />
van minimaal € 25<br />
en maximaal € 250.<br />
■ Tell a Friend bonus van<br />
€ 15 euro per nieuwe vriend.<br />
■ Geregeld gratis spellen met<br />
bonussen.<br />
VEILIGHEID<br />
■ SSL codering (https).<br />
■ Er worden geen<br />
Creditcardgegevens<br />
opgeslagen.<br />
■ Cryptografie van persoonlijke<br />
gegevens.<br />
■ Spelersbescherming.<br />
■ Jaarlijkse security audits.<br />
FAIRPLAY<br />
€<br />
■ Limiet aan het<br />
aantal teams<br />
per spel.<br />
■ Verplichte verschillen<br />
tussen eigen teams.<br />
■ Geen automatische upload<br />
van teams toegestaan.<br />
■ Spelers ervarings indicator.<br />
30<br />
31
PERSVOORLICHTER<br />
STIJN VULLINGS - VVV VENLO<br />
"DE CLUBS EN SUPPORTERS<br />
VAN MVV EN VVV<br />
STAAN OP GOEDE VOET<br />
MET ELKAAR"<br />
Wat is je band met MVV en VVV-Venlo en<br />
hoe was die vroeger?<br />
“Ik heb altijd in de omgeving van Venlo gewoond<br />
en via mijn amateurvoetbalclub had ik een aantal<br />
seizoenen een jeugdseizoenkaart voor 5 gulden<br />
van VVV. Daar maakte ik alleen niet al te vaak<br />
gebruik van. Door familie in Zuid-Limburg kwam<br />
ik begin jaren ’90 in aanraking met het MVV van<br />
o.a. Erik Meijer, Twan Scheepers, Reginald Thal,<br />
Hans Visser en Roberto Lanckohr. En toen ik<br />
éénmaal als klein jochie op de middenstip had<br />
mogen staan in De Geusselt was ik verkocht.”<br />
Na 14 jaar MVV heb je de overstap gemaakt<br />
naar VVV. Heb je moeten vrezen voor de<br />
ramen van je huis?<br />
“Haha nee, absoluut niet. Ik heb als supporter<br />
op een gegeven moment natuurlijk de pet van<br />
medewerker opgezet en vandaar uit altijd de<br />
goede band met de supporters behouden.<br />
Toen ik vlak voor de zomer bekend maakte dat<br />
ik de overstap ging maken naar Venlo, werd er<br />
zeer sympathiek gereageerd en kreeg ik veel<br />
felicitaties en begripvolle reacties. Ik heb op 1<br />
september jl., rondom de derby tegen Roda JC<br />
in De Geusselt, een fantastisch afscheid gehad.<br />
Werd ik daar op het veld gehuldigd voor bijna<br />
15 jaar trouwe dienst. Groot applaus. Ja, dat<br />
doet je wel wat. Ik denk trouwens ook niet<br />
dat het een ‘issue’ is als je van MVV Maastricht<br />
de stap maakt naar VVV-Venlo. De clubs en<br />
supporters staan op goede voet met elkaar.<br />
Van grote rivaliteit is totaal geen sprake.”<br />
Wat voor verschil merk je tussen MVV en<br />
VVV?<br />
“VVV-Venlo is, zoals ook MVV, een mooie en<br />
warme volksclub die baas in eigen zaak wil blijven.<br />
Een ‘bourgondische’ club ook met bevlogen<br />
collega's. Het verschil is wél écht dat de club<br />
zich heeft ontwikkeld naar Eredivisieniveau.<br />
Waar ik bij MVV met 7 collega’s op kantoor de<br />
dagelijkse organisatie draaide, doen we dat in<br />
Venlo met ongeveer 25 personen. Ieder met<br />
zijn of haar eigen specialisme.”<br />
Speelt de Eredivisie daar een grote rol in?<br />
““Absoluut! Op mediavlak bijvoorbeeld is er veel<br />
meer aandacht, zowel rondom wedstrijden als<br />
doordeweeks. In Maastricht had ik tijdens grote<br />
wedstrijden (derby’s en play-offs) maximaal<br />
35 personen in de Persruimte zitten. In Venlo<br />
zijn dat er iedere wedstrijd minimaal 35, met<br />
uitschieters naar 65 tijdens de topwedstrijden.<br />
En dan tel ik de TV-crew van FOX nog niet eens<br />
mee. Daarnaast vinden er iedere dag interviews<br />
plaats met staf en/of spelers en staat de club<br />
veel meer ‘in the picture’. Maar juist dat maakt<br />
het erg leuk en dynamisch. Dat motiveert me<br />
extra!”<br />
Ben je ook betrokken bij alle eigen (social)<br />
media van de club?<br />
“Jazeker, bij bijna alle berichtgeving op de diverse<br />
kanalen word ik betrokken. Gelukkig heb ik op<br />
de communicatieafdeling enkele hele kundige<br />
en creatieve collega’s die alle ins-and-outs van<br />
social media kennen, grafisch goed onderlegd<br />
zijn en zorgen voor het plaatsen van content<br />
op de juiste wijze, op de juiste momenten en de<br />
juiste platformen. Zelf verzorg ik een deel van de<br />
social media van de VVV Foundation. Daarnaast<br />
ben ik verantwoordelijk voor de content van<br />
bijvoorbeeld het presentatiemagazine, de huisaan-huis-krant<br />
en het Businessmagazine. Mijn<br />
taak is om ook de media goed te ontvangen<br />
en hen zo goed als mogelijk te faciliteren. Het<br />
is belangrijk dat je inziet dat alle aandacht die je<br />
krijgt als club, positief voor de club kan zijn. En<br />
het niet opvat als noodzakelijk kwaad of lastig.”<br />
Hebben jullie een vaste clubfotograaf?<br />
“Wij mogen van geluk spreken dat we een<br />
drietal huisfotografen hebben. Daniël van den<br />
Berg, Daniel Jungblut én Bart Bos zorgen dat<br />
iedere wedstrijd perfect in beeld komt. De<br />
heren krijgen het verzoek om zich, naast goede<br />
wedstrijdbeelden, toe te leggen op foto’s die<br />
een stukje emotie in beeld brengen. Emotie<br />
is krachtig en vaak beeldschoon. Kwaliteit<br />
is uiteraard altijd het belangrijkste. Schiet je<br />
100 beelden, dan blijven er uiteindelijk maar<br />
weinig over die écht kwalitatief hoogstaand<br />
zijn. Daarom heb ik ook zoveel respect voor<br />
fotografen en cameramensen. Ze moeten écht<br />
oog hebben voor het juiste moment en het<br />
juiste plaatje. Beeld speelt een steeds grotere<br />
rol in de club-communicatie. Van foto’s en<br />
visuals tot video’s. Beeld spreekt aan. Goede<br />
foto’s zijn daarbij ook van groot belang. Eén<br />
van mijn communicatiecollega’s legt zich met<br />
name toe op beeld en social media. Hij maakt<br />
prachtig materiaal. <strong>Pro</strong>mo’s, wedstrijdaffiches<br />
en meer van dat soort zaken. Onlangs werden<br />
we op Studio Sport nog vergeleken met Ajax<br />
en PSV, dankzij een presentatievideo die hij had<br />
gemaakt voor de contractverlenging van Evert<br />
Linthorst. Ja, daar mag je dan als club heel trots<br />
op zijn.”<br />
Tekst: Nathalie Nuiten<br />
Foto: Joep Leenen<br />
32<br />
33
DUSAN TADIC<br />
“Voetbal is mijn passie. Ik houd ervan om<br />
erover te praten. Dat kan ik echt de hele<br />
dag doen. Over tactiek, over mentaliteit.<br />
Vandaar dat het me ook mooi lijkt om later<br />
trainer te worden. Op de kleedkamerdeuren<br />
op De Toekomst hangt een poster met elf<br />
punten waar een Ajax-speler aan moet<br />
voldoen, zoals respect hebben voor anderen,<br />
altijd willen winnen, plezier hebben en<br />
creativiteit. Ik heb er een foto van gemaakt,<br />
omdat ik het mooi vind. Die punten komen<br />
misschien ook van pas als ik zelf trainer ben,<br />
maar zover is het nog niet. Ik voel me nog<br />
veel te fit om aan stoppen te denken. Dus<br />
richt ik me nu nog volop op mijn actieve<br />
carrière, op Ajax."<br />
“Ik was al op heel jonge leeftijd voor het eerst<br />
aanvoerder. Ik was zeven, of acht. Toen dacht<br />
ik natuurlijk dat ik de baas op het veld was;<br />
zo gaat dat met kinderen. Als je ouder wordt,<br />
merk je dat de aanvoerdersband steeds minder<br />
uitmaakt voor je leiderschap. Nu ben ik alleen<br />
thuis nog de baas, haha. Ik ben ook aanvoerder<br />
van het nationale team van Servië. Dat is ook<br />
mooi, maar niet mooier dan dat ik aanvoerder<br />
van Ajax ben. Ajax was vroeger al mijn favoriete<br />
ploeg. Wel is de druk bij Servië nog iets hoger.<br />
Of beter gezegd: anders. Verliezen is bij Ajax<br />
not done, maar als het met Servië gebeurt,<br />
lijkt het alsof er iemand is gestorven. Alles<br />
stopt dan. Mensen kunnen enorm emotioneel<br />
worden. Dat is niet altijd prettig.”<br />
"Het voordeel van aanvoerder zijn, is dat je altijd<br />
de ruimte krijgt om iets te zeggen. Bij Ajax in de<br />
kleedkamer zijn er overigens genoeg jongens<br />
die hun mond open doen, ook de jongere<br />
gasten doen dat. Ze zijn ook met velen. Vooral<br />
Carel Eiting doet me denken aan mezelf toen ik<br />
jong was. Hij is een slimme jongen, heeft voor<br />
zijn leeftijd slimme dingen te zeggen."<br />
"Kijk naar Matthijs de Ligt; hij was pas achttien<br />
toen hij aanvoerder werd. Hij is een zeer slimme<br />
jongen, met de juiste uitstraling, dus dat hij nog<br />
jong was, maakte niets uit. Ja, ik zou Matthijs<br />
een geboren leider noemen. Net als Virgil van<br />
Dijk dat eigenlijk is. We speelden samen bij FC<br />
Groningen en Southampton. In mijn eerste<br />
seizoen bij FC Groningen, in 2010/11, kwam hij<br />
net kijken. Hij mocht meetrainen en maakte<br />
aan het eind van dat seizoen zijn debuut in<br />
het eerste elftal. Hij straalde vanaf het eerste<br />
moment al iets uit. Ik herinner me nog dat hij na<br />
een paar keer meetrainen zijn plekje als rechter<br />
centrale verdediger al wilde claimen, terwijl er<br />
een meer ervaren speler op die positie stond.<br />
Dat maakte Virgil niets uit."<br />
"Toen we bij Southampton weer teamgenoten<br />
werden, vond ik het mooi om te zien dat hij zich<br />
in de tussentijd in alle aspecten had verbeterd.<br />
Ook in zijn leiderschap. Hij was al mondiger<br />
geworden, had oog voor zijn teamgenoten en<br />
het proces. Dat hij het nu geweldig doet als<br />
aanvoerder van Liverpool en het Nederlands<br />
elftal vind ik dus niet zo verrassend."<br />
“Het is niet gemakkelijk om als voetballer<br />
op te groeien in Servië. Bij Vojvodina heb ik<br />
bijvoorbeeld in vier jaar iets van acht trainers<br />
versleten. Zo gaat dat in Servië: er is totaal<br />
geen geduld. In Nederland, ook in Engeland,<br />
krijg je als coach veel meer tijd. Zolang je maar<br />
een goede filosofie hebt. Kijk naar Ajax: Erik<br />
ten Hag had het in het begin ook lastig, maar<br />
hij kreeg de tijd en dat leverde veel succes op.<br />
Hij laat zien dat hij spelers beter kan maken en<br />
ziet het spel goed. Afgelopen seizoen heeft<br />
hij laten zien dat een beetje geduld zeker kan<br />
lonen. In Servië had hij het nog lastiger gehad<br />
in het eerste half jaar, al verwacht ik niet dat hij<br />
daar was ontslagen.”<br />
“De Nederlandse manier bevalt me een<br />
stuk beter. Ik heb bij drie clubs gezeten<br />
in Nederland, en heb nog geen ontslagen<br />
trainer meegemaakt. Bij Groningen werkte ik<br />
alleen met Pieter Huistra, bij Ajax dus nu bijna<br />
anderhalf jaar met Ten Hag. Bij FC Twente nam<br />
Steve McClaren zelf ontslag aan het einde van<br />
ons eerste seizoen samen. Daarna nam Alfred<br />
Schreuder het over. Die periode bij Twente<br />
was de meest leerzame, denk ik. McClaren zei<br />
ook: ‘Dusan, je moet elke week presteren’. Hij<br />
wilde dat ik het team bij de hand nam. Ik was<br />
voor veel geld gekocht, en dus zat er meteen<br />
veel druk op.”<br />
“Elke voetballer heeft een idool. Die van mij<br />
was Zinédine Zidane. Ik hield erg van zijn manier<br />
van spelen. Het was vaak heel sierlijk. Hij was<br />
ook een leiderstype, maar daar keek ik nog niet<br />
naar; als kind ben je met dat soort kwaliteiten<br />
nog helemaal niet bezig. Daar ga je pas later<br />
over nadenken; over hoe iemand zich precies<br />
op en buiten het veld gedraagt. Het is goed<br />
om mezelf eraan te blijven herinneren hoe ik<br />
naar Zidane keek. Ik moet, als speler van Ajax en<br />
aanvoerder van het Servische nationale team,<br />
ook een goed voorbeeld zijn voor de kinderen<br />
van nu. Maar wat nog belangrijker is: ik moet<br />
eerlijk zijn naar mezelf. Als ik in de spiegel kijk,<br />
dan wil ik trots zijn. Ja, dat ben ik.”<br />
Tekst: Mike van Dammen /ELF Voetbal<br />
Foto: Marcel van Dorst<br />
34<br />
35
36<br />
NEEM NU EEN ABONNEMENT EN KIJK<br />
SAMEN DE TWEEDE SEIZOENSHELFT<br />
FOXSPORTS.NL 37
BLIKVANGER<br />
Foto: <strong>Pro</strong> <strong>Shots</strong> / Stanley Gontha<br />
Op deze plek verwacht je een sportfoto,<br />
een leuk actiebeeld of een iconisch<br />
moment waar we over 20 jaar nog steeds<br />
over praten. Toch kunnen we niet anders<br />
dan stil te staan op de 10e december <strong>2019</strong>.<br />
Op deze dag werd het personeel van<br />
Sanoma ingelicht over de overname van<br />
het bedrijf door mediagigant DPG (De Pers<br />
Groep), eigenaar van o.a. Het Algemeen<br />
Dagblad en de Volkskrant. En aangezien<br />
<strong>Pro</strong> <strong>Shots</strong> deel uitmaakt van Sanoma,<br />
was dit nieuws ook voor ons relevant.<br />
Het zijn roerige tijden in de mediawereld<br />
met volop kansen voor iedereen die een<br />
specialiteit bezit. Zoals onze specialiteit<br />
de sport- en nieuwsfotografie is. Nog<br />
geen jaar geleden namen wij afscheid<br />
van DPG na 15 jaar trouwe dienst als<br />
hofleverancier van de foto’s in hun<br />
sportkaternen. Prijserosie leidde tot dit<br />
afscheid. Inmiddels lijkt de wind weer<br />
anders te waaien. 2020 zou wel eens een<br />
heel mooi jaar kunnen worden.<br />
38<br />
39
JAAR IN BEELD<br />
Een jaar is zo maar weer voorbij. We proberen<br />
belangrijke sportmomenten met eigen<br />
fotografen vast te leggen. De winst van Ajax<br />
tegen Real Madrid in Bernabeu, of Mathieu<br />
van der Poel die de Amstel Gold Race als<br />
winnaar naar zich toetrekt. En dat met het<br />
vooruitzicht van een Olympisch jaar in 2020 en<br />
het EK voetbal van de zomer. Eerst nog maar<br />
even genieten van een paar mooie foto’s.<br />
Foto: Joep Leenen<br />
Foto: Bart Scheulderman<br />
Foto: Kay in 't Veen<br />
40<br />
Foto: George Deswijzen<br />
Foto: Jasper Ruhe<br />
41
JAAR IN BEELD<br />
Foto: Stanley Gontha<br />
Foto: Toon Dompeling<br />
Foto: Thomas Bakker<br />
Foto: Erik Pasman<br />
Foto: Marcel van Dorst<br />
Foto: Niels Boersema<br />
42<br />
43