Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Nummer 404 24 OctoberCLAIRE ROMMERspeelt <strong>de</strong> vrouwelijke hoofdrol <strong>in</strong> <strong>de</strong>Ufa-toonfilm „De stag bij Ba<strong>de</strong>mün<strong>de</strong>".V/eckblaMA ^THEATER
I■ ■■■- v'-^. —■.;"''----,; - —"'q13UM PARFUM DÄ/EfTTUREPARISGodfried <strong>de</strong> Groot^an ßuykenstraat 2a AmsterdamTelef, 28474DENK NU AANUW HUIDhetspelgaatbeg<strong>in</strong>nenHet spel van <strong>de</strong>n regen. Het spel van <strong>de</strong>nw<strong>in</strong>d. Het spel van <strong>de</strong> sneeuw en <strong>de</strong>snerpen<strong>de</strong> kou<strong>de</strong>. Het spel waartegen Uwhuid protesteert. Pond's moet U nemen.Pond's voor Uw huid M<strong>in</strong>stens 2 maalper dag Pond's Cold Cream - datf houdt<strong>de</strong> huid soepel en zuiver. De voe<strong>de</strong>n<strong>de</strong>{jlièn spannen het weefsel, <strong>de</strong> poriènloozen het stof." Neem Pond's Vanish<strong>in</strong>g Cream voor <strong>de</strong>„f<strong>in</strong>ish<strong>in</strong>g touch", voor dat fijne, fluweelachtigewaas, dat <strong>de</strong> te<strong>in</strong>t van een vrouwzoo aantrekkelijk maakt. Pond's Vanish<strong>in</strong>gCream vormt een veilig, dun vliesje datw<strong>in</strong>d weert en water, maar waar poe<strong>de</strong>rop houdt.VERZORGT UW TEINTPONDSVANISHING EN COLD CREAMKle<strong>in</strong>e pof f 1.Groote pot f 2.^■^ MONSTERS'"' van bei<strong>de</strong> Creams ontvangtU na <strong>in</strong>zend<strong>in</strong>g- van■ "^ 10 cent porti aan Afd. 1PONDS EXTRACT Co., ADAMNaam AdresDr. H. MANNING'SKDNADRUPPELS(VOLKOMEN ALCOHOLVRIJ)WEKKEN DEN EETLUST OPKAPELMEESTER H. DAVIDSOp zestienjarigen leeftyd dirigent.Pauze tij<strong>de</strong>ns <strong>de</strong> voorstell<strong>in</strong>g van„In 't witte paard" <strong>in</strong> Carré teAmsterdam.„Eventjes uitblazen," zegt kapelmeesterDavids, bij vrien<strong>de</strong>n en collega'sbeter bekend als Hakkie, tegen mij.Ik kan mij dat verlangen naar eenbeetje rust best voorstellen, want hetlei<strong>de</strong>n van het orkest bij <strong>de</strong>ze voorstell<strong>in</strong>gis een moeilijk werk. De muziekvan <strong>de</strong> componisten Ralph Benatzky,Robert Gilbert en Robert Stolz is uiterstgecompliceerd; op het tooneel en <strong>in</strong><strong>de</strong>orkestruimte spelen tegelijkertijd verschillen<strong>de</strong>orkesten en er zijn nog an<strong>de</strong>revalstrikken voor <strong>de</strong>n dirigent! Bovendienzijn er groote koor-partijen. Enf<strong>in</strong>,het is een moeilijk werk en het strektHakkie Davids tot eer, dat htj het erzoo goed afgebracht heeft. Nu kanmen ook niet <strong>direct</strong> beweren, dat hijover we<strong>in</strong>ig rout<strong>in</strong>e beschikt! S<strong>in</strong>ds zijnachtste jaar is hij bij „het vak" enhij is thans geen k<strong>in</strong>d meer, maar on<strong>de</strong>rons è eze gd toch ij<strong>de</strong>l genoeg, om mijzijn leeftijd niet te willen verra<strong>de</strong>n!Hakkie is evenals zijn beroem<strong>de</strong> zusterHe<strong>in</strong>tje en zijn nóg beroem<strong>de</strong>r broerLouis te Rotterdam geboren Zijnou<strong>de</strong>rs waren beken<strong>de</strong> variété-artisten.Op zesjarigen leeftijd kwam Hakkie op<strong>de</strong> muziekschool; daarna nam hij pianolessen.bij <strong>de</strong>n beken<strong>de</strong>n paedagoogDavid Blitz, totdat <strong>de</strong>ze benoemd werdals leeraar aan het conservatorium teParijs. Nu moet u zich niet voorstellen,dat <strong>de</strong>ze spruit uit het gez<strong>in</strong> Davidsrustig kon stu<strong>de</strong>eren. Van zijn achtstejaar af moest hij met zijn ou<strong>de</strong>rs mee<strong>de</strong> kermissen op, totdat hij op veertienjarigenleeftijd een aanstell<strong>in</strong>g kreegals pianist bij S. Soesman <strong>in</strong> <strong>de</strong> Begij-,nenstraat te Rotterdam. Twee jaar laterexploiteer<strong>de</strong> <strong>de</strong>ze <strong>direct</strong>eur een grootekermistent op <strong>de</strong> jaarmarkt te Rotterdam;<strong>in</strong> <strong>de</strong>ze gelegenheid trad Davidsvoor het eerst als kapelmeester op.Hij beschikte toen over tien musici,'een enorm getal voor dien tijd. Ontelbarevariété-<strong>direct</strong>ies werkte hij nadienaf, o.a. Strober en Vleugels (bei<strong>de</strong>nte Rotterdam), daarna volg<strong>de</strong> <strong>de</strong> beken<strong>de</strong>Frits van Haarlem. Zeven jaarwerkte hij bij <strong>de</strong> revue van Henri terHall, hierop volg<strong>de</strong> het gezelschap vanNap <strong>de</strong> la 'Mar. Tien jaar lang boodTheater Flora hem on<strong>de</strong>rdak, toen g<strong>in</strong>ghij met <strong>de</strong> revue van Fritz Stapper optournee. Tot aan het bittere e<strong>in</strong><strong>de</strong> toe.Dezen zomer zagen wij hem met zijnbroer Louis <strong>in</strong> het Kurhaus-Cabarette Scheven<strong>in</strong>gen en nu dirigeert hij<strong>de</strong> mannen <strong>in</strong> <strong>de</strong> loopgraaf <strong>in</strong> TheaterCarré te Amsterdam.Hakkie is niet <strong>de</strong> dirigent van hetgroote gebaar. Men kan hem nooithet verwijt maken, dat hij op effectwerkt. Ik ken dirigenten, die het publiek<strong>in</strong> vervoer<strong>in</strong>g brengen door ge-UIT DE ROMANTISCHE PERIODE; HAKKIE DAVIDSMET ZIJN BROER LOUIS.weldige armbeweg<strong>in</strong>gen, stampen<strong>de</strong>voeten en flad<strong>de</strong>ren<strong>de</strong> dassen. Tevensbrengen zij hierme<strong>de</strong> het orkest <strong>in</strong> <strong>de</strong>war, èf <strong>de</strong> uitvoeren<strong>de</strong> le<strong>de</strong>n moetenzoo verstandig zijn, om niet op hundirigent te letten. Hiervan zijn voorbeel<strong>de</strong>nte over.Zoo'n lei<strong>de</strong>r is Davids niet. Hij is <strong>de</strong>kalme, consciëntieuze dirigent, waarop<strong>de</strong> zangers op het tooneel huizenbouwen. En wien wij nog vele jaren<strong>in</strong> <strong>de</strong>n orkestbak toewenschen!E. W.H. DAVIDS OP 17-JARIGEN LEEFTIJD.H. DAVIDS ZOOALS WE HEM NU KENNEN.Het gezelschap, dat „Zijne E<strong>de</strong>lachtbare" vertolkte. Leunend tegen <strong>de</strong> piano KoosSpeenhof, zittend aan <strong>de</strong> piano Hakkie Davids.\Specialiteit <strong>in</strong> T^o<strong>de</strong>rne en ^Trtistlehe foto'sMen »Ie <strong>de</strong> vele reppoduclies van ons weife <strong>in</strong> „Het Weehblad" C<strong>in</strong>ema fi Iheater- 2 -en maken het rebruik van DURE versterk<strong>in</strong>gsmid<strong>de</strong>len <strong>in</strong> <strong>de</strong>n regelonnoodigr. WACHT U VOOR NAMAAK en let op <strong>de</strong>n naam,Ur.M.Nanmng- buiten op <strong>de</strong> roo<strong>de</strong> doos en op <strong>de</strong>n flacon. Prysfl.30REIST NOOIT PER TREIN. TRAM. AUTOBUS, ENZ. zon<strong>de</strong>r onze populaire A.O.-POLISPer f 3000.— bij overlij<strong>de</strong>n ) Jaarpremie slechts /2.50„ t F 10000.— luuuu.— Dy by <strong>in</strong>vauaueit <strong>in</strong>validiteit \ 7^.«ii,„...„ /-n<strong>in</strong>' f 5000.- by yed. <strong>in</strong>validiteit ) Zegrelkosten /-O.SORISICO OAAT DIRECT IN DOE HET NU I- 3-NIEUWE HAVBANKPostgiro No. 19154 SCHIEDAM
■ ■ • ■ • =■- ■■ v.;:•...;-.• . . .-, ,-.. .... .. . . ..;.v^fv ; f ?■n , - ^ i, .mm ï{mmHET MTSTEME YAMVILL^L TAlMmAEEH LANG, SP^HHEND VEREUWLDOOR WAJJVA'R'EZiiiHi<strong>in</strong>iiiiiHiiiiiiiiiiiiiiiitiiiiiHiHiiiiiiiiiii<strong>in</strong>iiiiiiiiiiiuiii<strong>in</strong>iiiiiiiiiiii<strong>in</strong>niiiJacques da tu<strong>in</strong>man bons<strong>de</strong> wild op het raamen achzeeuw<strong>de</strong>: „M'sleur Johnson! WsleuiJohnson I Hom eens iauw hier I ET IS leisveischilkheluhs iebeurdl" B<strong>in</strong>nen een paarsecon<strong>de</strong>n was ik bu hem, waarop hy mvmeenam naar het e<strong>in</strong><strong>de</strong> van <strong>de</strong> laan, die naat<strong>de</strong>n ultianä van <strong>de</strong>n tu<strong>in</strong> voer<strong>de</strong>. En daar,on<strong>de</strong>r een hooien boom, zai ik monsieurCzolx, die ieweiHerd had Iets van madame tedr<strong>in</strong>ken, op zVn zV liggen ...HlllUllUIIIIIHIIlllllUlllllllllllllllllUIMUHIUIimilllllUIIIIIIUIIIMIIIUIIIIIIIIIIk ga naar Nice, Johnson, dushoef je met <strong>de</strong> lunch niet opmij te rekenen," zei mijn meesteres,<strong>de</strong> jonge madame GrouviUe mijop <strong>de</strong>n morgen van dien ge<strong>de</strong>nkwaardigendag, op <strong>de</strong> haar eigen rad<strong>de</strong>wijze.'„Uitstekend, madame," antwoord<strong>de</strong>ik met een lichte buig<strong>in</strong>g.„Monsieur Grouville zal waarschijnlijkvanmiddag thuiskomen. Ik weet hetechter niet zeker," vervolg<strong>de</strong> zij. „Hijis gisterenavond geloof ik uit Parijsvertrokken. Als er een zekere monsieurCroix komt, geef hem dan dit briefje,en vraag of hij zoo vrien<strong>de</strong>lijk wilzijn, het antwoord er op voor monsieurGrouville achter te laten. Laathet hem maar schrijven <strong>in</strong> <strong>de</strong> werkkamervan mijnheer. En presenteer hemeen whisky-soda 1 , want hij heeft eenlange reis achter <strong>de</strong>n rug."„Uitstekend, madame," antwoord<strong>de</strong>ik weer, <strong>de</strong>n brief, die geadresseerdwas „Monsieur Croix, Privé", vanhaaraannemend.Toen stond mijn meesteres, na nogeven te hebben nagedacht, op, wierp<strong>de</strong>n prachtigen vos, die Louise,het kamermeisje, haar had gebracht,om haar schou<strong>de</strong>rs, nam haar handtaschjeaan, en verliet <strong>de</strong> Villa. Palmira,om naar <strong>de</strong>n auto te trippelen,die buiten op haar wachtte. De VillaPalmira was een groot, wit landhuisaan <strong>de</strong> Riviera, <strong>in</strong> <strong>de</strong> buurt van Menton.Door <strong>de</strong> hooge ramen van <strong>de</strong> eetzaal,en vanaf het bree<strong>de</strong> marmeren terraser vóór, had men een prachtig uitzichtop <strong>de</strong> Mid<strong>de</strong>llandsche Zee, terwijl zichaan <strong>de</strong>n achterkant eveneens een prachtigterras uitstrekte, van waar menafdaal<strong>de</strong> <strong>in</strong> een tu<strong>in</strong>, waar<strong>in</strong> <strong>de</strong> zeldzaamstebloemen het oog bekoor<strong>de</strong>n.Het was voorjaar en schitterend weer,en zoowel mijn vrouw als ik genotenvan <strong>de</strong> i<strong>de</strong>ale omgev<strong>in</strong>g, waar<strong>in</strong> onzenieuwe betrekk<strong>in</strong>g ons had geplaatst.De Villa Palmira — die het eigendomwas van een zeer bekend Franschgroot<strong>in</strong>dustrieel — was tegen een zeerhoog bedrag vóór het seizoen gehuurddoor mijn meester, monsieur RichardGrouville, een rijken rentenier van mid<strong>de</strong>lbarenleeftijd, die twee jaar tevorenwas gehuwd met een meisje van nauwelijkstw<strong>in</strong>tig jaar, dat algemeen voor<strong>de</strong> grootste schoonheid van <strong>de</strong>* Cóted'Azur werd gehou<strong>de</strong>n.Toen hij mij als eersten huisknechten mijn vrouw als huishoudster <strong>in</strong> zijndienst nam, vertel<strong>de</strong> monsieur Grouvilleons, dat hij er zeer ongeregel<strong>de</strong>gewoonten op nahield.„Mijn va<strong>de</strong>r, die eenige jaren gele<strong>de</strong>ngestorven is," zoo vertel<strong>de</strong> hij, „lietmij een groot fortu<strong>in</strong> na, hetgeen mijnvrouw en mij <strong>in</strong> <strong>de</strong> gelegenheid stelt,zooveel van het leven te genieten alswe willen. We kennen heel veel menschen,maar van uitgaan of groote partijenhou<strong>de</strong>n we niet. We reizen veel enlei<strong>de</strong>n ons eigen leven, en omdat weveel afwezig zijn, hebben we dus betrouwbaarpersoneel noodig. Afgaan<strong>de</strong>op jullie getuigschriften, geloof ik, datjullie net <strong>de</strong> menschen zijn, die ik zoek."Zoo waren we <strong>in</strong> dienst gekomenbij monsieur en madame Grouville, op <strong>de</strong>Villa Palmira, en onze aanstell<strong>in</strong>g zóuhet beg<strong>in</strong> wor<strong>de</strong>n van <strong>de</strong> geheimz<strong>in</strong>nigstetragedie, welke ik tij<strong>de</strong>ns heelmijn lange carrière van huisknecht hebmeegemaakt.Mijn meester en meesteres kregen<strong>in</strong><strong>de</strong>rdaad heel veel bezoek: dames enbeeren, die voortdurend terugkeer<strong>de</strong>n,en na door madame of monsieur alleenontvangen te zijn, weer spoedig vertrokken.Soms bleef <strong>de</strong> stroom vanbezoekers wel eens aanhou<strong>de</strong>n tot zeerlaat op <strong>de</strong>n avond.Toch had<strong>de</strong>n noch mijn vrouw, nochik het bijzon<strong>de</strong>r druk. Het overige personeelbestond uit een kookster, tweewerkmeisjes, een kamenier, een twee<strong>de</strong>nhuisknecht en een tu<strong>in</strong>man, zoodat mijnvrouw en ik eigenlijk alleen voor eengoe<strong>de</strong>n gang van zaken had<strong>de</strong>n te zorgen,zon<strong>de</strong>r dat wij zelf behoef<strong>de</strong>n tewerken.Monsieur Grouville was altijd bestgehumeurd en behan<strong>de</strong>l<strong>de</strong> mij uitstekend,terwijl madame bijzon<strong>de</strong>r vrien<strong>de</strong>lijkwas voor mijn vrouw.Op <strong>de</strong>n dag, waarop madame mijhad verteld, dat ik tij<strong>de</strong>ns haar afwezigheid<strong>de</strong> komst verwachten kon van monsieurCroix, g<strong>in</strong>g ik als gewoonlijk aanmijn bezighe<strong>de</strong>n, toen ik mij plotsel<strong>in</strong>gher<strong>in</strong>ner<strong>de</strong>, dat zij mij had gezegd <strong>de</strong>nbezoeker een glas whisky-soda aan tebie<strong>de</strong>n. Ik g<strong>in</strong>g daarom naar het buffet<strong>in</strong> <strong>de</strong> eetzaal, en haal<strong>de</strong> <strong>de</strong> karaf er uit.Terwijl ik <strong>de</strong>ze <strong>in</strong> mijn hand hield,merkte ik iets op, dat mij verbaas<strong>de</strong>.Den avond te voren had ik <strong>de</strong> karafgeheel gevuld, e.n nu was ze slechtshalfvol. Ik wist, dat madame er nietsvan had gebruikt, want ze dronk bijnanooit iets, en zeker nooit whisky, ener was niemand op bezoek geweests<strong>in</strong>ds ik <strong>de</strong> karaf vol had gedaan.Ik hield ze tegen het licht, en weettot op <strong>de</strong>n dag van vandaag eigenlijknóg niet, waarom ik zoo nieuwsgierigwas, want als butler is het nooit mijngewoonte geweest na te gaan, hoeveelmijn meester of zijn gasten dronken.Waarom ik <strong>de</strong> karaf dus zoo nauwkeurigbekeek, kan ik niet verklaren.Misschien was het wel een soort voorgevoel,dat er iets niet <strong>in</strong> or<strong>de</strong> was.Nadat ik <strong>de</strong>n whisky en soda voormonsieur Croix gereed had gezet, begafik mij opnieuw aan mijn gewonem% PUEEiE-mmmIn on<strong>de</strong>rstaand vierkant ziet U achttienpunten geteekend. Gevraagd wordt nu, <strong>in</strong>dat vierkant drie rechte lijnen te trekkenen wel zóó, dat <strong>in</strong> ie<strong>de</strong>r <strong>de</strong>r zes vakjes,welke hierdoor ontstaan, drie puntenkomen te lig-g-en.On<strong>de</strong>r <strong>de</strong> goe<strong>de</strong> oplossers verloten wijeen prijs van fl. 2.50 en drie troostprijzen.Oploss<strong>in</strong>gen a.u.b. <strong>in</strong> te zen<strong>de</strong>n vóór2/ October aan ons adres: Redactie„Het Weekblad", Galgewater 22, Lei<strong>de</strong>n.Op envelop of briefkaart gelieve mendui<strong>de</strong>lijk te vermel<strong>de</strong>n: Ons Puzzle-hoekjeNo. 404.Men kan het antwoord op <strong>de</strong>ze puzzle<strong>de</strong>sgewenscht tegelijk <strong>in</strong>zen<strong>de</strong>n met datop onze Wekelijksche Vraag, doch mengelieve <strong>in</strong> dit tfeval bei<strong>de</strong> oploss<strong>in</strong>genop een apart velletje papier te schrijvenen bei<strong>de</strong> van volledigen naam en adres tevoorzien.Hieron<strong>de</strong>r laten wij <strong>de</strong> oploss<strong>in</strong>g volgenvan puzzle-hoekje No. 401.Z9 IZ Öl ZZ71 6Z 19IZII Zl 77 6907 79 Zl ilNatuurlijk zijn er ook méér oploss<strong>in</strong>genmogelijk.De hoofdprijs werd ditmaal verworvendoor mej. A. P. C. Ebell te Den Haag.De troostprijzen vielen ten <strong>de</strong>el aan:<strong>de</strong>n heer J. v. d. Veen te Rotterdam; <strong>de</strong>nheer J. Markus te Rotterdam ,en <strong>de</strong>nheer W. C. Maree te Amersfoort.wm HM . ;- 5 -
, ■. , •*MP—^—^^■^—"^V.l.n.r. Anton. Roemer, J. Elsensohn, S. Hamme, Louise Kooiman,Hans v. Ees, Joeki Broe<strong>de</strong>let.. : _ FOTO COBETha <strong>de</strong>n schlapr „De Won<strong>de</strong>rdoktoor" bekijken, dat echter tot groote vreug<strong>de</strong> <strong>de</strong>rvan <strong>de</strong>n Vlaamschen schrijver Jos. gasten geen klanken laat hooren, totdatJanssen heeft <strong>de</strong> N.V. Ver. Rott. Hof- plotsel<strong>in</strong>g <strong>de</strong> uit <strong>de</strong>n aether komen<strong>de</strong> mustad-Tooneeleen nieuw blijspel van <strong>de</strong>n- ziek <strong>de</strong> boerenkamer <strong>in</strong> opschudd<strong>in</strong>gzelf<strong>de</strong>n schrijver op haar repertoire ge- brengt. Regisseur Hermann Schwab maaktenomen. er een paar aardige tafereeltjes van. DeIn „De Komnff dr<strong>in</strong>kt" geeft Jos. Jans- grappen zijn vaak raak, soms goedkoop,sen — en wij zullen hem maar gelooven — o.v. het verkeerd telefoneeren. Ook tieeen kijk op <strong>de</strong> he<strong>de</strong>ndaagsche verhoud<strong>in</strong>g komst <strong>de</strong>r drie kon<strong>in</strong>gen — heel goed getusschen<strong>de</strong> landheeren en <strong>de</strong> pachters <strong>in</strong> typeerd — was een aardige vondst. Hoe isVlaan<strong>de</strong>ren. De opkomst van <strong>de</strong>n boer en het echter mogelijk, dat men <strong>in</strong> Vlaan<strong>de</strong>ren<strong>de</strong> on<strong>de</strong>rgang van <strong>de</strong>n landa<strong>de</strong>l wordt <strong>in</strong> <strong>de</strong>zen dag vergat?dit blijspel, dat meermalen amuseert, maar Uitstekend is er door allen gespeeld,toch wat eenzijdig is, sterk afgeteekend. Johan Elsensohn heeft van <strong>de</strong>n parvenu-Boer Vramme van „'t Oud Klooster" boer Vramme een pracht uitbeeld<strong>in</strong>g gezienwij <strong>in</strong> het eerste en twee<strong>de</strong> bedrijf geven I Wat was dat echt, wat natuurlijk,steeds <strong>in</strong> beteren doen komen, terwijl wij hoe zagen wij hem gestadig verwaan<strong>de</strong>rhem <strong>in</strong> 3 als <strong>de</strong> schatrijk gewor<strong>de</strong>n boeren- en trotscher wor<strong>de</strong>n, hoe heerlijk dat pronparvenueerst recht leeren kennen, wan- ken met zijn nieuwe radio en M<strong>in</strong>erva!neer zijn benoem<strong>in</strong>g tot burgemeester en Ook Anton Roemer gaf van <strong>de</strong>n jaloeraanstaandbankier een feit is gewor<strong>de</strong>n. sehen boer Priem een geestige typeer<strong>in</strong>g.Wij zien <strong>de</strong> rollen <strong>in</strong> dit van Vlaamschen Hans van Ees was <strong>de</strong> ron<strong>de</strong>, handigehumor volzittend blijspel, wel zeer om- Meester Bon<strong>de</strong>el, die hij zijn moest endraaien. Want wil hij <strong>in</strong> het twee<strong>de</strong> bedrijf Eduard Palmers sloeg zich kranig door <strong>de</strong>zijn dochter nog uithuwelijken aan <strong>de</strong>n aan onaangename rol van <strong>de</strong>n Jonkheer heen.ager wal geraakten jonkheer die voor <strong>de</strong> W ill y Dunselman was Hef als <strong>de</strong> <strong>in</strong>nerlijktwee<strong>de</strong> maal een som gelds komt leenen eenvoudige boerendochter en Joeki Broe-roch^rgeiooSÄtorisÄ^ 3 eiet ove ir f H ni vi s <strong>de</strong> ^^^later, <strong>in</strong> hit <strong>de</strong>r<strong>de</strong> bedrijf, wanneer bo^ dle mee Wll<strong>de</strong> do^' hetgeen een verdunsteVramme schatrijk is gewor<strong>de</strong>n, en <strong>de</strong> jonk- wa , s ,' . t -• t i r i . tr .heer terug komt om <strong>de</strong> hand van zijn doch- Van het dienstpersoneel gaf Louise Kooiter,gooit hij hem met veel bravour <strong>de</strong> ÏT als M,e ee , n allervermakelijkste ver<strong>de</strong>uruit. tolkmg, meermalen echter wat te dfuk, het-Alleraardigst is het twee<strong>de</strong> bedrijf, waar- Bjeen vermoeiend werkte. Ze was ook soms<strong>in</strong> een feestmaaltijd wordt gegeven bii boer slec r verstaanbaar terwijl Piet Rienks eenVramme, ter <strong>in</strong>wijd<strong>in</strong>g van zijn nieuwe Êro , e , <strong>de</strong> naIve ' ve, i le *. d f ' knecht was :radio en waar alle gasten — zii zi<strong>in</strong> alle Veterman en Bruckmann zorg<strong>de</strong>n voor<strong>in</strong> goe<strong>de</strong>n doen geraakt en komen zelfs een P rachtl ? boeren-<strong>in</strong>téneurlper auto — vol nijd en afgunst het toestel HENRI A. VAN EIJSDEN 'Jr.bezighe<strong>de</strong>n. Er kwamen dien dag veelbezoekers, en allen bleken ze diepteleurgesteld, toen ik hun vertel<strong>de</strong>, datmonsieur Grouville nog niet was teruggekeerduit Parijs en dat madameuit was.Even voor drie uur werd er weergebeld en <strong>de</strong>ed ik <strong>de</strong> <strong>de</strong>ur open vooreen korten, dikken man met een rond,blozend gezicht, die bruusk naar mijnmeester vroeg.„Monsieur Grouville is nog niet teruguit Parijs, mijnheer," antwoord<strong>de</strong> ikhem.„Mijn naam is Croix," zei hij loenkort. „Ik dacht, dat hij vandaag thuiszou zijn. Ik moet hem spreken"Ik vond zijn manier van optre<strong>de</strong>nnogal arrogant.„Ik heb een brief voor u, mijnheer,"zei ik. „Als u dus even b<strong>in</strong>nen wiltkomen?"Hij trad b<strong>in</strong>nen, nam <strong>de</strong>n brief uitmijn hand, terwijl hij ontevre<strong>de</strong>n ietsmompel<strong>de</strong>, dat ik niet verstond, enscheur<strong>de</strong> <strong>de</strong> envelop open.Terwijl hij las, sloeg ik zijn gezichtaandachtig ga<strong>de</strong> en zag hoe er eenteleurgestel<strong>de</strong> uitdrukk<strong>in</strong>g op verscheen.„Madame Grouville is zeker uit,hè?" vroeg hij.„Ja, mijnheer. Ze zal niet voor tegenhet d<strong>in</strong>er thuis zijn. Ze zei, dat umisschien wel een antwoord op <strong>de</strong>nbrief voor mijnheer wil<strong>de</strong> achterlaten."Hij haal<strong>de</strong> diep a<strong>de</strong>m en mompel<strong>de</strong>toen een vloek. Er kwam een. har<strong>de</strong>trek om zijn mond.„Madame zei," vervolg<strong>de</strong> ik, „dat ueen lange reis achter <strong>de</strong>n rug hadt,en droeg mij daarom op, u te vragenof u een whisky-soda wilt gebruiken."„Zoo, heeft ze je dat gezegd?" riephij uit, terwijl hij mij doordr<strong>in</strong>gendaankeek. „Ze wil dus, dat ik wat dt<strong>in</strong>k ?"„Ja, mijnheer."„Nou, ik wil niets van haar dr<strong>in</strong>ken1" antwoord<strong>de</strong> hij ruw. Maar onmid<strong>de</strong>llijkvoeg<strong>de</strong> hij er bij: „Dat moetje haar natuurlijk niet zeggen. Het zouhaar kunnen beleedigen."„Ik begrijp het, mijnheer," ant-- 6 -woord<strong>de</strong> ik, lichtelijk verwon<strong>de</strong>rd.„Maar madame zei ook nog, dat umisschien <strong>in</strong> <strong>de</strong> werkkamer van monsieurhet antwoord schrijven wil<strong>de</strong>."Ik liet hem <strong>in</strong> <strong>de</strong> stu<strong>de</strong>erkamer, dieuitzicht gaf op <strong>de</strong>n prachtigen tu<strong>in</strong>.Monsieur Croix had er echter geenoogen voor. Hij g<strong>in</strong>g zwijgend aan hetbureau van mijn meester zitten en begonte schrijven, terwijl ik beschei<strong>de</strong>n<strong>de</strong> kamer verliet.Vijf m<strong>in</strong>uten later keer<strong>de</strong> ik terugen vroeg hem opnieuw of hij niet ietsgebruiken wil<strong>de</strong>, waarop hij zichwoe<strong>de</strong>nd omdraai<strong>de</strong> en me letterlijktoeschreeuw<strong>de</strong>: „Heb ik je al niet gezegd,dat ik <strong>in</strong> dit huis niets wildr<strong>in</strong>ken ?"„Madame Grouville heeft mij bevolenhet u te vragen, mijnheer," zeiik verontschuldigend.„Doe haar dan <strong>de</strong> complimenten enzeg haar, dat ik geweigerd heb," zeihij, terwijl hij mij het briefje overhandig<strong>de</strong>,dat hij had geschreven. „Geefdat aan je meester als hij thuiskomten — wel... ik hoop, dat hij schikmag hebben, als hij het leest," voeg<strong>de</strong>hij er met een sardonischen glimlach bij. ,„Hoe lang ben jij al bij <strong>de</strong>ze "menschen?" vroeg hij toen <strong>direct</strong>daarop.„Ongeveer twee maan<strong>de</strong>n, mijnheer,"was mijn antwoord.„Twee maan<strong>de</strong>n..." zei hij na<strong>de</strong>nkend.„H'm. Dat is dus zoowat s<strong>in</strong>dszij hier kwamen wonen. Je hebt zekerGa met Uw Toccos cigaretteom als met Uw bestenwijn. Zij verdient 't, omdatook haar kwaliteit zoo uitkan munten door zorgvuldigebehan<strong>de</strong>l<strong>in</strong>g. DeToccos Cigarette, <strong>in</strong> blikkenvan 50 en 100 stuks,kan voor onbeperkten tijdVAN Ar haar volle oorspronkelijke2aroma blijven behou<strong>de</strong>n.-1 Alléénimporteurs: Alvono Cy.^*» Ple<strong>in</strong> 8a Den Haaggesolliciteerd op een advertentie ? Hoeheet je?" vroeg hij op zijn korte,bruuske manier.„Johnson, mijnheer," antwoord<strong>de</strong> ik.„Ik ben <strong>in</strong> dienst van madame en monsieurgekomen door bemid<strong>de</strong>l<strong>in</strong>g vaneen bekend verhuurkantoor <strong>in</strong> Lon<strong>de</strong>n,mijnheer. Toen monsieur mij huur<strong>de</strong>,logeer<strong>de</strong> hij nog <strong>in</strong> Lon<strong>de</strong>n."„Zoo. Nou, mr. Johnson, het spijtme voor jou, dat je bij die menschen<strong>in</strong> betrekk<strong>in</strong>g bent. We zullen elkaar<strong>de</strong>nk ik nog wel eens ontmoeten — datzal' zoo lang niet meer duren. Danzul je misschien nog wel wat an<strong>de</strong>rshooren," zei hij op zijn abrupte manieren voordat ik nog iets kon vragen washij reeds verdwenen, want <strong>de</strong> laatstewoor<strong>de</strong>n had hij gezegd, toen ik <strong>de</strong><strong>de</strong>ur al voor hem open had gehou<strong>de</strong>n.Na<strong>de</strong>nkend begaf ik mij naar mijnvrouw om <strong>in</strong> onze kamer, welke naast<strong>de</strong> keuken aan <strong>de</strong>n zijkant van <strong>de</strong>ntu<strong>in</strong> gelegen was, een kopje thee tedr<strong>in</strong>ken, toen Jacques, <strong>de</strong> tu<strong>in</strong>man, nettoen ik b<strong>in</strong>nenkwam wild op het raambons<strong>de</strong> en schreeuw<strong>de</strong>: „M'sieur Johnson!M'sieur Johnson I Kom eens gauwhierl Er is iets verschrikkelijks gebeurd!"B<strong>in</strong>nen een paar secon<strong>de</strong>n was ik bijhem, waarop hij mij meenam naar hete<strong>in</strong><strong>de</strong> van <strong>de</strong> laan, die naar <strong>de</strong>n uitgangvan <strong>de</strong>n tu<strong>in</strong> leid<strong>de</strong>. En daar, on<strong>de</strong>reen hoogen boom, zag ik monsieurCroix op zijn zij liggen.„Kijk eens," riep Jacques uit. „Ik geloof,dat hij doodgeschoten is."Ik boog mij over het lichaam heen enzag, hoe er uit een wond, vlak on<strong>de</strong>r<strong>de</strong>n l<strong>in</strong>ker schou<strong>de</strong>r, een dun straaltjedonker bloed sijpel<strong>de</strong>, en een grootevlek vorm<strong>de</strong> op <strong>de</strong> lichtgrijze overjas.Zijn slappe, grijze hoed was van zijnhoofd gevallen en te oor<strong>de</strong>elen naar <strong>de</strong>sporen, die ik <strong>in</strong> het zand waatnam,had hij waarschijnlijk nadat hij was gevallen,nog geprobeerd om overe<strong>in</strong>dte komen.„Heb je een schot gehoord?" vroegik <strong>de</strong>n tu<strong>in</strong>man.„Ja. Ik geloof het tenm<strong>in</strong>ste wel —een kwartier gele<strong>de</strong>n zoowat. Ik wastoen aan <strong>de</strong>n an<strong>de</strong>ren kant van <strong>de</strong>ntu<strong>in</strong>. Ik schonk er echter geen aandachtaan, omdat ik dächt, dat ik het mijverbeeld<strong>de</strong>."Ik nam <strong>de</strong> l<strong>in</strong>ker hand van <strong>de</strong>n manop <strong>de</strong>n grond <strong>in</strong> <strong>de</strong> mijne. Ze wasnog warm. Ik til<strong>de</strong> zijn lichaam opjhet was zwaar en gaf niet mee, hoewelhij nog a<strong>de</strong>mhaal<strong>de</strong>. Hij open<strong>de</strong> zijnoogen en wil<strong>de</strong> wat zeggen, maar erkwam geen geluid over zijn aschgrauwelippen. Ik ren<strong>de</strong> naar <strong>de</strong> telefoon enbel<strong>de</strong> <strong>de</strong>n dokter op, die beloof<strong>de</strong> onmid<strong>de</strong>llijkmet zijn auto te zullen komen..In<strong>de</strong>rdaad was hij er na een m<strong>in</strong>uutof tien, maar toen kon hij reeds nietan<strong>de</strong>rs meer constateeren, dan dat <strong>de</strong>man zijn laatsten a<strong>de</strong>m had uitgeblazen.De bezoeker van mijn meester wasdoodgeschoten door een onbeken<strong>de</strong>nmoor<strong>de</strong>naar!We telefoneer<strong>de</strong>n naar <strong>de</strong> politie en<strong>in</strong>specteur Lessage, een kort, kwiekmannetje, verscheen b<strong>in</strong>nen vijf m<strong>in</strong>uten,vergezeld door drie rechercheurs.Ze stel<strong>de</strong>n allerlei vragen en gesticu-(Polo d'Orm, Wetnen)PORTRETSTUDIEleer<strong>de</strong>n heftig tegen elkaar. Natuurlijkon<strong>de</strong>rvroegen zij mij heel scherp, en ikwas volkomen openhartig omtrent hetbezoek van rponsieur Croix. Ik vertel<strong>de</strong>echter niets van <strong>de</strong> halve karaf whisky,welke verdwenen was; evenm<strong>in</strong> repteilf van het bevel mijner meestere^-omhem een glas van hetgeen was overgeblevente presenteeren.„Ik wil graag <strong>de</strong>n brief zien, dienhet slachtoffer voor je meester heeftachtergelaten, Johnson," zei Lessage.Ik gaf hem <strong>de</strong> envelop, die hij <strong>direct</strong>openscheur<strong>de</strong>.„Zon<strong>de</strong>rl<strong>in</strong>g," zei hij na <strong>de</strong>n <strong>in</strong>houdte hebben gelezen. „Heel zon<strong>de</strong>rl<strong>in</strong>g."En hij gaf mij <strong>de</strong>n brief, die als volgtluid<strong>de</strong>:„Dus jij durft mij, na alles wat ergebeurd is, zóó'n boodschap te latengeven?! Je <strong>de</strong>nkt, dat jij geen kwaadkan, dat ze jou niets maken kunnen endat je wel een grooten mond kunt opzettentegen madame E!? Maar dat kanje niét, omdat je met mij nog niet afgerekendhebt! Ik ben <strong>direct</strong>, toen ikje telegram kreeg, hierheen gekomen,maar ik ben gisteren <strong>in</strong> Parijs uitgestapten hoor<strong>de</strong>, waar je drie dagentevoren was geweest en wat je daarhebt afgesproken. Je hebt onze overeenkomstgeschon<strong>de</strong>n! Ik heb het vuilewerk gedaan en jij hebt het geld <strong>in</strong><strong>de</strong> wacht gesleept. Maar ik heb je al'etfr<strong>de</strong>r gezegd, dat je er zóó niet afkomt.Morgen om elf uur kom ikferug. Jij en je mooie vrouw mogendus wel eens goed na<strong>de</strong>nken over hetgeenik je heb gezegd als je vrijheidjullie lief is. Louis."„Hieruit blijkt tenm<strong>in</strong>ste, dat <strong>de</strong> vermoor<strong>de</strong>een vijand van je meester was,"merkte <strong>de</strong> <strong>in</strong>specteur op. „Maar hockon hij vermoord wor<strong>de</strong>n — hier <strong>in</strong><strong>de</strong>n tu<strong>in</strong>, op klaarlichten dag ?"„Ik geloof," zei nu <strong>de</strong> dokter, „dathet schot van een luchtpistool afkomstigis. De arme kerel moet nogmaar heel kort hebben geleefd nadathij was getroffen!"Intusschen waren <strong>de</strong> drie rechercheursweer naar <strong>de</strong>n tu<strong>in</strong> gegaan, omnogmaals een on<strong>de</strong>rzoek <strong>in</strong> te stellen op<strong>de</strong> plaats, waar monsieur Croix doorJacques was gevon<strong>de</strong>n.Natuurlijk waren zoowel mijn vrouwen ik als het overige personeel hevigon<strong>de</strong>r <strong>de</strong>n <strong>in</strong>druk van het gebeur<strong>de</strong>.De moord was niets m<strong>in</strong><strong>de</strong>r daneen mysterie!Het lichaam van <strong>de</strong>n geheimz<strong>in</strong>nigenmonsieur Croix werd twee uur laterdoor <strong>de</strong>n politieauto weggehaald, terwijl<strong>de</strong> bedien<strong>de</strong>n één voor één
■ ■ ■ .'mw^--—-,—„—(Vervolg van pag<strong>in</strong>a S)Een uur nadat Lessage was vertrokken,keer<strong>de</strong> madame met haar autoterug. Toen ik haar vertel<strong>de</strong>, wat er wasgebeurd, werd ze zoo bleek als eendoo<strong>de</strong> en als ze zich niet aan een stoelhad vastgegrepen, zou ze stellig zijngevallen.„Monsieur Croix doodl" herhaal<strong>de</strong>ze mechanisch. ,,Maar dat kan tochniet, Johnsonl"„Toch is het zoo, madame," antwoord<strong>de</strong>ik. En toen gaf ik haar eenkort relaas van hetgeen er was gebeurd.„Het is een compleet mysterie," voeg<strong>de</strong>ik er aan toe, terwijl wij tegenoverelkaar <strong>in</strong> <strong>de</strong> werkkamer ston<strong>de</strong>n. Entoen, terwijl ik haar recht <strong>in</strong> <strong>de</strong> oogenkeek, zei ik: „Ik heb hem niets gegevenvan <strong>de</strong>n whisky, dien u voor hemhebt laten staan. Hij weiger<strong>de</strong> het —zei, dat hij <strong>in</strong> dit huis niets wil<strong>de</strong> dr<strong>in</strong>ken."Een flauw glimlachje speel<strong>de</strong> omhaar lippen.Ja, dat zeg je nou wel. Maar 't is niet makkelijk.Vooral niet als je <strong>de</strong> domheid begaatom naast dit Weekblad ook nogwat an<strong>de</strong>rs te lezen. Bijvoorbeeld een dagblad.De kranten zitten letterlijk vol met bronnenvan ergernis. Als <strong>de</strong> redactie het me niet belette(ook zoo'n ergerlijk d<strong>in</strong>g, dat die eigenwijzem'nheer. die zich hoofdredacteur noemt, zichmet mijn ergernissen bemoeit en me het pleiziertjed'r van misgunt) dan zou ik ronduit hierzeggen, dat <strong>in</strong> mijn. oogen, tegenwoordigkrant en ergernis synoniem zijn.Maar nou ter zake. M'nheer <strong>de</strong> Geer, je weetWel, die m<strong>in</strong>ister, die ons aller duitjes m<strong>in</strong><strong>de</strong>rmaakt (haast kun je wel zeggen 't m<strong>in</strong> is't er bij mij ook) zoekt naar duiten om het gat<strong>in</strong> <strong>de</strong> schatkist te stoppen. Hij probeert ze tehalen bij <strong>de</strong> ambtenaren, bij <strong>de</strong> schoolmeesters,bij <strong>de</strong> automobilisten, bij <strong>de</strong> arbei<strong>de</strong>rs van <strong>de</strong>nstaat. Bij nog veel meer. En wat hoor je enlees je nou? De ambtenaren protesteerenen zeggen: Best, dat die m<strong>in</strong>ister geld wilhalen, maar bij ons niet. De schoolmeesterszeggen 't zelf<strong>de</strong>, maar dan alleen zoo'gewijzigd,dat zij 't graag zien hoe ie<strong>de</strong>r an<strong>de</strong>r gepluktwordt, behalve zij. En <strong>de</strong> an<strong>de</strong>ren z<strong>in</strong>gen ie<strong>de</strong>rmet een gelijksoortige variatie hetzelf<strong>de</strong> liedje,'t Wordt wat eentonig, erger, 't is ergerlijk,dot gezang, 't Doet me <strong>de</strong>nken aan dat verhaalvan Mikos, <strong>de</strong>n Hongaarschen boer. D'r wasereis een revolutie <strong>in</strong> het land van <strong>de</strong>n Tokayer.De revolutionnairen bezochten <strong>de</strong> boeren om henvoor hun streven te w<strong>in</strong>nen. En zij kwamen bijMikos ook. Wat is nou zoo'n revolutie, vroeghij. Dat kunnen we je heel makkelijk vertellen,was het antwoord. Een boer heeft tien paar<strong>de</strong>n,<strong>de</strong> revolutie krijgt er acht en hij houdt er twee!Prachtig, zei Mikos. Een an<strong>de</strong>r voorbeeld: eengrondbezitter heeft tw<strong>in</strong>tig koeien. De revolutiekrijgt d'r achttien en die grondbezitter moettevre<strong>de</strong>n zijn met twee. Schitterend, riep Mikos.Een an<strong>de</strong>r heeft 30 varkens. De revolutie krijgtd'r 28 en <strong>de</strong> bezitter houdt d'r twee. Net genoegvoor zoo'n kerel.Toen begon Mikos te schreeuwen, riep z'nknechts en liet <strong>de</strong>n beeren van <strong>de</strong> nieuwe richt<strong>in</strong>geen pak slaag presenteeren.Vol verbaz<strong>in</strong>g vroegen ze onzen Mikos waaromhij <strong>de</strong> ver<strong>de</strong>el<strong>in</strong>g van <strong>de</strong> paar<strong>de</strong>n en van<strong>de</strong> koeien zoo uitstekend vond en van <strong>de</strong>varkens niet.Schan<strong>de</strong>lijke roovers, riep hij vol verantwaardig<strong>in</strong>g,paar<strong>de</strong>n heb ik niet, koeien hebik niet, maar varkens heb ik wel.PETRUS PRUTTELAAR.„Ach," zei ze toen. „Zijn re<strong>de</strong>n omniets te gebruiken kan per slot vanreken<strong>in</strong>g heel natuurlijk zijn geweest,Johnson. Maar waarom is hij doodgeschoten,<strong>de</strong> arme?"„Dat is <strong>de</strong> politie bezig te on<strong>de</strong>rzoeken,"antwoord<strong>de</strong> ik kort. En toenvertel<strong>de</strong> ik haar, dat markies Llóssasowas geweest.„Is Juan geweest?" vroeg ze verbaasd.„Wat heeft hij gezegd?"„Dat hij morgenochtend terug zoukomen, madame."„Heeft hij monsieur Croix niet gezien?" vroeg zij gretig.„Niet dat ik weet, madame. Hijkwam, nadat wij monsieur Croix <strong>in</strong> <strong>de</strong>ntu<strong>in</strong> gevon<strong>de</strong>n had<strong>de</strong>n."„Wist hij, dat hij dood was?"„Neen, madame. Ik heb het hem nietgezegd ook, daar ik dacht, dat hetbeter was het maar voor onszelf tehou<strong>de</strong>n. Hij zal het natuurüjk wel uit<strong>de</strong> couranten vernemen. Er zijn al tweejournalisten hier geweest, maar ik hebgeweigerd hun iets te zeggen."Niet voor half tien dien avond arriveer<strong>de</strong>monsieur Grouville <strong>in</strong> een taximet zijn bagage, en toen ik hem vertel<strong>de</strong>,wat er had plaats gevon<strong>de</strong>n, stondhij als aan <strong>de</strong>n grond genageld en zei<strong>de</strong>n chauffeur te wachten. Ik brachthem naar <strong>de</strong> plek, waar Jacques mon;sieur Croix had gevon<strong>de</strong>n.„Hoe verschrikkelijk I" riep hij uit.„Wie kan dat gedaan hebben ?" Eneen oogenblik later vroeg hij: „Heefthij een brief voor mij achtergelaten ?"„Ja, monsieur," antwoord<strong>de</strong> ik. „Depolitie heeft hem meegenomen."Hij schrok en beet op zijn lip, enik merkte, dat er een har<strong>de</strong> trek omzijn mond kwam.' „Was Croix erg teleurgesteld, toenhij hoof<strong>de</strong>, dat ik niet thuis was?"vroeg hij.„Hij scheen te hebben verwacht, datu thuis zou zijn," antwoord<strong>de</strong> ik.Madame was er bij, toen hij mij<strong>de</strong>ze vragen stel<strong>de</strong> en ik merkte dui<strong>de</strong>lijk,dat zij elkaar een veelbeteekenen<strong>de</strong>nblik toewierpen. Toen vertel<strong>de</strong>madame mijn meester van het bezoekvan markies Llóssaso.Als een roosjeslaapt Uw baby, wanneer gij <strong>de</strong> gesmette enstukke plekken van rijn huidje <strong>in</strong>wrijft metPurol en drooghoudt met Purolpoe<strong>de</strong>r.„Dan -weet Juan het!" zei hij hijgend,terwijl hij haar aanstaar<strong>de</strong>.„Neen, hij weet het nog niet," antwoord<strong>de</strong>zij. „Johnson is zoo verstandiggeweest het hem niet te vertellen."„Goed, Johnson," zei mijn meester,zichtbaar opgelucht. „Maar ik moet nu<strong>direct</strong> naar <strong>de</strong> politie. We moeten alles<strong>in</strong> het werk stellen om <strong>de</strong>n moor<strong>de</strong>naarte v<strong>in</strong><strong>de</strong>n."Hij beval mij hem een sterkenwhisky-soda te geven en met <strong>de</strong>nzelf<strong>de</strong>ntaxi als hij gekomen was, reed hijweer weg.Omstreeks mid<strong>de</strong>rnacht g<strong>in</strong>g ik naarbed; mijn meester moet niet vóór éénuur zijn thuisgekomen.Nauwelijks was ik <strong>de</strong>n volgen<strong>de</strong>nmorgen bene<strong>de</strong>n, of <strong>de</strong> tu<strong>in</strong>man kwammij zeggen, dat er een heer was, diebuiten op <strong>de</strong>n weg stond, en die mijalleen wenschte te spreken. Daarmadame noch monsieur al op was, g<strong>in</strong>gik naar buiten en stond eenigeoogenblikken later tegenover <strong>in</strong>specteurLessage, die zich als een Provencaalschenboer had verkleed.„En, wat heb je ont<strong>de</strong>kt?" vroeg hij.„Niets. Alleen, dat ze niet graagzou<strong>de</strong>n hebben, dat markies Llóssasozou hooren, dat monsieur Croix vermoordis. Waarom weet ik niet.'.'„Je meester, monsieur Grouville, wasreeds voordat <strong>de</strong> Parijsche tre<strong>in</strong> arriveer<strong>de</strong>,<strong>in</strong> Menton. Een uur voor <strong>de</strong>tragedie is hij gezien <strong>in</strong> <strong>de</strong> Rue <strong>de</strong>Boulogne."Ik hield mijn a<strong>de</strong>m <strong>in</strong>.„Hij heeft voorgewend, dat hij met<strong>de</strong>n gewonen tre<strong>in</strong> van Parijs, die omongeveer acht uur aankomt, is gearriveerd.Ik had het station echter latenbewaken. Om kwart voor negenen wan<strong>de</strong>l<strong>de</strong>hij het station b<strong>in</strong>nen en be-(Poto Godfc. <strong>de</strong> Groot)MF. HOODIE EIN! ZOJIftO IPARTINlEfö,<strong>de</strong> bei<strong>de</strong> accor<strong>de</strong>on-virtuozen, die overal waar zij <strong>in</strong> ons land optre<strong>de</strong>n, grootsucces oogsten.gaf zich naar <strong>de</strong> bagage om zijn kofferste halen, die met <strong>de</strong>n tre<strong>in</strong> uit Parijswaren meegekomen."„Dus dan ver<strong>de</strong>nkt u hem, nietwaar?En was mijn eerste <strong>in</strong>druk, ofschoonik geen psychologie van <strong>de</strong>misdaad heb gestu<strong>de</strong>erd, toch ..."Inspecteur Lessage lachte en viel mij<strong>in</strong> <strong>de</strong> re<strong>de</strong>: „Johnson," zei hij, „ikver<strong>de</strong>nknu zéker je meester, maar ik hebtoch nooit gezegd, dat ik hem niét verdacht?Ik heb je alleen gezegd, niet tegauw met je conclusie te zijn, en datzelf<strong>de</strong>zeg ik nu nóg. We dienen nogeven te wachten, alvorens we een oor<strong>de</strong>elmogen vellen. Door niets uit telaten zuUen we nog meer te wetenkomen, hoop ik."„Hij is gisterenavond nog bij u geweest,nietwaar?"„Mijn assistent heeft hem gesproken.Ik gaf er <strong>de</strong> voorkeur aan, hem niette ontvangen. Ik had er mijn re<strong>de</strong>nenvoor," zei hij. Toen zweeg hij eenigeoogenblikken na<strong>de</strong>nkend, gaf mij daarop,als scheen hij opeens een besluitte hebben genomen, een hand en verdweenzon<strong>de</strong>r meer een woord te zeggenachter <strong>de</strong> groene olijven, die <strong>de</strong>n wegnaar Menton begrenzen.Om ongeveer tien uur verscheen <strong>de</strong>Spaansche markies en had een korton<strong>de</strong>rhoud met mijn meester <strong>in</strong> dienswerkkamer. Waarschijnlijk wist <strong>de</strong> markiesnog niets van hetgeen er was gebeurd,want <strong>de</strong> ochtendbla<strong>de</strong>n had<strong>de</strong>nniets an<strong>de</strong>rs vermeld, dan dat er <strong>in</strong><strong>de</strong>n tu<strong>in</strong> van een <strong>de</strong>r villa's aan <strong>de</strong>nweg van Nice naar Menton een man-^«o »T 1W'PQJISmstituutv'mliïrr'wé- on<strong>de</strong>r nchidageiijJfSCursus lessenOctober-Maart:EttgeUdte en HollonascheleerarenfVospedus wordtop aanvrage'gaarne verstoktleidscheki<strong>de</strong>lO?hoekTrtanottOmsterdanu.Tel. 36047dood gevon<strong>de</strong>n was. Klaarblijkelijk had<strong>de</strong> politie, gelijk <strong>in</strong> Frankrijk zoo vaakgebeurd, verbo<strong>de</strong>n meer te publiceeren.Madame Grouville g<strong>in</strong>g naar <strong>de</strong>werkkamer van monsieur, terwijl <strong>de</strong>markies er was en tien m<strong>in</strong>uten latervertrok <strong>de</strong> Spanjaard om, na zijn vrien<strong>de</strong>n„hasta luego" te hebben gewenscht,<strong>in</strong> zijn auto weg te rij<strong>de</strong>n.Om elf uur werd ik telefonisch ophet politiebureau ontbo<strong>de</strong>n, waar ik<strong>direct</strong> aan een ge<strong>de</strong>tailleerd verhoorwerd on<strong>de</strong>rworpen door <strong>de</strong>n commissaris,die met het on<strong>de</strong>rzoek was belast.De ou<strong>de</strong> Jacques en nog een paar bedien<strong>de</strong>nhad<strong>de</strong>n eveneens moeten verschijnen,maar noch madame, noch monsieurGrouville had men laten komen,daar zij niet thuis waren geweest op hetoogenblik, dat <strong>de</strong> tragedie was gebeurd.Des middags van <strong>de</strong>nzelf<strong>de</strong>n dagsprak ik <strong>in</strong>specteur Lessage <strong>in</strong> zijnkamer op het bureau.„Je meester schijnt zich van zijnvriend <strong>de</strong>n markies te hebben ontdaan,"zei hij. „De Spanjaard is vandaag omtwaalf uur naar Barcelona vertrokken.Hij scheen nogal haast te hebben. Waarom?— Weet je het niet? — En wieis <strong>de</strong> dame, die terwijl jij afwezig was,op Villa Palmira is geweest en om zesuur weer terug komt ?"„Ik weet het niet," antwoord<strong>de</strong> ik.„Maak dan, dat je om zes uur weerthuis bent en tracht uit te v<strong>in</strong><strong>de</strong>n, wiehet is. Wil je ? Laat het me zoo gauwmogelijk ongemerkt weten. Telefoneer<strong>in</strong> een of an<strong>de</strong>ren w<strong>in</strong>kel, waar ze jeniet kennen. Ik weet graag, welke bezoekerser op Villa Palmira komen."„Er komen er heel wat."„Ja, dat weet ik. En sommigen wor<strong>de</strong>ner niet al te graag gezienl"Ik keek hem vragend aan.„Mr. Johnson," zei hij toen vertrouwelijk,„ik begrijp, dat je nieuwsgierigbent, maar ik kan je nu nog nietalles zeggen. Als beloon<strong>in</strong>g voor <strong>de</strong>hulp, die je ons geeft, beloof ik echter,je alles te vertellen zoodra <strong>de</strong> zaakwat <strong>de</strong> politie betreft, <strong>in</strong> kannen enkruiken is. Wees <strong>in</strong>tusschen op je hoe<strong>de</strong>en geef je oogen goed <strong>de</strong>n kost."Om ongeveer vijf uur keer<strong>de</strong> ik naarVilla Palmira terug. Er waren eenpaar journalisten geweest, die door mijnmeester waren ontvangen. Ik kon echterniet te weten komen, wat hij hun hadverteld. Wel merkte ik onmid<strong>de</strong>llijk,dat zoowel hij als zijn vrouw bijzon<strong>de</strong>rnerveus waren gewor<strong>de</strong>n tij<strong>de</strong>ns mijnafwezigheid.„Hoor eens, Johnson," zei monsieurGrouville tegen mij, „markiez<strong>in</strong> Llóssasokomt om zes uur. Ontvang haar namensmij en zeg haar, dat mijn vrouw enik thuis zijn geweest, maar dat wij<strong>direct</strong> weer naar Nice moesten, omdatwe daar vanavond wer<strong>de</strong>n verwacht.Verontschuldig ons en ... enf<strong>in</strong>, je weietwel, hoe je <strong>in</strong> zoo'n geval hebt te han<strong>de</strong>len.De kwestie is, dat zij haar mannajaagt en dat er tusschen <strong>de</strong>n mar rkies en haar een kle<strong>in</strong> meen<strong>in</strong>gsverschilis gerezen, waar<strong>in</strong> mijn vrouw en ikliever niet gemengd wor<strong>de</strong>n."„Uitstekend, monsieur," antwoord<strong>de</strong>ik buigend.„Je hebt zeker eenige ellendigeoogenblikken op het politiebureau gehad?"vervolg<strong>de</strong> hij. „Het is verschrik-- 13 -De beken<strong>de</strong> Ne<strong>de</strong>rlandschegrapholoog Gulll. Nivard Sr.te Gron<strong>in</strong>gen, die speciaal ten gerieve van onzelezeressen en lezers tegen het uitzon<strong>de</strong>r<strong>in</strong>gstarief vanvijf gul<strong>de</strong>n een ge<strong>de</strong>tailleer<strong>de</strong> karakter-analyse levert,opgemaakt uit nem toegezon<strong>de</strong>n handschrift Menheeft hem hiertoe slechts een natuurlijk geschrevenbrief te zen<strong>de</strong>n (dus geen schoonschrlft), benevenseen opgave van leeftijd en geslacht. Het beste Is,Indien men ook zélf het adres schrijft. Wij hebben van<strong>de</strong> kunst <strong>de</strong>s heeren Nlvard frappante staaltjes gezien Ikeiijk... die arme CroixI Het was eenvan mijn beste vrien<strong>de</strong>n. Waarmee ikhem boos gemaakt kan hebben, weetik niet. Het is me allemaal een raadselen ik hoop, dat <strong>de</strong> politie kans ziethet op te lossen."Ik zweeg. Ik dacht aan <strong>de</strong>n toonvan <strong>de</strong>n brief, en het feit, waarvan <strong>de</strong>politie op <strong>de</strong> hoogte was: dat hijzelf<strong>in</strong> Menton was geweest op het oogenblik,dat <strong>de</strong> moord plaats vond. Erwas een motief voor <strong>de</strong> misdaad: Croixmocht niet meer kunnen spreken, en<strong>de</strong> politie wist dat.Het leek dui<strong>de</strong>lijk, dat man en vrouwhad<strong>de</strong>n samengespannen om <strong>de</strong>n manuit <strong>de</strong>n weg te ruimen, die blijkbaarmet zijn bezoek aan Villa Palmira geenan<strong>de</strong>re bedoel<strong>in</strong>g had gehad dan geldte ontvangen of hen te verra<strong>de</strong>n. Maarwat viel er te verra<strong>de</strong>n?Precies zes uur werd er gebeld enik <strong>de</strong>ed <strong>de</strong> <strong>de</strong>ur open voor miss Towers,<strong>de</strong> damfe, die klaarblijkelijk gehuwd wasmet <strong>de</strong>n markies Llóssaso. Wanneer hethuwelijk had plaats gevon<strong>de</strong>n, wist ikniet. Monsieur Grouvüle had dien morgenevenwel over haar gesproken alsmarkiez<strong>in</strong> Llóssaso en dit zei voldoen<strong>de</strong>.In antwoord op mijn vraag of mijnmeester of meesteres thuis was, vertel<strong>de</strong>ik haar, wat monsieur Grouvillemij had gezegd.„Ik weet, dat mijn man vanmorgenhier is geweest, Johnson! Dat kun jeniet ontkennen 1" riep ze driftig uit, terwijlzij <strong>in</strong> het gat van <strong>de</strong> <strong>de</strong>ur bleesfstaan.„Dat doe ik ook niet, madame," antwoord<strong>de</strong>ik. „Maar naar ik hoor<strong>de</strong>,heeft hij Menton verlaten."„Hoe laat?"„Dat weet ik niet. Ik heb alleen[Vervolg op pag<strong>in</strong>a 20}mi l.^—M^M-MHB^^^_
■ : . ' '■•mmWijshe<strong>de</strong>nMIJN NEEF JANSSENwas pas hersteld van <strong>in</strong>fluenza, toen <strong>de</strong>dokter tegen hem zei:„Influenza op zichzelf is niet zoo gevaarlijk,maar het kan zeer ernstigegevolgen hebben."Waarop mijn neef ad rem antwoord<strong>de</strong>:„Dat heb ik gezien aan uw reken<strong>in</strong>g 1"VAtln<strong>in</strong>/msmOn<strong>de</strong>rwijzer (tot <strong>de</strong> jongens) : „Als <strong>de</strong>mensch nu nog eens een <strong>de</strong>r<strong>de</strong> oog konbezitten, waar zou<strong>de</strong>n jullie het danwillen hebben ?"„Op <strong>de</strong> punt van mijn v<strong>in</strong>ger," antwoord<strong>de</strong>.een kle<strong>in</strong>e jongen.„Waarom?" vroeg <strong>de</strong> on<strong>de</strong>rwijzer.„Dan kon ik hem door het hek stekenen <strong>de</strong>n voetbalwedstrijd zien."In het Rika Hopper-Theater te Amsterdam gaf het Gezelschap Verka<strong>de</strong><strong>de</strong> première van „MijnheerHazehart" (Mr. Fa<strong>in</strong>theart) door lanHay.Deze opvoer<strong>in</strong>g- was een onver<strong>de</strong>eldsucces voor <strong>de</strong> regie van Eduard Verka<strong>de</strong>en voor <strong>de</strong> me<strong>de</strong>spelen<strong>de</strong>n; het stukkon mij af en toe slechts matig bekoren.Ian Hay blijft met zijn dialoog aan <strong>de</strong>oppervlakte, hij dr<strong>in</strong>gt niet dieper door,doet hij dit — enkele malen — wèl, danwordt het stuk gerekt en dreigt het gevaar,dat hij vervelend wordt. En voorhet uitsteken<strong>de</strong> spel van <strong>de</strong> spelers zou<strong>de</strong>ze „vervel<strong>in</strong>g" dubbel jammer zijn geweest.Mijnheer Hazehart is Joe F<strong>in</strong>ch. Denbijnaam Hazehart krijgt hij aan boordvan een mail-stoomer, die een plezierreisdoor <strong>de</strong> Mid<strong>de</strong>llandsche Zee maakt. Hijkrijgt <strong>de</strong>zen naam van Mary, een allerliefstegetrouw<strong>de</strong> dame. De naam zelf iswèl toepasselijk op mijnheer Joe F<strong>in</strong>ch,want <strong>de</strong>ze bem<strong>in</strong>nelijke, maar hoogst verlegenjongeman, die bovendien nog stottert,is <strong>de</strong> verpersoonlijk<strong>in</strong>g van eenhazehart. In stilte bem<strong>in</strong>t hij zijn me<strong>de</strong>passagiereMyra, het meest gezochtemeiske aan boord. Allen, die wel eenseen zeereis gemaakt hebben, weten watdit zeggen wil. Ie<strong>de</strong>reen flirt met <strong>de</strong>knappe Mary, <strong>de</strong> fatterige Aubrey hethardst, dan volgt <strong>de</strong> imbeciele, doch a<strong>de</strong>llijkeTony. De arme verlegen Joe is totspr<strong>in</strong>gens toe jaloersch, maar hij durft<strong>de</strong> mooie Myra niet aan te spreken. Totdathij na 'n lang gesprek met Mary eenwanhoopsdaad begaat: hij geeft zich uitvoor een beroemd romanschrijver enplotsel<strong>in</strong>g is hij het mid<strong>de</strong>lpunt van hotleven aan boord van dit reizend hotel.Hij wordt zelfs uitgenoodigd om ter gelegenheidvan een feestavond een re<strong>de</strong>voer<strong>in</strong>gte hou<strong>de</strong>n. Myra ligt letterlijk enfiguurlijk aan zijn voeten. Maar nu heeftJoe nieuwe zorgen: bem<strong>in</strong>t Myra mis-Cor Hermus, Rika Hopper en Paul HufCor Hermus en Nel Stants- 14 -schien alleen <strong>de</strong>n beroem<strong>de</strong>n schrijver(die hij nu eenmaal niét is) <strong>in</strong> hem, ofzou zij hem ook liefhebben als zij wist,dat hij slechts <strong>de</strong> be<strong>de</strong>es<strong>de</strong> Joe F<strong>in</strong>chwas? Nu zou Ian Hay geen blijspel-schrijvergeweest zijn, als alles ten slotte nietop zijn pootjes terecht was gekomen enzoo verlaten Myra en Joe te Tunis alstwee gelukkige menschen het schip, maarniet voordat Myra ons geopenbaardheeft, dat ook zij niet datgene is, waarvoorzij zich heeft uitgegeven. Aan boordwas zij van ou<strong>de</strong>n Engelschen landa<strong>de</strong>l,<strong>in</strong> werkelijkheid is zij een arme typiste,die voor het geld, dat zij met het oplossenvan een kruiswoordraadsel heeftgewonnen, een vacantie-reisje maakte.U ziet: dit ge<strong>de</strong>elte van het blijspelriekt naar een stuivers-roman. Maar nogmaalszij hier gezegd, dat het spel allesvergoed<strong>de</strong>.Als eerste noem ik Cor Hermus, die<strong>de</strong> rol van Joe F<strong>in</strong>ch vertolkte. Het kl<strong>in</strong>ktmisschien eigenaardig als ik beweer, dathet dramatische <strong>in</strong> <strong>de</strong>ze komische rol mijhet meest <strong>in</strong> zijn uitbeeld<strong>in</strong>g boei<strong>de</strong>. Hoewelik er vast van overtuigd ben, dat hijhet meeste applaus te danken had aan<strong>de</strong> manier, waarop hij stotter<strong>de</strong>. NelStants was <strong>de</strong> mooie Myra. Zij waswerkelijk mooi, daarbij lief en elegant, <strong>in</strong>*één woord een volmaakte Myra. Eenwoord van lof voor Rika Hopper, die eenschattige en moe<strong>de</strong>rlijke Mary was, zoowelvoor <strong>de</strong>n verlegen Joe als voor haar»igen echtgenoot, die door Paul Huf zeeie, oestig werd uitgebeeld. Wie en wat <strong>de</strong>zeechtgenoot is, mogen wij U, om <strong>de</strong> <strong>in</strong>trigevan het stuk niet te verra<strong>de</strong>n, nietvertellen. Bob van lersel was een dwazeTony en Hans van Meerten — zooals hetbehoor<strong>de</strong> — een onuitstaanbare Aubrey.Frits van Diik zagen we ditmaal <strong>in</strong> eenkle<strong>in</strong>ere rol, n.1. als steward. Hij maakteer van wat er van te maken viel. Ankvan <strong>de</strong>r Moer had als Daphne goe<strong>de</strong>momenten. W.Pensiongast: „Dat is nu al <strong>de</strong> vier<strong>de</strong>keer van <strong>de</strong> week, dat ik zoo'n roo<strong>de</strong> haarvan jullie keukenmeid <strong>in</strong> mijn soep v<strong>in</strong>d.En nu moet het het laatste geweestzijn!"Kellner: „Heelemaal niet, mijnheer.Zij heeft een prachtig hoofd-met haar 1"De Pullman-car <strong>de</strong>n<strong>de</strong>r<strong>de</strong> Brusselvoorbij. De Amerikaansche dame open<strong>de</strong>haar oogen: „Zeg, lieve, wat was dat vooreen station, dat wij daar passeer<strong>de</strong>n ?"„Brussel."„Och, wat aardig ! Ik heb er altijd zóónaar verlangd eens een bezoek aan Brusselte brengen 1"Jack : „Opa, wanneer bent u grootva<strong>de</strong>rgewor<strong>de</strong>n ?"Grootva<strong>de</strong>r : „Toen jij geboren werd."Jack: „En als ik niet geboren was,zoudt u dan nooit grootva<strong>de</strong>r zijn gewor<strong>de</strong>n?"Grootva<strong>de</strong>r :, „Nee, jongen."Jack : „Zoo, wat bent u van plan mijdaarvoor te geven ?"Klant: „Ik ga een reis van tien dagenmaken door Italië. Kunt u mij daar eengoed reisboek voor geven ?"Boekhan<strong>de</strong>laar: „Hier heeft u juist watu hebben moet: Een week <strong>in</strong> Italië."Klant: „Maar wat heb ik daar nu aan?Wat moet ik dan die drie an<strong>de</strong>re dagendoen ?"„En wat zei <strong>de</strong> dokteres, toen je haarje lief<strong>de</strong> verklaar<strong>de</strong> ?"„Niets ! Zij haal<strong>de</strong> haar schou<strong>de</strong>rs oj),voel<strong>de</strong> mijn pols en schreef een receptje."ONZE WEKELIJKSCHEPRIJSVRAAGVraag hon<strong>de</strong>rd twee en veertig.WELKE WAS DE LIJFSPREUK VANBREDERO ?Antwoor<strong>de</strong>n op <strong>de</strong>ze vraag gelievemen vóór .4 November (abonné's <strong>in</strong>overzeesche gewesten vóór 4 Januari)<strong>in</strong> te zen<strong>de</strong>n op een briefkaart, waaropdui<strong>de</strong>lijk staat vermeld : Vraag hon<strong>de</strong>rdtwee en veertig, aan ons adres : Redactie„Het Weekblad", Galgewater 22,Lei<strong>de</strong>n.On<strong>de</strong>r <strong>de</strong> <strong>in</strong>zen<strong>de</strong>rs van goe<strong>de</strong> antwoor<strong>de</strong>nverloten wij een hoofdprijs van/2.50 en vijf aardige troostprijzen.Moe<strong>de</strong>r (tot haar kle<strong>in</strong>en jongen, diepas op jokken is betrapt) : „Weet je water gebeurt met jongetjes, die leugensvertellen ?"Zoontje : „Ja moe<strong>de</strong>r, die rij<strong>de</strong>n voor<strong>de</strong>n halven prijs <strong>in</strong> <strong>de</strong> tram !"Klant: „Van <strong>de</strong> appels, die u mijstuur<strong>de</strong>, waren er drie rot. Ik zal ze terugbrengen."Groenteboer.: „O, dat is <strong>in</strong> or<strong>de</strong>, mevrouw.U hoeft ze niet terug te brengen.Ik geloof u zóó wel."„Zeg mams,'getje, „waaromhier slapen?"protesteer<strong>de</strong> het j onmoetik le<strong>de</strong>ren nacht„Stil, lieverd," vermaan<strong>de</strong> <strong>de</strong> Amerikaanschemama, „je moet nog een paarweken <strong>in</strong> <strong>de</strong> piano slapen en dan zul jeeen nieuw record gemaakt hebben en jeportret zal <strong>in</strong> alle kranteniverschijnen."Vrouw: „Dat mensch hiernaast isgewoon verschrikkelijk, Harry! Zijpraat <strong>de</strong>n heèlen dag door. Wanneer zijwerkt, is mij een raadsel."Man: „Tegen wie praat zij dan?"Vrouw: „O, tegen mij, lieverd, over<strong>de</strong> schutt<strong>in</strong>g."Macht <strong>de</strong>r gewoonte. — De dokteron<strong>de</strong>rzocht het bakvischje en stak haartoen een thermometer <strong>in</strong> <strong>de</strong>n mond.„Dank u," zei het meisje, „hebt uvuur ?"„Hoe v<strong>in</strong>d je je verloof<strong>de</strong> ?"„Ik houd erg van zijn oprecht, openkarakter."„Hoe bedoel je dat ?"„We waren nog geen week geëngageerdof hij leen<strong>de</strong> al vijftig gul<strong>de</strong>n vanmij 1"„Wor<strong>de</strong>n verstandige mannen niet <strong>de</strong>beste echtgenooten ?'„Verstandige mannen wor<strong>de</strong>n geenechtgenooten."MENSCHENACHTE FLTRALIES■^ 4^100%D(JIT5GW-SPREKEND_ CEN FELLEAANKLACHT TEGENJTTWUETAMÊOIKAANSeNEGEVANGEN/S W£ZEN.15 -Vierjarige Miesje zei onlangs tegenhaar va<strong>de</strong>r : „Va<strong>de</strong>r, moes is een schat,ipaar ik geloof niet, dat zij weet hoe zijk<strong>in</strong><strong>de</strong>ren moet opvoe<strong>de</strong>n."„Hoezoo ?" vroeg <strong>de</strong> va<strong>de</strong>r onthutst.„Wel," antwoor<strong>de</strong> Marietje, „zij laatmij naar bed gaan als ik klaai; wakkerben en zij maakt mij wakker als ik slaapheb."Het kle<strong>in</strong>e meisje was geduren<strong>de</strong> <strong>de</strong>geheele les zeer oplettend geweest enhad haar oogen niet van <strong>de</strong>n on<strong>de</strong>rwijzeraf gehad. Ten slotte zei <strong>de</strong>ze: „NuLucie, ik weet haast zeker, dat jij onsiets <strong>in</strong>teressants te vertellen hebt ?Kom er eens mee voor <strong>de</strong>n dag !"Waarop Lucie antwoord<strong>de</strong>: „Mijnheer,weet u, dat u verschillen<strong>de</strong> sokkenaan hebt ?"„Mijn cliënt," vertel<strong>de</strong> <strong>de</strong> advocaat,„beweert, dat hij u niet is aangevallen endat hij tegenover uw woe<strong>de</strong> een zachtantwoord heeft gesteld. Kunt u datontkennen ?"„Dat niet," beaam<strong>de</strong> het kle<strong>in</strong>e mannetje,dat zich beleedigd achtte. „Eenzacht antwoord was het zeker. Hij heeftmij rotte tomaten naar het hoofdgegooid."Klant (zijn portefeuille voor <strong>de</strong>n daghalend om bij zijn kleermaker <strong>de</strong> reken<strong>in</strong>gte betalen): „Zei u niet, dat hetcostuum tachtig gul<strong>de</strong>n kostte ?"Bedien<strong>de</strong>: „Nee, mijnheer, vijf enzeventig gul<strong>de</strong>n negentig."De haas : „Wat is dat voor 'n antwoord,Hendrik ? ! Je weet, dat onze stelregel is :De klant heeft altijd gelijk."DE OPLOSSINGVraag hon<strong>de</strong>rd acht en <strong>de</strong>rtig.On<strong>de</strong>r „witte steenkool" verstaat menwater, dat door zijn snellen loop <strong>in</strong> staatis <strong>in</strong> turb<strong>in</strong>es electriciteit op te wekken.Het water vervangt hier dus <strong>de</strong> an<strong>de</strong>rsnoodzakelijke, steenkool.De hoofdprijs viel ten <strong>de</strong>el aan <strong>de</strong>nheer A. J. Goudappel te Vlaard<strong>in</strong>gen.De troostprijzen wer<strong>de</strong>n verworvendoor : mevr. J. v. Zelm—Cramer, Gron<strong>in</strong>gen; <strong>de</strong>n heer Lagendijk, R'dam;mej. M. Vogelaar, Lei<strong>de</strong>n ; mej. M. v. d.Berg, E<strong>in</strong>dhoven; mej. A. Haussen,Heerlen.— — , :.
:V;■ ■ ;■'fNASSEM HAU EP5T RA ATZ A Pi G E R 5Een F.I.M. Film.Hoofdrollen:MarieDe vijf straatzangers:Ina Albrecht.PeterErnst Busch.Paul•. . Albert Hoerman.MaxMax Deppe.EmilMart<strong>in</strong> Jacob.GustavWolfgang . Staudte.Regie: Lupu Piek.Vijf werklooze jonge musici hebbenelkaar gevon<strong>de</strong>n en geven straatconcertenom <strong>in</strong> hun on<strong>de</strong>rhoudte voorzien. Instrumenten van waar<strong>de</strong> hebbenze niet, maar ze hebben uit allerleivoorwerpen jazz-<strong>in</strong>strumenten gemaakt enneuriën en z<strong>in</strong>gen tusschen hun spel door.Een actief impresario heeft hen opgemerkten zoekt hen overal, om <strong>de</strong> jongebekwame artisten te engageeren.In het groote huis, waar zij een armoedigekamer bewonen en waar zij verzorgd wor<strong>de</strong>ndoor het lieve, zorgzame kle<strong>in</strong>dochtertjevan hun ou<strong>de</strong>n, dooven hospes, iseen moord gepleegd, en nog wel op <strong>de</strong>nhuiseigenaar. De man, die vermoord werd,was een schurk, die op een nacht een aanslagwil<strong>de</strong> plegen op het meisje, waarvan<strong>de</strong> jongelui zoo hou<strong>de</strong>n. Zij hebben hem ditbelet door op het beslissend uur een spookachtigkabaal te maken, waardoor alle bewonersvan het huis gewekt wer<strong>de</strong>n omverontwaardigd te komen zien naar het hevigtumult. De aanran<strong>de</strong>r druipt af, maarwordt kort daarop vermoord gevon<strong>de</strong>n.De vijf zangers wor<strong>de</strong>n door <strong>de</strong> politieopgewacht en Paul, die beschouwd wordtals <strong>de</strong> gelief<strong>de</strong> van Marie, het meisje, zalgearresteerd wor<strong>de</strong>n.Dit wordt echter belet door Peter, dievoorgeeft <strong>de</strong>n moord bedreven te hebben.Peter is <strong>de</strong> man, die werkelijk van Mariehoudt, die bloemetjes voor haar meebrengt,terwijl Marie <strong>de</strong>nkt, dat ze van Paul komen.Peter is het, die een lied gecomponeerdheeft op Marie, een lied, waarme<strong>de</strong> <strong>de</strong> vijfveel succes oogsten en dat het lieve k<strong>in</strong>d toton<strong>de</strong>rwerp heeft.Peter gaat <strong>de</strong> gevangenis <strong>in</strong>. Spoedigdaarop v<strong>in</strong>dt <strong>de</strong> impresario het muzikalegezelschap en engageert hen voor eenbekend cabaret, waar ze <strong>in</strong> korten tijd, dankzij <strong>de</strong>n geweldigen schlager ,,Zij heet Marie",beroemd wor<strong>de</strong>n. Toevallig hoortPeter van hun succes en hij verheugt zichoprecht, omdat hij nu 'alle hoop heeft, datMarie gelukkig zal kunnen wor<strong>de</strong>n metPaul.Maar <strong>de</strong> politie heeft ont<strong>de</strong>kt, dat <strong>de</strong>zachte Peter te gemakkelijk bekend heeften zoekt <strong>in</strong> een an<strong>de</strong>re richt<strong>in</strong>g naar <strong>de</strong>nmoor<strong>de</strong>naar. Peter nu ontvangt bezoek vanMarie, en als hij haar vraagt, of zij gelukkigis, antwoordt zij, dat zij niet meer vanPaul houdt. Nu ziet Peter een hoopvollekans voor zijn lief<strong>de</strong> en hij openbaart <strong>de</strong>justitie, dat hij gelogen heeft en <strong>de</strong>n moordniet heeft gepleegd.Maar <strong>de</strong> gevoellooze rechter van <strong>in</strong>struc-tie houdt vast aan <strong>de</strong> on<strong>de</strong>rteeken<strong>de</strong> beke.tenis en wil van geen wijken weten,collega echter, die reeds <strong>in</strong> een an<strong>de</strong>it<strong>in</strong>g zoekt, ont<strong>de</strong>kt, dat <strong>de</strong> moord J;eplee^|fwerd door <strong>de</strong> huishoudster van crei} huis-feigenaar, die reeds jaren lang h|tHachtofjférvan <strong>de</strong>n schurk was en hemneerstak.In zijn wanhoop, dat hij nmoeten sterven, en onkundig vanwe on<strong>de</strong>rzoek, weet Paul te oHij vlucht naar Marie. Een poluie-<strong>in</strong>specteurzit hem op <strong>de</strong> hielen en v<strong>in</strong>dt Marie enhet heele gezelschap -<strong>in</strong> <strong>de</strong> kamer bypAlleen Peter is er niet, maar hangt bhet raam om aan <strong>de</strong> politie te ontkomen.Paul, die met bouquetten gewapend, naarMarie gekomen was om haar ten huwelijkte vragen, ont<strong>de</strong>kt nu dat hij te laat is endat Peter en Marie bij elkaar hooren.En wanneer nu <strong>de</strong> politie-<strong>in</strong>specteurme<strong>de</strong><strong>de</strong>elt, dat Peters onschuld is bewezen,staat Marie en Peter niets meer <strong>in</strong> <strong>de</strong>n wegen kunnen zij tot groote vreug<strong>de</strong> van allentrouwen.De groote „Gassenhauer", getiteld ,,Zijheet Marie" waarborgt hun succes en geldom <strong>de</strong> toekomst onbezorgd tegemoet tegaan.^ * ' •: -- 16 -1. Ina Albrecht als Marie. 2. Paul, Max, Emil en Qustav tre<strong>de</strong>n met succes In een beroemd cabaret op. 3. De vijf straatzangers. 4. De moord wordt ont<strong>de</strong>kt.3. In <strong>de</strong> Kleedkamer van het cabaret.17 -
._____.■•■■■^■■w^—■— '—-^T 7^ALS HET LEVEN EEN TRAGEDIE WORDTCAPTAIN ROBERT FALCON SCOTT.DE ROEP DER WITTE WERELD.VIJF FATALE WEKEN.In <strong>de</strong> onmetelijke, woeste sneeuwvlakte<strong>de</strong>r Antarctica ston<strong>de</strong>n achtmannen <strong>in</strong> een van ontzag en eerbieddoorhuiverd stilzwijgen. Dertien dagenlang had<strong>de</strong>n zij een eenzaam spoorgevolgd, dat vóór hen reeds door an<strong>de</strong>re,onverschrokken Engelschen was gegaan.En nu had<strong>de</strong>n zij gevon<strong>de</strong>n wat zij zochten.Het doel van hun moeizamen tochtwas bereikt : daar, <strong>in</strong> zijn besneeuw<strong>de</strong>tent, lag <strong>de</strong> grootste Poolvorscher uitEngelands geschie<strong>de</strong>nis,... acht maan<strong>de</strong>ndood ! Uitgestrekt op zijn baar van ijsen sneeuw, rustte hij daar te mid<strong>de</strong>n vanhet witte, geheimz<strong>in</strong>nige Zuidpoollandschap,dat aan hem méér van zijn mysterieshad verra<strong>de</strong>n dan aan iemand an<strong>de</strong>rs.Met van tranen befloerste oogen enrouw <strong>in</strong> het hart, staar<strong>de</strong>n <strong>de</strong> mannengeruimen tijd naar het stoffelijk overschotvan hem, die eens hun moedige lei<strong>de</strong>rwas geweest. Toen begroeven zij RobertFalcon Scott zooals hij lag, en zijn bei<strong>de</strong>trouwe kamera<strong>de</strong>n, die met hem gestorvenwaren, on<strong>de</strong>r een ruwe terp vansneeuw. En daar lieten zij hem, zooals hijzelf gewenscht had, bij het hart <strong>de</strong>r grootewil<strong>de</strong>rnis van <strong>de</strong> Zuidpool; uit lief<strong>de</strong>waarvoor hij onnoemelijk veel had gele<strong>de</strong>nen <strong>de</strong>n dood van een martelaargestorven was.Robert Falcon Scott werd <strong>de</strong>n zes<strong>de</strong>nJuni 1868 geboren te Outlands, eenElaatsje <strong>in</strong> het vrien<strong>de</strong>lijke graafschap>evon. Zijn lief<strong>de</strong> voor <strong>de</strong> zee brachthem op <strong>de</strong> Engelsche vloot, waar hijhet op twee-en-<strong>de</strong>rtigjarigen leeftijd totkapite<strong>in</strong> had gebracht, toen <strong>de</strong> eerstegroote kans <strong>in</strong> zijn leven kwam. Hij liep <strong>in</strong><strong>de</strong>n zomer van het jaar 1899 door Lou<strong>de</strong>nsstraten, toen hij toevallig <strong>de</strong>n voorzittervan het Kon<strong>in</strong>klijk AardrijkskundigGenootschap ontmoette. In <strong>de</strong>n loopvan het gesprek hoor<strong>de</strong> Scott, dat er eenexpeditie werd uitgerust naar <strong>de</strong> Zuidpool.Tot dan toe waren zijn ambitiesslechts op <strong>de</strong> vloot gericht geweest, maarnu eischten zij opeens een veel weidscher,grootscher gebied voor zich op: opdatzelf<strong>de</strong> oogenblik keek Scott <strong>de</strong> toekomst<strong>in</strong> met <strong>de</strong>n jeugdigen ijver en hetvurige enthousiasme van <strong>de</strong>n jongen ont<strong>de</strong>kk<strong>in</strong>gsreiziger.Aangemoedigd door <strong>de</strong>nman, die hem van het op han<strong>de</strong>n zijn<strong>de</strong>Zuidpool-avontuur had verteld, verzochtScott om <strong>de</strong> eer <strong>de</strong> expeditie temogen aanvoeren, die tot doel had hetZuidpool-gebied wetenschappelijk teon<strong>de</strong>rzoeken. Den negen<strong>de</strong>n Juni 1900ontv<strong>in</strong>g hij <strong>de</strong> zoo vurig verlang<strong>de</strong> toezegg<strong>in</strong>gen <strong>in</strong> Augustus van het volgendjaar vertrok hij met <strong>de</strong> „Discovery"voor zijn eerste expeditie naar het mysterieuzeZui<strong>de</strong>lijkste punt <strong>de</strong>r aar<strong>de</strong>. Toenhij <strong>in</strong> September 1904 <strong>in</strong> Engeland terugkeer<strong>de</strong>,was hij er <strong>in</strong> geslaagd <strong>de</strong>n sluier<strong>de</strong>r nachtzwarte onwetendheid, die s<strong>in</strong>dshet beg<strong>in</strong> <strong>de</strong>r tij<strong>de</strong>n over <strong>de</strong>ze strekenhad gehangen, althans ge<strong>de</strong>eltelijk op telichten. Het doel van <strong>de</strong>n tocht was geendramatische pog<strong>in</strong>g geweest om <strong>de</strong> Poolte bereiken, en dientengevolge verwektehij bij het publiek ook niet die sensatie,welke <strong>de</strong>rgelijke expedities an<strong>de</strong>rs vermogenop te wekken. Maar dit neemt nietweg, dat het <strong>de</strong> succesvolste ont<strong>de</strong>kk<strong>in</strong>gsreiswas, die ooit naar het VerreZui<strong>de</strong>n werd on<strong>de</strong>rnomen: hij nam velerleitwijfel weg, zette talrijke ernstigedwal<strong>in</strong>gen recht en ontsloot een geheelnieuw veld van wetenschap. . . .In 1908, het jaar waar<strong>in</strong> capta<strong>in</strong> Scotthuw<strong>de</strong> met miss Kathleen Bruce, on<strong>de</strong>rnamluitenant Shackleton, die Scottseerste expeditie had meegemaakt, eennieuwen tocht naar. <strong>de</strong> Zuidpool. Hijoverw<strong>in</strong>ter<strong>de</strong> aan <strong>de</strong>n voet van <strong>de</strong>nvulkaan Mount Erebus, doch was <strong>in</strong>Januari van het volgen<strong>de</strong> jaar genoodzaaktzijn pog<strong>in</strong>g, om <strong>de</strong> Zuidpool tebereiken, 97 mijl van zijn doel verwij<strong>de</strong>rdop te geven. Hij was echter zui<strong>de</strong>lijkergeweest dan iemand vóór hem . . .De tijd<strong>in</strong>g van dit record drong natuurlijkook tot capta<strong>in</strong> Scott door. Hij hadbij <strong>de</strong> mar<strong>in</strong>e juist een belangrijkepromotie gemaakt, waardoor hij <strong>de</strong> schitterendstevooruitzichten <strong>de</strong> zijne mochtnoemen, en hij genoot <strong>de</strong> weldoen<strong>de</strong>genoegens van een aangenaam gez<strong>in</strong>slevenmet vrouw en k<strong>in</strong>d, die hem tenzeerste dierbaar waren. Maar dit allesbelette niet, dat , <strong>in</strong> zijn bloed metmagischen drang het vreem<strong>de</strong>, geheimz<strong>in</strong>nigeverlangen naar het verre, maag<strong>de</strong>lijk-witteZui<strong>de</strong>n gistte. Dag en nachtwenkte en lokte <strong>de</strong> Antarctica, wiensgrootste mysterie : <strong>de</strong> Pool, nog steedswachtte om veroverd te wor<strong>de</strong>n. En <strong>de</strong>lokstem is Scott onverw<strong>in</strong>lijk : spoedigis hij bezig een twee<strong>de</strong> Zuidpool-expeditievoor te berei<strong>de</strong>n. Vóór het e<strong>in</strong>d van 1909heeft hij zijn ontslag bij <strong>de</strong> mar<strong>in</strong>egenomen, om zich geheel te kunnenwij<strong>de</strong>n aan <strong>de</strong> uitrust<strong>in</strong>g van zijn gewaag<strong>de</strong>on<strong>de</strong>rnem<strong>in</strong>g. Dat hij hiermeezwichtte voor een macht, die one<strong>in</strong>digsterker was dan hijzelf, wordt weldui<strong>de</strong>lijk bewezen door het feit, dat zij erhem toe bracht te doen, wat hij eigenlijkmet héél zijn hart verafschuw<strong>de</strong> : het bijelkaar vragen, smééken soms, van <strong>de</strong>noodige gel<strong>de</strong>n. Maar ook <strong>de</strong>ze moeilijkheidoverwon hij en <strong>de</strong>n eersten Junivan het jaar 1910 vertrok hij met zijn,,Terra Nova", terwijl <strong>de</strong> goe<strong>de</strong> wenschenvan bijna gansch <strong>de</strong> wereld hembegeleid<strong>de</strong>n, voor zijn twee<strong>de</strong> expeditie,waarop een schare dappere, <strong>in</strong> <strong>de</strong> barreijsstreken gehar<strong>de</strong> mannen hem vergezel<strong>de</strong>n.. . .In het beg<strong>in</strong> van 1911 werd <strong>de</strong> GrooteIJsbarrière opnieuw door Scott en zijnmakkers bereikt en met <strong>de</strong> wetenschappelijkeexploraties een aanvanggemaakt.Het was geduren<strong>de</strong> <strong>de</strong>ze expeditie, dater voor het eerst <strong>in</strong> het Antarctischevasteland fossielen en steenkool wer<strong>de</strong>ngevon<strong>de</strong>n, waaruit bleek, dat waar nueen onafzienbare ijswoestijn zich uitstrekt,eens een weel<strong>de</strong>rige plantengroeimoet hebben geheerscht.Het is onmogelijk, zich een voorstell<strong>in</strong>gte maken van het bittere lij<strong>de</strong>n, dat het<strong>de</strong>el werd van het troepje dappere mannendie, gedreven door <strong>de</strong>n zucht naaravontuur, <strong>in</strong> naam <strong>de</strong>r wetenschap een- 18 -titanenstrijd aang<strong>in</strong>gen met <strong>de</strong> woestenatuurkrachten. De w<strong>in</strong>ter van 1911 wasongelooflijk streng : soms was <strong>de</strong> temperatuur82 gra<strong>de</strong>n bene<strong>de</strong>n het vriespunt,terwijl hevige sneeuwstormen dagenachtereen woed<strong>de</strong>n en naaldscherpeijskristallen <strong>in</strong> hun gezicht en han<strong>de</strong>nboor<strong>de</strong>n. Maar van versagen weten zijniet : <strong>in</strong> September 1911 wor<strong>de</strong>n <strong>de</strong> voorbereid<strong>in</strong>gengemaakt voor <strong>de</strong>n tocht van700 mijl over land: <strong>de</strong>n tocht heen enterug naar <strong>de</strong> Pool. Overal wor<strong>de</strong>n voed-sel<strong>de</strong>pots uitgezet en tenslotte trektScott met vier man voor <strong>de</strong> laatste etappever<strong>de</strong>r. Het afscheid van <strong>de</strong> mannen, dieachterbleven, was onvergetelijk: nagestaardtotdat zij uit het oog waren verdwenen,trokken zij ver<strong>de</strong>r, vijf kle<strong>in</strong>ezwarte vlekken <strong>in</strong> <strong>de</strong> witte one<strong>in</strong>digheid 1Zij kennen <strong>de</strong> gevaren, die hen wachten,maar <strong>de</strong> hoop hun doel te bereiken,maakt, dat zij ze niet achten. E<strong>in</strong><strong>de</strong>lijk,na een tocht van vijftien dagen, na<strong>de</strong>renzij <strong>de</strong> Pool, maar als zij er zijn, z<strong>in</strong>kt eendoffe wanhoop <strong>in</strong> hun hart, want daarvóór hen, op het lang begeer<strong>de</strong> en tenkoste van zooveel moeiten en gevarenbereikte punt, wappert <strong>de</strong> Noorsche vlag,daar geplant door Amundsen, die langseen an<strong>de</strong>ren weg <strong>de</strong> Zuidpool vijf wekenvóór hen heeft bereikt .... Teleurgesteldmaar niet ontmoedigd, aanvaard<strong>de</strong>nzij <strong>de</strong>n terugtocht en <strong>in</strong> zijn dagboek,dat hij tot aan zijn dood heeft bijgehou<strong>de</strong>n,schreef Scott <strong>de</strong>ze simpele, maardoor hun eenvoud zoo ontroeren<strong>de</strong>woor<strong>de</strong>n : „Het is een vreeselijke teleurstell<strong>in</strong>gen het spijt me zeer voor mijntrouwe kamera<strong>de</strong>n !"Strij<strong>de</strong>nd met <strong>de</strong>n barren w<strong>in</strong>ter, diemet vorst en sneeuwstormen als eenwoe<strong>de</strong>nd ondier op hen aanvalt, leggen zij<strong>de</strong>n terugtocht naar het Noor<strong>de</strong>n ai.Twee van hen sterven ; <strong>de</strong> één door eenval, die een hersenschudd<strong>in</strong>g veroorzaakt; <strong>de</strong> an<strong>de</strong>r zoekt, daar zijn voetenen han<strong>de</strong>n bevroren zijn, waardoor hij nietmeer loopen kan, zélf <strong>de</strong>n dood, omdathij zijn makkers niet langer tot last wilzijn. Met zijn drieën zwoegen Scott enzijn bei<strong>de</strong> makkers voort, <strong>in</strong> <strong>de</strong> hoop een<strong>de</strong>r <strong>de</strong>pots te kunnen bereiken. Maar<strong>de</strong>ze zege, die hun redd<strong>in</strong>g zou zijngeweest, was hun niet beschoren : op elfmijl afstand van een <strong>de</strong>pot zijn zij genoodzaakteen tent op te slaan. Van vermoeienisen honger kunnen zij niet ver<strong>de</strong>r,en ze leggen zich neer, gelaten en berustend,om te sterven'. Vlak voor zijndood schreef Scott, die het laatst vanhun drieën overleed en <strong>de</strong> kleppenvan zijn slaapzak weggeslagen had,liggend op <strong>de</strong>n grond : „Ik geloof niet,dat een menschelijk wezen ooit eenmaand heeft doorgemaakt als wij. Alsik was blijven leven, had ik kunnen vertellenvan <strong>de</strong> volhard<strong>in</strong>g en hel<strong>de</strong>nmoedmijner kamera<strong>de</strong>n. Nu echter zullen <strong>de</strong>zeruwe aanteeken<strong>in</strong>gen en onze doo<strong>de</strong>lichamen voor ons getuigen. ...".... M^t zjjn drieën wer<strong>de</strong>n ze gevon<strong>de</strong>n; met zijn drieën rusten zij nóg daar,ver <strong>in</strong> hèt Zui<strong>de</strong>n, on<strong>de</strong>r <strong>de</strong> ruwe terp vansneeuw, opgericht door kamera<strong>de</strong>n, diefortu<strong>in</strong>lijker waren geweest dan zij. . . .2500 arbei<strong>de</strong>r si27i millioen sigarenper week/bua«en^
■"■ ■ ■ ■"/"-{Vervolä van pa&lna 15).gehoord, dat hij naar Spanje is teruggekeerd."Ze wierp mij een snellen, ongeloovigenblik toe. Toen vervolg<strong>de</strong> ze opzeer ernstigen toon, bijna fluisterend:„Als je <strong>de</strong> heele waarheid zult weten,Johnson, zul je er spijt van hebben,dat je ooit <strong>in</strong> betrekk<strong>in</strong>g bent gegaanbij menschen als monsieur en madameGrouville. Ik heb je als een eerlijk, betrouwbaarman leeren kennen — ikmaakte een buig<strong>in</strong>g — en ik maak joudus geen verwijt van hun smerige practijken,maar ik beklääg je wel. Je hebthen onwetend steeds bij hun gewetenloozehan<strong>de</strong>l<strong>in</strong>gen geholpen."• „Hoe dan?" vroeg ik gretig. „Vertelhet me. Ik... wel, ik moet eerlijk bekennen,dat ik er niets meer van be>griJP-"„Op het oogenblik is <strong>de</strong> tijd nogniet rijp; maar ie zult spoedig — heelspoedig, <strong>de</strong>nk ik — zelf <strong>de</strong> waarheidwel ont<strong>de</strong>kken."Ik wil<strong>de</strong> haar nog wat vragen, maarze draai<strong>de</strong> zich zon<strong>de</strong>r meer een woordte zeggen om en wan<strong>de</strong>l<strong>de</strong> heen.Den volgen<strong>de</strong>n morgen ston<strong>de</strong>n <strong>de</strong>voornaamste dagbla<strong>de</strong>n die aan <strong>de</strong> Cóted'Azur wor<strong>de</strong>n gelezen, vol van <strong>de</strong>ngeheimz<strong>in</strong>nigen moord op monsieurCroix.Beambten van <strong>de</strong> politie kwamen eng<strong>in</strong>gen voortdurend om een on<strong>de</strong>rzoek<strong>in</strong> <strong>de</strong>n tu<strong>in</strong> <strong>in</strong> te stellen en <strong>de</strong><strong>de</strong>nalles wat <strong>in</strong> hun vermogen was om tot<strong>de</strong>zelf<strong>de</strong> conclusies te komen, maar nimmervroegen zij monsieur of madameGrouville te spreken. Daar wist ik alleen<strong>de</strong>' re<strong>de</strong>n van: Lessage verdacht henallebei en <strong>de</strong>ed heel handig of hij geenenkel vermoe<strong>de</strong>n had.Eén keer verscheen hijzelf opVilla Palmira en maakte op zeerne<strong>de</strong>rige wijze zijn excuus omdat <strong>de</strong>bewoners zooveel overlast moesten on<strong>de</strong>rv<strong>in</strong><strong>de</strong>n,te zelf<strong>de</strong>r tijd <strong>in</strong>licht<strong>in</strong>gen<strong>in</strong>w<strong>in</strong>nend omtrent <strong>de</strong> i<strong>de</strong>ntiteit van <strong>de</strong>ngeheimz<strong>in</strong>nigen monsieur Croix, overwien <strong>de</strong> politie niet het m<strong>in</strong>ste te wetenwas kunnen komen. •Mijn meester <strong>de</strong>ed <strong>in</strong>tusschen zeerhandig alsof hij ook eigenlijk nietprecies wist, wie hij was.„We hebben hem aan boord van<strong>de</strong> „K<strong>in</strong>g George" leeren kennen, toenwij uit Engeland hierheen kwamen,"antwoord<strong>de</strong> hij. „Ik geloof, dat hij <strong>in</strong>Zuid-Amerika is geweest en daar met<strong>de</strong> exploitatie van kopermijnen veelgeldheeft verdiend."Natuurlijk vertel<strong>de</strong> Lessage nietsomtrent <strong>de</strong>n zoowel voor mijn meesteresen mijn meester als monsieur Croixcompromitteeren<strong>de</strong>n brief, dien hij reeds<strong>in</strong> zijn bezit had. Ik wist echter, hoeontzettend nieuwsgierig mijn meester enzijn vrouw waren geweest om te weten,wat Croix had geschreven <strong>in</strong> antwoordop <strong>de</strong>n brief, dien zij voor hem had<strong>de</strong>nachtergelaten. Zij z<strong>in</strong>speel<strong>de</strong>n er echtermet geen enkel woord op en zij hiel<strong>de</strong>nzich zoo goed, dat het leek, alsofzij er nooit iets van had<strong>de</strong>n gehoord.Toch was ik het eens met <strong>de</strong> theorievan Lessage, dat zij had<strong>de</strong>n samengespannenom Croix <strong>in</strong> <strong>de</strong>n dood tezeil<strong>de</strong>n. Maar hoè?De weken g<strong>in</strong>gen ■ voorbij en hetseizoen aan <strong>de</strong> Riviera liep ten e<strong>in</strong><strong>de</strong>.De geheimz<strong>in</strong>nige vermoor<strong>de</strong> was teraar<strong>de</strong>besteld;<strong>de</strong> rechter-commissaris "had eenige wijze opmerk<strong>in</strong>gen gemaakttegenover nieuwsgierige journalisten,die <strong>de</strong>ze opmerk<strong>in</strong>gen ijverig had<strong>de</strong>ngepubliceerd en toen... toen was <strong>de</strong>zaak <strong>in</strong> <strong>de</strong>n doofpot gegaan en <strong>de</strong>couranten had<strong>de</strong>n geholpen <strong>de</strong>ze aangelegenheidte begraven bij <strong>de</strong> an<strong>de</strong>re geheimz<strong>in</strong>nigemoor<strong>de</strong>n van <strong>de</strong> Riviera.De markiez<strong>in</strong> Llossaso, die op zoo'nzon<strong>de</strong>rl<strong>in</strong>ge wijze tegen mij uitgevallenwas, was niet meer terug geweest. Zewas waarschijnlijk haar e<strong>de</strong>len, maarnogal reislustigen echtgenoot naarSpanje gevolgd. Intusschen zetten mijnmeester en zijn kle<strong>in</strong>e, mooie, levenslustigevrouw hun vroolijke leventjevoort, en ontv<strong>in</strong>gen, zooals steeds, ver-BEZOEKT HETLUXORPALASTTE ROTTERDAMschei<strong>de</strong>ne bezoekers, waaron<strong>de</strong>r verschillen<strong>de</strong>Franschen en Italianen warenmet a<strong>de</strong>llijke titels.Op zekeren dag verscheen er eenelegante heer van mid<strong>de</strong>lbaren leeftijd,comte <strong>de</strong> Paille geheeten, die <strong>in</strong> een<strong>de</strong>r grootste hotels van Menton woon<strong>de</strong>,en vroeg mijn meester te spreken. Daar<strong>de</strong>ze niet thuis was, liet ik hem <strong>in</strong><strong>de</strong>n salon en waarschuw<strong>de</strong> madame,die <strong>direct</strong> naar hem toe g<strong>in</strong>g.Het on<strong>de</strong>rhoud duur<strong>de</strong> niet lang,maar <strong>de</strong>n volgen<strong>de</strong>n avond kwam hijd<strong>in</strong>eeren. Er waren nog verschei<strong>de</strong>nean<strong>de</strong>re gasten," on<strong>de</strong>r wie veel dames,en allen schenen ze erg met <strong>de</strong>n graaf<strong>in</strong>genomen. Vooral tegen madame Peau,een leelijke, ou<strong>de</strong> weduwe, die hij toevalligscheen te kennen, gedroeg hijzich erg m<strong>in</strong>zaam, en ik geloof, dat <strong>de</strong>an<strong>de</strong>re dames haar benijd<strong>de</strong>n, want hijwas een knappe man, die er zeer gesoigneerduitzag en schitterend converseer<strong>de</strong>.Ik was dan ook niets verrast toenik madame een dag of veertien latertegen haar man hoor<strong>de</strong> zeggen, datcomte <strong>de</strong> Paille <strong>de</strong> weduwe ten huwelijkhad gevraagd en dat <strong>de</strong>ze er <strong>in</strong>had toegestemd comtesse <strong>de</strong> Paille tewor<strong>de</strong>n.De graaf verscheen <strong>de</strong>n volgen<strong>de</strong>ndag om afscheid van zijn vrien<strong>de</strong>n tenemen, daar hij naar Parijs moest vertrekken.Hij bleef lunchen, waarschijnlijkomdat madame <strong>de</strong> Peau ook aanwezigwas. Direct na <strong>de</strong> lunch vertrokhij echter.Weer g<strong>in</strong>gen er veertien dagen voorbij.Reeds spraken mijn meester enmeesteres er over, om <strong>de</strong> Villa Palmiravoorgoed te verlaten, toen opzekeren dag madame <strong>de</strong> Peau verscheenen opgewon<strong>de</strong>n te kennen gaf, mijnmeester te willen spreken.Ik zei haar, dat ik eens zou zienof hij thuis was, toen zij reeds langs mijheen snel<strong>de</strong> naar <strong>de</strong>n salon, waar monsieuren madame toevallig bij elkaarzaten.„Jullie zijn een paar zwen<strong>de</strong>laars,"schreeuw<strong>de</strong> ze tegen hen. „Nu weet ik,hoe jullie zoo'n lui, lekker leventjekunnen lij<strong>de</strong>n I Jullie hebben een zwen<strong>de</strong>l-huwelijksbureauI Ik betaal<strong>de</strong> jullievijfhon<strong>de</strong>rdduizend francs om mij <strong>in</strong>kennis te brengen met jullie mooiengraaf, op voorwaar<strong>de</strong>, dat hij mij tenhuwelijk zou vragen. Dit heeft hij danook <strong>in</strong><strong>de</strong>rdaad gedaan, maar <strong>in</strong> Parijsont<strong>de</strong>kte ik eergisteren, dat jullie e<strong>de</strong>lman<strong>de</strong> zoon van een krui<strong>de</strong>nier <strong>in</strong>(Veivoli op pag<strong>in</strong>a 22)WAT ZAL HAAR ANTWOORD ZIJN?Ann Casson en Carl Harbord In «en scène van „Carnaval",een B.-l.-R.-fllm, die on<strong>de</strong>r regie van AnthonyAsqutth te Elstree wordt opgenomen.LILIAN HÄRVEY'5nieuwste" creatie <strong>in</strong> „Het Congres danst"-21(FOTO UPA)
REDFERN IN HET CARLTON-HOTELITE AMSTERDAM!!ben meegemaakt, zullen nietmeer beweren, dat <strong>de</strong> Ne<strong>de</strong>rlan<strong>de</strong>r<strong>de</strong>s avonds geentoilet weet te maken, waarbij<strong>de</strong> <strong>direct</strong>ie van Carlton.voor een passen<strong>de</strong> omgev<strong>in</strong>gzorggedragen had.De eerste teleurstell<strong>in</strong>gbezorg<strong>de</strong> ons <strong>de</strong> me<strong>de</strong><strong>de</strong>el<strong>in</strong>g,dat „Miss Europadoor ongesteldheid verh<strong>in</strong><strong>de</strong>rdwas aanwezig te zijn".Maar men bood ons daarvoor<strong>de</strong> attractie van <strong>de</strong>vertoon<strong>in</strong>g van Miss Parijs.Eerlijk gezegd: het uiterlijkvan <strong>de</strong>ze „Miss" was mijntwee<strong>de</strong> teleurstell<strong>in</strong>g op<strong>de</strong>zen avond.„Un Rêve". Avondtoilet van witte.peau d'anpre.De toonaangeven<strong>de</strong> Parijschemo<strong>de</strong>-firmaRedfern had haarmannequ<strong>in</strong>s naar Amsterdamgezon<strong>de</strong>n om onsNe<strong>de</strong>rlan<strong>de</strong>rs van <strong>de</strong> nieuwsteParijsche* mo<strong>de</strong> op <strong>de</strong>hoogte te brengen. Én <strong>de</strong>groote zaal van het CarltonHotel was tot <strong>in</strong> <strong>de</strong>uiterste hoeken gevuld metnieuwsgierige dames enangstige echtgenooten. Wijkunnen er tot ons grootgenoegen <strong>direct</strong> op latenvolgen, dat wij <strong>in</strong> <strong>de</strong> zaalmooiere toiletten bemerktendan bij <strong>de</strong>n mo<strong>de</strong>show.Zij, die <strong>de</strong>zen avond heb-(Vervolg van pag<strong>in</strong>a 20}Lyon is. Hij is net zoo m<strong>in</strong> graaf alsik grav<strong>in</strong>I Ik ben maar net aan jullielagen valstrik ontkomen I Overmorgenzou<strong>de</strong>n we <strong>in</strong> Parijs zijn getrouwd!"Mijn meester sprong op. „Wat hebik daar mee te maken?" riep hij. „Ikwist niet beter of hij was werkelijkgraaf 1"Madame <strong>de</strong> Peau begon te lachen.„Houd je nou maar niet zool" riep ze. „Jezult gauw genoeg merken, wat je er meete maken hebtl Jullie maskera<strong>de</strong>-graafheeft valsche papieren, en die hebbenjullie gemaakt en hij heeft er al an<strong>de</strong>revrouwen ook mee gedupeerd. Net zooalsdie mooie markies Llossaso, die zijnva<strong>de</strong>r ezeldrijver is, en die an<strong>de</strong>r, dieCroix, die nog geld van jullie moesthebben en daarom verhaal kwam halenen gedood werd! Ja, <strong>in</strong> zijn angst, omdatik hem bij zijn keel heb gegrepenen dreig<strong>de</strong> hem aan <strong>de</strong> politie over tegeven, heeft „graaf <strong>de</strong> Paille", alias-Jean Petit, kleermaker, mij een schriftelijkeverklar<strong>in</strong>g gegeven van alles,wat hij van jullie wist, en dat is heelwat! Ik geloof, dat <strong>de</strong> politie erg blijzal zijn, om <strong>de</strong> ware toedracht te hoorenbetreffen<strong>de</strong> <strong>de</strong>n moord op Croix,„Millionnaire". Ensemble voor<strong>de</strong>n avond van goud lame, gegarneerdmet bison.GEBRUIKSTEEDS„Prelu<strong>de</strong> '. Avondjapon van zwartvelours. De mouwen lijn gegarneerdmet witte vos.Redfern had het aardigei<strong>de</strong>e, eerst een mo<strong>de</strong>-showte hou<strong>de</strong>n van mo<strong>de</strong>llenvan <strong>de</strong> jaren T88T tot1925. Waarbij men konconstateeren, dat we langzaammaar zeker tot <strong>de</strong>grijze oudheid terugkeeren.En toen vlam<strong>de</strong>n <strong>de</strong> schijnwerpersop en tippel<strong>de</strong>n <strong>de</strong>mannequ<strong>in</strong>s dior <strong>de</strong> zaal,gehuld <strong>in</strong> creaties, dieschoone namen droegen,als Tra<strong>in</strong> <strong>de</strong> luxe, Un rêve.Vie Parisienne, ja, er waszelfs <strong>de</strong> toepasselijke naam„Millionnaire ' bij.Een drietal nieuwe creatiesvan het huis Redfernbeel<strong>de</strong>n wij hierbij af.die zich voor een Engelschen baronuitgaf en een BeFgische vrouw trouw<strong>de</strong>,die jullie vijfenzeventig duizend francsbetaal<strong>de</strong>. Ze zullen wel graag willenweten, wie het moordplan <strong>in</strong> elkaar heef tgezet en..."„Stil, mensch!" riep mijn meestergebie<strong>de</strong>nd, terwijl hij met gebal<strong>de</strong> vuistenop haar toetrad.Maar <strong>de</strong> vrouw week geen stapachteruit en gil<strong>de</strong>: „Een van jullieben<strong>de</strong> is al gearresteerd en <strong>de</strong> vei^klar<strong>in</strong>g van „graaf <strong>de</strong> Paille" is <strong>in</strong>han<strong>de</strong>n van <strong>de</strong> politie, die buiten opjullie wacht..."Een panische angst maakte zich bij<strong>de</strong> laatste woor<strong>de</strong>n van monsieur enmadame Grouville meester. Door hetsleutelgat zag en hoor<strong>de</strong> ik alles, water b<strong>in</strong>nen voorviel... Mijn meester greepnaar zijn keel alsof hij het op slagvreeselijk benauwd kreeg en mijnmeesteres viel, een flauwte nabij, <strong>in</strong>een stoel. Daar madame <strong>de</strong> Peau wil<strong>de</strong>weggaan, was ik wel genoodzaakt mijterug te trekken. Op hetzelf<strong>de</strong> oogenbhkwerd er gebeld, en toen ik open<strong>de</strong>ed,stond ik tegenover <strong>in</strong>specteurLessage en vier rechercheurs, die naarb<strong>in</strong>nen drongen.I[ID€ZAM ALSVERSTERKINQSMIDDEL—22 —„Het is zoo ver, Johnson," zei <strong>de</strong>eerste. „Wij komen monsieur enmadame Grouville arresteeren ..."Ik wees hun, waar zij moesten zijn.Toen Lessage <strong>de</strong>n salon b<strong>in</strong>nentrad,wil<strong>de</strong> mijn meester een pog<strong>in</strong>g doen,om door het raam te vluchten, maarbene<strong>de</strong>n ston<strong>de</strong>n twee rechercheurs,zoodat hij schou<strong>de</strong>rophalend terugkeer<strong>de</strong>en zich gewillig Het wegvoeren.Madame was <strong>in</strong>tusschen werkelijk bezwijmd...Bij <strong>de</strong> openbare behan<strong>de</strong>l<strong>in</strong>g voor<strong>de</strong> rechtbank moest ik natuurlijk alsgetuige wor<strong>de</strong>n gehoord. Er was ontzettendveel belangstell<strong>in</strong>g van <strong>de</strong> zij<strong>de</strong>van het publiek, daar monsieur enmadame <strong>de</strong> Grouville hun practijkenreeds ruim twee jaar had<strong>de</strong>n uitgeoefen<strong>de</strong>n <strong>in</strong> dien tijd heel wat slachtofferson<strong>de</strong>r trouwlustige dames had<strong>de</strong>ngemaakt. Daar zij bei<strong>de</strong>n een volledigebekentenis had<strong>de</strong>n afgelegd *en hunme<strong>de</strong>plichtigen had<strong>de</strong>n genoemd, ston<strong>de</strong>ner met hen heel wat „graven",„baronnen" en an<strong>de</strong>re „e<strong>de</strong>len" vanallerlei nationaliteit terecht, terwijl <strong>in</strong><strong>de</strong> getuigenbank m<strong>in</strong>stens <strong>de</strong>rtig gedupeer<strong>de</strong>vrouwen zaten, van wie <strong>de</strong>meesten van schaamte niet durf<strong>de</strong>n opkijken.Geduren<strong>de</strong> het verloop <strong>de</strong>r terechtzitt<strong>in</strong>gkwam alles dui<strong>de</strong>lijk aan hetlicht. Monsieur en madame Grouville— die bei<strong>de</strong>n even schuldig waren —wisten dat Croix zou komen om zijn<strong>de</strong>el te eischen van <strong>de</strong> francs, welkeeen Belgische weduwe had betaald <strong>in</strong>het vertrouwen, dat zij getrouwd wasmet een Engelschen baron. Croix ha<strong>de</strong>chter meer willen hebben, dan overeengekomenwas, en omdat monsieurGrouville bang was, dat hij nog brutalerzou wor<strong>de</strong>n als hij kreeg, wat hijvroeg, had hij met zijn vrouw het plangevormd, hem eenvoudig uit <strong>de</strong>n wegte ruimen. De whisky was waarschijnlijkvergiftigd geweest — <strong>de</strong> bei<strong>de</strong> beklaag<strong>de</strong>nontken<strong>de</strong>n dit echter hardnekkig— maar voor het geval, datCroix niets wil<strong>de</strong> gebruiken en onge<strong>de</strong>erdVilla Palmira kon verlaten,had<strong>de</strong>n zij <strong>de</strong>n „comte <strong>de</strong> Paille" bereidgevon<strong>de</strong>n hem neer te schieten.Hetgeen <strong>de</strong>ze dan ook had gedaan.Hierdooi* was hij tevens <strong>in</strong> <strong>de</strong> ben<strong>de</strong>opgenomen en had<strong>de</strong>n monsieur enmadame Grouville hem een graventitelaangemeten.Op <strong>de</strong>nzelf<strong>de</strong>n dag, dat monsieur enmadame Grouville met hun handlangersveroor<strong>de</strong>eld wer<strong>de</strong>n — <strong>de</strong> eerstekregen ie<strong>de</strong>r vijftien jaar, <strong>de</strong> an<strong>de</strong>rebijna allen vijf jaar gevangenisstraf —ont<strong>de</strong>kte <strong>de</strong> politie te Rome <strong>de</strong> schuilplaatsvan <strong>de</strong>n moor<strong>de</strong>naar van Croix,„comte <strong>de</strong> Paille". Hij bevond zich <strong>in</strong>een kle<strong>in</strong> hotel. Toen men hem wil<strong>de</strong>arresteeren, ver<strong>de</strong>dig<strong>de</strong> hij zich wanhopig.Hij schoot met zijn revolver drieagenten neer, terwijl hij <strong>de</strong>n laatstenkogel voor zichzelf bewaar<strong>de</strong>. Hijrichtte <strong>de</strong> revolver mid<strong>de</strong>n op zijn harten was op staan<strong>de</strong>n voet dood.N.V. AMSTERDAMSCHECHININE-FABRIEKr'robeer gratis <strong>de</strong>ze nieuwehuid-verzorg<strong>in</strong>g.Wij hebben altijd beweerd, dat Radox <strong>de</strong>poriën van ÜV huid re<strong>in</strong>igt en Uw te<strong>in</strong>tverbetert, zooals niets an<strong>de</strong>rs dit kan doen.Nu bie<strong>de</strong>n wir U aah <strong>de</strong>ze bewer<strong>in</strong>g tetoetsen — zon<strong>de</strong>r kosten voor U. Wij hebbenon<strong>de</strong>r <strong>de</strong> apothekers en drogisten doorheel Holland duizen<strong>de</strong>n pakken Radox ver<strong>de</strong>eld,die elk verpakt zijn met een gratisproefpak. II kunt dit gratis pakje gebruikenzon<strong>de</strong>r het gewone pak Radox te openen.En als U na <strong>de</strong>ze proef niet volkomen tevre<strong>de</strong>nbent, breng dan het groote pak terugnaar <strong>de</strong>n w<strong>in</strong>kelier, waarvan II hetkocht. Hij zal U Uw ƒ 1.25 (Uw geheeleuitgave) zon<strong>de</strong>r omwegen terugbetalen. In,elk pak Radox is een boekje, waar<strong>in</strong> <strong>de</strong>Radox huidverzorg<strong>in</strong>gsmetho<strong>de</strong> dui<strong>de</strong>lijkwordt uitgelegd. Maar vergeet niet, dat hetgratis proefpakje slechts voor beperktentijd verkrijgnaar is.Gaat dus <strong>direct</strong> naar Uw apotheker ofdropist, voordat hij <strong>de</strong>ze groote proefpakkenuitverkocht heeft.Radox is heerlijk geparfumeerd en verkrijgbaarbij alle apothekers en drogistena f 1.25 per pak. Een pak is toereikendvoor verschei<strong>de</strong>ne weken. Imp.: N.V.Rowntree Hnd. Mij., Keizersgracht 124,A'dam-C.Voor Indië verkrijgbaar bij <strong>de</strong> Firma J.van Gorkom & Co., Djocja, en hare filialen.HLM-ET^THOUSIASTEN3E. M. £e VGRÄVENHAGE. Ie<strong>de</strong>reabonné heeft eenmaal recht op twee filmfoto's.Duncan Renaldo is <strong>in</strong> Amerikageboren. Zijn adres is Metro-Goldwyn'Mayer Studios, Culver-City, Californië.Het Richard Tauber-boek kunt Q <strong>in</strong> ie<strong>de</strong>renboekhan<strong>de</strong>l bestellen.T. B. te SCHIEDAM. Willy Frltschspeelt viool. Willy draagt '<strong>in</strong> het gewoneleven geen snor meer. B<strong>in</strong>nenkort verschijnteen Ne<strong>de</strong>rlandsch Willy Fritschboek.BEZOEKT HETMm-TIHIIEÄTE^TE DEN HAAG——E TI^EDBLIJSPEL VAN ANDRE BIRABEAU EN GEORGES DOLLEY,OPGEVOERD DOOR DB N.V. VEREEN. R-DAMSCH-HOPSTAD-TOONEEL.Een scène uit het twee<strong>de</strong> bedrijf. Van l<strong>in</strong>ks naar rechts: J. van Ees, A. v. Zuylen,Helene Berthe, W. Huysmans en F. <strong>de</strong> la Mar.In „Hoe zalig als <strong>de</strong> jongenskiel", datonlangs werd opgevoerd door <strong>de</strong> Kon. Ver.Het Ne<strong>de</strong>rlandsch Tooneel, toont Birabeauhoe <strong>de</strong> mensch, plotsel<strong>in</strong>g <strong>in</strong> een an<strong>de</strong>reomgev<strong>in</strong>g geplaatst, zichzelf kan ont<strong>de</strong>kken.In „Ds blauwe tre<strong>in</strong>" geeft hij iets <strong>de</strong>rgelijks,doch jammer genoeg moeten wij constateeren,dat het thema, hoewel op zichzelfzeer goed gevon<strong>de</strong>n, hier veel zwakker isuitgewerkt. Het stuk zit daardoor vol onwaarschijnlijkhe<strong>de</strong>n.Dat het <strong>de</strong>sondankstóch nog een amusant blijspel is gewor<strong>de</strong>n,wear<strong>in</strong> zeer veel goeds is aan te wijzen,is voornamelijk te danken aan het uitsteken<strong>de</strong>spel, en vooral het samenspel, <strong>de</strong>racteurs. De <strong>in</strong>houd van het stuk is alsvolgt:Léon Brodier, <strong>de</strong> groote Stoffenfabrikant,is een man van mid<strong>de</strong>lbaren leeftijd, dieleeft voor zijn zaak en voor niets an<strong>de</strong>rsoor of oog heeft, vanzelfsprekend dus ookniet voor <strong>de</strong> telefoniste, die smoorverliefdop hem is. (Den hemel zij dank, nu eensniét <strong>de</strong> secretaresse of <strong>de</strong> typiste!) Zijnhuwelijk met <strong>de</strong> schatrijke dochter van eenzaken-connectie beteekent dan ook nietmeer dan een noodzakelijke, maar tijdrooven<strong>de</strong>en lastige bijkomstigheid eneen vermeer<strong>de</strong>r<strong>in</strong>g van kapitaal. Het kantoorpersoneelwil het pijnlijke bericht van<strong>de</strong>s <strong>direct</strong>eurs huwelijk voor Helene, <strong>de</strong>telefoniste; verborgen hou<strong>de</strong>n en <strong>de</strong> typiste,haar collega, biedt haar daarom haar uit<strong>de</strong> loterij gewonnen prijsje aan: een^ reisnaar <strong>de</strong> Riviera met <strong>de</strong>n „tra<strong>in</strong> bleu", eneen verblijf van acht dagen aan <strong>de</strong> azurenkust. Door een kle<strong>in</strong>igheid komt Hélèneechter toch te weten, dat Brodier <strong>de</strong>n volgen<strong>de</strong>ndag trouwt en is geheel verslagen.Hierme<strong>de</strong> e<strong>in</strong>digt het eerste bedrijf. In hettwee<strong>de</strong> zien wij Hélène, gemetamorphoseerdtot een monda<strong>in</strong>e, charmante vrouw,<strong>in</strong> <strong>de</strong>n restauratiewagen van <strong>de</strong>n tre<strong>in</strong>, diehaar naar het land van blauwe wateren enillusies zal brengen. Natuurlijk ontmoet zijBrodier, die zijn huwelijksreis aanvangt metzijn vrouw en schoonva<strong>de</strong>r! Hij wordteven plotsel<strong>in</strong>g als hevig verliefd op Hélène,die hij niet herkent. Zij is overgelukkig enreeds tevre<strong>de</strong>n, dat hij haar zijn lief<strong>de</strong> belijdten zon<strong>de</strong>r zich bekend te maken, ver-dwijnt zij bij het eerstvolgend station uit<strong>de</strong>n tre<strong>in</strong>, <strong>de</strong>n stamelen<strong>de</strong>n m<strong>in</strong>naar wan-— 25 —hopig achterlatend. Het <strong>de</strong>r<strong>de</strong> bedrijf verplaatstons weer op het kantoor, waar Hélène<strong>de</strong>n volgen<strong>de</strong>n dag reeds terugkeert.Ook <strong>de</strong> <strong>direct</strong>eur heeft zijn huwelijksreisafgebroken en is onmid<strong>de</strong>llijk teruggereisdom te wachten op „<strong>de</strong> dame uit <strong>de</strong>n tre<strong>in</strong>".Hij herkent <strong>in</strong> zijn telefoniste nog steedsniet <strong>de</strong> gezochte en brengt het ganschekantoor <strong>in</strong> opschudd<strong>in</strong>g door zijn plotsel<strong>in</strong>geopw<strong>in</strong>d<strong>in</strong>g en ongeduld. Tenslottekondigt Hélène hem een telefonischenoproep van <strong>de</strong> geheimz<strong>in</strong>nige onbeken<strong>de</strong>dame aan en terwijl zij via het toestel afscheidneemt van <strong>de</strong>n man, die <strong>in</strong> <strong>de</strong>kamer naast haar zit, met <strong>de</strong> <strong>de</strong>ur open,ont<strong>de</strong>kt Brodier plotsel<strong>in</strong>g, wie <strong>de</strong> onbeken<strong>de</strong>is en.... alles komt terecht! Dat zoowelhij als Hélène daartoe van hun we<strong>de</strong>rzijdscheechtgenooten moeten schei<strong>de</strong>n,schijnt een bezwaar van m<strong>in</strong>iem belang.Het vlotte, geestige verloop is alles watdit stuk op <strong>de</strong> been houdt, afgezien van<strong>de</strong> uitsteken<strong>de</strong> vertolk<strong>in</strong>g.Tientje <strong>de</strong> la Mar als <strong>de</strong> telefoniste wastreffend <strong>in</strong> haar aanbidd<strong>in</strong>g voor <strong>de</strong>n onverschilligenman, die haar niet eens ziet.Hoar stem had meermalen zooiets <strong>in</strong>nigsen verrukts, dat het ontroer<strong>de</strong>. Jan van Eeshad <strong>in</strong> het eerste en twee<strong>de</strong> bedrijf we<strong>in</strong>iggelegenheid tot spel, al was zijn overgangvon <strong>de</strong>n koelen, nüchteren, zakelijken patioonnaar <strong>de</strong>n verlief<strong>de</strong>n m<strong>in</strong>naar zeergced. Louis Gimberg als <strong>de</strong> <strong>de</strong>tective-echtgenootwas een echt zelfgenoegzaam, dom,drukdoend burgermannetje. Ver<strong>de</strong>r. noemenwij nog Louis van Gasteren als- <strong>de</strong> chef vanhet personeel, die zijn rol speel<strong>de</strong> zooalswij dat van hem gewoon zijn; <strong>de</strong> coquette,bij<strong>de</strong>han<strong>de</strong> en levenswijze typiste vanS<strong>in</strong>ny Hammé en <strong>de</strong>n kantoorknecht vanJan v. d. L<strong>in</strong><strong>de</strong>n, die vooral <strong>in</strong> zijn stil speluitsteken<strong>de</strong> vondsten had.Een bijzon<strong>de</strong>r woord van lof voor hettre<strong>in</strong>décor van Eduard Veterman en KarelBrückmann., Hoewel met eenvoudige mid<strong>de</strong>len,was hier een zeer juist geheel bereikt,tot <strong>in</strong> alle kle<strong>in</strong>ighe<strong>de</strong>n af. Hoe aardig bijv.was het silhouet van <strong>de</strong>n eierenklutsen<strong>de</strong>nkok op <strong>de</strong> draai<strong>de</strong>ur! Ook het rij<strong>de</strong>n van<strong>de</strong>n tre<strong>in</strong> werd zeer goed gesuggereerd.A. d. K.
^"' ,, ~■"^^^^W , ■■ , ■'f■ii■■■■■■^^^-^».„w,. ■„..'•,De Äcl"eur Hans AlbersD O O RE R J C Wmm?*I M TH&ns Albers <strong>in</strong> „Bommen op Monte Carlo".— 24Hans-tAlbers is <strong>in</strong> ons land noggéén filmster, die ie<strong>de</strong>reenkent, maar geloof mij: voordathet jaar 1932 zijn <strong>in</strong>tre<strong>de</strong> gedaan zalhebben, is Albers even beroemd alsJann<strong>in</strong>gs! En dat komt <strong>de</strong>zen prachtacteurtoe! Evenals hij op het Berlijnschetooneel <strong>in</strong> Brückners „Misdadigers"als <strong>de</strong> werklooze kellnerTunichgut plotsel<strong>in</strong>g toon<strong>de</strong> eentooneelspeler met een weergaloos talentte zijn, evenzoo toont hij zich thans<strong>in</strong> <strong>de</strong> film „Bommen op Monte Carlo"een filmartist van groote beteekenis.In zijn vorige rolprenten, als „DieNacht gehort uns", „De blauwe Engel",„Drei Tage Liebe" en „Nachtvogels",frappeer<strong>de</strong> hij reeds door zijn gavepersoonsuitbeeld<strong>in</strong>g, doch als <strong>de</strong> avontuurlijkekapite<strong>in</strong> Craddock <strong>in</strong> zijnnieuwe film is hij een geboren filmgenie,!Zijn levensloop? Ja, die is haasteven avontuurlijk als zijn laatste filmrol.Ongeveer tw<strong>in</strong>tig jaar gele<strong>de</strong>nwas Hans een kantoorbedien<strong>de</strong>, diezijn tijd doorbracht met het slijpenvan gunten aan ontelbare potloo<strong>de</strong>nen het verkeerd opbergen van brieven.Het ger<strong>in</strong>ge salaris, dat hij voor <strong>de</strong>zewerkzaamhe<strong>de</strong>n ontv<strong>in</strong>g (verdienen<strong>de</strong>ed hij het eigenlijk niet), gebruiktehij om <strong>de</strong>s avonds op het schell<strong>in</strong>kjete zitten en tooneellessen te nemen.Het zal daarom niemand verwon<strong>de</strong>ren,dat Hans Albers zijn tooneelloopbaanbij een „Schmiere-gezelschap" begon.Den éénen avond creëer<strong>de</strong> hij WilhelmTeil, <strong>de</strong>n an<strong>de</strong>ren avond mocht hijhet gordijn optrekken. Zijn tooneelspeldoorspekte hij met acrobatischetoeren, zeer tot genoegen van hetpubliek, dat op <strong>de</strong>ze manier waarAla Kapiteln Craddock met Anna Sten(Konlna<strong>in</strong> Yola) en Ida Wüst (hofdame)In „Bommen op Monte Carlo".voor zijn - geld kreeg. Want eenShylock, die tevens over stoelen entafels spr<strong>in</strong>gt, is een zeldzaamheid.Op zekeren dag geraakte Albers <strong>in</strong>contact met <strong>de</strong> <strong>direct</strong>ie van het HamburgerSchauspielhaus, en <strong>de</strong> <strong>direct</strong>eur,die ongetwijfeld een goe<strong>de</strong>n kijkop jonge talenten had, bood hem eencontract aan. Albers accepteer<strong>de</strong>, doch<strong>de</strong> oorlog haal<strong>de</strong> een streep door <strong>de</strong>reken<strong>in</strong>g en Albers moest <strong>in</strong> <strong>de</strong> loopgraven.Een verwond<strong>in</strong>g maakte eene<strong>in</strong><strong>de</strong> aan zijn militaire loopbaan; hijtoog naar Berlijn en kwam als revueacteurbij James Kle<strong>in</strong>. Later tradhij nog <strong>in</strong> revues bij Haller en Rotterop. Langzamerhand steeg zijn roemen tevens zijn gage. Maar steeds bleefhij half acteur, half acrobaat. En zijnbuitengewone kracht en lenigheidkomen hem thans <strong>in</strong> zijn filmloopbaangoed van pas.Max Re<strong>in</strong>hardt on<strong>de</strong>rnam het waagstuk,<strong>de</strong>zen revue-acteur <strong>de</strong> rol vanTunichgut (hier te lan<strong>de</strong> door Albertvan Dalsum gespeeld) <strong>in</strong> „Misdadigers"op te dragen. Zijn eerste optre<strong>de</strong>nwas een openbar<strong>in</strong>g en maaktehem op slag beroemd.Charlie Chapl<strong>in</strong> zag bij zijn laatstebezoek aan Berlijn Albers <strong>in</strong> <strong>de</strong> titelrolvan Molnar's „Liliom" en verklaar<strong>de</strong>,dat hij hem voor <strong>de</strong>n grootstenacteur ter wereld hield. En lezeressenen lezers, ik ben het werkelijk metCharlie eens!Met He<strong>in</strong>z Rahmann (l<strong>in</strong>Us) en Peter Lorre geduren<strong>de</strong>een pauze tusschen <strong>de</strong> opnamen voor <strong>de</strong> film»Bommen op Monte Carlo".Als <strong>de</strong> vertolKer van <strong>de</strong> mannelijke hoofdrol <strong>in</strong> „Bommen op Monte Carlo"- 25 -£ ::
1^^—i -^ —-HET HANDSCHRIFT VAN TOONEELSPELERS.meeds meermalen is <strong>de</strong> vraag gesteld,of acteurs een karakteristiek».handschrift hebben, of omgekeerd:of uit hun handschrift meteenigezekerheid valt op te maken, of zij talenthebben. Bijgcloovig als tooneelspelersnu eenmaal zijn, beschouwen zij graphologiehet liefst als waarzeggerij en<strong>de</strong>n grapholoog als een soort orakelvan Delphi, natuurlijk slechts voor zooverals hij hun een succesvolle carrièrevoorspelt!Nu is <strong>de</strong> mo<strong>de</strong>rne graphologic, s<strong>in</strong>ds<strong>de</strong>ze op wetenschappelijke grondslagenberust, van waarzeggerij al zeer ver verwij<strong>de</strong>rd.Zij is zich evenzeer van haargrenzen bewust als van <strong>de</strong> vele mogelijkhe<strong>de</strong>n,door velen ongeweten en ongebruikt,die zij tot uitbreid<strong>in</strong>g eenerpractische menschenkennis biedt. Daaromis het van algemeen belang, wanneerhier eenige grondslagen van dit on<strong>de</strong>rwerp<strong>in</strong> kort bestek wor<strong>de</strong>n behan<strong>de</strong>ld.De vraag, of talent voor <strong>de</strong> tooneelspeelkunstuit het handschrift te her-.kennen valt, moeten wij <strong>direct</strong> beantwoor<strong>de</strong>nmet: „Neen, nooit met zekerheid."Hoewel belangstell<strong>in</strong>g voor kunstz<strong>in</strong>nigeaangelegenhe<strong>de</strong>n zich dui<strong>de</strong>lijk<strong>in</strong> het schrift openbaart, is eenig talent,onverschillig <strong>in</strong> welke richt<strong>in</strong>g, er nietdoor vast te stellen. Dus ook niet hettalent voor <strong>de</strong> tooneelspeelkunst. Hetschrift weerspiegelt het karakter, <strong>de</strong>harmonie of <strong>de</strong>n strijd tusschen verschillen<strong>de</strong>impulsen, en laat gevolgtrekk<strong>in</strong>gentoe over <strong>de</strong> vorm<strong>in</strong>g van <strong>de</strong>ngeest. Het 'kan ons <strong>de</strong>rhalve slechtslangs omwegen dui<strong>de</strong>lijk maken, of <strong>de</strong>schrijver al of niet voldoen<strong>de</strong>n aanleg,talent of genie bezit, die hem een vooraanstaan<strong>de</strong>plaats <strong>in</strong> <strong>de</strong> rij van tooneelkunstcnaarszou<strong>de</strong>n kunnen bezorgen.Maar niettem<strong>in</strong> zijn er talrijke hand-•schriften, waaruit men met volle overtuig<strong>in</strong>gtot <strong>de</strong> conclusie kan komen, dathet <strong>de</strong> voorkeur verdient <strong>de</strong>n schrijveraan te ra<strong>de</strong>n een an<strong>de</strong>re loopbaan tekiezen dan het doornige pad,dat over <strong>de</strong> planken van onsNe<strong>de</strong>rlandsch tooneel loopt,terwijl an<strong>de</strong>re het bezitten vantalent met meer of m<strong>in</strong><strong>de</strong>rDOOR FRANK ARNOLDI,groote waarschijnlijkheidtoonen.aan-Met eenig psychologisch <strong>in</strong>zichtkomen we <strong>direct</strong> tot <strong>de</strong>conclusie, dat het niet uitsluitendkaraktereigenschappen zijn, diemaken dat zoo velen zich tot <strong>de</strong>e<strong>de</strong>lste aller kunsten (Hebbel)aangetrokken gevoelen. Er zijnvele an<strong>de</strong>re drijfveeren <strong>de</strong>nkbaaren ook daardoor kan ergeen speciaal tooneelspelershandschriftbestaan.i v, i IL «MILToch tre<strong>de</strong>n er twee hoofd- "" ' ' 'U ' * '""^TV^Z^n^. »«^twftwl'
■■"iwimmv:-■'^";»*»'«"'W'_", - - > -'•. ■ - . -^ ■ • ■■ " 'i'Een aardigr najaarspakfe voor jonge meisjes, bestaan<strong>de</strong> uit een rokje van bru<strong>in</strong> tweßd ^ST«?/"^8"' lü . a zi J <strong>de</strong>; ^mouwenen een jumper van hclue beige wol, waarbij een bru<strong>in</strong> mutsje en een bru<strong>in</strong><strong>de</strong>n-bei/e Jjowirerk. D«^„Jn 0 » ^ ^1ei «^^di gg JSOTOS B.tPgestreepte sjaal wor<strong>de</strong>n gedragen.^ De Ja P? n wordt gesloten met lilaBknoopen.- 28En toen hoor<strong>de</strong> Sylvia <strong>in</strong> <strong>de</strong>n afgrond,waar<strong>in</strong> zij steeds dieper en dieper scheente z<strong>in</strong>ken, <strong>de</strong> zalven<strong>de</strong> stem van MarcusK<strong>in</strong>g.„Ik zou wel eens willen weten, of mefortu<strong>in</strong>lijke jonge reus soms toevallig <strong>de</strong>beheer<strong>de</strong>r van <strong>de</strong> Victrix-mijn is."HOOFDSTUK IX.De gidsen begonnen hartelijk te lachenen op het geluid hiervan, lieten <strong>de</strong> bei<strong>de</strong>jonge menschen op <strong>de</strong>n oever elkaar los.Brent <strong>de</strong>ed een paar stappen achteruit;zijn armen vielen slap. langs zijn lichaamen zich snel omdraaiend, stond hij met zijngezicht naar <strong>de</strong> bei<strong>de</strong> kano's gekeerd. Hijstaar<strong>de</strong> naar <strong>de</strong> reizigers terwijl een hevigeblos zijn wangen kleur<strong>de</strong>. Dorothy<strong>de</strong>ed eveneens eenige stappen achteruit.Ook zij keek uiterst verbaasd en ontdaannaar <strong>de</strong> menschen <strong>in</strong> <strong>de</strong> kano's. Maar tochvoel<strong>de</strong> zij zich blijkbaar veel m<strong>in</strong><strong>de</strong>r verwarddan Brent. Haar oogen riehtten zichop Sylvia en een gevoel van triomf kwam<strong>in</strong> haar op.„Kunt u ons zeggen, hoe ver we nog van<strong>de</strong>^Victrix-jnijn zijn?" vroeg K<strong>in</strong>g. „Hetspijt me, dat we juist op dit oogenbhkmoesten storen."Brent kleur<strong>de</strong> nog heviger. Hij liep langzaamnaar <strong>de</strong>n oever. „Iets m<strong>in</strong><strong>de</strong>r dan eenmijl. Bent u mr. K<strong>in</strong>g?"De aangesprokene knikte. „Ja, en u iszeker'mr. Brent?" Hij wees met zijn hand <strong>in</strong><strong>de</strong> richt<strong>in</strong>g van <strong>de</strong> an<strong>de</strong>re kano. „Dat is mijnnichtje, miss Dart. Sylvia, ik zou je graagmr. Brent willen voorstellen."Het meisje heeft zich later nooit kunnenher<strong>in</strong>neren, hoe zij dit oogenblik te bovenis gekomen. Ze zag flauwtjes, dat Brenteen stijve buig<strong>in</strong>g maakte, toen aarzel<strong>de</strong> endaarop het meisje, miss Parfitt, voorstel<strong>de</strong>." Het was alles even onnatuurlijk en afschuwelijkonwerkelijk. Ze had een vagen <strong>in</strong>drukvan <strong>de</strong>n man, die eens haar verloof<strong>de</strong>was geweest, van zijn lengte en kracht, eneen an<strong>de</strong>ren <strong>in</strong>druk van een meisje, dathaar uitdagend aankeek. K<strong>in</strong>g was uit zijnkano gestapt en rookte een sigaret, klaarblijkelijkten volle van <strong>de</strong> situatie genietend.Het leek Sylvia of zij droom<strong>de</strong>, en alsof<strong>de</strong>ze drie menschen haar droom beheerschten.Weer hoor<strong>de</strong> zij opeens zijn stem.„Ik hoop, dat u mijn twee<strong>de</strong> telegramhebt ontvangen, waar<strong>in</strong> ik u me<strong>de</strong><strong>de</strong>el<strong>de</strong>,dat mijn nicht mij vergezel<strong>de</strong>?"Brent knikte en zijn blikken dwaal<strong>de</strong>nbelangstellend naar Sylvia. Als gefasc<strong>in</strong>eerdbleef hij haar aankijken. De jonge reusvoel<strong>de</strong> zich niet alleen verward, maar erkwam ook heel vaag een her<strong>in</strong>ner<strong>in</strong>g bijhem op. Miss Dart her<strong>in</strong>ner<strong>de</strong> hem aaniemand, die hij had gekend, ofschoon ervan een werkelijke gelijkenis toch geensprake was. Toen bleven zijn gedachteneven toeven bij een meisje, dat hij op eenschapenfarm <strong>in</strong> Australië had gekend, eenEngelsch meisje met haar en oogen alsmiss Dart Ja, die moest het zijn geweest.Er heerschte een oogenblik stilzwijgen, geduren<strong>de</strong>welke het knappe, vreem<strong>de</strong> meisjehem niet aankeek, maar haar blikken lietdwalen over het meer, op welks an<strong>de</strong>renoever <strong>de</strong> gebouwen van <strong>de</strong> mijn zichtbaarwaren. E<strong>in</strong><strong>de</strong>lijk herstel<strong>de</strong> Brent zich.„Ja," zei hij. „Ik heb allebei uw telegrammenontvangen, maar ik kon natuurlijk nietweten, wanneer u hier zoudt zijn. Hebt ueen goe<strong>de</strong> reis gehad?"„Uitstekend. We zijn drie dagen gele<strong>de</strong>nbij <strong>de</strong> meren aangekomen, zijn daar eenpaar uur gebleven, omdat mijn nicht eenigenoodzakelijke d<strong>in</strong>gen moest koopen, en wehebben daarna heel gemakkelijk kano's engidsen kunnen v<strong>in</strong><strong>de</strong>n." Hij zweeg even,wend<strong>de</strong> zich tot Dorothy en wierp een belangstellen<strong>de</strong>nblik op haar. „Woont u op <strong>de</strong>Victrix?" vroeg hij toen.„Ja. Mijn va<strong>de</strong>r hééft het toezicht op <strong>de</strong>nmolen."„Dan is hij een zeer belangrijk persoonen zal ik graag met hem kennis maken.— Indien u gereed is, mr. Brent, dan kon<strong>de</strong>nwij wel ver<strong>de</strong>r gaan."Zijn woor<strong>de</strong>n had<strong>de</strong>n een cynischenklank, waardoor Brent opnieuw hevigkleur<strong>de</strong>. Zon<strong>de</strong>r een woord te zeggen kniktehij. Toen ze op het punt waren <strong>in</strong> <strong>de</strong>kano's te stappen, bleef hij opeens staan,<strong>de</strong> pagaai <strong>in</strong> zijn hand.„Misschien wilt u liever bij mij <strong>in</strong> <strong>de</strong> kanokomen zitten, mr. K<strong>in</strong>g? Miss Parfitt kandan <strong>in</strong> <strong>de</strong> uwe plaats nemen."K<strong>in</strong>g glimlachte' veelbeteekenend. „Dank- 29 -je wel. Waarom zou<strong>de</strong>n wij het niet laten,zooals het was? Het was toch heel goed,zoo? — Tusschen twee haakjes: ik hoop,dat het u geen moeilijkhe<strong>de</strong>n baart, datik mijn nichtje heb meegebracht?"„Heelemaal niet. Ik wil<strong>de</strong> haar mijn hutafstaan en het is heelemaal niet moeilijkom er een voor u gereed te maken."Sylvia keek op en sprak voor <strong>de</strong>n eerstenkeer. „O neen," zei ze, „ik <strong>de</strong>nk er nietaan, om u uit uw huis te jagen." Haar stemklonk fluisterend en beef<strong>de</strong>.„Mijn waar<strong>de</strong>," zei K<strong>in</strong>g luchtig, „wij zijn<strong>in</strong> <strong>de</strong> hand van mr. Brent en hij zal hetbeste weten, hoe het zich laat schikken.Daar kunnen wij ons niet <strong>in</strong> mengen."Dorothy luister<strong>de</strong> en dacht snel na. Toen,plotsel<strong>in</strong>g, kreeg ze een i<strong>de</strong>e, dat even gewaagdals practisch was.„Zou het niet beter zijn," opper<strong>de</strong> zij, „<strong>in</strong>dienmiss Dart onze hut met mij <strong>de</strong>el<strong>de</strong>?Va<strong>de</strong>r kan gemakkelijk naar <strong>de</strong> kwartieren<strong>de</strong>r mannen verhuizen."Er heerschte een korte stilte, terwijl <strong>de</strong>drie kano's langzaam en dicht naast elkaarvoortgle<strong>de</strong>n. Het was K<strong>in</strong>g, die het eerstwat zei. n ..Het is heel vrien<strong>de</strong>lijk van u,' zei hij.Tren wend<strong>de</strong> hij zich tot Brent en vroeg:„Zijn er nog meer vrouwen <strong>in</strong> het kamp?" De laatste schud<strong>de</strong> zjijn hoofd. „Neen,. antwoord<strong>de</strong> hij. „De Victrix heeft dèt puntvan beschav<strong>in</strong>g nog niet bereikt.„Ik geloof," zei K<strong>in</strong>g tegen Sylvia, „dathet' een uitstekend voorstel is van miss Par-PORTRETSTUDIE VAN CONSTANCE BENNETTi-liV.ill
. - -■^^-"-^'- .w/il*fitt. Jij en miss Parfitt kunnen elkaar danprettig- g-ezelschap hou<strong>de</strong>n."Sylvia, die nog steeds worstel<strong>de</strong> met eenheftig gevoel van opstandigheid, wierp eenvluggen, on<strong>de</strong>rzoeken<strong>de</strong>n blik op Dorothy.Haar plannen ston<strong>de</strong>n nu vast, en on<strong>de</strong>r ééndak te moeten wonen met het meisje, dathaar heur verloof<strong>de</strong> had ontstolen, zoueigenlijk niets vreem<strong>de</strong>r zijn dan al het an<strong>de</strong>re,dat zij <strong>in</strong> <strong>de</strong>ze korte oogenblikkenreeds had ervaren. Zij zou er een dubbelegelegenheid om te han<strong>de</strong>len door hebbenen zooveel meer kans krijgen om <strong>de</strong> wond<strong>in</strong> heur hart te verbergen. Bovendien zou<strong>de</strong>ze regel<strong>in</strong>g haar, althans <strong>de</strong>n eerstentijd, ver<strong>de</strong>r van K<strong>in</strong>g verwij<strong>de</strong>rd hou<strong>de</strong>n.Ze vroeg zich af, wat voor een soort meisjeDorothy eigenlijk was en vond het tegelijkertijdonaangenaam, dat ze daar benieuwdnaar was. Aan Brent durf<strong>de</strong> ze nogniet <strong>de</strong>nken.„Indien miss Parfitt er zeker van is, dathet haar niet te veel moeilijkhe<strong>de</strong>n zal veroorzaken,dan zal ik graag van haar aanbodgebruik maken," zei ze.K<strong>in</strong>g knikte tevre<strong>de</strong>n. „Dat is dpn <strong>in</strong>or<strong>de</strong>."De rest van <strong>de</strong>n tocht was b<strong>in</strong>nen een igem<strong>in</strong>uten afgelegd en Sylvia vond zich tenslotte <strong>in</strong> <strong>de</strong> haven van haar gedachten, diezij zich nog slechts een paar weken gele<strong>de</strong>n<strong>in</strong> zulke tee<strong>de</strong>re kleuren had afgeschil<strong>de</strong>rd.Er was nu eigenlijk niet eens eenhaven, alleen een wil<strong>de</strong>, woeste omgev<strong>in</strong>g,waar<strong>in</strong> zich een onverwacht drama had afgespeeld,een drama, dat al haar plannen<strong>de</strong>n bo<strong>de</strong>m had <strong>in</strong>geslagen en dat maakte,dat zij opnieuw moest gaan zoeken naareen plaats, waar zij veilig zou kunnenrusten. Ze moest zich bekennen, dat <strong>de</strong>droom van haar jeugd voorbij was gegaanals iets, dat niet bestand bleek tegen <strong>de</strong>ruwe aanrak<strong>in</strong>g van het leven. Ze was nuSylvia Dart, <strong>de</strong> nicht van Marcus K<strong>in</strong>g. Althansvoor <strong>de</strong> buitenwereld. In werkelijkheidwas ze echter het meisje, dat haar ge-loof en vertrouwen had vastgeankerd aaneen belofte, die onbestendig was gebleken,ofschoon ze nog pas zeer kort gele<strong>de</strong>n <strong>de</strong>voorspell<strong>in</strong>g scheen van een groot, <strong>in</strong>niggeluk. En nu.... nu zou het weer zooveelte moeilijker zijn om te ontkomen aan <strong>de</strong>lagen en listen van <strong>de</strong>n man, die het haarreeds zoo moeilijk had gemaakt en dien zijjuist had geleerd te weerstaan.Het was terwijl <strong>de</strong>ze sombere gedachtenhear bre<strong>in</strong> als het ware omfloersten, datze opeens een <strong>in</strong>gev<strong>in</strong>g kreeg, die <strong>de</strong> toekomstals een lichtstraal scheen te verhel<strong>de</strong>ren:Sylvia Denby had haar verloof<strong>de</strong>verloren; waarom zou Sylvia Dart hemniet terugw<strong>in</strong>nen?En terwijl <strong>in</strong> het bre<strong>in</strong> van een <strong>de</strong>r bei<strong>de</strong>meisjes, wier hoop en verwacht<strong>in</strong>gen <strong>in</strong>zulk een <strong>direct</strong> contact waren gebracht,<strong>de</strong>ze en <strong>de</strong>rgelijke gedachten rond-woel<strong>de</strong>n, rezen er bij Dorothy an<strong>de</strong>re gedachtenop, die echter niet m<strong>in</strong><strong>de</strong>r veelbeteekenend,niet m<strong>in</strong><strong>de</strong>r eerzuchtig waren.Sylvia was voor haar het type, dat zijreeds langen tijd gewenscht had te bestu<strong>de</strong>eren.Ze wil<strong>de</strong> weten, hoe zulke meisjesspraken en han<strong>de</strong>l<strong>de</strong>n. Hoe hun manierenwaren, hun beweg<strong>in</strong>gen en houd<strong>in</strong>gen. Zewil<strong>de</strong> hen niet imiteeren, ze wil<strong>de</strong> slechtsvan hen leeren om <strong>de</strong> ruwheid, die hetleven, dat zij had geleid, mogelijkerwijs <strong>in</strong>haar omgang had doen ontstaan, te verzachten.Ook zij zag <strong>in</strong> Sylvia een gevaarlijkeen machtige concurrente. Ze hadiets <strong>de</strong>rgelijks verwacht en haar zoogenaamdgrappige profetie van nauwelijkseen uur gele<strong>de</strong>n, was <strong>in</strong> werkelijkheid <strong>in</strong>gegevendoor eeri angstig vermoe<strong>de</strong>n. Maarnu zij zag, hoe zacht Sylvia's huid was, hoegoud-bru<strong>in</strong> heur haar, nu zij <strong>de</strong> lijn vanhaar lippen ondanks zichzelf moest bewon<strong>de</strong>renen on<strong>de</strong>r <strong>de</strong>n <strong>in</strong>druk kwam van<strong>de</strong> kalme, rustige zekerheid en gratie vanie<strong>de</strong>r harer beweg<strong>in</strong>gen, nu besefte <strong>de</strong>dochter van Christopher Parfitt, dat hetgevaar zeer reëel was en dat zij al haarhandigheid noodig zou hebben om het ter-re<strong>in</strong> te behou<strong>de</strong>n, dat zij "had veroverd.Daarom had zij .ook, gevolg gevend aaneen plotsel<strong>in</strong>gen impuls, aangebo<strong>de</strong>n haarhut met Sylvia te <strong>de</strong>elen. Haar me<strong>de</strong>d<strong>in</strong>gsterzou hierdoor waarschijnlijk veel m<strong>in</strong><strong>de</strong>rvan Brent zien. En, wat niét m<strong>in</strong><strong>de</strong>rbelangrijk was, het voorwerp dat zij bestu<strong>de</strong>erenwil<strong>de</strong>, was dichter <strong>in</strong> haar omgev<strong>in</strong>g.Eenige oogenblikken later bevond Sylviazich <strong>in</strong> <strong>de</strong>n bungalow van Parfitt. De murenwaren van zware horizontale houtblokkengemaakt, die aan <strong>de</strong> hoeken netjeswaren gezwaluwstaart. ""De vloer bestonduit ruwe, gezaag<strong>de</strong> planken. In ie<strong>de</strong>rekamer — er waren er vier <strong>in</strong> het geheel —had Parfitt een ruwe stookgelegenheid gemetseld.De meubelen waren uiterst eenvoudigen spaarzaam, maar alles wasschoon en or<strong>de</strong>lijk, en paste volkomen <strong>in</strong><strong>de</strong> omgev<strong>in</strong>g.Dorothy g<strong>in</strong>g haar gast voor naar <strong>de</strong>kamer van Parfitt. „Hier zult u moeten logeeren,"zei ze. „Na het avon<strong>de</strong>ten zal ik<strong>de</strong> kamer voor u <strong>in</strong> gereedheid brengen.In een uurtje is alles klaar. We kunnen nubeter even naar <strong>de</strong>n molen gaan en va<strong>de</strong>rzeggen, dat hij uit zijn huis is gezet." Zezweeg en aarzel<strong>de</strong>. Toen zei ze, na Sylviaeenige oogenblikken on<strong>de</strong>rzoekend te hebbenopgenomen: „Ben ik erg brutaal alsik vraag, waar u die kleeren vandaan hebt?Ik ben zoo vreeselijk benieuwd...."„Ik heb ze gekocht <strong>in</strong> een grooten w<strong>in</strong>kel<strong>in</strong> Port Arthur. Ik geloof wel, dat het <strong>de</strong>grootste w<strong>in</strong>kel was, die er is. Mr.... ikbedoel mijn oom, zei, dat <strong>de</strong> kleeren, dieik bij mij had, niet geschikt waren voorGeduren<strong>de</strong> <strong>de</strong> pauze? Dat her<strong>in</strong>nerik JA. me niet. Watwas het dan?De knal van eenchampagnekurkreen tocht door <strong>de</strong> bosschen en <strong>de</strong>ze schijnener juist heel erg geschikt voor te zijn."„Dat zijn ze zeker," antwoord<strong>de</strong> Dorothylangzaam, terwijl zij een on<strong>de</strong>rzoeken<strong>de</strong>nblik wierp op <strong>de</strong>n uitstekend zitten<strong>de</strong>nlangen mantel en korten rok, <strong>de</strong> keurigebru<strong>in</strong>e laarzen, die tot halverwege <strong>de</strong>knie reikten, <strong>de</strong> ruime, aan <strong>de</strong>n hals openblouse, en <strong>de</strong>n zachten, breedgeran<strong>de</strong>nbru<strong>in</strong>en hoed met <strong>de</strong>n gevlochten riem.„Piecies wat ik- een paar dagen gele<strong>de</strong>nvoor mijzelf heb besteld," voeg<strong>de</strong> zij er bij.„Ik verwacht ze met <strong>de</strong> volgen<strong>de</strong> mailhier."Er was zooiets bespottelijks aan dit feit,dat Sylvia zich bijna niet kon weerhou<strong>de</strong>nom te lachen.„Als we dus niet erg oppassen, zullen <strong>de</strong>menschen ons voor elkaar aanzien," zei ze.Dorothy schud<strong>de</strong> haar hoofd.. „Neen, uis veel grooter dan ik, en slanker! Bovendienis er nog het verschil <strong>in</strong> <strong>de</strong> kleurvan ons gezicht en haar. — Kom, ik geloof,dat we nu maar beter naar <strong>de</strong>n molenkunnen gaan om va<strong>de</strong>r te waarschuwen."Juist toen ze <strong>de</strong>n bungalow verlieten,kwamen Marcus K<strong>in</strong>g en Brent langs, dieuit <strong>de</strong> hut van <strong>de</strong>n laatste kwamen. Sylviawierp een vluchtigen blik op <strong>de</strong> volmaaktegestalte van <strong>de</strong>n jongeman en moest zichbekennen, jaloersch te zijn. Hij had <strong>de</strong>belofte van zijn jeugd meer dan vervuld,en niet vaak <strong>in</strong> haar leven had zij zoo'nman gezien. Hij was slank en kaarsrechtals een jonge <strong>de</strong>n en droeg zijn hoofd watnaar achteren, en zelfs wanneer zij <strong>in</strong> rustwaren, leg<strong>de</strong>n zijn spieren een welsprekendgetuigenis af van zijn kracht. Ze zag, dathij buitengewoon licht liep, en dat hij nietshad van <strong>de</strong> lompheid, die men zoo vaakbij an<strong>de</strong>re mannen van zijn gestalte aantiof.Zijn k<strong>in</strong> was vierkant, en op ditoogenblik blonk er een zon<strong>de</strong>rl<strong>in</strong>ge glans<strong>in</strong> zijn blauw-grijze oogen. Marcus K<strong>in</strong>gleek een dwerg naast hem, maar er wasiets <strong>in</strong> zijn geslepen, ofschoon passieve gezicht,iets <strong>in</strong> <strong>de</strong> rustige en zelfverzeker<strong>de</strong>uitdrukk<strong>in</strong>g er van, hetgeen dui<strong>de</strong>lijk verried,dat wanneer het tot een verstan<strong>de</strong>-lijken strijd mocht komen, hij niets tevreezen had van zijn grooten metgezel.Dit waren <strong>de</strong> bei<strong>de</strong> mannen, die vanzoo'n groot belang waren <strong>in</strong> het leven vanSylvia. Zou zij uit <strong>de</strong> han<strong>de</strong>n van <strong>de</strong>n een<strong>in</strong> <strong>de</strong> han<strong>de</strong>n van <strong>de</strong>n an<strong>de</strong>r overgaan?„Al op or<strong>de</strong>?" vroeg K<strong>in</strong>g.„Vanavond. Is alles niet erg <strong>in</strong>teressant?Is het niet precies wat u verwachtte?" vroegSylvia.ji v-„-., - .> '-■•mIE IBUS VOOR Dt LEZERSVAN DIT BLADMo<strong>de</strong>llen voorDames en HeerenIn <strong>de</strong> klassieke kleurenGitzwart met GoudKarmijnroodZeegroenJa<strong>de</strong>blauwTene<strong>in</strong><strong>de</strong> meer<strong>de</strong>re bekendheid te geven aan ons merk „LINCOLN"organiseeren wij een prijsvraag <strong>in</strong> <strong>de</strong>n vorm van een rebus welkewij <strong>de</strong>n lezers van dit blad ter oploss<strong>in</strong>g voorleggen.2500„LINCOLN" Vulpenhou<strong>de</strong>rsVoor <strong>de</strong> goe<strong>de</strong> oplossers <strong>de</strong>zer rebVuipenhou<strong>de</strong>rs als prijzen beschikbaarIe. Deze rebus verschi|nt <strong>in</strong> pen tw<strong>in</strong>tigtal vooraanstaan<strong>de</strong>bla<strong>de</strong>n. Voor ie<strong>de</strong>r blad zal <strong>de</strong>prijsvraag atzon<strong>de</strong>rlijk wor<strong>de</strong>n yeorgamseer<strong>de</strong>n het aantal van 2500 ..LINCOLN' Vulpenhou<strong>de</strong>rsw^elke als prijzen beschikbaar gesteldwor<strong>de</strong>n gelijkelijk on<strong>de</strong>r <strong>de</strong>ze bla<strong>de</strong>n wor<strong>de</strong>nver<strong>de</strong>eld. Voor <strong>de</strong> lezers van dit blad stellenwij <strong>de</strong>rhave een 125-tal Vulpennen alsprijzen beschikbaar.2e De opiüss<strong>in</strong>gen kunnen alleen wor<strong>de</strong>n <strong>in</strong>gevuldop on<strong>de</strong>rstaan<strong>de</strong> coupon, of opgezon<strong>de</strong>n wor<strong>de</strong>nmet bijvoeg<strong>in</strong>g <strong>de</strong>zer coupon ten bewijzedat <strong>de</strong> <strong>in</strong>zen<strong>de</strong>r lezer is van dit blad.3e Wanneer meer goe<strong>de</strong> oploss<strong>in</strong>gen wor<strong>de</strong>n<strong>in</strong>gezon<strong>de</strong>n dan het vastgestel<strong>de</strong> aantal prijzen,beslist lot<strong>in</strong>g.Hierlangs afknippen.COUPONus stellen wij 2500 „LINCOLN"on<strong>de</strong>r <strong>de</strong> navolgen<strong>de</strong> voorwaar<strong>de</strong>n:4e. De <strong>in</strong>zend<strong>in</strong>g <strong>de</strong>r oploss<strong>in</strong>g moer geschie<strong>de</strong>nb<strong>in</strong>nen 10 dagen na 't verschi|nen van dit bladUiterlijk b<strong>in</strong>nen 14 dagen na her verschijnenvan dit blad zal <strong>de</strong>n <strong>in</strong>zen<strong>de</strong>rs bericht gegevenwor<strong>de</strong>n nf zij vnor een prijs <strong>in</strong> aanmerk<strong>in</strong>gzijn gekomen en <strong>de</strong> vulpen on<strong>de</strong>r remboursvan 85 cent benevens rembourskostenwor<strong>de</strong>n toegezon<strong>de</strong>n per aangeteekend bnefpakket.De door ons uit hoof<strong>de</strong> van <strong>de</strong>zenprijsvraag te leveren vuipenhou<strong>de</strong>rs wor<strong>de</strong>ndoor ons gegaran<strong>de</strong>erd voor <strong>de</strong>n ti|d van 2)aar. en op <strong>de</strong>ze vulpenhou<strong>de</strong>rs rust <strong>de</strong>zelf<strong>de</strong>garantie als onze vulpenhou<strong>de</strong>rs mid<strong>de</strong>ls <strong>de</strong>nkle<strong>in</strong>han<strong>de</strong>l verkocht tegen <strong>de</strong>n gewonen prijs6e. De oploss<strong>in</strong>gen moeten behoorlijk gefrankeerd(als brief 6 cent frankeeren ) aan ons wor<strong>de</strong>nopgezon<strong>de</strong>n.Aan ..LINCOLN" Vulpen Import. Korte Hoogstraat M. ROTTERDAMDe oploss<strong>in</strong>g is; - -Indien ik <strong>in</strong> aanmerk<strong>in</strong>g kom voor een vulpenhou<strong>de</strong>r gelieve U mij <strong>de</strong>toe te zen<strong>de</strong>n on<strong>de</strong>r rembours van 85 cent per aangeteekend bnefpakkNaam ^ HeerStraat ■StadGewenschte kleurESBBüIS -30-— 31 -
■IHif h&e hei »eil. cie^ieimJWOORDEN VAN ELIZA HBSS-BINGERMUZIEK VAN HENRI C. VAN PRAAG'^jJ rri j 'M i I'M i| irr r^r^Hptjp^' r ., i - 9 i —*—r-p—*—*-v ' j) »I U =^r•ry^?^= ,*_■! J ^»I J> ±... »i. ^. _ "IMI'IUNJ ' li'ljI , " ~~ 7—I '—v 1 —•'—^ 1 fcW g)— J V JtP-'-UtUll 'j iiirnri 'M^u^g^jfc i TTi^n -—-—n Tl^^TT^i - ^^• •r«> —* JL—-* * T 1Maan<strong>de</strong>n zou het duren, zeg je,Eer j'een nieuwen tand weer krijgt.Ik zal j'iets vertellen, vriendje,'k Hoop, dat jij dan ver<strong>de</strong>r zwijgt.Grootma had een tand verloren,'k Vroeg haar; „Grootje, gaat 't vlug.Eer er weer een nieuwe tand is?Krijgt U dien nu gauw terug?"„Ja," zei Grootmoe, „overmorgen,'t Kan zijn morgen wel, misschien."Nu, hïj wag er d'and'ren dag al.Dat heb ik toen zelf gezien 1"^■^'SON ODIOT 7 PLACE DE LA MADELEINE. PARJUSFabriek vanArtistiekZilverwerkGevestigrdw1690Specialiteitvoorgeschenken<strong>in</strong> zilveten verzilverdmetaalGROOTE KBUZE IN KUNSTVOORWERPEN UITGEVOERD NAAR ONTWERPEN UIT ELKE STIJLPERIODERed. en Adro. Oalgewater 22 Lel<strong>de</strong>n. Tel. 700 Po.frekeiUng 41880Verschijnt wekelijks - Prtyi per kwartaal'f. 1.05.