Download rapport - Biax Consult
Download rapport - Biax Consult
Download rapport - Biax Consult
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
BIAXiaal 300 6<br />
gehalveerd en daarna uitgehold, zoals voor de kano van Uitgeest wel aannemelijk was.<br />
De boom is waarschijnlijk eerst met een bijl omgekapt en vervolgens bijgewerkt en<br />
met een dissel uitgehold. Alleen de sporen van de zeer zorgvuldige laatste afwerking<br />
zijn teruggevonden, als vele regelmatige parallel lopende banen met overlappende<br />
facetten.<br />
- Voor het vervaardigen van de kano zijn in ieder geval bijl en dissel gebruikt. De bijl is<br />
gebruikt om de boom om te hakken en de loodrechte vlakken te maken. Restanten<br />
hiervan zijn de ribben en het opstaande deel van de brede achterkant. Door de manier<br />
van werken zijn deze opstaande randen met een bijl goed te maken, maar wordt dit<br />
met een dissel bijna onmogelijk. De teruggevonden sporen wijzen ook op een bijl.<br />
Omdat door de zorgvuldige manier van bewerken en de slijtage aan met name de<br />
buitenzijde geen goede snedenafdrukken werden gevonden, kunnen er geen conclusies<br />
getrokken worden over de exacte vorm en breedte van de gebruikte gereedschappen.<br />
Wel blijkt uit de iets holle disselsporen dat het geen vlakke maar een iets holle dissel<br />
moet zijn geweest. Er konden geen individuele gereedschappen worden herkend en er<br />
is ook niet te zeggen hoeveel bijlen en dissels zijn gebruikt. Naast een bijl en dissel<br />
zijn er zeker ook één of meerdere soorten beitels gebruikt voor de gaten in de<br />
voorsteven en zijkanten. Deze gaten waren door gebruik echter zo gesleten dat<br />
bewerkingssporen niet konden worden waargenomen. De gebruiks- en<br />
bewerkingssporen geven niet aan hoeveel mensen aan de kano hebben gewerkt of<br />
hoeveel mensen er in hebben gezeten.<br />
- De slijtagesporen in de gaten laten zien dat de kano intensief is gebruikt. De kano zelf,<br />
en met name de onderzijde, is ook zeer afgesleten, maar dit hangt deels ook samen<br />
met de minder goede conservering, omdat de kano op zijn kop heeft gelegen op het<br />
grensvlak van de grondwaterspiegel. Ook watererosie zal hier een rol hebben<br />
gespeeld. Het brandspoor aan de voorzijde in de kano geeft aan dat men vuur mee aan<br />
boord nam voor gebruik op de boot of elders.<br />
- Het losse hout rond de kano houdt geen verband met de kano, uitgezonderd de<br />
afgebroken stukken eikenhout afkomstig van de zijkant.<br />
- Het ontbreken van delen van de zijkant, van een stuk aan de voorkant rond het hart<br />
van de boom en met name van een groot stuk uit het midden van de achterkant, lijkt er<br />
op te wijzen dat de kano tijdens het gebruik is beschadigd en is achtergelaten op deze<br />
plek. Een tweede mogelijkheid is dat de kano compleet was toen hij wegdreef en dat<br />
pas ná het zinken de watererosie en de druk van de grond de diverse delen heeft<br />
afgesleten en afgebroken. Een deel van de los aangetroffen zijkanten is hierdoor te<br />
verklaren. Het grote gat aan de achterzijde laat echter geen losse brokstukken zien, en<br />
ook tijdens de proefsleuvencampagne zijn ze nergens in de buurt van de kano<br />
aangetroffen, zodat de eerste optie toch meer voor de hand ligt. Een derde optie, dat de<br />
kano hier intentioneel omgekeerd was neergelegd om materiaal onder de kano op te<br />
slaan, kon al bij het draaien worden ontkracht. Er werd in het geheel niets<br />
aangetroffen.<br />
- De eerste datering op basis van 14 C was een uitzonderlijke gelukstreffer. Doordat per<br />
ongeluk een monster vlakbij het hart van de boom werd genomen werd het veel<br />
oudere kernhout gedateerd, wat vlak voor het Halstatt-plateau uitkwam tussen 820 en<br />
764 cal BC. Als in dit geval jonger hout was bemonsterd, was er geen enkele datering<br />
uitgekomen, aangezien dat in het genoemde plateau terecht was gekomen. Een later<br />
onder zeer gecontroleerde omstandigheden uitgevoerde dendrodatering kwam uit na<br />
683 ± 6 BC en dat sluit goed aan bij de IJzertijdbewoning. Uit een combinatie van de<br />
twee dateringen en een inschatting van het aantal hier missende spintringen, is met<br />
enige voorzichtigheid af te leiden dat de boom waarschijnlijkzo’n 160 jaar oud was,<br />
zodat het een flinke, maar geen zeer oude eik betrof.