Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Maar, al is de vraag, waarom Jezus zóó spreekt, door ons nooit volledig te beantwoorden, toch<br />
kunnen wij achteraf iets er van zeggen, uit de Schriften.<br />
In de eerste plaats: <strong>Christus</strong> is hier waarachtig mensch. Als zoodanig is Hij vatbaar voor alle<br />
zielkundige wet van actie en reactie, die niet uit de zonde voortkomt. Daarbij komt dan óók nog,<br />
dat Hij volkomen mensch is. In dit groot-menschelijk bestaan voor God, weet Hij in alle kleine<br />
dingen de groote te zien. In elk moment Zijns levens wordt de eenheid van het proces van alle<br />
|10| Zijne tijden door Hem doorzien en doorleefd. Elk punt binnen den omtrek van Zijn cirkels<br />
wordt nooit anders dan uit het rechte middelpunt, en dus in harmonischen samenhang met het<br />
geheel, door Hem gezien. Daarom kan het niet anders, of dit oogenblik, waarop een satanisch<br />
woord door Zijn profetische redenen heen snerpt, moet hem wonden tot in het diepst van Zijn<br />
ziel. En het mòet Hem ook voor den geest roepen een ànder moment uit Zijn Middelaarsbestaan;<br />
het oogenblik toen de Geest Hem, na den doop, uitdreef naar de woestijn. <strong>Christus</strong>, die de<br />
eenheid in Zijn Middelaarsleven altijd doorleeft, ziet dat woestijn-tafereel in eens weer voor<br />
zich. Hij doorleeft het weer als ware het vandaag gebeurd; hoe indertijd, na den doop, toen Hij<br />
het hoogtepunt bereikt had, waarnaar Hij dertig jaren lang verlangend zich uitgestrekt had, de<br />
Geest Hem dreef in de woestijn, den Satan tegemoet. Toen had die groote satan, die hellevorst in<br />
eigen persoon, ook reeds door al Zijn zuiver menschelijk begeeren, en door al Zijn mannelijk<br />
zinnen, en door heel Zijn Middelaarslust heen, zijn interrupties geplaatst! "God zij U genadig:<br />
Wat gij U oplegt, moet in geen geval gebeuren."<br />
En nu heeft <strong>Christus</strong> weer een mijlpaal, weer een hoogtepunt, bereikt. Hij staat thàns gedoopt te<br />
worden, niet met water, maar met doodend vuur g. Hij is nu van den aanvang van Zijn<br />
Middelaarstaak, tot het einde hier beneden gekomen. Nu Hij hier, in de landstreek van Caesarea<br />
Filippi, als Profeet zijn katheder beklommen heeft, nu is die katheder, om zoo te zeggen, het<br />
einde van het begin, en het begin van het einde in Zijn Middelaarsstaat van vernedering.<br />
En zie, nu is er wéér een satan. Een satan, wel is waar, van vleesch en bloed, maar een satan dan<br />
toch. En wéér is er die interruptie van helsche drift: Wat God wil en als noodzaak stelt, dat zal in<br />
geen geval gebeuren.<br />
Is dat geen lijden<br />
En is er geen plaats nu voor den toorn<br />
Doch er is meer. <strong>Christus</strong> die de eenheid ziet in Zijn levenswerk, ziet ook den climax in Gods<br />
werk. |11|<br />
Eéns dreef Hem de Geest, na den doop, dat hoogtepunt, de woestijn in, den Satan tegemoet. Nu<br />
drijft die Geest Hem bij dat tweede hoogtepunt Simon Bar-Jona, dien anderen satan, tegemoet.<br />
Daar is een verbijsterende regelmaat in de fuga van Gods toorn. Het is de Heilige Geest, die de<br />
weerspannige hand van Simon Petrus legt aan den rand van de katheder, waarop Jezus staat en<br />
leert. En het is voor den Heiland, die van liefde voor menschen brandt, veel zwaarder, een satan<br />
van vleesch en bloed te ontmoeten, dan te staan tegenover den éénen Satan, die louter geest is. Is<br />
Hij zelf niet "vleesch en bloed" Is Hij niet degene, die Simon Bar-Jona vriend genoemd heeft<br />
En is daarom de oppositie van Zijn vriend tégen het werk, dat God den Zoon des menschen<br />
oplegt, Hem niet duizendmaal zwaarder om te dragen, dan de tegenstand, dien de Geest uit den<br />
afgrond hem biedt, Hem en Zijn Vader Dat de Satan, die in eeuwigheid verdorven is, den walm<br />
der zonde den Zoon des menschen in het gelaat laat slaan, dàt is voor Jezus erg. Maar dat Zijn<br />
bruid satanisch doet en spreekt; dat een mensch, voor wien Hij het leven geeft, instrument van<br />
Satan wordt; dat op het hoog-geestelijk moment van Jezus' profetie, het vleesch in Simon Petrus<br />
wakker wordt, om zijn woord te spreken van verzet tegen de hemelsche wet van verzoening door<br />
voldoening, - dàt is voor Jezus wel tot nu toe het zwaarste leed geweest. Want hij weet het: