You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
van <strong>Christus</strong>. Dat is geen tegenstrijdigheid, doch dezelfde zaak, van twee zijden belicht. Het is<br />
óók het uur van den hemel, het is de bevoegdheid van het licht. Waarom geeft de hemel den<br />
Satan vrij spel Omdat hij eerst dán den Satan kan bedwingen, als diens angel àl zijn gif heeft<br />
uitgestooten in lichaam en ziel van den Zoon des menschen. De vulkaan der zonde moet eerst<br />
uitgewerkt zijn, eer op zijn helling de engelen lusthoven planten mogen voor de zaligen Gods,<br />
voor de gemeente der eerstgeborenen f. Dààrom is het uur van de duisternis het uur van het licht.<br />
Daarom kan de aarde, van dit uur af, nooit meer ontvallen aan haar heerlijke roeping, om, naar<br />
haar eeuwige uitverkiezing, te zijn, in geestelijken zin, het middelpunt van het heelal.<br />
In <strong>Christus</strong>' woord licht dan ook onze behoudenis. En dat het door Hem gezegd werd, dat het<br />
lééfde in Zijn ziel, is óók onze behoudenis.<br />
Want wanneer Jezus zich volkomen ervan bewust is, dat dit uur nu het groote crisis-uur is,<br />
waarin de toelating Gods het verbergende raadsel zal zijn, en de openbarende oplossing tevens,<br />
dan vernemen wij daarin de belijdenis van Zijn messiaansch bewustzijn.<br />
O, indien Jezus getwijfeld had, òf dit wel het groote uur was, indien Zijn stom verduren op dit<br />
oogenblik, den wrevel of den twijfel had moeten verkroppen, dan zou Hij zich hebben<br />
losgemaakt van de zwijgende engelen, wier kracht van stil-zijn geboren is uit het aandachtig<br />
letten op God, en uit het felste wéten van Gods wil. Dan zou Jezus hebben getwijfeld aan de<br />
kritieke beteekenis van zijn eigen uur. Dan was al wat nu gebeurde, voortaan voor Zijn besef niet<br />
langer geënscèneerd door den raad en de voorkennis van den hemelschen Vader. Het zou dan<br />
geweest zijn een spel van onzekerheden, van wisselvalligheden. Dan zou <strong>Christus</strong> uitgevallen<br />
zijn, afgevallen, van het geloof aan de vastheid van Gods raad en voorzienigheid, juist in het<br />
oogenblik, waarin de raad Gods zijn sterkste vastheden vònd, en Gods voorzienigheid |439| haar<br />
opperste verzekerdheden bewees. Indien Hij zóó Zijn handen in den dood gegeven had, indien<br />
Hij in zulke onzekerheid zich had laten binden door menschen, dàn zou Hij dat gedaan hebben,<br />
niet als de groote volvoerder van den raad Gods, maar als de verschrikkelijke défaitist, wiens<br />
bestaan beleedigend zou zijn voor Gods zon, - de groote vlék ware Hij geworden in Gods heelal.<br />
Dan zou Jezus, door in dit uur niet te wederstaan, de lafaard geweest zijn, die den vijand wel de<br />
ééne wang en ook de andere wang toekeert, doch dit alleen, omdat Hij beide wangen onttrekt aan<br />
God, die Hem heden op die beide slaan wil. Ja, dan zou de Auteur van de bergrede Zijn eigen<br />
woord verloochend hebben.<br />
Want in die bergrede spreekt Hij wel over het bieden van beide wangen aan den vijand, die reeds<br />
de ééne heeft geslagen g, - maar de eisch der rede is dan ook: dat men zijn vijanden beide<br />
wangen bieden moet met het gelaat naar God gekeerd. Als ik God niet toegekeerd ben, dan is<br />
mijn niet-wederstaan enkel maar niet-wederstaan: het blijft zuiver negatief. Doch bied ik<br />
zwijgend den vijand beide wangen coram Deo, d.w.z. met mijn gansche wezen tot God gekeerd,<br />
dàn is mijn niet-wederstaan positief geworden. Het is dàn het felste wederstaan van het vijandige<br />
in den vijand. Dan is het een overwinnen van het kwade door het goede h; een betrekken van het<br />
eeuwige op al wat in den tijd mij overkomt. Neen, niet-wederstaan, zwijgen, dat is, als er niets<br />
bij gezegd wordt, nooit Jezus' bergrede-woord. Alles komt er op aan, dat men eerst zich heeft<br />
laten overbrengen in het klimaat der eeuwigheid! Want in die bergrede heeft <strong>Christus</strong> alle dingen<br />
gezet onder het licht der eeuwigheid. Hij heeft daarin aan de burgers van het rijk der hemelen de<br />
groote, verslindende, levenverterende, opdracht gegeven, om al wat in den tijd gebeurt, te zien in<br />
het licht van het Rijksbestand. Elke accumulator van ons menschelijk leven moet, eer hij<br />
functioneert, eerst worden gevuld, en geláden, bij den oneindigen God.<br />
Neem nu eens aan het ongerijmde, dat <strong>Christus</strong> niet geweten zou hebben, of zelfs maar verzuimd