Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
koningshuis had gesold met slavenbanden, en gespeeld met slavenlevens. Maar toen<br />
Nebukadnezer dreigde, toen had de koning Zedekia, ten einde raad, besloten, het jubeljaar weer<br />
in te stellen, en er was een edict uitgevaardigd, "met heel het volk, dat zich in Jeruzalem bevond,<br />
om hun vrijlating aan te kondigen, zoodat elk zijn slaaf of slavin, een Hebreeër of eene<br />
Hebreeuwsche, vrij zou laten gaan, dat geen mensch zich van een Judeeër, zijn broeder, zou doen<br />
dienstbaar zijn" 2) (Jeremia 34 : 8-9).<br />
Toen dus het gevaar dreigde had men de slaven vrij gelaten. Want de conscientie sprak. Men<br />
wist blijkbaar wel, dat dit slavenrecht door Gods eigen wet gehandhaafd werd. Maar nauwelijks<br />
was het gevaar geweken, en waren de chaldeeuwsche troepen van de stad terug geroepen, of met<br />
permissie van den laatsten koning uit Davids huis, was de vrijlatings-eed, aan de slaven gegeven,<br />
geschonden. De slaven waren weer in boeien geslagen.<br />
Is dit nu een kleinigheid<br />
Brengen wij misschien dingen bij elkaar, die niets met elkaar te maken hebben<br />
Dwaas, wie het gelooft.<br />
Integendeel, de profeet Jeremia zegt zelf in vers 17, dat deze daad van trouweloosheid jegens de<br />
slaven, de priester-slaven ook, van het corrupte Jeruzalem, in de dagen vlak vóór de<br />
ballingschap, de groote reden is, waarom de Heere Zijn volk, en ook Davids koningshuis, en ook<br />
de priesters, overgeeft ter beroering aan alle koninkrijken der aarde. Over slavenlijven is David<br />
gestruikeld, |428| niet over de krijgswagens van de wereldmachten der babylonisch-kaïnietische<br />
"grootmachten".<br />
Het was ook voorwaar geen wonder.<br />
Want God had juist het jaar van de slavenvrijlating in de wet vastgelegd, omdat daarin het<br />
messiaansche licht tot Israël kwam, en Zijn volk als een volk van in beginsel vrijen uitgeroepen<br />
werd. Toen Davids koningshuis aan de slaven onthield het licht van de vrijheid, die eenmaal in<br />
<strong>Christus</strong> volkomen dagen zou, had het zich met Saul gelijk gemaakt, de theocratie geschonden,<br />
de vrijheid van Gods erfgenamen beknot, vele van Gods "kleinen" geërgerd, en had geen recht<br />
dus meer op een plaats onder de zon.<br />
Thans zijn daar, eeuwen later, in Gethsemané wederom drie aanwezig: een priesterslaaf, een<br />
romeinsche (kaïnietische!) bende, en de ongekroonde koning uit het huis van David, Jezus<br />
<strong>Christus</strong>.<br />
De Romein heerscht nóg over Kajàfas en over het huis van David. Dat is nog altijd hetzelfde<br />
oordeel, dat eens Jeremia dreigde in hoofdstuk 34. Met den zweep der Romeinen slaat God zelf<br />
nog altijd de trouwelooze slavendrijvers, die de vrijlating der slaven hebben verhinderd; de<br />
zweep van Rome is het verlengstuk van de zweep van Babel, dien Jeremia zag neerkomen op<br />
den rug van Jeruzalems grooten, ook van Kajàfas' slavendrijvende voorgangers. Dat is de eene<br />
kant van het treurspel. En de andere kant is deze, dat er niemand is die het ziet. Kajàfas let er niet<br />
op en Malchus evenmin. Zij kussen de zweep van Rome, om maar van Jezus af te komen. En -<br />
homo homini lupus: de priester zelf drijft zijn slaven. Wat kan de zonde ook anders doen<br />
Doch nu staat daar tusschen de slavendrijvers van Rome, die aan Babel verwant zijn, en die zelf<br />
een Nieuw-Babel stichtting in de stad van het Beest, de slavendrijvers, die in den Bijbel welhaast<br />
gezien worden als het beeld van den Anti-Christ, den grooten Kaïn, aan den éénen kant, - en<br />
Kajàfas met zijn slaaf, die samen weer Rome's slaven zijn, aan den anderen kan, nu staat daar,<br />
zeg ik, tusschen die beide in: <strong>Christus</strong> Jezus. Hij buigt zich als de ware Davidide over een<br />
priesterslaaf. Hij verhindert Zijn discipelen, slavenrechten te krenken. Deze Koning verbiedt Zijn<br />
knechten, |429| ook maar een slaaf van Abraham te krenken door willekeur; en Hij bedient aan<br />
hem, positief, het recht van Abraham, zelfs in het uur, waarin Rome en het ontrouwe Israël