Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
gevuld, Vader! Is liefde alsem Wat vader geeft zijn kind alsem Een andere wet dan die der<br />
liefde, welke Vader en |324| Zoon verbindt, heeft dezen beker voor Mij neergezet. Vader, Vader!<br />
Deze getuigenis van Jezus is waar. l<br />
In waarheid: het is niet krachtens de liefdesverhouding tusschen Vader en Zoon, maar het is<br />
krachtens de wet van het middelaarschap, dat het recht over Hem komen moet, en dat de beker<br />
van lijden Hem wordt toegeschoven.<br />
Nu ligt de ervaring van het middelaarschap hier als een groote pijn op de ziel van Jezus. Want,<br />
wel was het reeds jaren lang in Zijn geest bewust geweest, doch thans ontdekt Hij wat te voren er<br />
niet was: er is de verlating. Vader, Vader, waarom gaat Gij Mij verlaten Een Middelaar, die niet<br />
meer aangehoord wordt door den Vader, heeft ook Zijn ambt niet kunnen redden! Vader, alle<br />
dingen zijn mogelijk: is dan het kindschap niet te vereenigen met het middelaarsambt; is dan het<br />
ambt niet te oefenen met het kindschap meê Mijn Vader. -<br />
Doch hoor - nu klinkt een derde woord: Niet mijn wil, doch de Uwe geschiede!<br />
En wanneer de bidder in dat derde woord erkent, dat niet Zijn eigen wil, doch die des Vaders<br />
moet geschieden, dan slaat Zijn bevende ziel weer de brug der gehoorzaamheid en des geloofs,<br />
de brug, die Hem afleidt vàn de voorbijgaande ervaring van dit ééne moment op den dag des<br />
Heeren, en die Hem weer overleidt tot de groote dagorde van den éénen dag des Heeren. Immers,<br />
tot die dagorde behoort, behalve de liefde, ook het recht.<br />
Liefde - en recht!<br />
De Vaderliefde - en - de Wil van Recht!<br />
Zoo schuift Jezus "dezen drinkbeker" (het voorbijgaande) tusschen de twee groote elementaire<br />
beginselen van den dag des Heeren in: de oneindige liefde, en het oneindige recht. |325|<br />
En dit inschuiven van het "moment" in den éénen "dag";<br />
dit invoegen van zijn eigen strijd tusschen de twee pilaren van liefde en recht;<br />
dit harmonisch inschakelen van het voorbijgaande in wat eeuwig staat,<br />
dát is ons behoud geweest.<br />
Door zóó te bidden heeft <strong>Christus</strong> niet de eeuwigheid uit den tijd verklaard, maar den tijd uit de<br />
eeuwigheid. Niet den ganschen dag uit een moment belicht, doch het moment belicht uit den<br />
ganschen dag. Hij heeft die verbintenis tot stand gebracht, niet door abstracte<br />
profeten-geleerdheid, nog minder - hier - door goddelijke vóór-wetenschap, doch door levende,<br />
bevende menschelijkheid. Door arbeid, die van onderen op de taak van gehoorzaamheid moest<br />
zien en uit de diepte van waarachtige menschelijkheid en kort-zichtigheid, verduren.<br />
Kort-zichtig, ja - want dat een woord, niet om den mensch Jezus met andere menschen te meten,<br />
doch om te doen zien, dat Hij niet ziet uit de oogen Gods, doch uit de oogen van den mensch. En<br />
deze waarachtige menschelijkheid in Zijn benauwden arbeid is onze zaligheid. Wat de Zoon, wat<br />
het Woord, als God van eeuwigheid doet, doet <strong>Christus</strong> thans als mensch óók in den tijd: tijd en<br />
eeuwigheid, dagorde en momenteele ervaring, het zijnde en het wordende, onbeweeglijke en het<br />
beweeglijke, Gods deugden en de passiën des tijds, aan elkaar verbinden op de eenige wijze, die<br />
God gevallig is.<br />
Omdat dit alles nu gebeuren moest zonder hulp van God, en omdat de mensch Jezus hier in<br />
verlatenheid moest doen, hetgeen anders alleen geschiedde in gemeenschap met God, daarom<br />
was dit alles - lijden.<br />
Nooit is dat woord, ons anders zoo gemeenzaam, zóó ver af geweest: lijden!<br />
Maar geen nood: wij zien Jezus als <strong>Christus</strong>!<br />
De eeuwige kracht van den toorn drukt Hem neer; maar de zuivere kracht van Zijn menschelijke<br />
ziel, en de persoonlijke<br />
wil van den eeuwigen Zoon, verheffen zich daar tegen in, en laten