Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
De beste recitator van een lied is zijn dichter zelf. "Het is immers het hart, dat welsprekend<br />
maakt" En ook is het waar: "wie den dichter wil verstaan, moet naar 's dichters land toe gaan. "<br />
Ja, nog meer, hij moet in dat hart van dien dichter kunnen komen; hij moet erin kunnen lezen; hij<br />
moet mèt dat hart mee kunnen lezen; hij moet eigenlijk dat hart hebben. Als op een avond een<br />
vers, van welken dichter ook, door honderd menschen voorgedragen wordt, maar daarna ook<br />
door den dichter zelf, van 't vers, - dan is, indien de dichter óók spreker is, en indien hij in het<br />
zeggen de passende vormen vinden kan voor zijn eigen denken en voelen, |272| dan is, zeg ik, die<br />
dichter de beste voordrager van zijn lied, omdat hij de maker ervan is. 't Is alles door hem<br />
heengegaan; 't is alles van hem uitgegaan.<br />
Nu zijn daar dichters, bij wie het spreken achter komt bij het denken en het voelen. Zij voelen<br />
wel goed, maar het zeggen komt bij hen achteraan.<br />
Maar niet alzoo is Jezus. Elken vorm, dien hij in het spreken, en ook in het zingen gebruikt, is,<br />
op dát punt des tijds, volkomen goed. Dat is te zeggen: die vorm is volmaakt, op dat punt des<br />
tijds, naar de eischen van het wezen.<br />
Trek nu zelf de conclusie.<br />
Op dezen Paaschdag hoort de hemel gansch Jeruzalem zingen. "Men hoort dier vromen tent<br />
weergalmen, van hulp en heil, hun aangebracht." b<br />
Maar onder al die zangers is er Eén, die bizonder zingt. Dat is de Dichter. Dat is Jezus.<br />
Hebt gij wel eens gelezen Psalm 116 En hebt gij wel eens stilgestaan bij dat ééne woord: Hij<br />
hoort mijn stem c Ach, God hoort zooveel stemmen. Heel het schepsel zucht, de<br />
apostelenschaar zingt, de kerkzang trilt naar boven, de vloek knarst er doorheen, de opstand<br />
scheurt de hemelen stuk; en al die stemmen zoeken den hemel. God hoort benauwend veel<br />
stemmen. Maar toch: "Hij hoort mijn stem"; die ééne onder alle.<br />
Hebt gij psalm 116 gelezen<br />
Nu, deze psalm is óók gezongen door Jezus, in den Paaschnacht. De mond van Jezus heeft<br />
gezegd:<br />
God heb Ik lief, want die getrouwe Heer<br />
Hoort Mijne stem - d<br />
Wat dunkt U, is dat lied ooit zóó gezongen als toen, is ooit de zekerheid zoo fel geweest: Hij<br />
hoort MIJN stem!<br />
Neen, dat kan niet.<br />
Want de Dichter droeg Zijn lied voor, staande aan de trappen van den troon der Hoogste<br />
Majesteit. |273|<br />
Het was geen troubadour der liefde (zooals velen <strong>Christus</strong> noemen in een valsche "geestelijke"<br />
erotiek).<br />
Het was geen nachtegaal, die een lied zingt, "dat hij zelf niet weet hoe".<br />
Het was de Profeet, groot in de lofzangen Israëls, die Zijn eigen lied nu zegt aan God.<br />
Want ook Paasch-ritueel, gelijk elk ander "ritueel", het is alles, maar het is ook alléén bij Jezus<br />
gedrenkt in den zuiveren inhoud van het klare wezen.<br />
Nemen wij dus aan, dat het zingen van den lofzang, ook al was deze voorgeschreven door de<br />
wet, zich harmonisch invoegt in het mozaiekwerk van <strong>Christus</strong>' levens-arbeid, en dat dit lied,<br />
hoewel wettelijk voorgeschreven van buiten af, in Jezus' eigen leven aanstonds een organisch<br />
zuivere plaats krijgt, dan laat zich te gereeder ontwikkelen, wat wij reeds zeiden straks: dat het<br />
hier de Dichter zelf is, die Zijn eigen liederen zingt.<br />
Immers, reeds vóórdat <strong>Christus</strong> mensch op aarde werd, heeft Hijzelf, het Eeuwige Woord Gods,