Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Wij mogen inmiddels niet al te veel kwaad zeggen van deze middeleeuwsche poëzie met het<br />
nachtegaal-gegeven, want wij moeten eerlijk bekennen, dat ook wij zelf, in het algemeen<br />
gesproken, meer aandacht hebben gewijd aan de zeven kruiswoorden, die slechts ten deele aan<br />
de Schrift ontleend zijn, dan aan de lofzang, dien <strong>Christus</strong>, eer het kruis kwam, in de Paaschzaal<br />
heeft gezongen en die in al zijn deelen aan de Schrift zelf was ontleend. |270|<br />
Het zegt misschien wel iets, en dan niet in ons voordeel, dat wij meer acht geven op hetgeen<br />
<strong>Christus</strong> in voor ons waarneembare smart zegt, en dan met rauwe stem, en met klagend geluid,<br />
en in hoogen nood, - dan dat wij letten op wat Hij rustig reciteert, nog schijnbaar ver verwijderd<br />
van het kruis.<br />
Want wat dunkt u, mogen wij de rust van <strong>Christus</strong>, in het zingen van de Schrift-woorden,<br />
misbruiken, door meerdere diepte te fantaseeren in de kruiswoorden, dan in den lofzang,<br />
waarmede Hij de Paaschzaal heeft verlaten Mogen wij grooter liefdeswerking onderstellen in de<br />
kreten van nood, die men "kruiswoorden" noemt, dan in het profetisch aanheffen van het Woord<br />
des Heeren, dat in den lofzang Jezus toesprak<br />
De vraag stellen is reeds haar beantwoorden.<br />
En hierom moeten wij opnieuw een consequentie trekken uit ons gereformeerd begrip van<br />
Schriftbeschouwing, en uit onze belijdenis omtrent de ziel en den geest en het werk van Jezus<br />
<strong>Christus</strong>. Die consequentie trekken wij in de eerlijke belijdenis, dat de lofzang, die den<br />
Paaschmaaltijd heeft besloten, niet minder de aandacht waard is dan de kruiswoorden, één voor<br />
één.<br />
Nu worde voorop gesteld, dat het zingen van den lofzang oogenschijnlijk niets bizonders is.<br />
Op het joodsche Paaschfeest hebben duizenden denzelfden lofzang aangeheven, als hier<br />
<strong>Christus</strong>.<br />
Immers, het zingen van een lofzang, en ook van dien bepaalden, behoorde tot de officieele<br />
voorschriften van het Paaschfeest 1). Met |271| andere woorden: de zang was heel gewoon, en<br />
het zingen, zoo men wil, doodgewoon. Het lied was bekend, - want het waren de psalmen 113 tot<br />
118. Die psalmen werden samen genoemd: het Hallel. En het voorschrift luidde, dat men op het<br />
Paaschfeest, in twee tempo's, deze liederen zingen moest. Het was om zoo te zeggen een "kósjer"<br />
gezang. Alle Joden volgden het gebruik.<br />
Dit zullen dan ook wel de redenen zijn, waarom voor velen dat lied zoo heel gewoon, zonder<br />
eenige verheffing is. Zij vinden een "kruiswoord" daarom zooveel dieper, omdat niemand buiten<br />
Jezus ze gesproken heeft.<br />
Maar toch is deze redeneering een tastbare dwaasheid.<br />
Als Jezus wat doet, dan komt het er niet op aan, of anderen óók zoo doen; want - zóó, als Hij het<br />
doet, zóó doet het niemand in de wereld. Daar is in het zingen van het Hallel, zoodra het lied in<br />
Jezus' mond komt, iets volkomen nieuws, dat nog nooit in de wereld is geweest, en dat ook nooit<br />
er weer komen zal.<br />
Dat ligt niet aan de klanken van het lied, maar het ligt aan dit geheimenis, dat hier de Auteur, de<br />
Dichter, zijn eigen lied gaat zeggen.<br />
Dit is iets moois, iets heiligs ook.<br />
Op dezen Paaschdag, en den volgenden, en den voorafgaanden dag, hebben menschen de<br />
liederen van het Hallel uit alle straten en huizen gezongen; de hemel weergalmde erevan; de<br />
engelen hadden er heel veel last van, en ook héél véél vreugde.<br />
Maar zóó, als Jezus het zong, wer het door niemand gezongen.<br />
Want - de dichter zong in Hem zijn eigen lied.