Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
ook nu. <strong>Alleen</strong> maar, het waren toen de engelen slechts, maar vandaag zijn het de menschen, die<br />
het licht uit den hemel naar de aarde dragen, en het naar alle kanten uit doen stralen. Een engel is<br />
veel, een mensch is meer. Toen het Kerstfeest was, toen hebben de engelen gesproken over den<br />
<strong>Christus</strong>, die zelf nog maar een kind was. Maar nu komen daar twee menschen, die staan voor<br />
Gods aangezichtd, en die dus als verloste menschen dichter bij Hem staan dan de engelen, - nu<br />
komen de menschen, zeg ik, Mozes en Elia, niet maar, om te spreken over den <strong>Christus</strong>, doch om<br />
te spreken mèt den <strong>Christus</strong>, over "Zijn uitgang te Jeruzalem." En die <strong>Christus</strong> zelf is geen kind<br />
meer, maar de man, rijp tot de groote daad.<br />
Doch nu wij zóó den hemel bezig zagen, om aan dit tafereel een groote spanning te geven, nu<br />
vooral is het ons een oorzaak van diepe schaamte, te ontdekken: dat van de zijde van den hemel<br />
alles heerlijker is gemaakt dan ooit te voren, doch dat wederom van den kant der menschen het<br />
bederf ingedragen wordt in deze smettelooze heerlijkheid. |17| Een satan in Caesarea Filippi, -<br />
dat is erg. Maar een satan op den berg van <strong>Christus</strong>' heerlijkheid, dàt is erger. Het is altijd erger,<br />
mòrgen te zondigen, dan vandaag, want elke dag geeft overvloediger genade, en maakt de<br />
overtreding daarom meerder.<br />
Wij zullen niet breed ingaan op wat Simon Petrus hier zegt. Het verhaal is bekend. De hemel<br />
heeft zich geopend. Twee lichtende gestalten, die straks Elia en Mozes blijken, hebben zich<br />
geopenbaard op den berg, waar Jezus God ontmoeten wilde; en zij hebben in den glans van hun<br />
hemelschen gloed óók den Zoon des menschen gezet.<br />
Want dit is nog hunne ure. Omdat op aarde nog is de macht der duisternis, rondom den Zoon des<br />
menschen, daarom kunnen - o onverdraaglijk privilege! - daarom kunnen nog menschen - den<br />
minderen - den Zoon - den Meerdere van allen - deelen laten in hùn heerlijkheid, hem zetten in<br />
hùn glans.<br />
Door deze uitstraling van het hemelsche licht zijn de drie discipelen, Petrus, Jacobus en<br />
Johannes, plotseling uit hun slaap opgeschrikt. Want hun oogen waren bezwaard geweest e. Zij<br />
ontwaken, wrijven zich de oogen uit, en zwijgen. Maar Simon zwijgt niet lang. Ineens heeft hij<br />
zijn woord bij de hand. "Meester", zegt hij, "dat treft goed, dat wij hier zijn. Laat ons drie<br />
tabernakelen maken: één voor U, één voor Mozes, en één voor Elia. Wij zullen drie<br />
noodverblijven inrichten". Want blijkbaar bedoelt hij met die tabernakelen tentjes, die hij haastig<br />
van twijgen en takken en loof in elkaar zetten wil. Geïmproviseerde noodverblijven dus.<br />
Nu moeten wij van dit verlangen van Petrus niet meer zeggen, dan te zeggen valt. Sommigen<br />
hebben over dit haastig gesproken woord heel zwaarwichtig geredeneerd. De één heeft gezegd,<br />
dat Simon het Oude Testament (vertegenwoordigd in Elia en Mozes) en het Nieuwe Testament<br />
(in <strong>Christus</strong> hier aanwezig) aan elkaar verbinden wil, zonder dat er een wettige overgang zou zijn<br />
van het eene naar het andere. Anderen hebben gemeend, dat Petrus hier het pleit voert voor de<br />
wereld-ontvluchting; en dan worden, gewichtig genoeg, zijn drie geïmproviseerde tentjes een<br />
soort prototype van het kloosterwezen en van de kloostercel. En zoo |18| werd er nog wel meer<br />
uit dit woord gehaald dan er in lag. Aan dergelijke fantasieën verspillen wij geen woord.<br />
Dit neemt niet weg, dat toch in Petrus' onbedachtzaam spreken heel wat uitgedrukt ligt.<br />
Uitgedrukt, niet met bewustheid door hem zelf, want "hij wist niet wat hij zeide", maar<br />
uitgedrukt door God, die door dit wondergezicht uit Petrus haalt, wat er in hem ligt; God, die ook<br />
nu de historie maakt, en die eerst door den Geest <strong>Christus</strong> en Mozes en Elia in Petrus' gezelschap<br />
op een berg tezamen bracht, en die nu door denzelfden Geest het bericht daarvan opteekent in de<br />
Heilige Schrift. Gaan wij in Zijn licht de dwaasheden van Petrus bezien, dan treffen ons al<br />
dadelijk twee dingen.