Tekst - Vlaams Parlement
Tekst - Vlaams Parlement
Tekst - Vlaams Parlement
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
<strong>Vlaams</strong> <strong>Parlement</strong> – Vragen en Antwoorden – Nr. 8 – 16 februari 2001 -1088-<br />
een extra bescherming. De rol en de plichten<br />
als huurder worden immers opgenomen<br />
door de voorziening. In vele gevallen gaat<br />
het trouwens om groepswoningen, waarbij<br />
de kosten via de voorziening over de verschillende<br />
bewoners worden verdeeld.<br />
– Beschermd wonen is duidelijk een tussenvorm<br />
tussen de ambulante en de residentiële<br />
voorziening. Er dient toch een zeker onderscheid<br />
te zijn tussen zelfstandig wonende<br />
personen en personen die weliswaar vrij<br />
geïntegreerd wonen, maar toch onder de<br />
vleugels van een aanleunvoorziening.<br />
– Deze bepaling maakt een formeel onderscheid<br />
mogelijk tussen begeleid wonen en<br />
beschermd wonen. In begeleid wonen staat<br />
de cliënt, op een enkele uitzondering na, wel<br />
in voor de woning (als huurder of als eigenaar).<br />
Naargelang de aard van ondersteuning (begeleid<br />
wonen of beschermd wonen) is de voorziening<br />
dus verplicht om al dan niet een woning ter<br />
beschikking te stellen. In de praktijk is dit niet<br />
altijd de meest ideale oplossing.<br />
Sommige personen die objectief nood hebben<br />
aan beschermd wonen, wonen reeds in een woning<br />
die ze bezitten of zelfs huren.In die gevallen<br />
zou de voorziening de huur moeten overnemen<br />
of geen beschermd wonen kunnen aanbieden.<br />
Bovendien is het inderdaad zo dat indien<br />
deze personen niet rechtstreeks huren bij een<br />
sociale huisvestingsmaatschappij maar via de<br />
voorziening, zij een hogere huurprijs betalen.<br />
Anderzijds moet wel worden vermeld dat er<br />
nauwelijks klachten zijn over de huidige huurprijzen,<br />
die een sociaal obstakel zouden vormen<br />
om in te stappen in beschermd wonen.<br />
2. Er werd nog geen overleg gepleegd met de collega-minister<br />
bevoegd voor Huisvesting. Ik zal<br />
mijn collega wel verzoeken om een overleg voor<br />
het eerste kwartaal van 2001.<br />
Tijdens dit overleg dienen enerzijds de reeds<br />
vermelde problemen te worden aangekaart,<br />
maar zal ook meer algemeen moeten worden<br />
bekeken in hoeverre sociale huisvesting een rol<br />
kan spelen in de huisvesting van personen met<br />
een handicap. Hierbij zouden geïntegreerde sociale<br />
woningen zelfs een gedeeltelijk alternatief<br />
kunnen vormen voor de huisvesting van een<br />
aantal personen die op dit moment nog in een<br />
tehuis verblijven.<br />
3. De uitvoering van de bepalingen van het nieuw<br />
sociaal huurbesluit behoort niet tot mijn bevoegdheid.<br />
Deze vraag moet voorgelegd worden<br />
aan de collega bevoegd voor Huisvesting.<br />
(Antwoord Johan Sauwens : blz. 1060 – red.)<br />
Vraag nr. 28<br />
van 29 november 2000<br />
van mevrouw RIET VAN CLEUVENBERGEN<br />
Kinderpsychiaters – Behoefte<br />
Er zijn kinderpsychiaters tekort. En wel om twee<br />
redenen. Al te weinig artsen volgen in Vlaanderen<br />
een opleiding kinderpsychiatrie. Degenen die een<br />
diploma kinderpsychiater hebben, gaan daarenboven<br />
vaak in Nederland werken.<br />
De oorzaken zijn bekend : de werkomstandigheden<br />
zijn in Nederland beter omdat de geestelijke gezondheidssector<br />
er beter is uitgebouwd, men doorloopt<br />
er zijn stage. Daarnaast heeft men in Nederland<br />
een beter statuut en een hogere verloning. Nederland<br />
is trouwens een aantal jaren geleden een<br />
wervingscampagne begonnen in Vlaanderen ...<br />
Studies wijzen uit dat er jaarlijks tien nieuwe kinderpsychiaters<br />
voor het werkveld in Vlaanderen<br />
nodig zijn, terwijl er de laatste tijd soms maar twee<br />
of drie afgestudeerden in Vlaanderen aan de slag<br />
gingen.<br />
In onze complexe samenleving verhoogt de vraag<br />
vooral in de kinder- en jeugdzorg. Een multidisciplinair<br />
team zonder een kinderpsychiater kan al<br />
deze problemen niet aan. Daarenboven speelt –<br />
ook in de ambulante geestelijke gezondheidszorg<br />
– de medische verantwoordelijkheid voor dit gebeuren.<br />
Het is daarom van belang dat de bevoegde minister<br />
de evoluties met betrekking tot de verschillende<br />
beroepsgroepen zelf opvolgt, en dit niet alleen<br />
overlaat aan de provinciale commissies of de federale<br />
Planningscommissie Medisch Aanbod.<br />
1. Heeft de minister zicht op het aantal beroepsactieve<br />
kinderpsychiaters per provincie Waar<br />
worden de tekorten vooral gesignaleerd <br />
2. Hoelang duurt het om een vacature voor kinderpsychiater<br />
in een CGG (centrum voor gees-