Tekst - Vlaams Parlement
Tekst - Vlaams Parlement
Tekst - Vlaams Parlement
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Stuk 2011 (2008-2009) – Nr. 6<br />
30<br />
omtrent zogenaamde politieke rechten is belast. De<br />
noodzaak om over te gaan tot de instelling van de<br />
Raad voor vergunningsbetwistingen, de omstandigheid<br />
dat slechts op marginale wijze aan de federale<br />
justitiële ordening wordt geraakt en de mogelijkheid<br />
tot een gedifferentieerde regeling van de gewestelijke<br />
beroepstrap tegen vergunningsbeslissingen worden<br />
eveneens gemotiveerd.<br />
Ook meer beleidsmatige aspecten worden in de<br />
memorie van toelichting behandeld. Meer bepaald<br />
wordt uiteengezet dat de nodige waarborgen op het<br />
vlak van onafhankelijkheid en objectiviteit van de<br />
Raad voor vergunningsbetwistingen worden geboden<br />
en dat een gewestelijke beroepstrap wordt behouden.<br />
Daarnaast wordt zeer nauwgezet aangegeven dat<br />
het aspect ‘snelheid’ niet zomaar een algemene, vage<br />
beleidsdoelstelling of een stoplap is. Er wordt op<br />
een onderbouwde manier verantwoord waarom een<br />
snelle beslissing binnen het specifieke vergunningencontentieux<br />
aan heel concrete noden beantwoordt,<br />
met name het vermijden van langere verstoringen<br />
van de gronden- en pandenmarkt door de onzekerheden<br />
over het juridisch statuut van een onroerend<br />
goed en het tegengaan van daarmee samenhangende<br />
economische en menselijke problemen. Bovendien<br />
wordt in de memorie van toelichting de link gelegd<br />
met het subsidiariteitsbeginsel en het <strong>Vlaams</strong> Regeerakkoord.<br />
De memorie van toelichting verwijst daarenboven<br />
naar een aantal precedenten van gewestelijke regelingen<br />
waarin administratieve rechtscolleges werden<br />
opgericht. In dat verband is volgens de minister<br />
vooral de verwijzing naar het Milieuhandhavingscollege,<br />
opgericht bij decreet van 21 december 2007 tot<br />
aanvulling van het decreet van 5 april 1995 houdende<br />
algemene bepalingen inzake milieubeleid met een<br />
titel XVI – Toezicht, handhaving en veiligheidsmaatregelen,<br />
van belang. De afdeling wetgeving van de<br />
Raad van State heeft voorafgaand aan dit decreet, in<br />
quasi identieke bewoordingen als in het advies over<br />
het voorliggende ontwerp van decreet, gesteld dat<br />
de oprichting van een administratief rechtscollege<br />
bij gewestdecreet weliswaar tot de mogelijkheden<br />
behoort, maar dat de in de toelichting opgegeven<br />
redenen een te algemene draagwijdte hadden en<br />
aldus op een generieke wijze zouden kunnen worden<br />
ingeroepen. De Raad van State verzette zich met<br />
andere woorden tegen ‘passe-partoutmotieven’ die<br />
onvoldoende concreet verantwoorden waarom een<br />
rechtscollege nodig is in dat specifieke geval, zonder<br />
evenwel de mogelijkheid tot de decretale instelling<br />
van administratieve rechtbanken in twijfel te trekken.<br />
De bevoegde milieuminister heeft in de parlementaire<br />
voorbereiding van het Milieuhandhavingsdecreet<br />
evenwel uitgebreid en gedetailleerd zeer diverse en<br />
concrete elementen uit de memorie van toelichting<br />
belicht (Parl. St. Vl. Parl. 2006-07, nr. 1249/5). Die<br />
hebben volgens minister Van Mechelen bijgedragen<br />
tot de conclusie – overgenomen door de decreetgever<br />
– dat redelijkerwijze en met voldoende precisie kan<br />
worden aangetoond dat de oprichting van het Milieuhandhavingscollege<br />
nodig is voor het voeren van een<br />
autonoom <strong>Vlaams</strong> milieuhandhavingsbeleid.<br />
De Raad van State heeft ook kritiek gegeven op het<br />
feit dat het aan de afdeling wetgeving voorgelegde<br />
voorontwerp een Raad voor vergunningsbetwistingen<br />
uittekende waarvan de contouren te zeer waren<br />
afgestemd op de Raad van State. Inderdaad waren<br />
de aanwervingsvoorwaarden (en het statuut) van<br />
de raadsleden binnen de Raad voor vergunningsbetwistingen<br />
initieel volledig afgestemd op dat van de<br />
staatsraden. De bedoeling om van die raadsleden een<br />
specifieke ruimtelijkeordeningsgebonden expertise<br />
te eisen, was onvoldoende in de tekst verwerkt. Dat<br />
wekte volgens de minister de onbedoelde indruk dat<br />
met de Raad voor vergunningsbetwistingen een miniversie<br />
van de Raad van State in het leven zou worden<br />
geroepen. Die onterechte visie is in de finale ontwerpteksten<br />
volledig weggewerkt. De aanstellingsvoorwaarden<br />
voor de raadsleden zijn nu duidelijk<br />
afgelijnd en afgestemd op de specifieke vereisten van<br />
de Raad voor vergunningsbetwistingen, die onder<br />
meer een marginale toetsing aan de goede ruimtelijke<br />
ordening doorvoert. Een raadslid dient onder<br />
meer een grondige kennis van en ten minste tien jaar<br />
nuttige ervaring te hebben in het domein van het<br />
<strong>Vlaams</strong>e ruimtelijkeordeningsrecht.<br />
Ten slotte is de rechtspositie van de raadsleden voortaan<br />
volledig decretaal geregeld, zonder verwijzing<br />
naar de regelingen in de schoot van de Raad van<br />
State. Ook de rechtspositie van de griffiers, adviseurs<br />
en administratieve personeelsleden wordt voortaan<br />
volledig op <strong>Vlaams</strong>e statutaire regelgeving afgestemd.<br />
Op die manier wordt volgende de minister wel degelijk<br />
tegemoet gekomen aan de opmerkingen van de<br />
afdeling wetgeving van de Raad van State in dat verband.