Deelrapport 3: Hoe Dionysos - Universiteit Twente
Deelrapport 3: Hoe Dionysos - Universiteit Twente
Deelrapport 3: Hoe Dionysos - Universiteit Twente
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
3. <strong>Hoe</strong> de sfeer verandert<br />
Toch mogen we ons door dit alles geen zand in de ogen laten strooien. Het kan best zijn dat er in<br />
Haren maar weinig ‘professionele’ relschoppers actief waren, dat maakt de rellen niet minder<br />
ernstig. Een belangrijke vraag is dan ook wanneer en op welke wijze een positief bedoeld feest kon<br />
omslaan in massale gewelddadigheden. Het tijdstip van die omslag is inmiddels vrij goed bekend.<br />
Mede dankzij de bevindingen in het deelrapport Er is geen feest weten we dat er in Haren vanaf 19 uur<br />
een andere sfeer ontstond. Veel van onze respondenten onderstrepen dat. Overigens heeft het<br />
zoeken naar de precieze tijd waarop de rellen begonnen maar betrekkelijk zin. Het is mogelijk dat dit<br />
begin varieert afhankelijk van de plaats waar men naar kijkt. Bovendien kan men van mening<br />
verschillen over de vraag hoe je het omslagpunt definieert. Een van onze respondenten vertelt<br />
bijvoorbeeld dat er vroeg in de middag al iets te merken was. ‘Om een uur of één ’s middags was er al<br />
een rare sfeer in het dorp. Er hing iets in de lucht, er ging iets gebeuren’, zegt ze (R3). Niet iedereen<br />
blijkt even gevoelig. Iemand anders vertelt dat er pas laat in de avond een gewelddadige sfeer<br />
ontstond. Hij kreeg rond 22 uur van een vriend te horen dat het bij Albert Heijn helemaal uit de hand<br />
liep. Daar is hij uit nieuwsgierigheid een tijd blijven kijken. ‘We gingen rond elf uur weg, want toen<br />
begonnen mensen ook in het centrum gewelddadig te worden. We zagen dat jongeren van alles naar<br />
de politie gooiden en dat er ruiten sneuvelden. Toen begonnen er ook al busjes door het centrum te<br />
rijden’ (R12). Gegeven deze variatie aan plaats- en persoonsafhankelijke waarnemingen, baseren we<br />
ons op de tijd die de auteurs van het deelrapport Er is geen feest hebben vastgesteld. Anders gezegd:<br />
tegen 20.49 uur waren de rellen een feit.<br />
De meeste getuigen zijn het erover eens dat er aanvankelijk een heel positieve sfeer heerste. Een van<br />
onze informanten vertelt wat hij voelde toen hij zich eindelijk in Haren bevond. ‘Je komt daar aan en<br />
het is echt! Je ziet een hele grote mensenmassa. Dat is in principe wel gaaf. Het is van: Jezus, dit is<br />
echt wel heel groot. Er zijn heel erg veel mensen op afgekomen. Het was best gezellig, er hing een<br />
leuke sfeer…’ (R11). Dezelfde indruk rijst op uit een verhaal dat we hieronder citeren. Het stamt uit<br />
ons gesprek met een meisje dat graag het verbod van de burgemeester trotseerde. Ze wilde laten<br />
zien dat een mooi feest wel degelijk mogelijk was:<br />
Naarmate de dag verliep werd het steeds drukker. Er kwamen steeds meer mensen bij. Het leek wel een Western:<br />
Je hebt één hoofdstraat en daar komt je belager aan. Het is helemaal stil, iedereen heeft zich teruggetrokken en<br />
wacht op wat er gaat gebeuren. Tussen zes en zeven was het gewoon de stilte voor de storm. Iedereen had iets<br />
van: Nu gaat het erom spannen ! (…) Op een gegeven moment was de sfeer: Er komt echt wel een feest. Er zijn<br />
ontzettend veel mensen het wordt superdruk. Iedereen had een beetje zo’n triomfantelijk gevoel: Zie je nou wel<br />
Er komt toch een feest! Dat bericht stuurden wij dan ook overal door. Kom nu maar, het feest gaat gewoon door<br />
(…). Toen er een kerel langs kwam met een kruiwagen boordevol boxen hebben we ons dood gelachen. Dat was zo<br />
grappig, het was echt bizar. De sfeer was gezellig. We hebben nog met allerlei mensen gepraat. Waar ze vandaan<br />
kwamen en zo (…) Mensen vroegen dingen als: Kom je echt uit Haren Wat vind je daar nou van Zie je nou wel,<br />
zeiden we, ze hebben het echt niet kunnen tegenhouden (…) Later, toen de anderen al naar de stad waren gegaan,<br />
bleef alleen het uitschot over (…) Maar in het begin was het allemaal mooi. De jeugd tegenover allemaal oudere<br />
mensen, ha ha. We hebben ze overwonnen!’ (R1).<br />
COMMISSIE ‘PROJECT X’ HAREN | 105