You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
De films van<br />
Baz Luhrmann<br />
Je kunt het je bijna niet meer<br />
voorstellen, maar in de jaren negentig waren films<br />
van down under een kleine hype. Een paar jaar lang leek<br />
alles wat er vandaan kwam grappig en verfrissend.<br />
door<br />
Gerlinda Heywegen<br />
fotografie<br />
James Fisher /<br />
film stills<br />
Binnen die hausse maakte ook de<br />
Australische Hollywoodregisseur Baz<br />
Luhrmann zijn eerste film, Strictly<br />
Ballroom. Een leuk verhaal met een geinige<br />
kwinkslag, die romantisch wordt<br />
gepimpt met hilarische scènes. De rest<br />
van de wereld vond dat Aussie-accent<br />
aanstekelijk. Het maakte de voorvallen<br />
nog dommer, stommer en aangenamer.<br />
Strictly Ballroom vertelt over Scott<br />
Hastings (je hoort het ze al zeggen,<br />
vet en uitgerekt) die ballroom dancer<br />
is, een goeie. Maar hij is revolutionair<br />
binnen zijn obsessie, hij heeft nieuwe<br />
danspasjes. Dat gaat natuurlijk niet<br />
Nicole Kidman, Baz Luhrmann en Hugh Jackman<br />
goed. De romantische comedy brengt<br />
vervolgens het lelijke eendje Fran aan<br />
de man. Luhrmann kiest voor een clichématige<br />
maar grappige en ontroerende<br />
scène, waarin Scott Frans bril<br />
van haar gezicht plukt. En dan ziet hij<br />
het pas: zo lelijk is ze niet eens! Juist<br />
die wereld van ballroomdansen geeft<br />
de film zijn perfecte decor. Als Australiërs<br />
kroketten zouden eten, zou dat de<br />
geur zijn die rond de dansvloer hangt.<br />
Want ondanks alle glitter en over the<br />
top make-up, blijft zelfs de Pan-Pacific<br />
Grand Prix die als climax van de film<br />
dient een treurig sporthalsfeertje hebben.<br />
Dat daar ook, of misschien wel<br />
juist, over lijken wordt gegaan, maakt<br />
de film scherp binnen zijn genre.<br />
William Shakespeare<br />
Luhrmann liet in 1992 met Strictly<br />
Ballroom, die hij eerst als toneelstuk<br />
had opgevoerd, zien wat hij in zijn mars<br />
had. De film werd wereldwijd populair.<br />
Toch duurde het vier jaar voordat hij<br />
een groot regisseur kon worden. Een<br />
enorme hit werd zijn Romeo and Juliet<br />
(1996), die misschien wel als eerbetoon<br />
William Shakespeare’s Romeo and<br />
Juliet werd genoemd. Het was een supermoderne<br />
versie met muziek van nu<br />
en teksten van toen. Luhrmann had<br />
zijn film als een concept doordacht.<br />
De Capulets en Montagues leken grotere<br />
vijanden dan ooit, de liefde meer<br />
onontkoombaar. Luhrmann hield zich<br />
aan Shakespeare zonder ook maar ergens<br />
oudbollig te zijn. Juist het doorweven<br />
met muziek en het briljante spel<br />
van Leonardo DiCaprio en Claire Danes<br />
maakte elke poëtische of theatrale<br />
zin geloofwaardig. Dat de messen door<br />
pistolen waren vervangen hielp ook.<br />
Dit drama begreep je, of je nu jong of<br />
oud was, slim of dom. De scène waarin<br />
DiCaprio door een enorm aquarium<br />
naar Danes kijkt, verliefd wordt, een<br />
spel met haar ogen speelt, zich niet<br />
door de visjes en het water laat tegenhouden,<br />
is klassiek. Het maakt Romeo<br />
and Juliet overvol, zonder dat het ergens<br />
teveel wordt.<br />
Luhrmanns films zijn tekst, beeld,<br />
muziek en vooral een beeldenspel vol<br />
suggestie. Dat spel speelde hij in Strictly<br />
Ballroom al perfect. Dat zijn hang up<br />
de liefde is mag duidelijk zijn. Als het<br />
132