Een Franco-Belge naar - Grinta!
Een Franco-Belge naar - Grinta!
Een Franco-Belge naar - Grinta!
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
eropuit |<br />
< De douane brengt kleur in le Pays Noir.<br />
bier dat in de plaatselijke huisbrouwerij<br />
wordt gebrouwen. Ik passeer de oude<br />
hoeve waar enkele dorpelingen hun<br />
vrije tijd opofferen aan die huisvlijt met<br />
hop en gist: de Brasserie des Abbaye<br />
des Rocs. Bier en abdijen, ik zit nog<br />
op het juiste spoor.<br />
Kaarsrechte heirbanen<br />
In Bavay zijn het vandaag niet meer<br />
de Romeinen die er de plak zwaaien,<br />
maar de Fransen. Het piepkleine<br />
douanekantoor, enkele kilometer<br />
eerder, reed ik bijna ongemerkt voorbij.<br />
Grensformaliteiten worden er niet meer<br />
vervuld. De buur heeft het huisje van<br />
de Douane <strong>Belge</strong> dan maart gepimpt<br />
tot een soort Zwitserse chalet,<br />
inclusief een salvo fleurige geraniums.<br />
Le Pays Noir kan inderdaad een likje<br />
kleur gebruiken. Het Archeologische<br />
Museum van Bavay is pas vernieuwd.<br />
Het enorme Romeinse forum (één van<br />
de grootste van het Romeinse rijk, beweert<br />
men er) was het marktplein waar<br />
het Romeinse leven zich afspeelde.<br />
Bagacum was een uitvalsbasis om de<br />
limes, de noordgrens van het Romeinse<br />
Rijk, te bewaken. Het forum knaagt<br />
ook vandaag nog aan het compacte<br />
stadscentrum. Her en der liggen ruïnes<br />
verspreid. Het moet best boeiend zijn<br />
om je daar een namiddag in te verdiepen.<br />
Maar tweeduizend jaar teruggaan<br />
in de tijd, kost tijd. En er moet nog<br />
minstens drie uur gefietst worden.<br />
Gelukkig legden de Romeinen hun<br />
wegen kaarsrecht aan. <strong>Een</strong> legioen<br />
kon bij de verovering van de wereld<br />
toch geen tijd verliezen door gekronkel<br />
of geslinger? Beter recht op het doel<br />
af. Op weg <strong>naar</strong> Hautmont volgt er dus<br />
ook voor mij geen onnodig bochtenwerk.<br />
Dat gaat echter niet meer op<br />
voor de wegen en de paden in de<br />
heuvels van de Thiérache.<br />
Deze bevallige landstreek welft en<br />
golft voortdurend. Tussen die groene<br />
plooien trok ooit een lang treinspoor<br />
van Maubeuge <strong>naar</strong> Hirson. We volgen<br />
dat prachtige tot fietspad herbestemde<br />
pad tot Trélon, 25 kilometer lang. Op<br />
de gravel blijft het ook comfortabel<br />
fietsen met de koersfiets.<br />
L’ennemi français<br />
Ik passeer onderweg klein stadjes waar<br />
de Franse driekleur fier aan het stadhuis<br />
wappert. Alsof er nog elke dag<br />
moet benadrukt worden dat dit Franse<br />
grond is. Misschien is dat wel zo. Het<br />
bewijs vind ik in Ramousies. Het dorp<br />
ligt twee kilometer van de voie verte af.<br />
Verscholen tussen het malse weideland<br />
met opvallend veel haagkanten. <strong>Een</strong><br />
kerkje op een heuvel met errond vier<br />
boerderijen. Geen school, geen kruidenier,<br />
geen bakker. Wel loslopende<br />
kippen op het kerkhofje, grommende<br />
honden en een koppel ezels dat ongegeneerd<br />
de vreemde fietser aanstaart.<br />
Het is geen drama als je Ramousies<br />
links laat liggen. Maar als de kerkdeur<br />
open is, moet je in de rechtermuur de<br />
merkwaardige grafsteen van Jacques<br />
Louis ontcijferen. Je leest dat hij zestig<br />
jaar was toen hij stierf, occis miserablement<br />
par l’ennemi français. Ik zit hier al<br />
diep in Frankrijk, maar in 1650 werden<br />
Fransen in Ramousies als vijanden<br />
gezien. En bovendien moest je voor je<br />
leven vrezen als je er een tegenkwam.<br />
Tijd om terug <strong>naar</strong> België te keren,<br />
denk ik. Ergens tussen Trélon en Momignies<br />
steek ik die denkbeeldige lijn<br />
opnieuw over.<br />
<strong>Een</strong>zame abdij<br />
De wegwijzers <strong>naar</strong> de abdij van<br />
Scourmont duiken op. Zo heet de<br />
abdij waar het Chimaybier gebrouwen<br />
wordt. Het landschap van de Fagne<br />
wordt weer meer open. Brede evenwijdige<br />
dalen laten me nog flink klimmen<br />
< Over de voie verte door de Thiérache.<br />
Verkondigers van<br />
het Trappistendom<br />
De bieren van Chimay zijn met voorsprong<br />
de meest geëxporteerde van alle trappistenbieren.<br />
Naast verschillende Europese<br />
landen kun je ze ook onder andere aantreffen<br />
in China, Hong Kong, de Verenigde Staten<br />
en Mexico. Het aandeel van de export<br />
in de totale omzet van Chimay bedraagt op<br />
dit moment ongeveer 50% en neemt nog<br />
toe. Niet onlogisch dus dat dit de meest<br />
bekende trappist buiten onze landsgrenzen<br />
is. De monniken-brouwers uit Henegouwen<br />
zijn ook het meest commercieel aangelegd:<br />
ze brouwen het grootste volume<br />
(jaarlijks ca. 160.000 hectoliter), durven<br />
zelfs reclame maken en exporteren er dus<br />
lustig op los. Als ware verkondigers van het<br />
Trappistendom!