Publication ( PDF , 981.92 KB ) - Gezondheidsraad
Publication ( PDF , 981.92 KB ) - Gezondheidsraad
Publication ( PDF , 981.92 KB ) - Gezondheidsraad
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
1 INLEIDING<br />
1.1 A DVIESAANVRAAG<br />
Op 16 april 2002 heeft de RGO de adviesaanvraag Gehooronderzoek ontvangen<br />
van de minister van VWS (bijlage 1). Aanleiding hiervoor was onder meer de<br />
VTV van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) 1 , waaruit<br />
blijkt dat gehoorbeperkingen hoog scoren wat betreft prevalentie, ziektejaarequivalenten<br />
en DALY’s (Disability Adjusted Life Years) en dat slechthorendheid<br />
grote somatische en psychische maar ook sociale en economische gevolgen kan<br />
hebben.<br />
De minister verzoekt de Raad advies uit te brengen over het benodigde gehooronderzoek<br />
voor de preventie, curatie en revalidatie van slechthorendheid in<br />
relatie tot de huidige onderzoeksactiviteiten op dit gebied in Nederland. Preventie<br />
dient zich volgens de minister vooral te richten op jongeren. In dit verband<br />
verzoekt zij de Raad ook nader in te gaan op de wenselijkheid en mogelijkheden<br />
van longitudinaal onderzoek bij deze groep. Deze vraag is vooral gebaseerd op de<br />
uitkomsten van het TNO-rapport ‘Gehoorschade door popmuziek’ uit 2001. 2<br />
Curatie en revalidatie kunnen bij alle leeftijdsklassen aan de orde zijn, maar de<br />
minister vraagt in dit kader bijzondere aandacht voor de groep oudere<br />
slechthorenden.<br />
Gehoorverlies heeft grote gevolgen voor communicatie en informatieverwerving.<br />
De uitspraak dat wij in een informatietijdperk leven is wel een cliché, maar dat<br />
neemt niet weg dat veel mensen met gehoorverlies zich in sociaal opzicht<br />
buitengesloten voelen. Meer en meer wordt sociale uitsluiting gezien in termen<br />
van verstoken zijn van belangrijke stromen van informatie. Hierbij wordt dan<br />
vaak gedacht aan de (beperkte) toegang tot elektronische communicatiemiddelen.<br />
Steeds meer initiatieven worden dan ook genomen om internet en e-mail<br />
toegankelijk te maken voor diegenen die door hun leeftijd of sociaal-economische<br />
omstandigheden van deze media uitgesloten (dreigen te) worden. Toch blijft<br />
ondanks het toenemend belang van ICT persoonlijk contact essentieel voor het<br />
functioneren van sociale structuren, zowel formeel als informeel. Een persoon,<br />
wiens gehoor of spraak ernstig beperkt is, wordt derhalve ook ernstig beperkt in<br />
het deelnemen aan sociale interacties, die immers sterk afhankelijk zijn van<br />
gesproken taal.<br />
Volgens het TNO-rapport ‘Slechthorendheid in Nederland’ 3 uit 1995 is ca. 10%<br />
van de bevolking in meer of mindere mate slechthorend. Dit percentage stijgt nog<br />
steeds, vooral als gevolg van de vergrijzing. Bevestiging hiervoor komt uit de<br />
Continue Morbiditeitsregistratie (CMR) Nijmegen 4 waarin, hoewel over de<br />
periode 1976-2001 de incidentie geleidelijk wat afnam (van 5 naar 3 nieuwe<br />
9