Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
80 WIT ER OP WARINGHA GESCHIEDDE.<br />
woest naar binnen. Hunne zwaarden flikkerden on.hei.1.spellend<br />
boven het hoofd van den trouwen dienaar.<br />
Holland ! Holland !" klonk het door de kamer.<br />
Feiko begreep echter maar al te wel, dat hij hier met<br />
geen Hollanders te doen. had. Dezen Loch zouden zich het<br />
gelaat niet onkenbaar hebben gemaakt, zooals deze indringers<br />
gedaan hadden.<br />
„Schurken zijt ge, schurken, en anders niet riep hij<br />
hun toe... „Hoovers en schelmen, zeg ik ..."<br />
Zijne vijanden lieten hem echter niet veel tad tot spreken.<br />
Blijkbaar zochten zij zijn dood<br />
Het was een verschrikkelijk schouwspel in die slaapkamer.<br />
De vrouw lag bewusteloos op den grond. Eelco<br />
zat doodsbleek van uit een hoek, waarin hij neergehurkt<br />
was, het gevecht aan te staren, en de kleine Sytske<br />
schreide uit alle macht.<br />
Zoo er geen hulp kwam opdagen, was de trouwe Feiko<br />
verloren. Wel verdedigde hij zich met alle kracht, waarover<br />
hij beschikken kon, loch zijne vijanden waren hem<br />
te sterk. Hij voelde, dat zijne krachten hem begaven. En<br />
dat was waarlijk geen wonder, want het kostte hem<br />
buitengewone inspanning, de hevige slagen of te weren.<br />
Zijne bewegingen werden flauwer, — hij begreep zelf, dat<br />
hij verloren was.<br />
Daar drong het geschrei van de kleine Sytske hem in<br />
het oor, wat hij in de hitte van den strijd nog niet opgemerkt<br />
had, en opnieuw dacht hij aan de belofte, die<br />
hij Heer Bruno gedaan had.<br />
Nog eenmaal verzamelde hij al zijne krachten en met<br />
een woesten sprong viel hij op een zijner vijanden aan.