Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
EEN VREESELIJKE NACHT, 67<br />
„Vaarwel, Edele Heer, God zij met u en met ons I"<br />
De poort werd geopend. Heer Bruno plaatste zich aan<br />
het hoofd van zijne mannen, en weldra waren zij in de<br />
duisternis verdwenen.<br />
Feiko keerde naar de slaapkamer der kinderen terug.<br />
Een peinzende trek lag op zijn gelaat. Hij was zich ten<br />
voile bewust, dat hem wel eene eervolle, maar ook eene<br />
hoogst moeielijke tack was opgedragen. Kwam zijn Heer<br />
te vallen, en daarvoor vreesde hij zeer, want hij moist,<br />
hoe weinig Heer Bruno zich zou ontzien in den strijd,<br />
ongetwijfeld zou dan een berg van moeilijkheden voor<br />
hem oprijzen. Doch daarover wilde hij in dit oogenblik<br />
nog maar liever niet denken. Het was immers thans ten<br />
eenen male onmogelijk om te voorspellen, wat van dit<br />
alles het einde zou zijn ?<br />
„Laat ik slechts aan het heden denken," mompelde hij.<br />
„De dag van morgen zal wellicht meer dan genoeg bezwaren<br />
van zich zelven hebben. Arm Friesland ! Wie<br />
weet, welke rampen u boven het hoofd hangen ! 0, mocht<br />
ik slechts met het zwaard in de vuist mij tusschen de<br />
strijdenden werpen ! moat zou ik die trotsche en overmoedige<br />
Hollanders gaarne laten zien, hoeveel spierkracht<br />
een Friesche arm kan ontwikkelen ! Wacht, ik zal mij<br />
tegen elken overval wapenen. In oorlogstijd kan alles<br />
gebeuren. Wie weet, hoe misschien nu reeds de Hollanders<br />
vluchten voor mine dappere landgenooten. Ha, dat ware<br />
te wenschen !"<br />
Feiko begaf zich naar de wapenzaal, waar hij zich<br />
vlug een sterk borstkuras uitzocht, hetwelk hij zich met<br />
geoefende hand aangespte. Daarna voorzag hij zich van