You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
66 EEN VREESELIJKE NACHT.<br />
wacht en vooraf mijne beschikkingen gemaakt. Mij dunkt,<br />
dat gij tevreden over mij kunt zijn."<br />
„Ili dank Uwe Edelheid voor dat vertrouwen," zeide<br />
Feiko zacht.<br />
Op dat oogenblik kwam een dienaar berichten, dat de<br />
krijgers alien gereed waren. Zij hunkerden naar den strijd.<br />
„Ik kom," zeide Heer Bruno. „Feiko, den torenwachter<br />
last ik hier, evenals den wachter voor de poort. Mocht<br />
de strijd in ons nadeel beslist worden, zoodat wij genoodzaakt<br />
worden ons terug te trekken, dan kent ge mijn<br />
hoornsignaal. Doe anderen in geen geval de poort open.<br />
Mocht ik sneuvelen, dan komen toch mijne volgelingen<br />
hier. 1k zal hun onze afspraak mededeelen. Laat mij<br />
nu naar de kinderen gaan. Wellicht zie ik hen voor de<br />
laatste maal ..."<br />
Eelco en Sytske lagen reeds te bed. Voorzichtig sloeg<br />
Heer Bruno de gordijnen weg, en met een traan in het<br />
oog staarde hij op de lieve gezichtjes. Zij lagen daar met<br />
blosjes op de wangen, en Sytske rustte in den arm van<br />
haar broertje.<br />
Zacht boog Heer Bruno zich over hen heen. Hij kuste<br />
hen op de half geopende lipjes.<br />
„God behoede u, mijne engeltjes !" fluisterde hij bewogen.<br />
„O, Feiko, hoe zwaar valt mij het scheiden. Doch het<br />
moet geschieden. Reeds te lang toefde ik . ..."<br />
Nog eenmaal boog hij zich over hen heen. Toen<br />
keerde hij zich haastig of en verliet de zaal. Feiko<br />
volgde hem.<br />
„Vaarwel, vaarwel !" zeide Heer Bruno, terwijl hij Feiko<br />
de hand drukte.