You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
102 EEN WOLF IN DE UM.<br />
maakt, mijns inziens bewijs genoeg, dat zij niet behoorden<br />
tot het leger der vijanden. Ik kon den strijd tegen de<br />
overmacht natuurlijk niet volhouden, maar verkocht Loch<br />
mijn Leven zoo duur mogelijk. Den eenen schurk vekle ik,<br />
loch de tweede deed mij ter garde storten.<br />
Bij lien val, Heer Rechter, herkende ik mijn aanvaller.<br />
Het was niemand anders dan Jarich de Wolf!"<br />
Een gemompel van verbazing ging op onder den ommestand,<br />
en met verachting keek men den beschuldigde aan.<br />
Jarich keek evenwel brutaal in het rond. Het verhaal van<br />
Feiko scheen hem in het geheel niet te beangstigen.<br />
Feiko ging voort :<br />
„Toen ik mijn bewustzijn terug kreeg, lag ik te bed.<br />
Daar hoorde ik droeve tijdingen : Heer Bruno was gesneuveld<br />
en de kinderen waren verdwenen. Alleen het lijk van<br />
den verslagen indringer gaf mij moed, dat ik het raadsel<br />
van hunne verdwijning nog eenmaal tot eene oplossing zou<br />
vermogen te brengen, want die verslagene was Wiebe de<br />
Kampvechter, de vriend van Jarich de Wolf!"<br />
Opnieuw ontstond er een gemompel onder de omstanders,<br />
en het klonk nu dreigender dan straks.<br />
„Heer rechter !" vervolgde Feiko met verheffing van<br />
stem : „Het is mijne overtuiging, dat niemand anders dan<br />
Jarich de Wolf de kinderen van Heer Bruno heeft ontvoerd,<br />
wat hij ongetwijfeld met een misdadig doel moet hebben gedaan.<br />
Trine, de vrouw, die de wacht hield in de slaapkamer<br />
der kinderen, kan bevestigen, wat ik u heb medegedeeld."<br />
Nu verscheen de vrouw voor de rechtbank. Zij verhaalde,<br />
wat zij gezien had. Daarna bekrachtigden zij en<br />
Feiko hunne woorden met een eed.