You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
EEN WOLF IN DE KLEM. 95<br />
gekornen was. Immers het waren Hollanders geweest, die<br />
de poort binnengedrongen waren ?<br />
Niemand begreep, wat er gebeurd kon zijn.<br />
„Kwam Feiko maar tot zijn bewustzijn terug, dan zou<br />
hij ons misschien wel kunnen inlichten," meende Jacob.<br />
„Hij is blijkbaar met dezen man aan het strijden geweest.<br />
Zou het niet goed zijn, als we hem wat wijn in den<br />
mond deden ? Mij dunkt, dat zou den armen jongen verkwikken."<br />
„Als de Hollanders maar niet alles hebben opgedronken."<br />
Op dit oogenblik ging langzaam de deur open, en voorzichtig<br />
keek iemand naar binnen. Het was de vrouw, die<br />
de wacht had gehouden bij de kinderen. Ook zij had zich,<br />
zoodra zij haar bewustzbn teruggekregen had, ergens verscholen.<br />
Zij vroeg : „Leeft Feiko nog?"<br />
„Ja, gelukkig ! Waart gij niet hier in de kamer, Coen<br />
Feiko aangevallen werd?"<br />
„Ach ja," riep zij uit, terwijl zij zich bij de herinnering<br />
van dat ruwe tooneel de handen voor het gelaat sloeg :<br />
„ach ja, wat was dat een vreeselijk gezicht. Twee gewapende<br />
kerels volgden Feiko in de kamer en vielen op<br />
hem aan ..."<br />
,Was deze er een van?" vroeg Jakob op het lijk van<br />
Wiebe den Kampvechter wijzende. ,Of kunt ge u dat niet<br />
herinneren ?"<br />
De vrouw bekeek den verslagene met aandacht. „Ik<br />
weet het niet," antwoordde zij eindelijk weifelend, „mij<br />
dunkt, — ja, nu ik mij goed herinner, weet ik zeker, dat<br />
zij zwarte gezichten hadden ..."<br />
„Dan waren het ook geen Hollanders," riep Jacob uit,