'HET BEGIN VAN HET EINDE' - Bazuin te Sion
'HET BEGIN VAN HET EINDE' - Bazuin te Sion
'HET BEGIN VAN HET EINDE' - Bazuin te Sion
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
chris<strong>te</strong>nen.” In <strong>te</strong>gens<strong>te</strong>lling tot deze extremis<strong>te</strong>n, hadden<br />
zij een ‘gezond leiderschap’, daarmee zichzelf<br />
bedoelend. Ik weet niet hoe onze leiders zichzelf gedroegen<br />
toen zij met de evangelischen samen waren,<br />
maar zij lie<strong>te</strong>n op deze mensen de indruk ach<strong>te</strong>r dat<br />
“de meerderheidsgroep van gezond leiderschap ...<br />
besloot de duimschroeven aan <strong>te</strong> zet<strong>te</strong>n, bij alle leden,<br />
die trach<strong>te</strong>n vast <strong>te</strong> houden aan inzich<strong>te</strong>n, die<br />
verschillen van die der verantwoordelijke leiding<br />
van het kerkgenootschap”.<br />
Ik kon dit niet geloven, toen ik het voor het eerst las.<br />
Daar stond ik dan: vijftig jaar een geacht lid van de<br />
gemeen<strong>te</strong> en verantwoordelijke functies bekleed hebbend.<br />
Als ik het ech<strong>te</strong>r zou wagen om vast <strong>te</strong> houden<br />
aan inzich<strong>te</strong>n ‘die verschillen van die der verantwoordelijke<br />
leiding van het kerkgenootschap’ zou ik gaan<br />
behoren tot de ‘excentrieke ontoerekenbaren’, die de<br />
groep ‘extremis<strong>te</strong>n’ van het kerkgenootschap vormen,<br />
en zonder voorafgaand onderhoud werd mij gelast<br />
mijn activi<strong>te</strong>i<strong>te</strong>n <strong>te</strong> staken of <strong>te</strong> voelen hoe de rem op<br />
mij zou worden aangezet.<br />
Als ik de stukken niet hier voor mij had liggen zou het<br />
mij moeilijk vallen <strong>te</strong> geloven dat, welk ‘gezond leiderschap’<br />
dan ook, zou trach<strong>te</strong>n kritiek <strong>te</strong> onderdrukken<br />
en dergelijke dreigemen<strong>te</strong>n <strong>te</strong> ui<strong>te</strong>n <strong>te</strong>gen alle leden<br />
die hun inzich<strong>te</strong>n niet deelden. Was het zover gekomen?<br />
Rome ging maar een beetje verder!<br />
Sommigen zullen <strong>te</strong>genwerpen dat dit alles slechts is<br />
wat de evangelischen over onze leiders zeggen. Maar<br />
het feit blijft dat onze mensen nooit hebben gepro<strong>te</strong>s<strong>te</strong>erd<br />
<strong>te</strong>gen deze beschuldigingen. Mijn eigen geval<br />
maakt duidelijk dat ik zonder enig verhoor of onderhoud<br />
voor het tribunaal zou moe<strong>te</strong>n worden gebracht,<br />
niet voor een verhoor, maar om <strong>te</strong> worden veroordeeld<br />
zonder verhoor door de mannen die zichzelf tot rech<strong>te</strong>rs<br />
hadden benoemd. Men moet bedenken dat dit zich<br />
afspeelde voor de Generale Conferentie van 1958,<br />
voordat de ‘nieuwe theologie’ was aanvaard, voordat<br />
het kerkgenootschap de gelegenheid had gehad om<br />
zich over het onderwerp uit <strong>te</strong> spreken. Alle openbare<br />
kritiek moet ophouden; als ik niet zou ophouden, zou<br />
dat ‘ongetwijfeld mijn relatie met de kerk aan de orde<br />
s<strong>te</strong>llen’. Dat was een ultimatum!<br />
Hoe heb ik hierop gereageerd? Zoals een ieder gedaan<br />
zou hebben. Dit was misbruik maken van macht.<br />
Ik schreef dat ik een man des vredes was en dat ik<br />
vatbaar voor rede was maar niet voor dreigemen<strong>te</strong>n.<br />
Ik voelde en ik voel nu nog dat deze kerk de afval <strong>te</strong>gemoet<br />
gaat, die reeds lang geleden voorspeld is en<br />
dat onze leiders precies die procedure volgen die de<br />
Geest der Profetie heeft geschetst, en dat ik een plicht<br />
heb waaraan ik mij niet mag onttrekken. Ik betreur het<br />
heel erg dat onze leiders door hun handelwijze onze<br />
vijanden in staat hebben ges<strong>te</strong>ld om schande over<br />
Gods zaak <strong>te</strong> brengen. In mijn vroegere brieven heb<br />
ik s<strong>te</strong>eds vermeld dat onze vijanden vroeg of laat onze<br />
zwakheid zouden ontdekken en daar munt uit zouden<br />
pag - 39<br />
slaan. Ik heb onze leiders gesmeekt om weer goed <strong>te</strong><br />
maken wat gedaan was, maar zonder resultaat. Wij<br />
oogs<strong>te</strong>n nu wat we hebben gezaaid. In mijn volgende<br />
brief zal ik uitvoerig melding maken van de pogingen<br />
die ik heb ondernomen om gehoord <strong>te</strong> worden niet in<br />
een geheim onderhoud maar in een openbare hoorzitting<br />
en als men dat niet juist zou ach<strong>te</strong>n in een beslo<strong>te</strong>n<br />
hoorzitting, maar dan wel één waarin het besprokene<br />
in notulen zou worden vastgelegd en waarvan ik<br />
een kopie zou krijgen. Ik ben daar niet in geslaagd.<br />
Men heeft mij gevraagd wat ik denk <strong>te</strong> bereiken. Ik<br />
heb honderden brieven ontvangen waarin mij plechtig<br />
s<strong>te</strong>un werd beloofd als ik maar bepaalde dingen wilde<br />
doen. Ik beantwoord maar weinig brieven, omdat ik lichamelijk<br />
niet in staat ben om veel correspondentie <strong>te</strong><br />
voeren. Veel advies en instructie is mij aangeboden,<br />
maar ik heb niet de behoef<strong>te</strong> om anderen hierin <strong>te</strong> betrekken.<br />
Men heeft mij allerhande motieven toegedicht:<br />
sommige goede lieden zijn kennelijk niet in staat om<br />
<strong>te</strong> begrijpen dat het toeschrijven van beweegredenen<br />
hetzelfde is als oordelen. Het schijnt <strong>te</strong>vens voor sommigen<br />
onmogelijk <strong>te</strong> zijn om <strong>te</strong> begrijpen, dat de leer<br />
op zich al belangrijk genoeg is om een grond voor pro<strong>te</strong>st<br />
<strong>te</strong> vormen. In de crisis waarin wij nu verkeren zou<br />
het lafhartig van mij zijn wanneer ik het erbij liet zit<strong>te</strong>n<br />
en niet voor de Here zou opkomen bij de leiders.<br />
Er zijn drie delegaties bij mij gekomen om mij dringend<br />
<strong>te</strong> verzoeken ‘iets praktisch’ <strong>te</strong> doen. In fei<strong>te</strong> zeiden zij<br />
<strong>te</strong>gen mij: “Wij staan ach<strong>te</strong>r u, maar u handelt in deze<br />
zaak op een onpraktische manier. Op het moment dat<br />
wij ons aan uw zijde s<strong>te</strong>llen, kunnen en (waarschijnlijk)<br />
zullen wij onze positie verliezen het waren predikan<strong>te</strong>n.<br />
Als u ons iets kon aanbieden, als u een andere beweging<br />
zou beginnen waarbij wij ons konden aanslui<strong>te</strong>n,<br />
zouden wij met u meegaan. Maar stranden zonder<br />
enig vooruitzicht getuigt niet van werkelijkheidszin. U<br />
zult nooit iets tot stand brengen <strong>te</strong>nzij u iets hebt aan<br />
<strong>te</strong> bieden.” Mijn antwoord daarop is dat ik een zevende<br />
dags adventist ben en dat ik geen in<strong>te</strong>resse heb in het<br />
star<strong>te</strong>n van welke beweging dan ook en dat ik niets<br />
geef om de s<strong>te</strong>un van iemand die er zulke inzich<strong>te</strong>n<br />
op na houdt. Dat is niet wat stand zal houden in de<br />
komende crisis. Ik ben een zevende dags adventist<br />
die zich verheugt in de hoop dat, wanneer de waarheid<br />
over wat nu aan het gebeuren is, bekend zal worden,<br />
er mannen en vrouwen zullen zijn die hun pro<strong>te</strong>st zullen<br />
la<strong>te</strong>n horen en die voldoende invloed zullen uitoefenen<br />
om bepaalde veranderingen in onze organisatie<br />
door <strong>te</strong> voeren, waardoor zeker zal worden ges<strong>te</strong>ld dat<br />
alleen die mannen met het heilig ambt zullen worden<br />
bekleed, die getrouw zijn aan de waarheid die eens<br />
werd toevertrouwd aan de heiligen.Ik eindig met een<br />
har<strong>te</strong>lijke groet aan een ieder. Mijn volgende brief over<br />
het onderwerp ‘hoorzitting’ zal in<strong>te</strong>ressant zijn. Moge<br />
de dierbare Heiland tot dan met u zijn.<br />
M.L.Andreasen.