'HET BEGIN VAN HET EINDE' - Bazuin te Sion
'HET BEGIN VAN HET EINDE' - Bazuin te Sion
'HET BEGIN VAN HET EINDE' - Bazuin te Sion
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Hij beschouwt het als ‘gepast’, voor God om dit <strong>te</strong><br />
doen, d.w.z. hij keurt het goed. In het beoordelen van<br />
God doet hij als Abraham, die zelfs stoutmoediger was<br />
dan Paulus. In verkeerd begrip omtrent Gods bedoelingen<br />
raadde Abraham God aan deze niet <strong>te</strong>n uitvoer<br />
<strong>te</strong> brengen. Hij zei: “Zult Gij ook de rechtvaardige met<br />
de goddelozen ombrengen?... Het zij verre van U, zulk<br />
een ding <strong>te</strong> doen, <strong>te</strong> doden de rechtvaardige met de<br />
goddeloze! ...verre zij het van U! Zou de Rech<strong>te</strong>r der<br />
ganse aarde geen recht doen?” (Gen. 18:23 25).<br />
Ook Mozes poogde God <strong>te</strong> waarschuwen en Hem <strong>te</strong><br />
onderricht<strong>te</strong>n. Toen Israël om het gouden kalf dans<strong>te</strong>,<br />
zei God tot Mozes: “En nu, laat Mij toe, dat mijn toorn<br />
<strong>te</strong>gen hen onts<strong>te</strong>ekt, en hen ver<strong>te</strong>ert.” (Ex. 32:10).<br />
Mozes tracht<strong>te</strong> de Here tot vrede <strong>te</strong> brengen en zei: “O<br />
Here, waarom zou uw toorn onts<strong>te</strong>ken <strong>te</strong>gen uw volk?<br />
... keer af van de hittigheid van uw toorn en laat het u<br />
over het kwaad van uw volk berouwen.” (Ex. 32:10,11).<br />
“Toen berouwde het den Here over het kwaad, hetwelk<br />
Hij gesproken had zijn volk <strong>te</strong> zullen doen.”<br />
(Ex. 32:14).<br />
Wij zien dadelijk, dat God in deze belangwekkende<br />
episode hem alleen maar op de proef s<strong>te</strong>lde en hem<br />
de gelegenheid gaf voor het volk <strong>te</strong> plei<strong>te</strong>n. Maar wij<br />
merken ook op dat dit Gods bereidheid illustreert om<br />
de zaken met zijn heiligen <strong>te</strong> bespreken: ja, zelfs met<br />
hen die geen heiligen zijn. Zijn uitnodiging aan de<br />
mensheid is: “Komt dan, en laat ons samen rich<strong>te</strong>n.”<br />
(Jes. 1:18). God verlangt ernaar in verbinding <strong>te</strong> treden<br />
met zijn volk. Noch Abraham, noch Mozes werd<br />
berispt over zijn stoutmoedigheid.<br />
MOEST<br />
Het andere woord waarvoor we aandacht willen vragen<br />
is ‘moest’. Sprekende over Christus zegt Paulus:<br />
“Waarom Hij in alles de broeders moest gelijk worden,<br />
opdat Hij een barmhartig getrouw Hogepries<strong>te</strong>r zou<br />
zijn, in de dingen, die bij God <strong>te</strong> doen waren, om de<br />
zonden des volks <strong>te</strong> verzoenen.” (Heb. 2:17). Terwijl<br />
‘betaamde’ in vers 10 een gematigd woord is, is ‘moest’<br />
in vers 17 (ophilo in het Grieks) een s<strong>te</strong>rk woord en<br />
wordt omschreven als ‘de verplichting hebben’, ‘behoort’,<br />
‘moet’, ‘zal’, ‘bes<strong>te</strong>md tot’, ‘schuldig’, ‘plicht’,<br />
‘verschuldigd zijn’. Indien Christus een barmhartig en<br />
getrouw Hogepries<strong>te</strong>r is, zegt Paulus, moest Hij ‘in alles’<br />
zijn broeders gelijk worden. Dit was verplicht. Het<br />
was een plicht die hij verschuldigd was en niet kon<br />
vermijden. Hij kan geen verzoening voor de mensen<br />
tot stand brengen, <strong>te</strong>nzij Hij zijn plaats met hen deelt<br />
en in alles hen gelijk wordt. Het is geen kwestie van<br />
keuze. Hij ‘moest’, Hij ‘moet’, Hij ‘behoort’, Hij ‘heeft de<br />
verplichting’, Hij ‘is verschuldigd’. Tenzij Hij <strong>te</strong> strijden<br />
heeft met dezelfde verleidingen als de mensen, kan<br />
Hij niet met hen meevoelen. Iemand die nooit hongerig,<br />
zwak of ziek is geweest, die nimmer strijd heeft gevoerd<br />
met verzoekingen, is niet in staat <strong>te</strong>n volle mee<br />
pag - 15<br />
<strong>te</strong> voelen met hen die aldus gekweld worden.<br />
Om deze reden is het voor Christus nodig ‘in alles’ zijn<br />
broederen gelijk <strong>te</strong> worden. Als Hij bewogen zal worden<br />
door het gevoel van onze zwakheden, moet Hijzelf<br />
met zwakheid bevangen zijn. (Heb. 4:15, 5:2). Daarom<br />
moet Hij, als de mensen benauwd zijn, ook Hij benauwd<br />
zijn in al hun benauwdheid. (Jes. 63:9). Christus<br />
getuigt zelf: “Ik ben niet weerspannig, Ik wijk niet<br />
ach<strong>te</strong>rwaarts. Ik geef mijn rug degenen die mij slaan<br />
en mijn wangen degenen, die mij het haar uitplukken,<br />
mijn aangezicht verberg ik niet voor smaadheden en<br />
speeksel.” (Jes. 50:5,6). Hij “heeft onze krankheden<br />
op zich genomen, en onze ziek<strong>te</strong>n gedragen.”<br />
(Matth. 8:17).<br />
In niets ontzag Christus zichzelf. Hij vroeg niet om vrijges<strong>te</strong>ld<br />
<strong>te</strong> worden van enige beproeving of enig lijden<br />
van de mens; en God s<strong>te</strong>lde Hem er ook niet vrij van.<br />
Deze ervaringen waren allemaal nnoodzakelijk, opdat<br />
Christus een barmhartig Hogepries<strong>te</strong>r zou zijn. Nu<br />
kan Hij meelijden met ieder mensenkind: want Hij kent<br />
door werkelijke ervaring honger, ziek<strong>te</strong>, zwakheid, verzoeking,<br />
droefheid, benauwdheid, pijn en het zich verla<strong>te</strong>n<br />
voelen van God èn mens. Hij, die “in alle dingen<br />
gelijk was als wij, is verzocht geweest, doch zonder<br />
zonde.” (Heb. 4:15). Het is Christus’ deelhebben aan<br />
de benauwdheden en zwakheden van de mensen, dat<br />
Hem in staat s<strong>te</strong>lt om de mede lijdende Heiland <strong>te</strong> zijn<br />
die Hij is.<br />
WAS CHRISTUS VRIJGESTELD?<br />
Met deze overwegingen in gedach<strong>te</strong>n, lezen we met<br />
verbazing en verbijs<strong>te</strong>ring, vermengd met droefheid,<br />
de valse uitspraak in Questions on Doctrine (=Vragen<br />
over leers<strong>te</strong>llingen) vert. blz. 383: Christus was “vrij<br />
van de geërfde passies en onreinheden waarmee<br />
de natuurlijke afstammelingen van Adam besmet zijn”.<br />
Om de be<strong>te</strong>kenis van deze uitspraak <strong>te</strong> beseffen, is<br />
het nodig ‘vrijges<strong>te</strong>ld’ en ‘passies’ duidelijk <strong>te</strong> omschrijven.<br />
De College Standard Dictionary omschrijft ‘vrijs<strong>te</strong>llen’<br />
als: “bevrijden of verschonen van enige drukkende<br />
verplichting” en als: “vrij, onbezwaard of verschoond<br />
met betrekking tot enige beperking of last.”<br />
De college uitgave van Webs<strong>te</strong>rs New World Dictionary<br />
omschrijft ‘vrijs<strong>te</strong>llen’ als: “uitzonderen, bevrijden,<br />
vrijs<strong>te</strong>llen m.b.t. een regel die anderen in acht moe<strong>te</strong>n<br />
nemen; verschonen, ontslaan... vrijs<strong>te</strong>lling houdt in<br />
een ontheffing van één of andere verplichting of wet<strong>te</strong>lijke<br />
eis, in het bijzonder wanneer anderen daar niet<br />
van ontkomen zijn.” ‘Passie’ wordt omschreven als:<br />
“oorspronkelijk lijden of zielenangst... elke gemoedsbeweging<br />
als haat, droefheid, liefde, vrees, blijdschap,<br />
de zielestrijd en het lijden van Jezus tijdens de kruisiging<br />
of tijdens de periode volgend op het laats<strong>te</strong><br />
avondmaal.” Passie houdt gewoonlijk in een s<strong>te</strong>rke<br />
gemoedsbeweging, die een overweldigend, of on