Een klassiek experiment - Erasmus Universiteit Rotterdam
Een klassiek experiment - Erasmus Universiteit Rotterdam
Een klassiek experiment - Erasmus Universiteit Rotterdam
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
<strong>Een</strong> <strong>klassiek</strong> <strong>experiment</strong> Hoofdstuk 3 – De methode<br />
In het bovenstaand onderzoeksontwerp is een aantal dingen te zien. Er zijn twee<br />
steekproeven, één met 22 proefpersonen verdeeld over vijf sociale netwerken en één met<br />
19 individuen. Deze twee groepen zijn zoveel mogelijk vergelijkbaar op het gebied van<br />
leeftijd, geslacht, opleidingsniveau en ervaring met <strong>klassiek</strong>e muziek en ‐concerten. De<br />
voormeting (T=0) bestaat uit een enquête en een kwalitatief interview, bij de sociale<br />
netwerken is dit een groepsinterview. Hierin wordt gevraagd naar vrijetijdsbesteding,<br />
sociaal‐demografische achtergrondkenmerken, en hoe de proefpersonen denken over<br />
<strong>klassiek</strong>e concerten en andere vormen van cultuurdeelname. De <strong>experiment</strong>ele stimulus<br />
wordt gevormd door een tweetal concerten, die in overleg met Hans Waege zijn<br />
geselecteerd uit het programma van het RPhO. Het criterium waaraan de concerten voldoen<br />
is dat ze een toegankelijk karakter hebben voor de ongeoefende luisteraar. Het eerste<br />
concert, van celliste Sol Gabetta, vond plaats op 18, 19, 20 en 21 maart 2010. Onder leiding<br />
van dirigent Stéphane Denève speelde zij stukken van Debussy (prélude a l’après midi d’un<br />
faune), Elgar (celloconcert) en Dvorák (achtste symfonie). Het tweede concert vond plaats<br />
op 15, 16, 17 en 18 april 2010. Onder leiding van dirigent Sir Andrew Davis speelde het RPhO<br />
met violist Leonidas Kavakos stukken van Humperdinck (vorspiel Hänsel und Gretel),<br />
Mendelssohn (vioolconcert) en wederom Dvorák (zevende symfonie). Door een medewerker<br />
van het RPhO werden eersterangs zitplaatsen gereserveerd voor alle proefpersonen, die zelf<br />
mochten kiezen welke data hen het beste uitkwamen. De nameting (T=1) bestaat opnieuw<br />
uit een enquête en een (groeps‐)interview, waarin de beleving van de concerten en de<br />
verandering van houdingen en opvattingen ten aanzien van de concerten in kaart worden<br />
gebracht.<br />
De voormeting dient als referentiepunt voor de waargenomen respons bij de nameting,<br />
zodat ik de resultaten bij de voor‐ en nameting op een adequate manier met elkaar kan<br />
vergelijken. Daarnaast vergelijk ik de voor‐ en nametingen van de twee verschillende<br />
steekproeven met elkaar, waarbij de groep individuen functioneert als controlegroep voor<br />
de sociale netwerken. Op deze manier kan ik de effecten van het sociale netwerk afleiden uit<br />
het verschil met de scores van de individuele proefpersonen.<br />
29