Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
<strong>Jaargang</strong> 6, nummer 1, april 2012<br />
MAGAZINE<br />
Met In voor zorg!<br />
gericht de markt op<br />
Zes keer Alpe d’Huez<br />
in de strijd tegen<br />
kanker!<br />
<strong>Boogh</strong> in transitie<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012 3
Bestemming bereikt...<br />
Naar welke bestemming bent u op weg met uw organisatie?<br />
Wilt u groeien, mooie producten of diensten leveren, goede<br />
doelen nastreven? Iedere bestemming maakt het de moeite<br />
waard om er zorgvuldig aandacht aan te besteden. Én<br />
om dat te delen met iedereen die belangrijk voor u is. Uw<br />
boodschap in de juiste vorm en samenstelling, op exact het<br />
goede moment en op de juiste plaats.<br />
Van briefpapier tot brievenbus<br />
Er is veel zorg en gedrevenheid voor nodig om dat iedere<br />
keer weer te bereiken. Wij zitten inmiddels zo’n veertig jaar<br />
in het vak en hebben ons in al die jaren ontwikkeld tot een<br />
bedrijf dat de gehele keten van briefpapier tot brievenbus verzorgt.<br />
Wij zorgen dat uw briefpapier er perfect uitziet, houden<br />
het voor u op voorraad zodat u nooit misgrijpt, printen uw<br />
mailings en documenten, verpakken en verzenden ze. Goed,<br />
op tijd en betaalbaar. Alles onder één dak en in één hand.<br />
Bijzondere mensen<br />
Onder datzelfde dak werken onze mensen. Bijzondere mensen,<br />
omdat ze heel gedreven en gemotiveerd aan uw opdrachten<br />
werken. Het zijn mensen die niet zomaar overal aan het werk<br />
kunnen. Door hun handicap staan niet alle deuren open. Wel<br />
die van ons. Het is ons werk en onze bestemming om mensen<br />
te integreren in het arbeidsproces en hen de kans te bieden<br />
een eigen inkomen te verwerven. Daar krijgen wij, maar óók<br />
u, heel veel voor terug. Gedrevenheid en trots. Wij leveren u<br />
mooie diensten, met een sociaal maatschappelijk randje.<br />
Mailfors<br />
Uraniumweg 15 A<br />
3812 RJ AMERSFOORT<br />
T (033) 460 12 50<br />
F (033) 460 12 80<br />
E info@mailfors.nl<br />
DIGITALE VERSIE<br />
<strong>Boogh</strong> Magazine is ook digitaal<br />
beschikbaar op www.boogh.nl.<br />
Wilt u de digitale versie<br />
liever in uw mailbox ontvangen,<br />
stuur dan een mail naar<br />
magazine@boogh.nl.<br />
www.mailfors.nl<br />
“Kleur en stijl<br />
zijn de basis<br />
voor mijn<br />
lezingen,<br />
adviezen,<br />
schilderijen en<br />
illustraties”<br />
<br />
BOOGH MAGAZINE<br />
huisblad van <strong>Boogh</strong><br />
jaargang 6, nummer 1, april 2012<br />
REDACTIE<br />
Pieter Houtman, Gert-Jan van Zetten<br />
REDACTIERAAD<br />
Maaike de Lange, Paul Verbaarschott<br />
NIEUWSSPOTTERS<br />
Keyvan Ditzel, Joop de Knegt, Juliëtte Verweij<br />
VORMGEVING<br />
Anuschka Kruidhof<br />
KOPIJ VOLGENDE NUMMER<br />
Inleveren voor 12 <strong>mei</strong> 2012<br />
DIGITALE VERSIE<br />
<strong>Boogh</strong> Magazine is ook digitaal beschikbaar op<br />
www.boogh.nl.<br />
ADVERTENTIE<br />
Ook een advertentie in <strong>Boogh</strong> Magazine plaatsen?<br />
Hier zijn kosten aan verbonden. Stuur dan een mail<br />
naar magazine@boogh.nl voor meer informatie.<br />
Lezers die niet langer prijs stellen op toezending<br />
van <strong>Boogh</strong> Magazine of juist meer exemplaren willen<br />
ontvangen, kunnen contact opnemen met<br />
Maaike de Lange, m.de.lange@boogh.nl<br />
<strong>Boogh</strong><br />
Hendriklaan 7<br />
3481 VR Harmelen<br />
0348 442466<br />
magazine@boogh.nl<br />
ADVERTENTIE?<br />
Ook een<br />
advertentie in<br />
<strong>Boogh</strong> Magazine<br />
plaatsen?<br />
Stuur dan een<br />
mail naar<br />
magazine@<br />
boogh.nl voor<br />
meer informatie.
Redactioneel<br />
Nieuwe lente, nieuw geluid! Dit is ook van toepassing op<br />
deze eerste uitgave van <strong>Boogh</strong> Magazine van 2012. De layout<br />
heeft een verfrissing ondergaan en de cover is compleet<br />
nieuw. Het is, denken wij, mooi om er op deze manier bij<br />
stil te staan dat vijf jaar geleden, na een proefexemplaar<br />
in het jaar daarvoor, het eerste nummer van <strong>Boogh</strong><br />
Magazine uitkwam. In de jaren die volgden, is het magazine<br />
uitgegroeid tot een vaste waarde binnen <strong>Boogh</strong>, maar ook<br />
buiten de organisatie krijgt het steeds meer bekendheid.<br />
Vanaf heden telt <strong>Boogh</strong> Magazine twintig binnenpagina’s,<br />
een uitbreiding van vier. Deze pagina’s worden hoofdzakelijk<br />
gevuld met nieuws vanuit de stichting. Zo zal in de komende<br />
anderhalf jaar in ieder magazine een artikel staan over de<br />
voortgang van het project In voor zorg! Dit programma voor<br />
de langdurige zorg van het Ministerie van VWS en Vilans<br />
begeleidt <strong>Boogh</strong> bij de transitie van een intern gerichte<br />
organisatie naar een cliënt- en marktgerichte organisatie met<br />
een heldere positionering, duurzame relaties met partners<br />
en een grote naamsbekendheid. Er wordt in dit programma<br />
intensief samengewerkt met In voor zorg!-coach Christina<br />
Bierma. In dit magazine staat verder onder andere een<br />
column van onze vormgever Anuschka Kruidhof. Dit lijkt<br />
ons een leuke manier om u nader kennis te laten maken<br />
met haar. In de vorige uitgave van het magazine stond een<br />
sfeerimpressie van de leefgroep van <strong>Boogh</strong> Activiteiten<br />
Amersfoort. Om het beeld compleet te maken, kunt u in<br />
deze uitgave een interview lezen met Marleen van den<br />
Brink. Zij coördineert de leefgroep. Bijzonder is het artikel<br />
van Albert van Dam, medewerker bij <strong>Boogh</strong> Activiteiten<br />
Veenendaal. Hij gaat begin juni op de fiets de Alpe d’Huez<br />
zes keer beklimmen. Dit doet hij in het kader van de actie<br />
Alpe d’HuZes, waarbij geld bij elkaar wordt gefietst voor<br />
de strijd tegen kanker. En <strong>Boogh</strong> is zijn shirtsponsor. In het<br />
magazine staan nog veel meer leuke, mooie artikelen. We<br />
wensen u veel genoegen bij het lezen daarvan!<br />
De redactie<br />
Op de cover: Albert van Dam<br />
Inhoud<br />
Leefgroep in Amersfoort leeft 4<br />
Door Pieter Houtman<br />
Handicap in het nieuws 6<br />
Nieuws uit het ‘wereldje’<br />
Zes keer Alpe d’Huez in de strijd<br />
tegen kanker 8<br />
Door Albert van Dam<br />
Onbeperkt houdbaar 9<br />
CD-recensie: Daniël Lohues<br />
Column: Bij Hoevelaken linksaf 10<br />
Door Gert-Jan van Zetten<br />
Solgu gaat voor Utrecht onbeperkt 11<br />
Door Gert-Jan van Zetten<br />
Column: Als een berg 13<br />
Door Pieter Houtman<br />
Met In voor zorg! gericht de<br />
markt op 14<br />
Column: Wie ben ik? 16<br />
Door Anuschka Kruidhof<br />
Activiteit uitgelicht 17<br />
Tekenen en Schilderen - Expositie<br />
<strong>Boogh</strong> in transitie 18<br />
Door Hetty van Oldeniel<br />
Onbeperkt houdbaar 19<br />
CD-recensie: Amy Winehouse<br />
Stellingname 20<br />
Lezerspanel reageert op een prikkelende stelling<br />
NaHNu voelt als een warme deken 22<br />
Door Ineke Cupido<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012 3
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012<br />
4<br />
Leefgroep in<br />
Amersfoort leeft! deel 2<br />
In de vorige editie van <strong>Boogh</strong> Magazine stond een sfeerimpressie van de<br />
leefgroep in Amersfoort. In dit tweede deel van het artikel gaan we in op<br />
de achtergronden van deze groep. We doen dit samen met Marleen van den<br />
Brink, coördinator van de leefgroep.<br />
Door Pieter Houtman<br />
Cliënten en medewerkers van de leefgroep. Vooraan in het midden Marleen van den Brink<br />
Wat is de leefgroep?<br />
Marleen: “Eigenlijk is de leefgroep een verkeerde naam voor deze groep! Regelmatig krijg ik de vraag of het een plek<br />
is waar je kunt wonen, maar dit is niet het geval. Het leefgroepmodel is opgezet om tegemoet te komen aan de vraag<br />
van meervoudig vaak jongere gehandicapten naar een specifieke vorm van (individuele) ondersteuning waarin en van<br />
waaruit zij activiteiten kunnen uitvoeren. Bij ondersteuning kun je denken aan extra aandacht, structuur en uitleg door<br />
de dag heen.”<br />
Voor welke cliënten is de leefgroep bestemd?<br />
Marleen: “De leefgroep is bestemd voor cliënten met een meervoudige handicap. Deze meervoudige handicap kan zijn<br />
ontstaan door verschillende oorzaken. Bij <strong>Boogh</strong> Activiteiten in Amersfoort zijn er bijvoorbeeld cliënten die een<br />
hersenbeschadiging hebben opgelopen doordat ze op zeer jonge leeftijd bij een auto-ongeluk betrokken waren of<br />
doordat ze tijdens hun geboorte zuurstoftekort hebben gehad. Ook zijn er cliënten die een stofwisselingsziekte hebben.<br />
Als gevolg hiervan kunnen zich stoornissen voordoen in spraak, waarneming, coördinatie en concentratie, evenals<br />
verwerkingsproblemen.”<br />
Zijn er in de andere locaties van <strong>Boogh</strong> Activiteiten ook leefgroepen zoals in Amersfoort?<br />
Marleen: “Bij mijn weten komen er op de andere locaties van <strong>Boogh</strong> Activiteiten ook cliënten met een meervoudige<br />
handicap. Doordat het aantal, hun wensen en de lokale omstandigheden verschillen, wordt de begeleiding van deze<br />
cliënten verschillend georganiseerd.”<br />
In hoeverre doet de leefgroep in Amersfoort het anders dan op andere locaties van <strong>Boogh</strong> Activiteiten?<br />
Marleen: “De leefgroep in Amersfoort is al jaren zo groot dat de activiteiten kunnen worden aangeboden in een eigen<br />
leefgroepruimte. Sinds september 2011 is hier zelfs een tweede leefgroepruimte bij gekomen. Van maandag tot en met<br />
donderdag heeft de leefgroep een vast programma met vaste medewerkers.”
De leefgroep heeft in de loop van de tijd een forse groei doorgemaakt. Wat is daar hoofdzakelijk de reden van?<br />
Marleen: “Cliënten en ouders die op oriëntatiebezoek komen, geven vaak aan dat de sfeer bij <strong>Boogh</strong> goed is, en de<br />
manier waarop we met elkaar omgaan, wordt als prettig ervaren. Ik geloof dat dit een belangrijke reden is voor de<br />
groei. Van de stagecoördinatoren op de mytylscholen hoor ik dat de (lichamelijke) zorg bij <strong>Boogh</strong> gewaardeerd wordt,<br />
want ook cliënten met bijvoorbeeld een spierziekte kunnen bij ons terecht. Steeds vaker komen leerlingen van deze<br />
scholen voor een stage naar <strong>Boogh</strong>.”<br />
Uit hoeveel cliënten bestaat de leefgroep?<br />
Marleen: “De leefgroep bestaat uit twintig cliënten: veertien ‘vaste’ cliënten en zes leefgroepstagiaires (dit zijn<br />
toekomstige mytylschoolverlaters die zich oriënteren op een plek na hun schooltijd); tien mannen en tien vrouwen.<br />
De jongste cliënt is 17 jaar en de oudste 47. Drie cliënten komen van maandag tot en met donderdag naar het<br />
activiteitencentrum. Sommige komen halve dagen, sommige twee dagen in de week en de leefgroepstagiaires zijn er<br />
één dag in de week. Een diverse club mensen zeg ik zo! Wil je nader kennismaken met de leefgroep, dan nodigen we je<br />
van harte uit voor een kopje koffie.”<br />
Welke activiteiten worden er in de leefgroep gedaan?<br />
Marleen: “Het activiteitenprogramma loopt net als het reguliere programma van september tot de zomerperiode.<br />
Samen met de leefgroepcliënten wordt bepaald hoe het programma eruitziet. Zo is er de open activiteit: hierin voeren<br />
we verschillende activiteiten uit, zoals sport, mode & verzorging, spelletjes en bakken. Eerst stonden deze activiteiten<br />
wekelijks op het programma. Na overleg bleek echter dat de cliënten de activiteiten nog wel wilden doen, maar niet<br />
wekelijks. Nu maken we elke maand een openactiviteitenprogramma met elke week een andere activiteit. Dit is leuk<br />
en afwisselend! In de open activiteit vinden we afwisseling belangrijk, maar ook in het programma van de rest van de<br />
week. Dit seizoen hebben we gezocht naar de ideale combinatie van creatieve en leerzame activiteiten. Deze<br />
afwisseling maakt dat iedereen vindt wat hij zoekt.<br />
Sinds september 2011 is de activiteit leefgroepwerk toegevoegd aan het leefgroepprogramma, omdat we meer<br />
aansluiting wilden met het onderwijs. Op de mytylscholen worden leerlingen opgeleid voor een werkplek, en deze<br />
aansluiting hadden wij nog niet echt. Daarnaast zijn er meerdere cliënten die aangeven het fijn te vinden om in<br />
opdracht te werken. Komend jaar gaan we deze activiteit verder ontwikkelen.”<br />
Nemen de cliënten behalve aan de leefgroepactiviteiten ook deel aan andere activiteiten?<br />
Marleen: “Er zijn cliënten die ervoor kiezen om alleen activiteiten binnen de leefgroep te doen. Ook zijn er cliënten<br />
die deelnemen aan de reguliere activiteiten. Dat is afhankelijk van hun individuele mogelijkheden en wensen en wordt<br />
met iedereen persoonlijk besproken. Als een nieuwe cliënt wordt rondgeleid en bij de leefgroep langskomt, wordt altijd<br />
duidelijk verteld dat cliënten van de leefgroep wél mogen deelnemen aan reguliere activiteiten, maar andere cliënten<br />
niet aan die van de leefgroep.”<br />
Heb je een soort van ideaalbeeld over de leefgroep en hoe deze er over circa vijf jaar uit zou moeten zien?<br />
Marleen: “Omdat er veel jonge mensen bij ons starten, zou ik graag zien dat de leefgroep voor een langere periode in<br />
iemands leven een uitdagende, leerzame plek is. Een plek waar iemand zich nuttig voelt en waar ook ruimte is voor<br />
zelfontplooiing. Het is erg fijn om te zien dat cliënten graag naar de leefgroep komen.”<br />
Nieuwe naam leefgroep<br />
Marleen: “Ook is het mijn wens dat de leefgroep een nieuwe naam krijgt, een naam die past bij wat de leefgroep<br />
biedt.”<br />
Hebt u na het lezen van dit interview een goed idee voor een nieuwe naam?<br />
Stuur deze dan naar:<br />
<strong>Boogh</strong> Activiteiten Amersfoort<br />
T.a.v. nieuwe naam leefgroep<br />
Satelliet 10<br />
3811 MT Amersfoort<br />
Of naar: ac.amersfoort@boogh.nl o.v.v. nieuwe naam leefgroep.<br />
Vergeet niet uw naam en adres te vermelden, want de persoon met de<br />
winnende naam krijgt een door de leefgroep versgebakken appeltaart!<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012 5
HHANDICAP IN HET NIEUWS<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012<br />
6<br />
Iedereen kan de pot op!<br />
Het is heel gewoon om iedere dag<br />
een paar keer naar de wc te gaan.<br />
Maar hoe gewoon is dit als je door je<br />
rolstoel alleen naar een aangepaste<br />
wc kunt? Nog lastiger is het als je<br />
ook nog iemand nodig hebt om je bij<br />
de toiletgang te helpen. Voor deze<br />
mensen bepaalt hun blaas wat ze<br />
kunnen doen en vooral moeten<br />
laten. Want zit je blaas vol, dan<br />
moet je naar huis. Vrouwen<br />
hebben het daarbij nog wat lastiger<br />
dan mannen natuurlijk. Tot nu toe<br />
kon je in de gemeente Utrecht kiezen<br />
uit twee kwaden: niet meer of<br />
maar heel even de deur uitgaan of<br />
toch maar incontinentiemateriaal<br />
gebruiken, zelfs als je niet<br />
incontinent bent.<br />
Hersenstichting Nederland looft jaarlijks een prijs uit voor<br />
een project waarbij de verbetering van de kwaliteit van<br />
leven van mensen met een hersenaandoening centraal<br />
staat. De prijs is een subsidie om een goed idee uit te<br />
werken dat direct ten goede komt aan mensen met een<br />
hersenaandoening.<br />
Oproep Kwaliteitsprijs<br />
Hersenstichting<br />
Goede ideeën voor projecten met een looptijd van maximaal<br />
2 jaar kunnen in aanmerking komen voor een subsidie<br />
van 35.000 euro. Een projectvoorstel kan, door middel<br />
van het vooraanmeldingsformulier, worden ingediend<br />
vanuit een stichting, vereniging of een andere (non profit)<br />
rechtspersoon. Het formulier is te vinden op de website<br />
van de Hersenstichting. Heeft u een goed idee en wilt u dat<br />
graag ten uitvoer brengen? Meld dan uw idee zo spoedig<br />
mogelijk aan. Dit kan tot uiterlijk 7 <strong>mei</strong> 2012. Na toetsing<br />
worden vijf projecten uitgekozen die aan de hand van een<br />
uitgebreider formulier hun project verder uit mogen werken.<br />
In een tweede beoordelingsronde worden er drie projecten<br />
uitgekozen die mogen worden gepresenteerd aan de jury.<br />
De jury kiest de uiteindelijke winnaar.<br />
Bron: www.hersenstichting.nl/activiteiten<br />
Het Solgu (Stedelijk Overleg<br />
Lichamelijk Gehandicapten Utrecht)<br />
is daarom gaan praten met de<br />
grootste zorginstellingen in Utrecht:<br />
AxionContinu, Aveant en Agis.<br />
Waarbij het Solgu hen heeft<br />
voorgesteld de toiletten van de<br />
zorg- en verpleeginstellingen open te<br />
stellen voor ‘passanten’ die gebruik<br />
maken van een rolstoel.<br />
AxionContinu, Aveant en Vecht en<br />
IJsselen zijn nog een stapje verder<br />
gegaan, want zij bieden ook<br />
assistentie bij de toiletgang van deze<br />
passanten, zo nodig met tillift.<br />
Waar vindt u de aangepaste wc’s?<br />
Het Solgu bouwt in opdracht van de<br />
gemeente Utrecht een website die<br />
informatie geeft over de<br />
toegankelijkheid van Utrechtse<br />
panden. Op deze website kunt u<br />
onder meer opzoeken of een bepaald<br />
pand een aangepast toilet heeft.<br />
Daarnaast vindt u op de pagina ‘Vind<br />
een toilet’ een overzicht van de<br />
Utrechtse zorginstellingen waar je<br />
als passant gratis gebruik kunt maken<br />
van het aangepast toilet. De website<br />
is begin 2012 in de lucht gegaan:<br />
www.toegankelijkutrecht.nl<br />
Bron: www.solgu.nl<br />
www.toegankelijkutrecht.nl
Tai chi helpt bij parkinson<br />
Tai chi-oefeningen zorgen ervoor dat<br />
parkinsonpatiënten een betere balans<br />
hebben, beter lopen en minder<br />
vallen, aldus Fuzhong Li c.s. in New<br />
England Journal of Medicine.<br />
Patiënten met een milde tot matige<br />
vorm van de ziekte van Parkinson<br />
deden gedurende 24 weken twee<br />
keer per week een uur lang tai<br />
chi-oefeningen. Als eindpunten<br />
hanteerden de onderzoekers<br />
minder vallen en het uitvoeren van<br />
alledaagse handelingen zoals het<br />
reiken naar een kopje op tafel,<br />
opstaan uit een stoel en lopen.<br />
De deelnemers aan de Chinese<br />
bewegingsoefeningen werden<br />
vergeleken met twee groepen die<br />
rek- respectievelijk weerstands-<br />
oefeningen uitvoerden. Op de<br />
uitkomsten houdingsstabiliteit,<br />
accuraatheid van bewegingen en<br />
paslengte deden de patiënten in<br />
de tai chi-groep het duidelijk beter<br />
dan die in beide andere groepen.<br />
Bionische hand met opponeerbare duim<br />
Afgelopen januari kreeg de Amerikaan<br />
Matt Rezink een handprothese met<br />
een opponeerbare duim (dat wil<br />
zeggen dat met de punt van de duim<br />
de punten van alle vingers aan<br />
dezelfde hand kunnen worden<br />
aangeraakt). De zogeheten<br />
‘Michelangelo Hand’ geeft Rezink<br />
zoveel extra controle dat hij niet<br />
langer afhankelijk is van verschillende<br />
hulpstukken voor verschillende taken.<br />
Rezink verloor zes jaar geleden bij<br />
een bedrijfsongeval een gedeelte van<br />
zijn arm. Hij klopte aan bij Advanced<br />
Arm Dynamics. Dit bedrijf werkt nauw<br />
samen met Otto Bock, makers van<br />
geavanceerde bionische handen die<br />
aangestuurd worden door elektrische<br />
activiteit van de zenuwen en spieren<br />
in de arm. In de korte tijd<br />
waarbinnen Rezink de hand gebruikt<br />
merkt hij nu al een wereld van<br />
verschil. “Het voelt veel natuurlijker,”<br />
vertelde hij aan CNN. “Het is een<br />
beetje zoals het vroeger was, voordat<br />
ik mijn arm kwijtraakte.”<br />
Naast de elektrische opponeerbare<br />
duim, heeft de batterij-aangedreven<br />
Michelangelo Hand een neutrale<br />
modus voor een natuurlijk ogende<br />
handpositie. Ook heeft de hand een<br />
flexibele pols, die op en neer<br />
bewogen en gedraaid kan worden.<br />
Met een speciaal computerprogramma<br />
worden de instellingen van de hand<br />
toegespitst op de patiënt die hem<br />
Bovendien liepen patiënten uit de<br />
tai chi-groep sneller en konden<br />
ze verder reiken zonder hun<br />
evenwicht te verliezen dan degenen<br />
in de rekgroep. Gedurende de<br />
trainingsperiode rapporteerden<br />
de personen in de tai chi-groep<br />
67 procent minder valaccidenten.<br />
Drie maanden na de activiteiten<br />
was de gemeten vooruitgang nog<br />
steeds aanwezig. Eerder werd al<br />
aangetoond dat tai chi klachten van<br />
fibromyalgiepatiënten vermindert.<br />
Bron: www.leefwijzer.nl<br />
Supportbeurs 2012 komt eraan!<br />
Van 9 tot en met 12 <strong>mei</strong> 2012 vindt in de Jaarbeurs in Utrecht Support<br />
2012 plaats. Met 18.500 bezoekers (2010) is Support het grootste<br />
evenement in de Benelux voor iedereen met een fysieke beperking,<br />
hun omgeving en mensen die beroepshalve te maken hebben met de<br />
beperkingen die fysieke handicaps kunnen opleggen. Support<br />
biedt u zicht op de nieuwste trends en technieken. Compleet,<br />
branchebreed en representatief.<br />
Op Support vindt u leveranciers van onder andere ADL-,<br />
medische- en mobiliteitshulpmiddelen, woning-, auto- en<br />
werkplekaanpassingen, communicatiemiddelen, werk en<br />
scholing en mode. De CG-raad en vele patiëntenverenigingen<br />
zijn ook aanwezig. Verder kunt u het Vakantiepaviljoen en<br />
de Visagie studio bezoeken, in aangepaste auto’s rijden, een<br />
workshop van Hulphond Nederland volgen en op de sportvloer<br />
demonstraties van diverse sporten bijwonen. Tot slot is er de<br />
uitreiking van de Support Innovatieprijs.<br />
Bron: www.supportexpo.nl<br />
draagt, zodat deze maximale controle<br />
heeft. Rezink is de eerste burger<br />
die uitgerust is met de Michelangelo<br />
Hand. Eerder kregen tien Amerikaanse<br />
soldaten al een bionische hand, nadat<br />
ze hun hand kwijtraakten bij<br />
gevechten in Afghanistan en Irak. De<br />
hand is niet goedkoop. Verwacht zo’n<br />
100.000 dollar (zo’n 75.000 euro) neer<br />
te tellen voor dit staaltje modern<br />
vernuft.<br />
Bron: www.engineersonline.nl<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012 7
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012<br />
8<br />
Zes keer Alpe d’Huez<br />
in de strijd<br />
tegen kanker<br />
Mijn naam is Albert van Dam (31), ik ben<br />
woonachtig in Leusden en werkzaam bij <strong>Boogh</strong><br />
Activiteiten Veenendaal en <strong>Boogh</strong> Activiteiten<br />
Jongeren. Naast mijn werk, waar ik elke<br />
dag met veel plezier heen ga, doe ik aan<br />
wielrennen. Op 7 juni 2012 doe ik mee aan de<br />
Alpe d’HuZes.<br />
Door Albert van Dam<br />
Wielrennen is mijn grote passie,<br />
en jaarlijks fiets ik rond de 4000<br />
kilometer. Veel van deze<br />
kilometers maak ik in Nederland,<br />
maar ook zoek ik in de<br />
zomermaanden graag het Franse<br />
hooggebergte op, waar ik al een<br />
aantal mooie beklimmingen heb<br />
gereden zoals de Mont Ventoux, Col<br />
de Tourmalet en de Col d’Aubisque.<br />
Alpe d’HuZes is een actie waarbij<br />
geld bijeen wordt gefietst om een<br />
bijdrage te leveren aan de strijd<br />
voor de overwinning op kanker.<br />
Op één dag wordt door 7500 mensen<br />
de legendarische Alpe d’Huez tot<br />
zes keer beklommen!<br />
De geschiedenis van Alpe d’HuZes<br />
De geschiedenis van Alpe d’HuZes<br />
In 2006 kwam een handjevol fietsers<br />
op het absurde idee om zes keer op<br />
één dag de Alpe d’Huez op te fietsen<br />
en zo geld in te zamelen voor KWF<br />
Kankerbestrijding. Dat eerste jaar<br />
werd een bedrag van € 370.000<br />
opgehaald door 66 fietsers. Juist<br />
door dit ogenschijnlijk absurde idee<br />
wist Alpe d’HuZes zich te<br />
onderscheiden. Zijn het niet de<br />
absurde ideeën die ervoor zorgen<br />
dat we meer bereiken dan we<br />
kunnen? En zo is het met Alpe<br />
d’HuZes ook gegaan. Sinds 2006 is<br />
er dan ook veel veranderd. Alpe<br />
d’HuZes is intussen een bekende<br />
stichting en de animo om aan deze<br />
actie mee te doen is onder<br />
fietsliefhebbers groot. In de<br />
afgelopen jaren zijn steeds meer<br />
mensen mee gaan doen en er wordt<br />
steeds meer geld opgehaald. In 2011<br />
brachten 5000 fietsers en lopers (het<br />
is ook mogelijk de berg<br />
hardlopend te beklimmen) zelfs ruim<br />
€ 20.000.000 bij elkaar!<br />
Waar gaat het geld heen?<br />
Het geld gaat voor de volle 100%<br />
naar de bestrijding van kanker. Alpe<br />
d’HuZes is een stichting die<br />
uitsluitend uit vrijwilligers bestaat<br />
en nergens kosten voor maakt.<br />
Dit maakt dat al het opgehaalde geld<br />
Albert van Dam<br />
ook op een goede plek<br />
terechtkomt. De missie<br />
van Alpe d’HuZes is:<br />
Anderen faciliteren en<br />
inspireren om Goed,<br />
Gelukkig en Gezond te<br />
leven met kanker. Elke<br />
euro gaat dan ook naar<br />
onderzoeken,<br />
programma’s en<br />
projecten die in de lijn van deze<br />
missie liggen. Een voorbeeld hiervan<br />
is versnelde diagnosestelling<br />
(binnen 48 uur). Nu duurt het vaak<br />
nog enkele weken voordat de uitslag<br />
van een onderzoek bekend is en zit<br />
iemand nodeloos lang in<br />
onzekerheid. Maar ook onderzoek<br />
naar DNA om kanker beter te kunnen<br />
behandelen is een voorbeeld van<br />
geldbesteding. Om duidelijkheid te<br />
geven over waar al het geld blijft,<br />
staan alle jaarverslagen op de site<br />
van Alpe d’HuZes. Op deze manier<br />
blijft de organisatie transparant.<br />
Waarom doe ik mee?<br />
Zoals ik al vertelde, doe ik al jaren<br />
aan fietsen. Meedoen aan een actie<br />
als deze had ik nog niet eerder als<br />
optie gezien. Dit veranderde toen<br />
vorig jaar een vriendin van een
collega bij <strong>Boogh</strong> Activiteiten in<br />
Veenendaal kwam vertellen over<br />
haar deelname aan Alpe d’HuZes.<br />
Mijn interesse was die ochtend<br />
gewekt. Toen ik een week later de<br />
tv-uitzending zag, wist ik het<br />
zeker: hier ga ik ook aan meedoen!<br />
Al die emoties in de ogen van de<br />
mensen: pijn, verdriet, maar ook<br />
hoop, liefde, geluk, trots. Gelukkig<br />
heb ik niemand van dichtbij<br />
verloren aan de verschrikkelijke<br />
ziekte kanker, maar ik ken helaas<br />
genoeg mensen die ermee te maken<br />
hebben of hebben gehad. De reden<br />
om mee te doen is dus simpel:<br />
bijdragen aan een wereld waarin<br />
mensen niet meer hoeven te sterven<br />
aan kanker.<br />
Hoe ziet de voorbereiding voor 7<br />
juni 2012 eruit?<br />
Gelukkig ben ik ingeloot om mee te<br />
doen! Mijn doel is om op 7 juni 2012<br />
het maximum van zes keer met de<br />
fiets op de top van de Alpe d’Huez<br />
aan te komen. Sinds december 2011<br />
ben ik bezig met trainen en geld<br />
ophalen. In de winter vonden de<br />
fietstrainingen vooral op een<br />
hometrainer op zolder plaats, maar<br />
zodra het kon ben ik buiten<br />
kilometers gaan maken. Aangezien<br />
er in Nederland weinig te trainen<br />
valt op bergen, zal ik enkele<br />
weekenden met de fiets naar<br />
Zuid-Limburg en de Belgische<br />
Ardennen gaan om daar mijn<br />
conditie steeds verder te<br />
verbeteren. Alles met de focus op<br />
die ene dag: 7 juni 2012.<br />
ONBEPERKT HOUDBAAR<br />
CD-recensie - Daniël Lohues: Gunder<br />
Door Pieter Houtman<br />
Maar trainen alleen is niet genoeg.<br />
Er moet geld worden opgehaald.<br />
Ook daar ben ik al geruime tijd mee<br />
bezig en tot juni zal dit ook zo<br />
blijven. Het minimumbedrag dat ik<br />
op moet halen om mee te mogen<br />
doen is € 2500. Dit heb ik al<br />
gehaald. Maar mijn streven is om<br />
minimaal het dubbele, namelijk<br />
€ 5000, op te halen. Sponsors vind ik<br />
bij zowel particulieren als bedrijven<br />
(die tevens shirtsponsor kunnen<br />
worden). Enkele voorbeelden van<br />
acties die lopen om geld in te<br />
zamelen zijn donatieboxen in<br />
winkels, schoolklassen die geld<br />
inzamelen door statiegeldflessen op<br />
te halen, presentaties geven over<br />
Alpe d’HuZes en verkopen van<br />
EK-shirts. Via mijn eigen website<br />
kunnen mensen ook geld doneren,<br />
en met elke euro die ik ophaal ben<br />
ik tevreden; elke euro is een stap in<br />
de goede richting.<br />
Waar ik erg trots op ben, is dat<br />
<strong>Boogh</strong> mij ook heeft gesponsord en<br />
zelfs shirtsponsor is. Op 7 juni 2012<br />
zal dus het logo van <strong>Boogh</strong> op mijn<br />
shirt prijken en zal er een mooie<br />
<strong>Boogh</strong>-vlag langs het parcours<br />
hangen!<br />
Hoe ziet dé dag eruit?<br />
Op 7 juni begin ik om 04.30 uur met<br />
mijn eerste beklimming van de Alpe<br />
d’Huez. Een lange dag zal het<br />
zeker worden. Uiterlijk om 20.00<br />
uur moet de zesde beklimming<br />
voltooid zijn. Ik zal pijn gaan lijden<br />
en enorm moeten afzien tijdens<br />
mijn beklimmingen op 7 juni 2012.<br />
Er komt op die dag een moment dat<br />
ik mezelf zal afvragen waarom ik<br />
dit doe. En dan zal ik bedenken dat<br />
ik dit doe om mensen een goed en<br />
gezond leven te geven met kanker.<br />
En met die wetenschap zal het me<br />
lukken om zes keer boven te<br />
komen!<br />
Meer informatie is te vinden op<br />
mijn eigen website:<br />
www.albertvandam.com/ad6.<br />
Hierop plaats ik regelmatig artikelen<br />
over hoe het gaat met de<br />
trainingen, de sponsoring en<br />
mijn inspiraties voor deze<br />
actie.<br />
Daniël Lohues (Emmen, 1971) bewandelt verschillende muzikale wegen op zijn<br />
eigen, karakteristieke manier. Ik ga ervan uit dat hij bij de meeste mensen beter<br />
bekend staat als voorman van het sympathieke bandje Skik, dat in 1994 debuteerde<br />
op het streektaalfestival genaamd Muzem in Emmen. Maar hij is daarnaast<br />
vooral solo actief. Na een (van horen zeggen) inspirerend bluesinitiatief, waar hij voor de ‘echtheid’<br />
Amerikaanse muzikanten bij betrokken had, volgde in 2006 zijn eerste cd in een reeks van IV, respectievelijk<br />
Allennig, Allennig II, Allennig III en Allennig IV, waarin hij begint met de winter, vervolgens de lente en de zomer, om<br />
zich tot slot te laten inspireren door de herfst. Deze serie bevat op het eerste gehoor eenvoudige maar rake teksten,<br />
die bij nadere beluistering meer diepgang hebben dan ik me had voorgesteld!<br />
Op zijn nieuwste muzikale creatie Gunder (zie de cover) zet hij de seizoenen aan de kant. Maar hij blijft de luisteraar<br />
een kijkje gunnen in zijn (dagelijkse) denkwereld, die over liefde (maar dan minder gebruikelijk vertolkt dan ’ik hou<br />
van jou en blijf je trouw’), natuur, mens en horizon gaat. Over de liefde gesproken, luister maar eens naar Goed hööi<br />
komp zelden van slecht grös (ja, ja, Erica, Drenthe!) ... Wat een metafoor! Of Komp wel goed en Alles kan ja, waarin<br />
een ‘lesje’ relativeren wordt gegeven dat mens en maatschappij, als je het mij vraagt, momenteel best kunnen<br />
gebruiken! In het afsluitende liedje, Lenige geluud, herken ik mezelf (extra) als avondmens.<br />
Wederom knap gedaan!<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012 9
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012<br />
10<br />
Bij Hoevelaken linksaf!<br />
Koning, keizer, admiraal, Sven<br />
Kramer is het allemaal! En dat<br />
zonder zich te verkleden. Kramer<br />
mocht deze titels aannemen toen<br />
hij op zondag 19 februari in Moskou<br />
voor de vijfde keer wereldkampioen<br />
allround schaatsen werd. Een vrij<br />
unieke prestatie, omdat alleen<br />
een Noor en een Fin in de eerste<br />
helft van de vorige eeuw dat ook<br />
deden. Dus dan mag je wel zeggen:<br />
Koning, keizer, admiraal! Wij gewone<br />
stervelingen kunnen dit alleen<br />
maar zijn door ons als zodanig te<br />
verkleden. Maar als je dat op een<br />
zekere dag doet, loop je de kans<br />
dat ze je op laten nemen in een<br />
gekkenhuis. Eigenlijk is er maar één<br />
goed moment om je te verkleden en<br />
dat is met carnaval, het jaarlijkse<br />
feest van drie dagen voorafgaande<br />
aan de vastentijd voor Pasen. Dit<br />
jaar viel de eerste dag van het<br />
carnaval op de eerdergenoemde 19<br />
februari.<br />
Het carnavalsfeest is van oorsprong<br />
een katholieke traditie.<br />
De herkomst van het woord carnaval<br />
is waarschijnlijk de Latijnse<br />
uitdrukking carne vale, dat in<br />
het Nederlands afscheid van het<br />
vlees betekent. Hiermee werden<br />
ook vleselijke lusten bedoeld. Het<br />
carnaval is een feest dat vooral in<br />
de provincies Limburg en Noord-<br />
Brabant drie dagen lang het dagelijks<br />
leven in zijn greep houdt. Boven<br />
de rivieren wordt ook wel carnaval<br />
gevierd, maar vaker op kleinere<br />
schaal. Tijdens carnaval zijn er<br />
feesten waarop gehost en gedronken<br />
wordt en er zijn optochten, waarin<br />
soms de draak wordt gestoken met<br />
bekende personen en gezagsdragers.<br />
Op carnavalszaterdag of -zondag<br />
nemen de vele Prinsen Carnaval<br />
voor drie dagen op rituele wijze de<br />
macht van de burgerlijke autoriteiten<br />
over in dorpen en steden. Veel<br />
steden hebben een alternatieve<br />
naam tijdens carnaval. In onze regio<br />
hebben we bijvoorbeeld:<br />
Trekkersgat: Amersfoort;<br />
Kwakbollenpoel: Harmelen;<br />
Zandkruuersgat: Hoogland;<br />
Kolderdonk: Nieuwegein en<br />
Leemput: Utrecht.<br />
Gert-Jan van Zetten<br />
Column<br />
Zo ben ik dus een Leemputter. Het<br />
feit wil alleen dat ik geen<br />
carnavalsvierder ben. Wat niet<br />
wil zeggen dat ik er nooit iets aan<br />
heb gedaan, maar dan moet ik ver<br />
terug in de tijd. In de eerste paar<br />
klassen van de basisschool gingen<br />
we op de vrijdag voor carnaval<br />
verkleed naar school. Een van die<br />
keren was ik clown. Het clownspak<br />
was een oude kinderpyjama van<br />
mijn moeder die ze had bewaard:<br />
rood met witte stippen. Verder een<br />
blauwe krullenpruik en een hoedje,<br />
en dit alles werd afgemaakt door<br />
een rode neus. Wat jaren later droeg<br />
mijn broertje deze outfit tijdens<br />
het zomercarnaval voor kinderen<br />
op de camping. Dit was in 1981. Met<br />
een vriendje speelde ik in op de<br />
oliecrisis van toen. We waren beiden<br />
verkleed als Arabieren. Van oude<br />
gordijnen en lakens had de moeder<br />
van dat vriendje gewaden gemaakt,<br />
met de nodige creativiteit zijn er<br />
ook baarden in elkaar gezet en we<br />
hadden een zonnebril op. Ik kon toen<br />
al niet meer lopen, dit losten we op<br />
door onze bolderkar te gebruiken.<br />
Hier werd ik in gezet op een stoel en<br />
het vriendje trok de kar vooruit.<br />
Midden jaren negentig heb ik<br />
ook nog eens een avond carnaval<br />
gevierd. Dit was bij Drempelloos,<br />
een jongerengroep van mensen met<br />
een handicap in Leemput, waarvan<br />
ik bestuurslid was. We organiseerden<br />
allerlei activiteiten en zo kwamen<br />
we ook een keer op het idee, en<br />
vraag me niet waarom, om carnaval<br />
te vieren. We deden dit samen met<br />
carnavalsvereniging de Domkijkers;<br />
gezien de Domtoren niet zo gek,<br />
maar echt slim klinkt het niet. De<br />
Domkijkers hadden niet lang nodig<br />
om de boel over te nemen. Ik was<br />
wel blij dat ik een elektrische<br />
rolstoel had; mensen in een<br />
handbewogen rolstoel ontkwamen<br />
er niet aan om constant in de<br />
polonaise meegenomen te worden.<br />
De Domkijkers waren heel blij dat<br />
ze ‘iets voor de gehandicapten’<br />
konden doen. En hoe meer drank<br />
er in ging, des te meer het werd<br />
gezegd. Toch was het wel gezellig.<br />
Ik heb me, met wat anderen, kapot<br />
gelachen om Prins Carnaval. Hij<br />
was ook de prins van de meeste<br />
drank. En zo ongeveer bij elk biertje<br />
dat hij achteroversloeg, kregen<br />
wij als bestuur een onderscheiding<br />
omgehangen. Aan het eind van<br />
de avond zat de Prins laveloos in<br />
een hoek en wij met onze nek vol<br />
onderscheidingen. Dat ik er niet<br />
onder gebukt ging komt doordat de<br />
onderscheidingen van plastic waren.<br />
Dat waren mijn carnavalsbelevenissen.<br />
Als je niet bekend<br />
bent met de gebruiken, kijk je er<br />
vaak vreemd tegenaan en kunnen<br />
er ook misverstanden ontstaan. Zo<br />
hoorde ik laatst een verhaal van een<br />
verpleegkundige die een non in het<br />
klooster moest helpen. Toen ze twee<br />
zwarte vegen op haar voorhoofd zag<br />
zitten, wilde de verpleegkundige een<br />
washandje pakken om het schoon te<br />
maken, waarop de non ietwat kribbig<br />
zei: “Nee, nee, niet doen, weet je<br />
dan niet dat het Aswoensdag is?”<br />
Het blijkt dan gebruikelijk te zijn<br />
dat nonnen een askruisje krijgen.<br />
Wist ik ook niet. Eigenlijk is carnaval<br />
wel een mooie traditie. Het feesten<br />
en dan vasten. Waarbij, omdat ik al<br />
geen grote eter ben, me het feesten<br />
meer trekt. Misschien iets voor<br />
volgend jaar… Bij Hoevelaken linksaf<br />
- Wij zakken door, we zullen niet<br />
verdorsten - En Willem grijp Marietje<br />
van achter bij de ... schouders - Dat<br />
wordt weer lachen, dat wordt een<br />
dolle boel. Aálááááf!<br />
S
Solgu gaat voor Utrecht<br />
Onbeperkt!<br />
Afgelopen december vierde het Solgu (Stedelijk<br />
Overleg Lichamelijk Gehandicapten Utrecht)<br />
haar 35-jarig bestaan. Een mooi moment om met<br />
directeur Gezien Reinders naar het verleden te<br />
kijken, de huidige stand van zaken te bespreken<br />
en een blik in de toekomst te werpen.<br />
Door Gert-Jan van Zetten<br />
Het Solgu houdt zich bezig met de collectieve belangenbehartiging van<br />
mensen met een lichamelijke handicap of chronische ziekte in de<br />
gemeente Utrecht. Het uitgangspunt is dat alle mensen in Utrecht op<br />
een gelijkwaardige manier kunnen meedoen aan het leven in de stad.<br />
Het Solgu geeft beleidsadviezen over alle onderwerpen die mensen met<br />
een functiebeperking aangaan. En dat zijn veelal onderwerpen die<br />
eigenlijk op alle mensen van toepassing zijn. Klassieke onderwerpen als<br />
zorg, toegankelijkheid en mobiliteit, maar ook bijvoorbeeld ruimtelijke<br />
ordening, wonen, arbeid, onderwijs, uitgaan, sport en cultuur.<br />
Om de belangen goed te kunnen behartigen moet je weten wat er bij de achterban speelt. Een belangrijke functie<br />
daarin heeft de beleidsgroep Huisvesting, Mobiliteit en Toegankelijkheid. Deze groep is samengesteld uit ervaringsdeskundigen<br />
die beleidsmedewerker Hans Gorissen informeren. Het Cliëntenpanel van het Solgu is ook een belangrijk<br />
instrument om er achter te komen wat er bij mensen met een functiebeperking leeft. Annelies de Jong, collega van<br />
Gezien en Hans, leidt dit panel dat bestaat uit zo’n 15 ervaringsdeskundigen.<br />
Het Solgu zit in vele raden, panels en platforms. Gezien Reinders vertegenwoordigt het Solgu bijvoorbeeld in de<br />
cliënte<strong>nr</strong>aad Wmo. Verder is het Solgu ondermeer vertegenwoordigd in de cliënte<strong>nr</strong>aad CIZ-Utrecht, het Stedelijk<br />
Overleg Mantelzorg en de Stedelijke Verkeersgroep Utrecht. Ook overlegt het Solgu met andere belangenorganisaties,<br />
waaronder de organisaties (vele patiëntenverenigingen) die bij het Solgu zijn aangesloten. De gemeente Utrecht is de<br />
belangrijkste gesprekspartner van het Solgu. De gemeente maakt immers het gemeentelijk beleid.<br />
Ben je tevreden over de gemeente als gesprekspartner? Wat gaat er goed en wat kan er beter?<br />
Gezien: “Natuurlijk gaat niet alles goed en/of snel, maar gemiddeld zijn we tevreden over de verhouding met de<br />
gemeente. Ambtelijk zijn de verhoudingen goed, de wethouders zijn goed aanspreekbaar, en via de raadsinformatieavonden<br />
en de politieke lunch hebben we een vruchtbare toegang tot de gemeenteraad.”<br />
De gemeente Utrecht heeft Agenda 22 omarmd. Wat houdt Agenda 22 in? Welke invloed heeft het Solgu gehad op de<br />
gemeente om Agenda 22 te gaan hanteren?<br />
Gezien: “De Verenigde Naties heeft 22 regels opgesteld met verplichtingen voor een overheid met betrekking tot<br />
mensen met een handicap. Agenda 22 is de werkmethode. Uitgangspunten: alle beleid raakt ook mensen met een<br />
functiebeperking en dit beleid kun je alleen ontwikkelen in samenspraak met deze mensen zelf (belangenvertegenwoordiging).<br />
Het idee om zo te gaan werken is door het Solgu ingebracht; samen met een ambtenaar heb ik er<br />
hard aan getrokken om het voor elkaar te krijgen. Gelukt dus. Dat betekent niet, dat elke ambtenaar of wethouder zich<br />
daar altijd van bewust is. Maar met Agenda 22 in de hand komen we wel altijd binnen.”<br />
Bestaat er samenwerking met overlegorganen van andere gemeentes?<br />
Gezien: “Wij doen mee met het regionaal overleg van andere platforms. Die zijn vaak minder professioneel (subsidie!)<br />
dan wij. Echte samenwerking is het niet, meer delen van kennis. Dat geldt ook voor het collegiale grote-stedenoverleg.”<br />
11<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012<br />
12<br />
Samenwerken doet het Solgu met tal van (maatschappelijke) organisaties. <strong>Boogh</strong> is ook een bekende van het Solgu. Wat<br />
heeft het Solgu aan <strong>Boogh</strong>?<br />
Gezien: “Het contact met <strong>Boogh</strong> heeft ons geholpen bij het begrijpen van de problemen van mensen met NAH.<br />
Misschien is meer samenbundelen praktisch als het gaat om de gevolgen van de AWBZ-maatregel.”<br />
Een belangrijke stap die voorafgaat aan belangenbehartiging is beeldvorming. Een van de doelen van het Solgu is om<br />
het juiste beeld over te brengen. Dan dringt het door dat bijvoorbeeld rolstoelgebruikers niet altijd in gehandicapteninstellingen<br />
wonen, maar gewoon zelfstandig, en dus ook boodschappen moeten doen, van het openbaar vervoer<br />
gebruik willen maken, naar de bioscoop willen of naar een restaurant. Om veranderingen teweeg te brengen werkt het<br />
Solgu met diverse beeldvormingsprojecten.<br />
Er wordt voorlichting op basisscholen gegeven. Hierbij wordt kinderen verteld dat hun leeftijdgenoten met een<br />
handicap niet heel anders zijn dan zijzelf. In het middelbaar en hoger beroepsonderwijs verzorgt het Solgu gastlessen.<br />
De lessen zijn bedoeld voor studenten die later in hun werk te maken kunnen krijgen met mensen die een handicap of<br />
chronische ziekte hebben. De voorlichting wordt gegeven door mensen met een beperking. Ook bezoekt het Solgu<br />
scholen voor speciaal onderwijs. Volwassen gastdocenten met een vergelijkbare beperking als de leerlingen vertellen<br />
over hun jeugd en over hoe ze nu als volwassene leven. Daarnaast werkt het Solgu met ambassadeurs, mensen die zelf<br />
een beperking hebben. Zij geven voorlichting aan verschillende organisaties in de samenleving, van de winkeliersvereniging<br />
tot horecavereniging tot het politiekorps of huisartsen.<br />
Een van de activiteiten van het Solgu is de jaarlijkse uitreiking van de Maakt-plaats-prijs. In 2010 kreeg FC Utrecht deze<br />
prijs voor de blindentribune, met gesproken commentaar, en vorig jaar was supermarkt Hoogvliet in Overvecht de<br />
gelukkige.<br />
Wat was de reden om deze prijs in het leven te roepen?<br />
Gezien: “Het Solgu wil aandacht voor een toegankelijke samenleving en laten zien dat ontoegankelijkheid overal kan<br />
zitten. Daarom proberen wij ieder jaar een ander onderwerp voor het voetlicht te brengen. De prijswinnaars waren<br />
daarom een werkgever, een museum voor het ontsluiten van de collectie, het minst-slechte Wmo-loket, kindermuseumnacht<br />
voor het inzetten van doventolken, en een supermarkt.”<br />
De drie medewerkers worden ondersteund door secretaresse Sofie Fonteijn. Verder zijn er veel vrijwilligers actief;<br />
hieronder valt ook het bestuur en redactieleden van de website en andere publicaties.<br />
Wat is het belang van de inzet van al die vrijwilligers voor het Solgu?<br />
Gezien: “Wij hebben vrijwilligers nodig om die lessen te geven, wij hebben vrijwilligers nodig om de beeldvorming<br />
‘ziek, zwak en misselijk’ effectief te doorbreken en wij hebben vrijwilligers nodig om input te hebben over problemen<br />
en kansen. Overigens vermeld ik in het jaarverslag, naast de urenverantwoording van de betaalde medewerkers, ook<br />
altijd het aantal (geschatte) vrijwilligersuren!”<br />
Afgelopen jaar bestond het Solgu 35 jaar. Wat heeft het Solgu in al die jaren allemaal bereikt?<br />
Gezien: “Om te beginnen heeft het Solgu bereikt dat ‘de gemeente’ inmiddels begrijpt dat ‘gehandicaptenbeleid’ niet<br />
bestaat, wel beleid dat aan alle burgers recht doet. Dat vind je terug in het collegeprogramma, maar ook in de vele<br />
ambtelijke overleggen. We waren betrokken bij de i<strong>nr</strong>ichting van Leidsche Rijn, hebben ervoor gezorgd dat<br />
toegankelijkheid een item is tijdens de verbouw van het stationsgebied, hebben ideeën aangeleverd voor Vernieuwend<br />
Welzijn. We hebben bereikt dat de gemeente zelf verantwoordelijk is voor informatie over toegankelijkheid (maar wij<br />
vullen de website). De gemeente heeft ook foto’s van ‘ons soort mensen’ in de beeldbank. Toegankelijk busvervoer<br />
inclusief haltes is versneld ingevoerd. Er is meer aandacht voor de positie van mantelzorgers.”<br />
Op 1 december jl. werd het 35-jarig bestaan van het Solgu met een feest gevierd bij cultureel podium Rasa in Utrecht.<br />
Er was een aantal inspirerende sprekers, onder wie José Roosen, manager van <strong>Boogh</strong> Arbeid. Ook was er een mooi en<br />
erg leuk optreden van cabaretière Funda Müjde.<br />
Hoe heb je het 35-jarig jubileumfeest ervaren?<br />
Gezien: “Ik vond het een feest: veel mensen, inhoud en plezier!”<br />
Het motto van het feest was: ‘Doe het nu!’ Wat is de achterliggende gedachte daarvan?<br />
Gezien: “Kort gezegd: papieren plannen zijn mooi, uitvoeren is beter! En: Iedereen kan iets doen, niet alleen de<br />
gemeente gaat over gehandicapten: winkels, werkgevers, bioscopen, mensen die een fiets stallen, doe er nu iets aan.”<br />
Wat zijn de doelen voor de komende jaren?<br />
Gezien: “Er verandert veel voor de gemeente, die krijgt steeds meer taken. Belangrijk is de invloed op werkgelegenheid,<br />
dus zal het Solgu daar hard aan trekken. Verder wordt er steeds meer geleund op de eigen kracht van<br />
personen en de samenleving. Vraag voor het Solgu daarbij is: waar zit die kracht, hoe mobiliseer je die, en wat doe je<br />
als die er niet is, wil je dan ook zorgen? Het Solgu wil ook proberen meer contact te krijgen met jongeren en met<br />
migranten, beide grote groepen in onze stad.”
Door je pensioengerechtigde leeftijd stop je in de loop van dit jaar als directeur van het Solgu. Hoelang heb je deze<br />
functie dan gehad? Hoe kijk je erop terug? En tot slot: Wat zou jij je opvolger mee willen geven?<br />
Gezien: “Ik ben 14 jaar directeur geweest van het Solgu. Ik ben blij dat we hebben kunnen veranderen van een tamelijk<br />
klaaglijk clubje naar een organisatie die zichtbaar bijdraagt aan het beleid van de gemeente, en ook als zodanig wordt<br />
(h)erkend. En mijn goede raad aan mijn opvolger? Wordt vooral geen opvolger, trek je eigen spoor en ga voor Utrecht<br />
onbeperkt!”<br />
Als een berg…<br />
Op een vroege donderdagochtend<br />
— 2 februari — toen zélfs de<br />
spits nog niet helemaal was<br />
ontwaakt, settelde ik mij naast de<br />
bestuurdersstoel van de auto die<br />
mij naar de opstapplaats tegenover<br />
het Beatrix Theater voerde. De<br />
Jaarbeurshallen zelf vervaagden in<br />
de sneeuwgrijze lucht, die afgezien<br />
van de ijzige wind niet veel later<br />
die ochtend haar eerste vlokken<br />
zou laten neerdalen. Het voelde<br />
alsof Moeder Natuur een soort<br />
vooraankondiging wilde doen van<br />
wat nog komen ging.<br />
En wat er kwam was clichématig<br />
genoeg (maar daardoor niet<br />
minder imposant) een ongerept<br />
bergenlandschap van (veel) Franse<br />
sneeuw die werd getild door takken<br />
van bomen. Die bomen leken<br />
tegelijkertijd geduldig af te wachten<br />
tot de sneeuw weer veranderde<br />
in groene bladeren. Een oase van<br />
rust, afgewisseld met rotspartijen,<br />
bevroren watervallen en ijspegels<br />
in tunnels. Pegels zo groot dat<br />
het latere smeltwater een buts in<br />
je auto zou kunnen veroorzaken.<br />
Tegelijkertijd had het hele tafereel<br />
ook wel iets angstaanjagends.<br />
Want hoe hoger we die bergen in<br />
kropen, des ter onheilspellender<br />
de tocht leek te worden, omdat je<br />
natuurlijk in het donker vooral op<br />
de contouren van het landschap<br />
moest rijden!<br />
Maar overal ter wereld is het<br />
‘menselijk ras’ te vinden, en zo ook<br />
hier in skigebied Vercors bij Valence.<br />
Aangekondigd door inmiddels ietwat<br />
achterhaalde kerstverlichting,<br />
afgewisseld met een kerstboom<br />
(met ballen!) stonden daar ineens<br />
een paar zogeheten (volledig<br />
aangepaste) chalets gegroepeerd op<br />
ons te wachten. Wat had me hier<br />
gebracht in deze met recht<br />
Pieter Houtman<br />
Column<br />
winterse omgeving terwijl ik beter<br />
bekend sta als een zonaanbidder?<br />
Doet er niet zoveel toe, bedacht<br />
ik me... Bij de chalets werden we<br />
verwelkomd door iemand die zich<br />
in Frankrijk bij ons zou voegen.<br />
Een bijzondere man in de positieve<br />
zin van het woord, die op een<br />
bepaald moment besloot zijn toga<br />
voorgoed af te doen om vervolgens<br />
een strandtent in Scheveningen<br />
over te nemen! Buiten het seizoen<br />
reist hij veel en dit keer trok hij<br />
door Europa, om ons vervolgens<br />
in Frankrijk op te wachten als<br />
vrijwilliger bij deze reis. De reden<br />
dat ik dit niet onvermeld wil laten,<br />
ligt in het feit dat sommige mensen<br />
mij fascineren door hun reeds<br />
belopen leven en de beslissingen die<br />
zij daarin hebben durven maken!<br />
Sleutelwoord in dit hele verhaal is:<br />
grensverleggend, een eigenschap die<br />
ik blijkbaar voldoende in me draag<br />
om deze tiendaagse sneeuwvakantie<br />
te willen ondernemen! Gedreven<br />
door het enthousiasme om het<br />
juist met deze organisatie (Smarti)<br />
een keer in de sneeuw te proberen<br />
(vorig jaar Barcelona!) ben ik zo<br />
ver gekomen. Vervolgens liet ik mij<br />
door het besneeuwde landschap<br />
voorttrekken door honden en ervoer<br />
ik wat de magie van skiën voor<br />
veel mensen inhoudt. Opvallend<br />
waren de bijna verbazingwekkende<br />
reacties die ik van mensen kreeg op<br />
het moment dat ik vertelde dat ik<br />
op sneeuwvakantie zou gaan. Die<br />
verbazing leefde op de piste zélf<br />
veel minder. Toch overkwam<br />
me dat gevoel persoonlijk ook wel<br />
eens wanneer ik van mijn rolstoel<br />
overgeheveld werd naar de zitski,<br />
terwijl mijn lichaam hiertegen<br />
leek te protesteren. Want hoe<br />
sterk die blauwe piste ook lonkte,<br />
iedere handeling die je in zo’n<br />
‘rolstoelonvriendelijk’ landschap<br />
verrichte, was een krachtsinspanning<br />
op zich, alleen al vanwege de<br />
drie lagen kleding wanneer je<br />
‘nodig moest’… Als een berg kon<br />
ik daartegen opzien, terwijl ik<br />
me vaak later (in bed) realiseerde<br />
welke ‘berg’ ik die dag weer verzet<br />
had. Mijn eerste reactie toen ik op<br />
de website van Smarti keek, was<br />
dan ook: “Die durven tenminste<br />
wat als het gaat om avontuurlijke<br />
vakanties”, alleen al op basis van<br />
de bestemmingen die reeds bereisd<br />
waren! Want je grenzen verkennen<br />
is soms eroverheen gaan, om er<br />
vervolgens achter te komen wanneer<br />
je daadwerkelijk je grens bereikt<br />
hebt!<br />
Het sleutelwoord grensverleggend<br />
is dus op te splitsen in durven,<br />
verkennen en soms eroverheen gaan!<br />
Of zoals iemand het mooi uitdrukte:<br />
er zijn altijd drempels te nemen, het<br />
gaat erom welke keuze je maakt.<br />
Je kunt ze laten voor wat ze zijn, of<br />
je kunt ze aangaan. Als je voor die<br />
laatste optie kiest, ligt er letterlijk<br />
een wereld voor je open!<br />
13<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012
MMet In voor zorg!<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012<br />
14<br />
gericht de markt op<br />
Elke organisatie die met cliënten werkt, heeft een markt. Elke organisatie zal<br />
ook van zichzelf zeggen marktgericht te werken. Maar is dat altijd zo? In dit<br />
artikel leest u waarom <strong>Boogh</strong> net is begonnen met een In voor zorg!-traject.<br />
Wat is In voor zorg!?<br />
In voor zorg! is een programma voor de langdurige zorg van het ministerie van VWS en Vilans. Dit programma begeleidt<br />
<strong>Boogh</strong> bij de transitie van een intern gerichte organisatie naar een cliënt- en marktgerichte organisatie met een<br />
heldere positionering, duurzame relaties met partners en een grote naamsbekendheid. Het plan van aanpak dat In voor<br />
zorg!-coach Christina Bierma samen met <strong>Boogh</strong> opstelde, laat op een verfrissende manier zien dat er bij een effectieve<br />
marktbewerking meer komt kijken dan de veronderstelling dat de gemeente cliënten ‘aanlevert’ en dat waarschijnlijk<br />
ook zal blijven doen.<br />
Proactief de markt leren bewerken<br />
Hoewel <strong>Boogh</strong> zich duidelijk onderscheidt in de markt en beschikt over tevreden medewerkers en cliënten, heeft <strong>Boogh</strong><br />
toch de ondersteuning van In voor zorg! aangevraagd. Hetty van Oldeniel: “Door pakketmaatregelen, de eigen bijdrage<br />
voor cliënten en een versobering van de Wmo is het zaak dat we meer aan de weg gaan timmeren. We willen dat meer<br />
potentiële klanten ons leren kennen”.<br />
De medewerkers van <strong>Boogh</strong> weten dat er extra moet worden ingezet op het aantrekkelijk neerzetten van de<br />
organisatie. Aan dat bewustzijn hoeft niet te worden gesleuteld. Het gaat vooral om de vraag hóe je proactief en met<br />
succes de markt kunt bewerken zodat de aanwas van nieuwe cliënten toeneemt.<br />
Nichemarkt<br />
Het fascinerende van <strong>Boogh</strong> is dat de organisatie en de dienstverlening net buiten de bekende kaders vallen. Een<br />
thuiszorgorganisatie of een woonzorgorganisatie voor ouderen hebben een lekker herkenbaar profiel.<br />
Hetty van Oldendiel: “Ons probleem – en dat is ook de uitdaging – is dat onze dienstverlening niet makkelijk in een<br />
hokje is onder te brengen. We zijn een nichemarkt. Dat is enerzijds onze kracht, maar anderzijds zit daar ook een<br />
risico. De kans bestaat dat stakeholders geen compleet en juist beeld van ons hebben. Dat betekent dat we het risico<br />
lopen dat we niet goed worden ingeschat als bijvoorbeeld gemeenten voor hun bewoners een passende oplossing<br />
zoeken. Onze positie als nichespeler maakt dat marketing onze tweede natuur moet worden”.<br />
Jolanda van de Water, intern projectleider van dit In voor zorg-traject!: “Wij zijn erg gericht op het individu en hebben<br />
veel kennis van onze cliënten. Om te anticiperen op de komende veranderingen richten we ons nu meer op de markt,<br />
op nieuwe klanten. Dat kan door ons direct te richten op die cliëntgroepen, maar ook door ons beter te profileren bij<br />
organisaties die voor ons werk van belang zijn. Gemeenten bijvoorbeeld”.<br />
Markten verkennen<br />
In voor zorg!-coach Christina Bierma heeft op basis van de wensen en het profiel van <strong>Boogh</strong> een programmavoorstel<br />
geformuleerd. De werkwijze en maatregelen zijn verwoord in een plan van aanpak. De snelheid waarmee dat plan tot<br />
stand kwam, zegt iets over het urgentiebesef, vindt Bierma: “Binnen vier weken was het plan rond.”<br />
De gekozen aanpak is een samenhangende combinatie van het goed neerzetten van de onderscheidende diensten,<br />
het verkennen van nieuwe mogelijkheden, laten zien hoe nieuwe markten te bewerken zijn en hoe anderen het doen.<br />
Bij dit alles wil <strong>Boogh</strong> de kennis, vaardigheden en het belang van marketing vergroten onder medewerkers. Naar<br />
verwachting leidt de aanpak naar proactief gedrag zodat nieuwe kansen worden herkend en opgepakt.<br />
Christina Bierma: “Vooraf willen we weten waar <strong>Boogh</strong> in de toekomst haar diensten kan uitzetten. Een In voor zorg!projectteam,<br />
managers en medewerkers gaan die vraag samen structureel aandacht geven. Die aandacht is geen eendagsvlieg.”<br />
Hoe denken stakeholders over <strong>Boogh</strong>?<br />
Christina Bierma wijst op een ander onderdeel van haar aanpak: “Zo starten wij nu met een reputatieonderzoek als<br />
nulmeting. We meten daarbij onder meer hoe bekend organisaties zijn met het aanbod van <strong>Boogh</strong> en wat de<br />
beeldvorming over <strong>Boogh</strong> is. Aan het eind van het In voor zorg!-traject doen we die meting nog een keer. Dan moet
Projectteam januari 2012<br />
blijken of onze aanpak succes heeft.”<br />
Hetty van Oldeniel over dat reputatie-onderzoek: “Als je kijkt met wie we allemaal samenwerken, dan is <strong>Boogh</strong> een<br />
ketenpartner bij uitstek. Het is dus ontzettend belangrijk om te weten hoe onze samenwerkingspartners over ons<br />
denken. Hoe zien anderen ons? En op grond van welke beelden zullen gemeenten en andere organisaties ons selecteren?<br />
Als we dat weten, kunnen we beter op de vraag inspelen.”Ze vervolgt: “We leveren voor revalidatiecentra bijvoorbeeld<br />
nazorg voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel. De relatie met de revalidatiecentra verdiepen we al enige tijd.<br />
Er zijn waarschijnlijk veel meer cliënten uit de revalidatiecentra die voor een vervolgtraject bij ons terecht zouden<br />
kunnen komen. Zeker weten doen we het niet, omdat we niet weten op grond van welke argumenten ze niet voor<br />
<strong>Boogh</strong> kiezen. Is het omdat ze ons niet goed kennen? Of omdat ze vinden dat onze dienstverlening niet goed aansluit?<br />
Ook dat soort mogelijkheden willen we onderzoeken.”<br />
Vensteractiviteiten<br />
Verfrissend bezig zijn op de markt vraagt dat je op een creatieve manier naar je eigen activiteiten kunt kijken. Om dat<br />
gedrag te voeden is in het plan van aanpak het fenomeen vensteractiviteiten opgenomen.<br />
Christina Bierma: “We willen nadrukkelijk naast de gebaande paden wandelen. Niet opnieuw het wiel uitvinden dus,<br />
maar op zoek naar vernieuwing. We willen ervaringen van buiten naar binnen halen. Dat gebeurt onder de noemer<br />
vensteractiviteiten. Met workshops, lezingen en bedrijfsbezoeken verkennen we hoe anderen op een slimme manier<br />
met hun markt bezig zijn. Daarbij richten we ons ook op ervaringen buiten de zorg. Hoe doen KLM of een hotelketen<br />
het bijvoorbeeld?”<br />
Nieuwe diensten<br />
Onderdeel van het plan van aanpak is ook de introductie van vijf rendabele nieuwe diensten. Een vraag onder<br />
medewerkers naar mogelijke nieuwe diensten die rendabel zijn, leverde al meteen een flinke lijst op. Keuzes moeten<br />
nog worden gemaakt, maar het is goed om ze te onderzoeken. Tipje van de sluier: <strong>Boogh</strong> wil een arbeidstrainingscentrum<br />
opzetten. Dat is iets anders dan arbeidsre-integratie zoals <strong>Boogh</strong> Arbeid dat biedt aan<br />
cliënten in opdracht van het UWV, letselschadeverzekeringen, werkgevers en dergelijke.<br />
Yolanda van de Water: “In een trainingscentrum kunnen onze cliënten trainen om de stap naar participatie of werk<br />
weer te maken. Bijvoorbeeld door ervaring op te doen met activiteiten als breng- en haaldiensten, het beheren van<br />
een webwinkel, het werken in een eetcafé of groenvoorziening. Allemaal afhankelijk van wat cliënten willen en wat ze<br />
aankunnen.”<br />
Strijdvaardige cliënten<br />
<strong>Boogh</strong> laat haar cliënten actief meedenken met de aanpak van In voor zorg!. De centrale cliënte<strong>nr</strong>aad en de<br />
cliënte<strong>nr</strong>aden op locatie zijn bijgepraat over het In voor zorg!-traject. Nieuwsbrieven gaan zowel naar medewerkers<br />
als cliënten. Zij weten dat <strong>Boogh</strong> nu nog een organisatie is die het prima doet, maar dat door allerlei wijzigingen en bij<br />
ongewijzigd beleid de toekomst onzeker is.<br />
Hetty van Oldeniel: “Zonder <strong>Boogh</strong> zal een deel van onze cliënten aangewezen zijn op intramurale zorgorganisaties.<br />
Behalve dat die minder effectief kunnen inspelen op onze cliëntgroep, is de zorg geboden in organisaties met<br />
woonfaciliteiten ook veel duurder.”<br />
Cliënten willen heel graag dat <strong>Boogh</strong> blijft bestaan. Yolanda van de Water: “Wat ze hier bij <strong>Boogh</strong> doen en leren<br />
versterkt de eigenwaarde van cliënten.” Paul Charnley bijvoorbeeld moet er niet aan denken dat <strong>Boogh</strong> verdwijnt. Hij<br />
is een voormalige verpleegkundige die hersenletsel opliep: “Ik heb hier alle vrijheid om mijn eigen gang te gaan. Ik doe<br />
bijvoorbeeld veel op de houtafdeling. Bij <strong>Boogh</strong> kan ik op mijn manier werken aan het verbeteren van mijn<br />
vaardigheden. Perfect. <strong>Boogh</strong> moet blijven”, roept hij strijdvaardig. Ondertussen maakt hij zich ook zorgen over zijn<br />
eigen situatie: “Ik heb tot eind 2012 een PGB. Geen idee hoe het daarna gaat.”<br />
Deze tekst is gebaseerd op het verhaal dat Rob van Es (www.vormeninhoud.nl) schreef voor de website van<br />
In voor zorg! (www.invoorzorg.nl)<br />
15<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012<br />
16<br />
Wie ben ik?<br />
Schrijf een stukje over jezelf, is de<br />
opdracht van de redactie van het<br />
<strong>Boogh</strong> Magazine. Wie ben je en<br />
wat doe je hier?<br />
Dat heb ik toch zo opgeschreven,<br />
dacht ik meteen. Niet zo moeilijk,<br />
ik weet toch wie ik ben. Maar<br />
zo makkelijk is het niet, blijkt<br />
na twee dagen staren naar mijn<br />
beeldscherm en met 100 figuurlijke<br />
proppen in de prullenbak van mijn<br />
Mac. Wat zal ik doen: ben ik eerlijk<br />
over mijn plus- en minpunten of<br />
maak ik het verhaal een beetje<br />
mooier? Zal ik een mooi sprookje<br />
met een beetje drama schrijven<br />
om de gevoelige snaar te raken<br />
of een stoer verhaal ophangen<br />
over hoe ik in een rolstoel ben<br />
terechtgekomen? Van dat laatste<br />
ge<strong>nr</strong>e heb ik er nog wel een paar<br />
voorradig; complete uit mijn duim<br />
gezogen verhalen als camouflage<br />
van de werkelijkheid. Jaren<br />
gebruikt en inmiddels redelijk<br />
versleten!<br />
Ik zou eerlijk kunnen zijn en<br />
schrijven dat ik, volgens mij, niet<br />
zoveel veranderd ben sinds de<br />
diagnose van mijn ziekte gesteld<br />
is. Dat ik me nu in het later-alsik-groot-ben-stadium<br />
niet zo veel<br />
anders voel dan ‘vroeger in de<br />
goeie ouwe tijd’. Dat ik niet het<br />
gevoel heb heel veel ‘geleerd te<br />
hebben van het leven’, noch van de<br />
goede dingen die me zijn gegund,<br />
noch van de slechte dingen die het<br />
leven onvermijdelijk ook voor mij<br />
in petto had, waardoor ik dus nog<br />
steeds snel gekwetst ben, verliefd<br />
of dronken word, over mijn<br />
grenzen ga, dezelfde fouten maak<br />
en nog steeds verrast kan worden<br />
door situaties die bekend zouden<br />
moeten zijn. En naïef geloof nog<br />
een heel leven voor me te hebben!<br />
Ik zou kunnen zeggen dat ik nog<br />
steeds degene ben die ik vroeger<br />
was, degene die mij beviel en me<br />
nog altijd bevalt. Dat ik vind dat<br />
ik positief ben ingesteld, lief en<br />
gevoelig ben, redelijk intelligent,<br />
ambitieus op het creatieve vlak,<br />
Anuschka Kruidhof<br />
Column<br />
humor heb en enigszins gezegend<br />
ben met mijn uiterlijk. Ik zou<br />
laten weten dat ik van het leven<br />
hou, van veel en vaak mensen<br />
om me heen. Dat ik dol ben op<br />
feestjes en lol maken, dat dat<br />
waarschijnlijk in de genen zit<br />
aangezien mijn oudste herinnering<br />
die van mijn moeder als Prinses<br />
Carnaval is! Dan zou ik met een<br />
dikke knipoog moeten opbiechten<br />
iets te veel te houden van lekker<br />
eten en goede wijn, om daar<br />
vervolgens mijn opvoeding de<br />
schuld van te geven. Natuurlijk hou<br />
ik van muziek en kunst en ga ik<br />
vaak naar concerten en festivals,<br />
maar te weinig naar musea en<br />
exposities. Ik zou vertellen dat<br />
reizen mijn passie is, het liefst<br />
naar verre bestemmingen met<br />
andere culturen, en een rugzak<br />
op waar mijn hele leven in past<br />
en met ruimte voor nieuwe<br />
herinneringen. En ik zou een<br />
prachtig verhaal ophangen over<br />
mijn respect voor de natuur, en<br />
mijn liefde voor dieren, want ik<br />
ben opgegroeid tussen de konijnen,<br />
kippen, duiven, paarden, katten,<br />
een lieve hond, een weggelopen<br />
cavia en een aangelopen varken.<br />
Ik mis mijn vader en koester<br />
mijn moeder en zusje. Ik heb een<br />
geweldige vriend en veel goeie<br />
vrienden.<br />
Daarentegen zou ik ook de<br />
werkelijkheid wat kunnen<br />
verfraaien en zeggen dat ik<br />
geen slechte eigenschappen of<br />
frustraties heb. Ik zou net kunnen<br />
doen of ik niet controlfreakerig<br />
en chaotisch ben, dat ik mezelf<br />
voorhoud dat ik uit enthousiasme<br />
dingen naar mijn hand zet en<br />
niet omdat ik graag mijn zin wil<br />
doordrijven. Hoe makkelijk zou<br />
het zijn om te ontkennen dat mijn<br />
cynische humor soms kwetst en te<br />
denken dat mijn scherpe tong nooit<br />
gemene woorden vormt. Ik zou<br />
kunnen liegen dat ik nog nooit heb<br />
gelogen, en net kunnen doen alsof<br />
ik goed ben in geheimen bewaren<br />
en ze nooit zelf heb gehad. En dat<br />
ik nooit jaloers ben op mensen<br />
die kunnen lopen en nachtenlang<br />
dansen. Geen behoefte heb aan<br />
tikkertje op naaldhakken of<br />
lange bosritten te paard. Dat<br />
ik altijd mijn afval scheid en<br />
milieuvriendelijk bezig ben. Ik zou<br />
nog zo veel kunnen vertellen over<br />
wat ik allemaal niet ben!<br />
Eigenlijk hoefde ik me alleen maar<br />
even voor te stellen. Mijn naam is<br />
Anuschka Kruidhof, ik ben 45 jaar,<br />
styliste van beroep, samenwonend<br />
in Utrecht, de nieuwe vormgeefster<br />
van <strong>Boogh</strong> Magazine en ik heb MS.<br />
Aangenaam!
AACTIVITEIT UITGELICHT<br />
Tekenen en Schilderen<br />
In iedere uitgave van <strong>Boogh</strong> Magazine<br />
wordt een activiteit die in een<br />
van de activiteitencentra of bij de<br />
NaHderkring op het programma staat<br />
in de schijnwerpers gezet. We richten<br />
ons vizier deze keer op Tekenen en<br />
Schilderen bij <strong>Boogh</strong> Activiteiten<br />
in Veenendaal en in het bijzonder<br />
op de tentoonstelling die daaruit<br />
voortgekomen is.<br />
Door Baukje Breur<br />
TENTOONSTELLING<br />
Marja Sluys<br />
Voor cliënten die de activiteit Tekenen en Schilderen volgen, organiseert <strong>Boogh</strong> Activiteiten in Veenendaal jaarlijks een<br />
tentoonstelling in het Rozenbottelgebouw. Tot eind 2012 is daar nu werk te zien van Caroline van Aken en Marja Sluys.<br />
Marja Sluys<br />
Marja is een vrouw van in de veertig, gehuwd en de trotse moeder van een dochter. Marja had bij haar geboorte<br />
zuurstoftekort, en hoewel dit aanvankelijk geen problemen leek te geven, ontdekte ze later, tijdens haar huwelijk, dat<br />
ze het overzicht kwijtraakte wanneer zij te veel dingen tegelijk moest doen. Ze heeft behoefte aan structuur en<br />
gezelligheid. Na een lange speurtocht vond ze haar stekkie bij <strong>Boogh</strong> Activiteiten Veenendaal. Ze is erg gelukkig met de<br />
twee dagdelen dat zij het centrum bezoekt. “Ik hoef niets, de mensen zijn vriendelijk voor elkaar en ik voel me<br />
volledig geaccepteerd”, aldus Marja, die zelf ook voor iedereen een vriendelijk woord en een gezellig praatje<br />
overheeft. Behalve sociale contacten aangaan en onderhouden, tekent ze ook heel graag. Haar werk kenmerkt zich<br />
vooral door de verhalende stijl. Op papieren tasjes tekent ze oer-Hollandse tafereeltjes in naïeve stijl, die samen een<br />
groot stripverhaal over het wonen in Nederland vormen. Haar vrolijke tekeningen hebben veel aandacht voor detail en<br />
zijn een plezier om naar te kijken. Zij laten de wereld zien van een vrolijke, warme vrouw. Nu het tasjesproject klaar<br />
is, wil Marja zich toeleggen op het maken van een stripboek. Veel succes Marja!<br />
Caroline van Aken<br />
Caroline is eveneens een jonge, vriendelijke vrouw. Ook zij bezoekt al een aantal jaren <strong>Boogh</strong> Activiteiten in<br />
Veenendaal. In tegenstelling tot Marja is Caroline ingetogen. Zij is een goede luisteraar en laat in haar vragen merken<br />
dat ze belangstelling heeft voor de wereld om zich heen. Deze karaktereigenschappen zijn in haar schilderijen terug te<br />
vinden. Het werk van Caroline toont een zekere ingetogenheid. Aan de andere kant laat het frisse en heldere kleuren<br />
zien. Verrassend zijn vaak haar composities, die je dwingen om lange tijd met aandacht naar het schilderij te kijken.<br />
Naast schilderen houdt Caroline zich ook bezig met het ontwerpen en inkleuren van mandala’s. Ook dit gebeurt met<br />
grote precisie en met harmonieuze kleuren. De mandala’s inspireerden haar tot meer kubistisch werk, waarbij Robert<br />
Delaunay haar voorbeeld was. Op de vraag wat haar aantrekt in de activiteit Tekenen en Schilderen, antwoordt ze dat<br />
deze activiteit haar rust geeft en dat zij al doende in een heel eigen veilige wereld is. Het is fijn dat we via haar<br />
schilderijen ook een inkijkje in die wereld mogen hebben. We hopen in de toekomst nog vaak van het werk van<br />
Caroline te mogen genieten!<br />
Openingstijden<br />
De tentoonstelling is tot november 2012 te bezichtigen op werkdagen tussen 9.00 en 16.00 uur in het<br />
Rozenbottelgebouw aan de Nijverheidslaan 6 in Veenendaal. De toegang is gratis.<br />
17<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012<br />
18<br />
<strong>Boogh</strong> in transitie<br />
Het is alweer maart 2012, de vogeltjes fluiten en de dagen beginnen te<br />
lengen…<br />
Door Hetty van Oldeniel<br />
Onder andere door de komst vorig jaar van Carolijn Smit, onze controller, barstte het stichtingsteam in Harmelen uit<br />
zijn voegen en daarop besloten we met kantoorruimte uit te breiden in Utrecht! En zie het resultaat! Inge Oostenenk<br />
(personeelszaken), Maaike de Lange (communicatie) en Rian Huijsmans (kwaliteit) zijn ondertussen goed gesetteld in<br />
Utrecht. En ook het team en het secretariaat van <strong>Boogh</strong> Activiteiten Utrecht hebben hun intrek genomen in de<br />
vernieuwde kantoren. Momenteel zijn we met de laatste activiteiten bezig voor de herschikking van de kantoorruimten<br />
in Harmelen. Het schiet al aardig op. In de eerste week van april denken we helemaal klaar te zijn!<br />
Uiteindelijk kwam vorig jaar de geregistreerde aanwezigheid van cliënten wel onder druk te staan: we zagen een lichte<br />
daling. We schatten in dat dit een effect is van de invoering van de eigen bijdrage voor cliënten, de onzekerheid bij<br />
cliënten over de definitieve berekening van de eigen bijdrage en de inperking van de indicaties door het CIZ, ook in<br />
volume. Naar aanleiding hiervan brachten we communicatie tot stand over het afwezigheidpercentage van cliënten met<br />
als doel dit te verlagen en meer aanwezigheid te bewerkstelligen. En wij zien nu al de positieve effecten. Ik dank<br />
iedereen die zich inzet en heeft ingezet om dit percentage naar beneden te brengen!<br />
En we hebben we mooie resultaten weten te behalen bij het zorgkantoor voor 2012 en hoog kunnen inzetten op de<br />
gestelde kwaliteitscriteria. Tevens is de <strong>Boogh</strong>kring als best practice gehonoreerd door het zorgkantoor.<br />
Uitkomsten themabijeenkomsten Visievierluik<br />
Vorig jaar werden een drietal themabijeenkomsten gehouden waarin het visievierluik centraal stond, met<br />
medewerkers, vrijwilligers, de centrale cliënte<strong>nr</strong>aad en de lokale cliënte<strong>nr</strong>aden en hun ondersteuners. Uit deze<br />
bijeenkomsten kwamen verschillende, maar ook overeenkomstige resultaten. Op de vier volgende essentiële vragen<br />
werden antwoorden geformuleerd:<br />
HOGER DOEL: waarom bestaat <strong>Boogh</strong>?<br />
GEWAAGD DOEL: waarheen gaat <strong>Boogh</strong>?<br />
KERNWAARDEN: waarvoor staat <strong>Boogh</strong>?<br />
KERNKWALITEITEN: waarin blinkt <strong>Boogh</strong> uit?<br />
Het is een mooi compact visievierluik geworden, waar her en der nog iets aan geschaafd moet worden. Het geeft de<br />
kern van <strong>Boogh</strong> weer op basis van ‘de kracht van de keuze’ en geeft een goed doorkijkje in waar <strong>Boogh</strong> voor staat! Het<br />
visievierluik verbindt, brengt mensen in beweging en geeft een bepaalde richting. Naar de stip op de horizon!<br />
De verdere invoering van het visievierluik is onder andere opgenomen in het jaarplan 2012 met als belangrijke titel:<br />
<strong>Boogh</strong> in transitie.<br />
Transitie<br />
Letterlijk betekent transitie overgang. <strong>Boogh</strong> zit in een overgangsjaar. Een overgangsfase. In 2012 zal er voor onze<br />
cliënten nog niet veel veranderen. Alles blijft nog bij het oude. In het jaar 2012 moeten we ons echter wel al<br />
voorbereiden op de toekomst, gevoed door de overheveling van de functie begeleiding groep van de AWBZ naar de<br />
Wmo. Vandaar het gebruik van de term transitie.<br />
Zoals bekend gaan er veranderingen plaatsvinden. De extramurale functie begeleiding groep wordt vanaf 2013 voor<br />
nieuwe cliënten en vanaf 2014 voor alle cliënten niet langer gefinancierd door de AWBZ als een verzekerd recht voor<br />
onze cliënten en vanuit zorgplicht door het zorgkantoor en de zorgaanbieder, maar als een compensatiebeginsel in de<br />
participatieladder die gemeenten hanteren: op eigen kracht en meedoen naar vermogen. Overigens klinken er al vanaf<br />
het begin van dit jaar geluiden dat 1 januari 2013 niet haalbaar is voor gemeenten en dat het niet ondenkbaar is dat<br />
alle cliënten per 1 januari 2014 overgaan. Dit is echter formeel nog door geen enkele partij bevestigd.<br />
Uitgangspunten van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo):<br />
• Versterken van de eigen kracht van burgers en aanhaken bij mogelijkheden van mensen.<br />
• Integrale aanpak en samenwerking in samenhang aangeboden.
• Werk staat centraal (hier wordt ook zinvolle dagbesteding bedoeld, als een zinvolle bijdrage aan de samenleving.<br />
• Van recht op zorg naar compensatie: kijken naar de noodzakelijkheid om bepaalde achterstanden of beperkingen<br />
van de burger te compenseren.<br />
• Verbinden van formeel met informeel.<br />
• Gezamenlijk aanbod waar mogelijk, individueel waar nodig.<br />
• Geen groei, en tariefkortingen van in ieder geval 5%.<br />
Wat betekent dit voor <strong>Boogh</strong>?<br />
<strong>Boogh</strong> maakt zich sterk voor het behoud van professionele begeleiding aan mensen met niet-aangeboren hersenletsel en<br />
mensen met een lichamelijke beperking. En velen doen dat met ons. En ook met effect!<br />
Gelukkig is deze erkenning er ook vanuit het Ministerie van VWS voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel als<br />
uitzonderingsgroep: deze groep is tenslotte complex, heeft professionele begeleiding nodig en moet regionaal<br />
georganiseerd worden. Helaas wordt hier tot nu toe door de overheid en de politiek nog geen enkele consequentie uit<br />
getrokken.<br />
Al enige tijd is <strong>Boogh</strong> bezig bekendheid te geven aan wat zij doet en hoe ze de dingen doet. Vooral bij gemeenten. We<br />
zijn zeer actief in het naar buiten brengen dat <strong>Boogh</strong> dé specialist is in het begeleiden van mensen met<br />
niet-aangeboren hersenletsel en mensen met een lichamelijke beperking bij tijdsbesteding, leren, (vrijwilligers)werk en<br />
arbeidsre-integratie.<br />
Zorgaanbieders moeten in dit proces de cliënt als burger leren kennen en gemeenten moeten de burger als cliënt leren<br />
kennen. <strong>Boogh</strong> speelt in dit proces een zeer actieve rol. Dit doen we samen met collega-zorgaanbieders.<br />
Voor dit doel zijn er twee prachtige films van <strong>Boogh</strong> gemaakt: één door het transitieteam van de VGN (Vereniging<br />
Gehandicaptenzorg Nederland) en één door onze eigen mensen van <strong>Boogh</strong> Activiteiten Veenendaal! Ik raad iedereen<br />
aan deze films te bekijken. Ze duren relatief kort en zijn via de managers te verkrijgen.<br />
Een belangrijke opdracht voor <strong>Boogh</strong> is om onze gespecialiseerde dienstverlening nadrukkelijker en onderscheidend op<br />
de markt brengen! <strong>Boogh</strong> gebruikt het In voor zorg!-traject om dit in het komende jaar verder vorm en inhoud te geven.<br />
Lees voor meer informatie het artikel over In voor zorg! in dit magazine.<br />
Zo zijn we allemaal op onze eigen wijze in meer of mindere mate maatschappelijk ondernemer.<br />
ONBEPERKT HOUDBAAR<br />
CD-recensie - Amy Winehouse:<br />
Lioness: Hidden Treasures<br />
Door Gert-Jan van Zetten<br />
Op 23 juli 2011 kwam er een einde aan het leven van Amy Winehouse; ze<br />
werd slechts 27 jaar. Eind 2003 verscheen het debuutalbum van Amy<br />
Winehouse, het met jazzinvloeden doorspekte Frank. Drie jaar later<br />
kwam het album Back To Black uit. Het nummer Rehab was een<br />
wereldwijde hit en gaat erover dat ze door haar drankverslaving naar een<br />
afkickkliniek moest, maar dat zelf niet nodig vond. Het nummer bracht<br />
Winehouse veel roem, maar haar alcoholprobleem leidde helaas tot haar dood.<br />
Ruim vier maanden na het overlijden van Winehouse kwam haar derde album uit: Lioness – Hidden Treasures. Je kunt<br />
het uitleggen als commerciële uitbuiterij, haar nabestaanden zien het als eerbetoon, en daar wil ik in meegaan. In<br />
het bijbehorende boekje staan teksten van familieleden, vrienden en bekenden. Het 45 minuten durende album is<br />
een bonte verzameling: demo’s, andere uitvoeringen van nummers en nieuwe liedjes. Het begint met een<br />
reggaeversie van Our Day Will Come, een soulklassieker. Verder hoor je onder andere een ‘zonder toeters en bellen’<br />
versie van Valerie, de jazzstandaard The Girl From Ipanema en het duet Body & Soul met de Engelse legende Tony<br />
Bennett. Bij het nummer Like Smoke komt er een hiphopper tussendoor, dit vind ik minder. De rustige liedjes<br />
Halftime en Wake Up Alone behoren tot mijn favorieten van dit album. Het blijft zonde dat de geweldige zangeres<br />
Amy Winehouse ons geen nieuw werk meer kan geven.<br />
19<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012
STELLINGNAME<br />
Een lezerspanel wordt geconfronteerd<br />
met een prikkelende stelling.<br />
Ieder panellid geeft zijn of haar<br />
mening, voor of tegen. Het panel<br />
bestaat uit cliënten en medewerkers<br />
uit de verschillende locaties van<br />
<strong>Boogh</strong>.<br />
Pieter Houtman, redacteur <strong>Boogh</strong> Magazine<br />
Gezien mijn recente ervaring met een wintersportvakantie<br />
(2 t/m 12 februari jl.) ligt het in de lijn dat<br />
ik mij hierover niet stilhoud! Laat ik vooropstellen dat<br />
de mogelijkheid van wintersport met een beperking al<br />
geruime tijd bestaat! Een dergelijke vakantie valt of<br />
staat echter met de invulling die je er zelf aan geeft.<br />
Lang geleden (zo’n 20 jaar) ging ik het voor het eerst.<br />
Wat ik me ervan kan herinneren, is dat ik het toen de<br />
moeite waard vond, maar de hele ervaring heeft géén<br />
onuitwisbare indruk op mij gemaakt. In de eerste plaats<br />
omdat ik een beginnende tiener moet zijn geweest<br />
en ik er (daarom) niet zo veel aan vond, in de tweede<br />
plaats vanwege het ‘geduw en getrek’ in combinatie<br />
met de toch wel minimale mogelijkheden die er<br />
toen voor mensen met een beperking (met of<br />
zonder (elektrische) rolstoel) waren in de sneeuw.<br />
Die mogelijkheden zijn inmiddels flink verbeterd<br />
(zie hiervoor mijn column!), waarbij het duw- en<br />
trekwerk overeind blijft, iets wat je misschien als<br />
(extra) afhankelijk kunt ervaren. Echter, wanneer<br />
je zoals ik vooral het doel voor ogen hebt, maakt<br />
dat de afhankelijkheid hieraan ondergeschikt!<br />
Maar die instelling heb ik op meerdere gebieden.<br />
Dus eerlijkheidshalve was het in februari van dit<br />
jaar fantastisch om te<br />
ervaren — om dingen<br />
te doen waar je anders<br />
niet toe komt — maar<br />
mijn lichaam en geest<br />
verlangen over het<br />
algemeen meer naar de<br />
(warme) zon!<br />
Steven Reijndorp, cliënt <strong>Boogh</strong> Activiteiten<br />
Amersfoort<br />
Ik heb geen persoonlijke ervaring met dit soort reizen,<br />
maar ik ken wel een reisorganisatie die dit soort<br />
reizen organiseert. En dat is Stichting de Wielewaal.<br />
Dit is een stichting die vakantiereizen organiseert en<br />
dus ook wintersportvakanties. Ik ben zelf nooit met<br />
zo’n reis mee geweest, maar wel twaalf keer met hun<br />
zomervakanties. En ik kan<br />
je vertellen dat deze ook<br />
heel erg leuk waren. Deze<br />
reizen en de accommodaties,<br />
oftewel de hotels, zijn meestal<br />
helemaal aangepast en<br />
rolstoeltoegankelijk.<br />
De stelling luidt: Met een (zware) lichamelijke beperking, bijvoorbeeld als je<br />
een rolstoelgebruiker bent, kun je ook prima met wintersportvakantie.<br />
Ik ben nog nooit op wintersport geweest<br />
Faakje van Veen, maatschappelijk consulent <strong>Boogh</strong><br />
Als je heel graag iets wilt, moet je natuurlijk altijd<br />
proberen hoever je kunt komen om je droom in<br />
vervulling te laten gaan! Wintersport houdt voor<br />
verschillende mensen verschillende dingen in;<br />
sommige mensen willen skiën of langlaufen, anderen<br />
rodelen, weer anderen willen alleen maar in een<br />
wintersportgebied zijn en genieten van de sneeuw<br />
zonder heel actief bezig te zijn. De beperkingen<br />
die mensen hebben als gevolg van hun handicap<br />
zullen uiteraard soms ook beperkingen opleveren<br />
bij datgene wat ze graag willen. Je zult dan moeten<br />
kijken naar de mogelijkheden die je wel hebt of naar<br />
alternatieven. Volgens mij zijn er al verschillende<br />
aanpassingen die het mogelijk maken<br />
om met een handicap bijvoorbeeld<br />
toch te kunnen skiën of zelfs<br />
schaatsen.<br />
Cindy Visscher, cliënt <strong>Boogh</strong><br />
Activiteiten Veenendaal<br />
Ik ben nog nooit op wintersport<br />
geweest. Ik heb zelf last van<br />
spasmen, zowel in mijn armen als<br />
in mijn benen. Ik weet wel dat<br />
wintersporten met een beperking<br />
kan en dat er verschillende<br />
organisaties zijn waarmee je met<br />
vakantie kunt ook al heb je een<br />
beperking. Maar ik weet niet of ik<br />
het zelf zou doen. Het is wel een<br />
uitdaging, dat wel, maar het lijkt<br />
mij eng. Dus ik weet het niet.
Juliëtte Verweij, cliënt <strong>Boogh</strong> Activiteiten Utrecht<br />
Ik zie dit persoonlijk niet zo zitten, omdat ik erg bang ben om uit te<br />
glijden en te vallen. Ik heb er zelf dus geen ervaring mee, maar het<br />
lijkt me geen goed plan. Ik denk ook dat de rolstoel vast komt te zitten<br />
in de sneeuw, dat de accu supersnel leeg is door de grote weerstand<br />
en dat je erg hard moet werken/duwen om vooruit te komen. Het is<br />
net als met sporten zoals basketbal. Dan moet je naar mijn idee over<br />
een grote mate van sportiviteit beschikken en veel kracht. Persoonlijk<br />
vind ik de afhankelijkheid die je onherroepelijk gaat krijgen vreselijk;<br />
je kunt niet de sport beoefenen zonder hulp van anderen en daar moet<br />
je tegen kunnen. Velen van ons hebben in de ‘Hoogstraat’ geleerd om<br />
zoveel mogelijk zelfstandig te zijn, en dat<br />
zie ik bij wintersport niet.<br />
Reactie Klaas Bakker, cliënt <strong>Boogh</strong><br />
Activiteiten Baarn<br />
Ik zie dit persoonlijk niet zo zitten<br />
Zelf heb ik er geen ervaring mee,<br />
maar ik ben er wel voorstander van<br />
dat mensen met een lichamelijke<br />
beperking op wintersportvakantie<br />
kunnen. Ik neem aan dat er veel<br />
aanpassingen nodig zijn en dat je een<br />
hotel moet hebben met de nodige<br />
voorzieningen voor gehandicapten. Op<br />
televisie heb ik in een documentaire<br />
gezien dat mensen zonder een been<br />
of arm, of mensen die in een rolstoel<br />
zitten, met<br />
diverse<br />
aanpassingen<br />
nog heel goed<br />
kunnen skiën<br />
of wandelen<br />
in de sneeuw.<br />
Margré Weeda, coördinerend begeleider<br />
<strong>Boogh</strong> Activiteiten Harmelen<br />
Ilse Claessen,<br />
arbeidsbegeleider <strong>Boogh</strong><br />
Arbeid<br />
In eerste instantie denk ik...<br />
dat wordt lastig. Maar het gaat<br />
er natuurlijk wel om wat je op<br />
wintersport wilt gaan doen.<br />
Ik ski zelf en zie wel mensen<br />
met bijzondere constructies<br />
op de piste. De liften zijn<br />
tegenwoordig bijna allemaal<br />
stoeltjes of cabines, dus wie<br />
weet wat je nog kunt regelen.<br />
Ik denk wel dat je goed moet<br />
zoeken naar een gebied dat<br />
voldoet aan je eisen en dat er<br />
wellicht ook organisaties zijn<br />
die zich hierin verdiepen en je<br />
kunnen helpen. Maar makkelijk<br />
zal het denk ik niet gaan. Tip:<br />
ga niet in het hoogseizoen, dan<br />
heb je wat meer mogelijkheden<br />
om iets te regelen, vermoed ik.<br />
Ik ben nooit op wintersportvakantie geweest. Na<br />
wat internetsurfen kwam ik achter bijzondere hulpmiddelen om mee te<br />
skiën, want aan skiën denk ik bij wintersporten. De gedachtegang ‘iedereen<br />
kan wintersporten, maar hoe?’ maakte dat ik op de Bi-unique stuitte.<br />
Het is een apparaat waarmee ‘eenvoudig’ zittend kan worden geskied. Het<br />
bestaat uit een frame, waarop een (zit)kuip is gemonteerd. Aan dit frame<br />
is een constructie bevestigd, waaraan 2 ski’s zijn gemonteerd. Verder is de<br />
Bi-unique voorzien van banden, waarmee de gebruiker aan het toestel kan<br />
worden gefixeerd (uit: http://www.vgw-online.nl). Als je zelfstandig met dit<br />
hulpmiddel wilt skiën, is een redelijke armfunctie, rompbalans en algemene<br />
lichamelijke gezondheid noodzakelijk. Met begeleiding achterop het toestel<br />
schijnen de mogelijkheden nog uitgebreider te zijn, waarbij de besturing<br />
van het systeem door degene in de kuip overgelaten wordt aan een ander.<br />
Afhankelijk van de lichamelijke mogelijkheden zijn er dus opties om de<br />
wintersport te beoefenen.<br />
bijzondere hulpmiddelen om mee te skiën<br />
21<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012<br />
22<br />
NaHNu voelt als een<br />
warme deken<br />
In het voorjaar van 2011 ging het project NaHNu van start in Amersfoort. Voor<br />
deze activiteit voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel is geen indica-<br />
tie van het CIZ nodig. Dat maakt nieuwsgierig, want de naam <strong>Boogh</strong> staat met<br />
duidelijke letters op de folder vermeld.<br />
Door Ineke Cupido<br />
NaHNu is op een bijzondere manier tot stand gekomen. Het is een samenwerking tussen <strong>Boogh</strong>, Stichting Welzijn<br />
Amersfoort (SWA) en de Paraplu in Utrecht. Dit vraagt om een korte uitleg.<br />
Al een paar jaar geleden werd vanuit de regering duidelijk gemaakt dat de financiering van dagbesteding anders moest.<br />
Hiervoor werd de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo) in het leven geroepen, gebaseerd op het uitgangspunt<br />
dat de gemeente haar mensen beter kent en breder kan kijken wat zij nodig hebben om zich staande te houden. Dit is<br />
veel breder dan in de oude situatie van de AWBZ, is de gedachte. Bij de gemeente kom je niet alleen voor je zorg, maar<br />
ook voor je welzijn.<br />
Om beter te beoordelen wat de cliënt nodig heeft, gaat men ook niet meer zomaar uit van de indicatie van het<br />
Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ). Dit is de reden dat een aantal cliënten van <strong>Boogh</strong> na een herindicatie niet meer<br />
in aanmerking kwam voor dagbesteding bij <strong>Boogh</strong>. Zij vielen onder de verantwoordelijkheid van de gemeente. Ook de<br />
invoering van de eigen bijdrage was voor sommige mensen een reden om minder of helemaal geen gebruik meer te<br />
maken van de mogelijkheden bij <strong>Boogh</strong> Activiteiten.<br />
Maar wat dan?<br />
Dat moet anders kunnen, dacht men bij <strong>Boogh</strong>, en er werd contact gezocht met Stichting Welzijn Amersfoort (SWA).<br />
Eigenlijk was de vraag simpel: wij hebben cliënten die geen dagbesteding meer bij ons kunnen krijgen. De gemeente<br />
wil wel graag dat deze cliënten zich prettig voelen, andere mensen ontmoeten, activiteiten ondernemen of activiteiten<br />
ontplooien, zullen we samenwerken? Kunnen wij samen activiteiten opzetten speciaal voor mensen met nietaangeboren<br />
hersenletsel (NAH) in een wijkcentrum?<br />
Begin maart 2011 ging NaHNu van start. De organisatie is in handen van medewerkers van SWA. De activiteiten werden<br />
de eerste maanden begeleid door een medewerker van <strong>Boogh</strong> en een stagiaire. Omdat de medewerkers van SWA weinig<br />
tot geen ervaring hadden met cliënten met NAH, organiseerde de medewerker van <strong>Boogh</strong> de activiteiten en<br />
ondersteunde en schoolde deze het SWA-personeel tot zij ook het naadje van de kous wisten. Vanaf 1 januari 2012<br />
worden de activiteiten van NaHNu volledig door SWA georganiseerd. <strong>Boogh</strong> blijft betrokken bij de organisatie. De<br />
activiteiten, die in een wijkcentrum plaatsvinden, zijn gericht op ontmoeting, contact en gezelschap.<br />
Wat wordt er zoal gedaan?<br />
Wanneer je bijvoorbeeld van creatieve activiteiten houdt, neem je zelf je materiaal mee. Hou je van breien, dan neem<br />
je je eigen breiwerk mee. Terwijl er gezellig wordt gekletst en het laatste nieuws wordt uitgewisseld, brei je lekker<br />
door. Een ander voorbeeld: je spreekt met een groepje af dat je iets wilt maken. Hiervoor moet materiaal aangeschaft<br />
worden. Dan kan de begeleider dit doen, of iemand uit je groepje. De kosten worden gedeeld door de deelnemers.<br />
Er kunnen ook andere activiteiten worden gedaan. Zo is er een praatgroep waar elke keer verschillende thema’s worden<br />
besproken. Of spelletjes: bij mooi weer jeu de boules in Park Randenbroek. Eén keer per maand wordt er een maaltijd<br />
geserveerd. Eigen inbreng is zeer welkom en de activiteiten worden in overleg uitgevoerd. Je komt per slot van<br />
rekening voor je plezier, je welzijn! Er is een deelnemer die een cursus zelfverdediging heeft georganiseerd. Hij kwam<br />
met het idee, de medewerkers van NaHNu stimuleerden en ondersteunden hem bij de aanvraag van een subsidie en<br />
gesprekken met de docent. SWA regelde een goede ruimte.
Deelnemers van NaHNu ervaren de activiteiten als prettig en positief. “Als een warme deken”, zei een bezoeker. “Ik<br />
voel me begrepen, de andere mensen hebben aan een paar woorden genoeg.” Iemand anders zei: ”Ik was wel eens<br />
naar een ander wijkcentrum geweest voor een cursus, maar ik vond geen aansluiting. De mensen praatten te snel en er<br />
stond altijd een radio aan. Van NAH had nog nooit iemand gehoord. Als ik hier kom voel ik me niet dom of anders, maar<br />
kan ik gewoon meedoen.”<br />
Wilt u meer weten over NaHNu, de locatie en tijden?<br />
Kijk op www.welzijnamersfoort.nl en klik op de knop volwassenen. Op deze pagina vindt u het kopje NaHNu.<br />
Cursus zelfverdediging<br />
Willem van der Kaaij, zelf behept met NAH,<br />
is de initiatiefnemer van de<br />
zelfverdedigingstrainingen bij NaHNu. Deze<br />
trainingen organiseert hij onder de vlag van<br />
zijn eigen stichting Hart voor NAH. Willem<br />
vertelt er gedreven over.<br />
Door de redactie<br />
Willem: “De oorsprong gaat terug naar het moment dat mijn partner overleed. Toen<br />
heb ik gezegd, door zelf haar mantelzorg bij de hand te hebben gehad: ik vind dat er<br />
meer activiteiten naast het reguliere aanbod zouden moeten zijn voor mensen met<br />
NAH.” Over de directe aanleiding voor het initiatief van een zelfverdedigingscursus<br />
zegt Willem: “Ik liet m’n hondje uit en dacht: Kruiskamp is niet echt een veilige wijk<br />
en tegenwoordig pakken ‘ze’ iedereen, ook mensen met een beperking.” Zodoende<br />
kwam Willem op het idee van een cursus zelfverdediging. Met ondersteuning van SWA<br />
en stichting Ravelijn (organisatie voor vrijwilligerswerk, mantelzorg en maatschappelijk<br />
ondernemen) is Willem gaan onderzoeken hoe hij zijn idee vorm kon geven.<br />
Willem van de Kaaij<br />
De praktijk<br />
Willem: “De cursus zelfverdediging wordt door Hart voor NAH<br />
aangeboden aan NaHNu. Via een van de opbouwwerkers van SWA ben<br />
ik aan een docent gekomen die we allebei kenden. Met de vraag: zou<br />
je zelfverdediging willen organiseren voor mensen met NAH? Het<br />
initiatief werd omarmd en nadat het financiële plaatje rond was<br />
(betaald vanuit het zogeheten Buurtbudget voor initiatieven van<br />
bewoners binnen de wijk) verliep de werving van belangstellenden<br />
eenvoudig binnen NaHNu, en zo is er op vrijdagmiddag een start<br />
gemaakt. Het zijn tien lessen, waarvan we nu de eerste hebben<br />
gehad (op het moment van schrijven, red.). Zo’n tachtig procent van<br />
de mensen is doorgegaan. Na deze tien lessen stopt het en volgen er<br />
assertiviteitstrainingen als een andere vorm van weerbaarheid. Iemand die niet kan slaan, kan schreeuwen, dat soort<br />
dingen…”<br />
Hoe ziet de cursus eruit?<br />
Willem: “We hebben bijvoorbeeld iemand gehad die wel kon lopen, maar waarvan het evenwichtsorgaan niet zo goed<br />
was. Dus op het moment dat die man van achteren wordt aangevallen, kan hij geen draai maken waardoor hij de aanvaller<br />
kan uitschakelen. Dus wordt er gekeken hoe hij een verdediging kan uitvoeren zonder te hoeven draaien, door<br />
bijvoorbeeld een bepaalde bukbeweging aan te leren. Door je billen naar achteren te bewegen en naar voren te hangen,<br />
kunnen ze je nooit bij je armen pakken. Dat is bijvoorbeeld een alternatief! Binnenkort komt er ook een dvd uit<br />
van het ‘hele spul’, met een uitleg van de oefeningen, zodat je die thuis nog eens rustig na kunt kijken.<br />
23<br />
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012
<strong>Boogh</strong> magazine - april 2012<br />
24