In Memoriam ir. J.C. Schlösser - Land van Herle
In Memoriam ir. J.C. Schlösser - Land van Herle
In Memoriam ir. J.C. Schlösser - Land van Herle
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
134<br />
bestolen. Achter zijn eigen handelen zette hij<br />
nooit en te nimmer een vraagteken.<br />
Zowel binnen zijn gezin als in de dorpsgemeenschap<br />
<strong>van</strong> Heerlen was Timmermans al<br />
lang geen aangenaam gezelschap meer. Wie<br />
met hem aan de praat raakte, kreeg steeds<br />
maar weer dezelfde verhalen te horen. Timmermans<br />
spuwde dan zijn gal over de gebroeders<br />
Van Oppen en alles wat ze hem hadden<br />
aangedaan. Desondanks waren er nog genoeg<br />
Heerlenaren, zoals bijvoorbeeld de apotheker<br />
De Heselle, die Timmermans <strong>van</strong> advies probeerden<br />
te dienen. Ze raadden hem aan eindelijk<br />
eens te stoppen met al die processen en<br />
zijn aandacht weer volledig op zijn winkel en<br />
gezin te richten. Maar degenen die dat tegen<br />
hem zeiden, lachte hij uit. Die hadden gemakkelijk<br />
praten! Zo zat hij niet in elkaar!<br />
Daarvoor bleef het gevoel <strong>van</strong> onrecht te intens<br />
en schrijnend aan hem knagen.<br />
Om zich te wreken, maar meer nog om de<br />
publieke opinie te mobiliseren, liet Timmermans<br />
in 1877, 1881 en 1883 drie brochures verschijnen.<br />
Hierin deed hij uitvoerig verslag<br />
<strong>van</strong> alles wat hem sinds 1872 bij de procureur<br />
Eugène <strong>van</strong> Oppen en zijn broer was overkomen.<br />
Het moge duidelijk zijn dat de gebroeders<br />
Van Oppen er in zijn geschriften ronduit<br />
slecht <strong>van</strong> af kwamen. Hij omschreef ze als<br />
bedriegers, leugenaars, oplichters en geldwolven.<br />
Hij stuurde de gedrukte brochures<br />
aan de rechterlijke autoriteiten te Maastricht,<br />
’s-Her togenbosch en Den Haag, aan diverse<br />
parlementariërs, de minister <strong>van</strong> Justitie en<br />
zelfs aan de Koning. Ook verspreidde hij zijn<br />
geschriften in verschillende Heerlense en<br />
Maastrichtse koffiehuizen. Hij deed dat in de<br />
vaste overtuiging dat hem uiteindelijk eerherstel<br />
en schadevergoeding zou worden toegekend.<br />
14<br />
Maar de zo vurig gewenste steun bleef uit.<br />
Niemand wenste voor Timmermans zijn nek<br />
uit te steken. Wat hem restte was uitzichtloosheid,<br />
wanhoop, verbittering en vooral haat.<br />
Maar, zo gaf Timmermans te kennen, hij zou<br />
niet rusten alvorens hij de geroofde goederen<br />
– hiermee bedoelde hij de geëxecuteerde goe-<br />
Mathias Jozef Savelberg [1825-1894]. Van 1869 tot 1894<br />
burgemeester <strong>van</strong> Heerlen. foto: collectie Rijckheyt<br />
deren – weer in zijn bezit had en de geleden<br />
schade volledig zou zijn hersteld.<br />
Wat Timmermans nog het meeste pijn deed,<br />
was dat door de vele juridische procedures,<br />
die hij op één na allemaal had verloren, veel<br />
geld verloren had. Hierdoor was zijn gezin in<br />
financieel opzicht in zwaar weer terecht gekomen.<br />
Timmermans echtgenote, Maria Jozefa<br />
Merckelbach, stak haar ongenoegen hierover<br />
niet onder stoelen of banken. Zij verweet hem<br />
dat hij ook haar goederen, die zij in de huwelijksgemeenschap<br />
had ingebracht, had verkwanseld.<br />
Met bittere spot maakte ze hem belachelijk<br />
voor al zijn mislukte pogingen om<br />
zijn recht te halen. 15<br />
De kritiek en verwijten <strong>van</strong> zijn echtgenote<br />
waren voor Timmermans géén reden voor<br />
enige zelfkritiek, integendeel, het wakkerde<br />
alleen maar zijn gevoelens <strong>van</strong> haat tegen de<br />
procureur verder aan. De echte kwade genius,<br />
L A N D V A N H E R L E 4 , 2 0 0 8