Meyer, S. 20 jaar Humanistisch Verbond - Universiteit voor ...
Meyer, S. 20 jaar Humanistisch Verbond - Universiteit voor ...
Meyer, S. 20 jaar Humanistisch Verbond - Universiteit voor ...
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
iedere humanist mag in volle vrijheid een<br />
eigen mening hebben. De strekking van het<br />
<strong>voor</strong>stel is, dat het <strong>Verbond</strong> zich op morele<br />
gronden uitspreekt tegen het gebruik van<br />
kernwapens. Maar zoals het er staat, wekt<br />
het bij de lezer een andere gedachte op. De<br />
vraag van het ogenblik is, hoe te <strong>voor</strong>komen<br />
dat ze gebruikt worden: door te zeggen dat<br />
ze nooit gebruikt zullen worden, wat gelijk<br />
staat met afschaffing, ofwel door ze juist<br />
niet af te schaffen. Als het HV het<br />
<strong>voor</strong>stel aanneemt, zal iedereen lezen dat<br />
het HV zich uitspreekt <strong>voor</strong> eenzijdige<br />
afschaffing van atoomwapens. Maar wanneer<br />
er niets meer bedoeld wordt dan wat er<br />
letterlijk staat, is het een volslagen<br />
overbodige mededeling, waaraan het HB<br />
geen behoefte heeft. Spreker ziet het nut<br />
niet in van zedelijke uitspraken waarbij de<br />
gevolgen buiten beschouwing worden gelaten.<br />
Dit zou tot een heilloos misverstand leiden.<br />
Wij kunnen wèl de publieke opinie<br />
<strong>voor</strong>lichten. Ook kunnen wij samenwerken<br />
met de Pugwash-beweging waar dit zin<br />
heeft en mogelijk is".<br />
En <strong>voor</strong>ts:<br />
"Het HV kan uiting geven aan de wens bij de<br />
regeringen van de USSR en de USA er op<br />
flan te dringen dat zij alles in het werk<br />
stellen om in deze volledige overeenstemming<br />
na te streven, waar het nog slechts om het<br />
verschil van enkele inspecties gaat. Wij<br />
kunnen herhalen dat de oorlog ons met<br />
afschuw vervult en dat deze geen oplossing<br />
kan bieden <strong>voor</strong> de internationale<br />
tegenstellingen. Het al of niet aanvaarden<br />
van kernbewapening blijkt mede afhankelijk<br />
te zijn van het inzicht in de meest<br />
doeltreffende wijze om een atoomoorlog te<br />
<strong>voor</strong>komen en vloeit derhalve niet rechtstreeks<br />
<strong>voor</strong>t uit de levensovertuiging. De humanist<br />
acht zich verplicht op grond van zijn<br />
levensovertuiging in de feitelijke verhoudingen<br />
te streven naar een vermindering van de<br />
internationale spanning en naar een<br />
verwerkelijking van de wereldvrede".<br />
De Helderse resolutie werd niet aangenomen.<br />
Wel aangenomen werd een motie, inqediend<br />
door het Hoofdbestuur. Het congres stelde<br />
vast: "dat de verschrikkingen en gevolgen<br />
van een kernoorlog de humanist vervullen<br />
met afschuw, terwijl het in een moderne<br />
oorlog minder dan ooit een oplossing ziet<br />
<strong>voor</strong> internationale tegenstellingen,<br />
dat echter de keuze tussen het al of niet<br />
aanvaarden van kernbewapening mede<br />
afhankelijk blijkt van het inzicht in de meest<br />
doeltreffende wijze om een atoomoorlog te<br />
<strong>voor</strong>komen en daarom niet rechtstreeks uit<br />
de levensovertuiging <strong>voor</strong>tvloeit,<br />
dat de humanist zich verplicht acht op grond<br />
van zijn levensovertuiging en naar eigen<br />
inzicht in de feitelijke verhoudingen te streven<br />
naar vermindering van de internationale<br />
spanning en naar verwezenlijking van de<br />
wereldvrede."<br />
Tevens werd in een tweede motie, verwijzend<br />
naar de verklaring van 1957 over de<br />
stopzetting der atoomproeven, met klem<br />
aangedrongen bij de regeringen van de<br />
Sovjet-Unie en de Verenigde Staten om<br />
"alles in het werk te stellen om in deze tot<br />
volledige overeenstemming te komen, nu de<br />
standpunten elkaar reeds zo dicht genaderd<br />
zijn,"<br />
Het congres stelde zich bovendien achter<br />
een aantal resoluties van het derde<br />
IHEU-congres, te Oslo in 1962 gehouden,<br />
De eerste had betrekking op de<br />
"Anti-Honger Campagne", gehouden tot<br />
initiatief van de Food and Agricultural<br />
Organization van de Verenigde Naties:<br />
"Wij juichen het initiatief van de FAO toe als<br />
een opmerkelijk <strong>voor</strong>beeld van humanistische<br />
activiteit, en wij hopen dat de organisaties<br />
en personen, die binnen het kader van deze<br />
campagne werkzaam zijn, de nadruk zullen<br />
legg'en op het onverbrekelijke verband<br />
tussen bevrijding van de honger en<br />
bevolkingsregeling." De tweede bevatte een<br />
aanbeveling tot steun aan een<br />
ontwikkelingsproject in India, dat later bekend<br />
is geworden als 'het "Bi har-project". De<br />
derde riep op tot een perspectief in de<br />
internationale samenleving. De vierde<br />
resolutie betrof de wereldveiligheid en hield<br />
verband met het dusgenaamde "Oslo<br />
37