Wachten op de schemering - Chaja Polak.pdf - Overspoor
Wachten op de schemering - Chaja Polak.pdf - Overspoor
Wachten op de schemering - Chaja Polak.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
82<br />
elkaar verbon<strong>de</strong>n. Zijn ziekte verbindt ons. Str<strong>op</strong>erig en<br />
zwaar maar gestaag en niet tegen te hou<strong>de</strong>n stroomt<br />
zijn doodzieke lichaamsvocht door <strong>de</strong> streng naar mij<br />
toe, naar mijn lichaam, dan in mijn lichaam. Maar er is<br />
slechts eenrichtingsverkeer mogelijk. Het leven zelf dat<br />
ik hem met al mijn krachten toestuur, wordt tegengehou<strong>de</strong>n<br />
en teruggezon<strong>de</strong>n. Al bij <strong>de</strong> ingang van <strong>de</strong> navelstreng<br />
wordt het leven onverbid<strong>de</strong>lijk geweigerd.<br />
Hij ligt on<strong>de</strong>r <strong>de</strong> <strong>de</strong>ken, bijna bewegingloos, en ik kan<br />
hem niet bereiken, ik kan hem niet bereiken, en ik kan<br />
hem niet voe<strong>de</strong>n zoals ik hem ooit voed<strong>de</strong> toen ik hem<br />
in me droeg en daarna, aan mijn borst, zon<strong>de</strong>r overgang<br />
staan we <strong>op</strong> <strong>de</strong> boulevard dicht bij zijn huis, we<br />
kijken uit over het strand en <strong>de</strong> heuvels aan weerszij<strong>de</strong>n<br />
die hun huid van gras en struiken hebben afgestro<strong>op</strong>t<br />
en als kale rotsen diep <strong>de</strong> zee binnendringen.<br />
De hemel is melkblauw, aan <strong>de</strong> zeelijn graven zijn kin<strong>de</strong>ren<br />
een geul. Niet ver van <strong>de</strong> kin<strong>de</strong>ren zit zijn vrouw<br />
in het zand. Ze kijkt om en glimlacht naar ons, ze is verheugd<br />
ons samen te zien, <strong>de</strong> toekomst ligt weer <strong>op</strong>en.<br />
Hij is genezen. Hij heeft het gehaald, er is een won<strong>de</strong>r<br />
geschiedt – zijn zieke lichaam gleed <strong>de</strong> enige en laatste<br />
kans binnen die het gebo<strong>de</strong>n werd.<br />
Hij werd <strong>op</strong>nieuw geboren.<br />
Waarom, vraag ik, ik kijk hem aan maar weet niet<br />
hoe ik ver<strong>de</strong>r moet, ik ben inmid<strong>de</strong>ls zo gewend elk<br />
woord, elk gebaar te toetsen, te wegen, te betwijfelen,<br />
ik weet niet waar ik goed aan doe, ik weet niet waar ik<br />
slecht aan doe, ik wil hem sparen en hij wil mij sparen,<br />
zo komen we niet ver<strong>de</strong>r. Maar hij knikt bemoedigend,<br />
zijn ogen staan geduldig en lief.