Wachten op de schemering - Chaja Polak.pdf - Overspoor
Wachten op de schemering - Chaja Polak.pdf - Overspoor
Wachten op de schemering - Chaja Polak.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
70<br />
mij vandaan staan ze te wachten. Ze zijn zojuist aange-<br />
komen voor een kort familiebezoek – het ziekenhuis<br />
dat voortaan <strong>de</strong> dienst zal uitmaken was zo goed mijn<br />
zoon enkele dagen respijt te geven.<br />
Ik kijk naar hem, die mijn zoon is, die ik herken en<br />
niet herken, want niet alleen is hij kaal, ook zijn wimpers<br />
en wenkbrauwen ontbreken. Onbarmhartig naakt<br />
is zijn gezicht, dat zich wapent tegen <strong>de</strong> ontzetting in<br />
mijn ogen, een ontzetting die ik niet beheersen kan. Hij<br />
draagt geen pet, hij verhult niets. Wat zou ik te verbergen<br />
hebben, zo kijkt hij mij aan.<br />
Een golf van misselijkheid dwingt me <strong>op</strong> <strong>de</strong> knieën,<br />
ik herstel me en net <strong>op</strong> tijd speel ik alsof dit mijn bedoeling<br />
was; mijn gezicht vlak voor <strong>de</strong> kin<strong>de</strong>rgezichtjes,<br />
die ik kus en kus, maar ik weet dat hij mij doorheeft.<br />
Ik wist dat hij me doorhad, natuurlijk wist ik dat.<br />
Ik sluit <strong>de</strong> gordijnen, doe <strong>de</strong> lamp aan boven <strong>de</strong> tafel<br />
en ontlaad mijn wanho<strong>op</strong> in een zinloos or<strong>de</strong>nen van<br />
mijn kamer. Ik schud <strong>de</strong> kussens van <strong>de</strong> divan <strong>op</strong>, maak<br />
stapels van kranten en tijdschriften, herschik zijn foto’s<br />
<strong>op</strong> <strong>de</strong> piano, or<strong>de</strong>n lesboeken <strong>op</strong> mijn bureau. De berg<br />
condoleances laat ik liggen, er is geen beginnen aan.<br />
Planten krijgen water, of ze het nu nodig hebben of<br />
niet, zelfs <strong>de</strong> gordijnen schuif ik <strong>op</strong>en om ook <strong>de</strong> planten<br />
<strong>op</strong> <strong>de</strong> vensterbank te kunnen begieten. En ik sluit<br />
ze <strong>op</strong>nieuw. Ik geef mezelf <strong>op</strong>drachten, steeds nieuwe<br />
<strong>op</strong>drachten. Nog voor ik klaar ben met <strong>de</strong> ene, formuleer<br />
ik een volgen<strong>de</strong>. Langs <strong>de</strong> <strong>op</strong>drachten, als reddingstouw<br />
gespannen voor <strong>de</strong> afgrond aan <strong>de</strong> ene kant<br />
en een steile, onneembare berghelling aan <strong>de</strong> an<strong>de</strong>re,