E-boek 2010 PDF
E-boek 2010 PDF
E-boek 2010 PDF
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
MENS, VONK DER EEUWIGHEID<br />
harmonie tussen ons te herstellen. Maar als we nooit berouw<br />
hoeven te hebben, hoe moeten we een ander dan ooit duidelijk<br />
maken dat we spijt hebben?<br />
Commentaar — We moeten die gedachte niet te letterlijk en<br />
bekrompen opvatten. Het is duidelijk dat we in onze dagelijkse<br />
betrekkingen met anderen de natuurlijke regels van<br />
hoffelijkheid en fatsoen in acht moeten nemen. Als we<br />
iemand beledigen, of als we onattent zijn, moeten we daar<br />
natuurlijk spijt van hebben, en het eerste wat we moeten<br />
doen als we daartoe in de gelegenheid zijn, is dat ook te zeggen<br />
en zo trachten een eventuele verstoring van de harmonie<br />
te herstellen. Als we de algemene regels van fatsoen in de<br />
wind slaan en ons achter dit axioma ‘betreur niets’ proberen<br />
te verschuilen, begaan we een veel ernstiger vergissing dan<br />
de oorspronkelijke ondoordachte daad.<br />
Heeft u het <strong>boek</strong> bij u? Goed. Laat ik dan de hele alinea<br />
eens lezen:<br />
Het verleden! Wat is dat? Niets. Voorbij! Zet het uit je<br />
gedachten. Je bent het verleden van jezelf. Daarom is het als<br />
zodanig niet van belang voor je. Het betreft je alleen zoals je nu<br />
bent. In jou, zoals je nu bestaat, ligt het hele verleden. Volg daarom<br />
het hindoegezegde: ‘Betreur niets; heb nooit berouw; en vel<br />
alle twijfel met het zwaard van geestelijke kennis.’ Berouw leidt<br />
alleen tot fouten. Het kan me niet schelen wat ik was, of wat<br />
iemand anders was. Ik kijk alleen naar wat ik elk ogenblik ben.<br />
Want omdat ieder ogenblik is en onmiddellijk niet is, volgt daaruit<br />
dat als we aan het verleden denken, we het heden vergeten,<br />
en terwijl we dit vergeten vliegen de momenten voorbij en scheppen<br />
nog meer verleden. Betreur daarom niets, zelfs niet de grootste<br />
dwaasheden van je leven, want ze zijn voorbij, en je moet in<br />
het heden werken dat tegelijkertijd het verleden en de toekomst<br />
is. Met die absolute kennis dat al je beperkingen zijn toe te schrijven<br />
aan karma, uit het verleden of in dit leven, en met een vast<br />
vertrouwen dat altijd nu op karma als enige rechter is gericht, dat<br />
146