Mei 2012 - Protestantse Gemeente Zwolle
Mei 2012 - Protestantse Gemeente Zwolle
Mei 2012 - Protestantse Gemeente Zwolle
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
4<br />
AANDACHT VOOR Werd<br />
Herdenking 4 mei <strong>2012</strong><br />
Vrijheid geef je door!<br />
er zo’n vijftien jaar geleden nog<br />
bijna alleen stilgestaan bij de gevallenen<br />
van de Tweede Wereldoorlog, tegenwoordig<br />
herdenken we allen die sinds<br />
De mooiste gedichten<br />
het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog<br />
zijn omgekomen in oorlogssituaties<br />
en bij vredesoperaties.<br />
Het Nationaal Comité 4 en 5 mei<br />
Van de gedichten die vorig jaar werden ingezonden, vond de jury de gedichten<br />
‘Veilig op straat’ van Lieke van der Vegt en ‘Onbeschrijfelijk verdriet’ van<br />
Thomas Barneveld het mooist.<br />
Veilig op straat<br />
Als ik loop over straat,<br />
wil ik dat je me met rust laat.<br />
Dat ik kan staan waar ik wil,<br />
als ik praat of ik ben stil.<br />
Waar voel ik me veilig?<br />
Waar voel ik me veilig?<br />
Waar moet ik heen, ik ben zo alleen.<br />
Geen oorlog of haat, niet alleen meer<br />
over straat.<br />
Dat ik kan doen wat ik wil, buitenspelen<br />
as a child in the world.<br />
de oorlog moet de wereld uit,<br />
niet naar noord en niet naar zuid.<br />
Gewoon weg nergens meer,<br />
Geen geweld, geen geweer.<br />
Vrede op aarde en veilig zijn<br />
Oorlog, verdwijn . . . Oorlog verdwijn . .<br />
Weet je wat ik nu voel,<br />
en wat ik nu bedoel.<br />
Samen zijn we één,<br />
en samen zijn we sterker dan alleen . . .<br />
Onbeschrijfelijk verdriet<br />
De opa van mijn moeder<br />
was Eerste stuurman<br />
van een vrachtschip vol met tennisballen.<br />
In maart 1940 werd het schip,<br />
tussen Engeland en Nederland,<br />
getorpedeerd door een Duitse onderzeeër.<br />
Onbeschrijfelijk verdriet<br />
De opa van mijn moeder is nooit meer<br />
thuisgekomen . . .<br />
alleen de 100.000 tennisballen zijn<br />
aangespoeld op de Vlaamse stranden.<br />
Onbeschrijfelijk verdriet<br />
Na mei 1945 kwamen veel mensen<br />
terug met de trein uit de oorlog.<br />
De oma van mijn moeder stond<br />
maandenlang<br />
te wachten op het Centraal Station van<br />
Amsterdam.<br />
Wanhopig, verdrietig, onbeschrijfelijk.<br />
In korte tijd was ze grijs geworden van<br />
verdriet,<br />
maar de opa van mijn moeder kwam<br />
nooit meer terug!<br />
Diepe sporen van verdriet,<br />
voelbaar door generaties.<br />
Onbeschrijfelijk verdriet<br />
Al vanaf 1946 worden ieder jaar de slachtoffers van de<br />
Tweede Wereldoorlog herdacht. In <strong>Zwolle</strong> gebeurde dat<br />
voor het eerst op vrijdag 3 mei 1946. Na een stille omgang<br />
naar het Ter Pelkwijkpark, werden vanaf acht uur twee<br />
minuten stilte in acht genomen bij het voorlopig monument.<br />
Daarna volgde een interconfessionele (christelijke) dankdienst<br />
in de Grote Kerk. Op 4 mei werden de gevallenen<br />
herdacht met één minuut stilte om elf uur ’s morgens.<br />
Begin jaren ’90 organiseerde het Podium van Kerken op<br />
4 mei voor het eerst een herdenkingsdienst, met de bedoeling<br />
daar een jaarlijks gebeuren van te maken. In 1993 werd<br />
de Joodse <strong>Gemeente</strong> gevraagd mee te doen aan deze (oecumenische)<br />
herdenking. Vonden deze eerst nog plaats in de<br />
Baptistenkerk aan de Zamenhofsingel, vanaf 1994 komt<br />
men samen in de Oosterkerk, om in ieder geval de aanwezige<br />
stadsbestuurders en de Commissaris van de Koningin<br />
gelegenheid te geven op tijd bij de voormalige gevangenis<br />
te zijn, vanwaar de Stille Tocht vertrekt.<br />
omschrijft het zo: “We herinneren ons<br />
de periode van rechteloosheid en onvrijheid.”<br />
Datzelfde Nationaal Comité<br />
levert sinds 1998 een thema. Het thema<br />
van dit jaar, ‘Vrijheid geef je door!’,<br />
wordt door de commissie die de gedachtenis<br />
ieder jaar organiseert al drie jaar<br />
gebezigd. Voor de derde keer is onder<br />
de Zwolse scholieren een gedichtenwedstrijd<br />
uitgeschreven en wel in twee categorieën:<br />
basisscholieren van groep 7 en<br />
8 en de brugklassers van het Voortgezet<br />
Onderwijs. De winnaars krijgen naast<br />
een bon ook de gelegenheid hun gedicht<br />
in de gedachtenisviering van 4 mei voor<br />
te dragen.<br />
Twee onderdelen van de viering komen<br />
ieder jaar terug. Om te beginnen het<br />
Kaddisj voor de zes miljoen Joodse<br />
slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog,<br />
dat door de cantor van de Joodse<br />
<strong>Gemeente</strong> Jaap Cyclik gezongen wordt.<br />
In <strong>Zwolle</strong> zijn van de ruim achthonderd<br />
joden er bijna vijfhonderd niet teruggekeerd.<br />
Naast het Kaddisj keert ook ieder jaar<br />
het Rozenritueel terug. Rode rozen worden<br />
tijdens of aan het eind van de dienst<br />
gestoken in een bol van prikkeldraad als<br />
teken van verbondenheid met diegenen<br />
die herdacht worden. Na afloop van de<br />
gedachtenis worden de rozen in de Stille<br />
Tocht meegedragen en tijdens de herdenking<br />
bij het monument gelegd.<br />
Vrijdag 4 mei 18.30 uur: Gedachtenis<br />
in de Oosterkerk aan de Bagijnesingel.<br />
De Stille Tocht vertrekt om ongeveer<br />
19.15 uur vanaf de Spinhuisbredehoek<br />
en komt langs de Oosterkerk, waar een<br />
ieder zich kan aansluiten.