VAN WEEGHEL COACHING
In deze Gaandeweg Op de voorpagina: Zo verbeeldde Tineke Vlaming het Pinkstervuur Aandacht voor onder andere de herdenking op 4 mei van slachtoffers van oorlogsgeweld pagina 4, 5, 8, 9, 16 en 19 Diaconale vakantieweken en een geslaagd ZWO-project pagina 6 Het mooiste Bijbelverhaal van Margje Kamerman pagina 7 Vragen aan een rentmeester over het werk van het Kantoor Kerkelijke Goederen pagina 10 Columnist Ale Pietersma over 30 kansrijke modellen pagina 11 De Jeruzalemkerkgemeente staat voor een afscheid en een nieuw begin pagina 12 Belijdeniscatechisanten over hun jawoord pagina 14 ‘Ome’ Jan van Vilsteren, vrijwilliger met blijvende waarde pagina 17 Informatie van het Kerkelijk Bureau Colofon Gaandeweg pagina 18 Kerkdiensten voor de komende twee maanden pagina 20, 21 en 22 …de adem van God Sinds het begin is God schepper, van de hemelen en de aarde. De aarde is woestheid en warboel geweest, met duisternis op het aanschijn van de oervloed, maar adem van God reeds wervelend op het aanschijn van het water. (Genesis 1 vers 1-2; Naardense Bijbel) God beademt de aarde en zo komt alles tot leven. Nee, het was niet ooit dat Hij de aarde beademde, in het verre verleden, de oertijd. God schept nog steeds. En Hij beademt/begeestert niet alleen de mens. Hij beademt, geeft ook levenskracht aan de aarde, de bloemen, de bomen, de dieren. Lees psalm 104! Hij roept zelfs een lofzang wakker: rivieren klappen in de handen, bergen jubelen het uit… De schepping is een en al liturgie. Prachtige, naïeve geloofstaal. Ik houd van die taal, net als van dat liedje dat ik ooit op de lagere school leerde, of was het al op de kleuterschool: ‘Op bergen en in dalen, ja overal is God…’ Het schiet mij nog vaak te binnen. Dat oerbesef dat God overal is ben ik nooit kwijtgeraakt en ik hoop het ook niet kwijt te raken. God ‘is’. Gewoon: God ‘is’. Wat problematiseren wij Hem vaak. Waarom plaatsen wij eigenlijk vaker een vraagteken bij Zijn aanwezigheid dan bij onze aanwezigheid als mens. Waarom zo vaak die vraag: Waar is God? Waarom niet die vraag: Waar is de mens, waar ben ik? Wie zwijgt er nu het meest? God? De mens? … de adem van God… Pinksteren. Dan vieren we dat de adem/geest van God mensen in beweging zet, bezielt om grenzen te overschrijden, overal deze God van Israël en van die unieke Zoon ter sprake te brengen, meer nog: dat leven met Hem te leven. Leven met God. Het leven vieren en verantwoordelijkheid willen dragen voor wat is toevertrouwd. Het leven is liturgie. Elke dag. Pinksteren is ook niet ooit. Het is nu. Pinksteren duurt levenslang. Wij leven van de Wind. Maar Pinksteren, die vijftigste dag was van origine een oogstfeest. God werd gedankt voor wat de aarde voortbracht. Sinds het begin is God schepper… Dus alle reden om dankend in het leven te blijven staan. Met al die goede gaven treedt Hij ons tegemoet. Zo wil ik het blijven zien. De schepping, ook een boek waarin wat te lezen valt. De schepping… we kunnen haar uitbuiten, van haar genieten en haar in ontzag aanvaarden. Haar grootsheid en gulheid spreekt aan en toe, nodigt uit tot ‘heiliging’, tot aandachtig en zorgvuldig leven. Harm Bousema, predikant Oosterkerkgemeente 3