Blok 21 Veterinaire Volksgezondheid - VETserieus.nl
Blok 21 Veterinaire Volksgezondheid - VETserieus.nl
Blok 21 Veterinaire Volksgezondheid - VETserieus.nl
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
SAMENVATTING VETERINAIRE VOLKSGEZONDHEID<br />
Hoorcollege 1: algemene i<strong>nl</strong>eiding<br />
Diergeneeskunde bestaat uit 2 delen, de productie, gezondheid en welzijn van het dier, maar aan de<br />
andere kant over de gezondheid en welzijn van de mens.<br />
Sterker nog, volgens de “boze buitenwereld” is alles opgehangen aan de gezondheidsbescherming<br />
van de mens. Dus ook de normaal praktiserende dierenarts dient in het kader van de<br />
gezondheidsbescherming van de mens. Als je iemands hond beter maakt dan wordt de eigenaar blij<br />
verbeterd welzijn mens. Maar let op; het is zeer onwenselijk om je te bemoeien met de<br />
gezondheidszorg voor de mens.<br />
Er zijn 3 fasen in de veterinaire volksgezondheid.<br />
1. Fase 1: Georganiseerde dierziektebestrijding: Doel van deze fase is voedsel, trekkracht en<br />
transport. Dit is de wortel van de diergeneeskunde en zorgt voor voedselzekerheid. Zo is de<br />
diergeneeskunde begonnen in de 19 e eeuw in Europa. Georganiseerde ziektebestrijding zie je<br />
nu nog in ontwikkelingslanden en landen zonder veterinaire infrastructuur, zoals landen in<br />
Oost-Europa.<br />
2. Fase 2: Vleeskeuring en zoönose-controle: Doel van deze fase is consumentenbescherming en<br />
bijdrage aan vermindering infectieziekten-last mens. Zorgt voor voedselveiligheid en het<br />
voorkomen dat mensen ziek worden als gevolg van het eten van dierlijke producten. In 1919<br />
is de vleeskeuringswet in het leven geroepen, maar deze is afgeschaft sinds 2006.<br />
3. Fase 3:Gezondheidswetenschappen: deze fase gaat over het nu, <strong>21</strong> ste eeuw, en over<br />
gezondheidswetenschappen als geheel. Slechts enkele landen met industriële<br />
voedselproductie doen hier aan mee, per definitie welvarende landen. Namelijk alleen deze<br />
landen kunnen alles wat niet goed is weg doen en zo optimale kwaliteit waarborgen. Naast<br />
gezond en veilig voedsel leveren gaat het in deze fase ook om milieufactoren, welzijn en<br />
voedzaamheid van dierproducten. In deze fase kijk je dus ook naar extra “gezonde”<br />
toevoegingen, en specifieke parameters van voeding. Gezonde dieren gezond houden, is 180<br />
graden anders dan een ziek dier beter maken (parameters verschillen voor gezond en ziek<br />
dier). Het idee is: gezond voedsel, gezonde dieren, gezonde producten, gezonde mensen.<br />
Dierlijk welzijn speelt een rol, evenals milieubescherming. Dit is opgehangen aan een<br />
kwaliteitscontrole systeem, bijvoorbeeld voor de vleeskeuring. Er zijn uitgebreide controle<br />
systemen zoals HACCP, “good-practice” en risicoanalyse, die niet alleen naar de huidige staat<br />
kijken maar ook mathematische modellen gebruiken voor voorspellende uitspraken. Het hele<br />
proces wordt gecontroleerd en er zijn certificeringssystemen. Surveillance = monitoren +<br />
meten. Je kijkt niet meer naar karkassen maar naar de hele populatie. Je stelt dus ook geen<br />
diagnose maar doet aan screening en de testfactoren hangen af van voorspellende validiteit<br />
en niet meer sensitiviteit/specificiteit. Je bent een gezondheidswetenschapper en een<br />
epidemiologist, evenals een risico analyticus. In een modern land, met een moderne<br />
productie hebben we het over een bedrijf waar dieren vaak binnenzitten. Elk dier is<br />
geregistreerd en geïdentificeerd. Een belangrijk punt is ook het certificeren van een bedrijf.<br />
Monitoren, surveillance en goede veterinaire en boerenpraktijken is nodig, het zijn moderne<br />
bedrijven die deze eigenschappen allemaal bevatten.<br />
Geïntegreerde kwaliteitscontrole heet IQC.<br />
Debelangrijksteproblemen in de veterinaire volksgezondheid: salmonella, campylobacter, H.U.S. en<br />
toxoplasmose. Volgens de publieke ervaringen zijn de grootste problemen: BSE, hormonen in vlees<br />
en dioxines. En de medische professional vindt als grootste probleem: drugs residuen, antibiotica<br />
resistentie en zoönose.<br />
2