Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
met zijn zweep op het voertuig en riep: ‘Klop, klop, klop’, en schater<strong>de</strong><br />
het <strong>uit</strong>.<br />
Ik beheerste mij.<br />
Hij voel<strong>de</strong> dat hij te ver ging en vroeg mij: ‘Ben je kwaad?’<br />
‘Op jou niet; mensen <strong>die</strong> zo spreken zeggen mij niets.’<br />
‘Dat kan ik mij in<strong>de</strong>nken’, zei hij, ‘maar ik vind het griezelig.’<br />
‘Zo, vind je het griezelig? Weet je, Gerhard, wat ik griezelig vind?’<br />
‘Wat dan?’<br />
‘Dat spotten van jou over <strong>de</strong> do<strong>de</strong>n.’<br />
‘Wie spot er nu meer, jij of ik?’ Scherp kwamen zijn woor<strong>de</strong>n er<strong>uit</strong><br />
en hij ging ver<strong>de</strong>r: ‘Ie<strong>de</strong>re dag zien we nieuwe gezichten, maar niet<br />
één zegt er wat.’<br />
‘Begin je weer van voren af aan?’<br />
Hij was niet te overtuigen, hoe ernstig ik het ook meen<strong>de</strong>. Toch<br />
gaf ik mij zomaar niet gewonnen en zei tot hem: ‘Vergeet niet dat<br />
wanneer <strong>die</strong> wekker binnen in je weigert, je als een spotter dat leven<br />
binnentreedt. Hoe spoedig kan dat niet geschie<strong>de</strong>n? We zijn mensen<br />
van een secon<strong>de</strong> en dan sta je met bei<strong>de</strong> benen, zoals je nu bent, in<br />
<strong>de</strong> eeuwigheid, <strong>die</strong>p ongelukkig. Ik <strong>de</strong>nk dat je dan dat spotten wel<br />
zult laten.’<br />
Hij zei niets, zag voor zich <strong>uit</strong> en maakte zich gereed om te vertrekken.<br />
‘Kijk, daar heb je mijn mensen. Ben je kwaad?’<br />
Ik schud<strong>de</strong> van nee en hij riep mij nog toe: ‘Houd je goed, kerel,<br />
en geluk met <strong>de</strong> geesten.’<br />
Ik hoor<strong>de</strong> hem maar half, want ik was te veel in gedachten. Wat<br />
een spotter! Zo werd er over het heilig spiritualisme gedacht en <strong>de</strong><br />
spot mee gedreven. Geen slechte kerel, maar onkundig van <strong>de</strong> grote<br />
waarhe<strong>de</strong>n. Zo had ik hem nog nooit leren kennen. Dood was voor<br />
hem <strong>dood</strong> en van spiritisme wist hij niets af. Men moest <strong>de</strong> do<strong>de</strong>n<br />
laten rusten. Het was het ou<strong>de</strong> liedje. Ik vond het droevig.<br />
Al <strong>die</strong> grote geleer<strong>de</strong>n <strong>die</strong> zich had<strong>de</strong>n opgeofferd waren zeker ook<br />
gek! Ik ken<strong>de</strong> Gerhard reeds jaren, maar zag hem haast nooit. Een<br />
prachtig gesprek, dacht ik, maar hij is niet te bereiken; hij wil niet<br />
bereikt wor<strong>de</strong>n. Hij kent <strong>de</strong> <strong>dood</strong>, maar <strong>de</strong> <strong>dood</strong> zal voor hem dóód<br />
blijven. Hoe eenvoudig was het voor hem om niet an<strong>de</strong>rs te gaan<br />
<strong>de</strong>nken; zo <strong>de</strong>nkend leef<strong>de</strong> men het gemakkelijkst. Een boom van<br />
98