Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
ik doe, ie<strong>de</strong>re dag ga ik met <strong>de</strong> do<strong>de</strong>n om, maar niet één <strong>die</strong> zijn<br />
mond opendoet. Hoe kan zo’n <strong>dood</strong> lichaam nu spreken? De do<strong>de</strong>n<br />
moet je laten rusten. De mensen <strong>die</strong> daaraan doen zijn’, hij wees met<br />
zijn hand naar zijn voorhoofd, ‘gek.’ Daarbij schoot hij in een schaterlach.<br />
‘De mensen weten zich niet meer te vermaken; het wordt<br />
zeker zo saai hier en dan zoeken ze naar wat an<strong>de</strong>rs. Dus je wilt zeggen<br />
dat <strong>de</strong> do<strong>de</strong>n door je tekenen?’ Hij grijns<strong>de</strong> en zag mij aan alsof<br />
hij me<strong>de</strong>lij<strong>de</strong>n met mij had.<br />
‘Ben je <strong>uit</strong>gesproken?’<br />
‘Ja, meer weet ik niet.’<br />
‘Heel goed, dan zal ik je antwoor<strong>de</strong>n. Je bent geen slechte kerel<br />
maar je weet van <strong>de</strong>ze dingen niets af en je moet er niet mee spotten.<br />
Je bent een spotter van <strong>de</strong> allergrootste soort en een dom mens.<br />
Je lacht over iets wat je niet kent noch begrijpt en waarvan je <strong>de</strong> oorsprong<br />
en waarheid niet kunt peilen. Dat doen veel mensen en het<br />
pleit niet voor hun persoonlijkheid. Ik vraag je: Zie je aan mij dat ik<br />
gek ben? Ben ik an<strong>de</strong>rs dan vroeger? Zie ik er als een krankzinnige<br />
<strong>uit</strong>? Nu, geef eens antwoord?’<br />
‘Nee’, zei hij, ‘ik zie niets bijzon<strong>de</strong>rs aan je.’<br />
‘Nu dan, ik schil<strong>de</strong>r en teken door <strong>de</strong> geesten. Dus door mensen<br />
<strong>die</strong> op aar<strong>de</strong> zijn gestorven en toch leven. <strong>Zij</strong> komen tot ons terug en<br />
maken door mij <strong>de</strong> mooiste schil<strong>de</strong>rstukken. Je weet dat ik nooit heb<br />
geschil<strong>de</strong>rd en dat ik dat niet kan. Trouwens, wanneer ik <strong>die</strong> stukken<br />
ontvang, dan weet ik niet eens dat ik het doe.’<br />
‘Het is voor mij een raadsel’, zei hij, ‘een groot raadsel. Toch ben<br />
je veran<strong>de</strong>rd.’<br />
‘Dat <strong>de</strong>nk jij, maar ik ben niet veran<strong>de</strong>rd, in niets. Alleen ben ik<br />
iets wijzer gewor<strong>de</strong>n omtrent het grote probleem ‘<strong>dood</strong>’. Heus<br />
Gerhard, je moet daar niet zo mee spotten.’<br />
Hij was blijkbaar nog niet overtuigd en zei: ‘Wees nu eerlijk met<br />
mij: Geloof je nu werkelijk dat het waarheid is? Nogmaals, <strong>dood</strong> is<br />
voor mij <strong>dood</strong>. Er is zeker niet genoeg kermis op <strong>de</strong> wereld, dat gedoe<br />
kunnen wij er nog net bij hebben.’<br />
‘Dat gedoe?’<br />
Hij voel<strong>de</strong> dat ik mij erger<strong>de</strong>, maar ik zei: ‘Heb je zin in lezen?’<br />
‘Ja, zo nu en dan lees ik wel eens.’<br />
96