Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
Zij die terugkeerden uit de dood - Jozef Rulof.pdf - Overspoor
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
het haar zelf hoor<strong>de</strong> zeggen en zij zich dus daarvan bewust was.<br />
Hier waren geen woor<strong>de</strong>n voor te vin<strong>de</strong>n.<br />
‘Ga’, zei ik, niet weten<strong>de</strong> wat te zeggen, ‘ga, lieve Jeanne, moge<br />
God je op je tocht gelei<strong>de</strong>n. Ik zal je nooit vergeten; wij zijn voor eeuwig<br />
broe<strong>de</strong>r en zuster gewor<strong>de</strong>n.’<br />
Daarna werd het nog stiller en in <strong>die</strong> stilte voel<strong>de</strong> ik dat Jeanne zich<br />
van mij verwij<strong>de</strong>r<strong>de</strong>. Ik hoor<strong>de</strong> en zag niets meer van haar.<br />
Maar daarna – het had even geduurd – keer<strong>de</strong> zij tot mij terug en<br />
zei: ‘Ben je er nog? Ik voel<strong>de</strong> mij weer in slaap vallen, want ik ben zo<br />
moe, maar ik werd toch weer wakker. Weet jij wat het is?’<br />
De ou<strong>de</strong> Jeanne, dacht ik, hoe ontroer<strong>de</strong> mij haar vraag. Ik voel<strong>de</strong><br />
dit alles doordat mijn lei<strong>de</strong>r het in mij leg<strong>de</strong> en ik zei tot haar: ‘Mijn<br />
lei<strong>de</strong>r Alcar liet mij voelen dat wij met elkaar door zijn kracht zijn<br />
verbon<strong>de</strong>n. Alcar concentreer<strong>de</strong> zich op iets an<strong>de</strong>rs en je ging terug<br />
naar je vorige toestand.’<br />
Jeanne zei niets daarop, doch even later: ‘<strong>Jozef</strong>, ik zag Greetje en<br />
moe<strong>de</strong>rtje, ze komen mij halen.’<br />
Hierdoor was ik zo verbaasd, dat ik niets meer kon zeggen. Toen<br />
vroeg Jeanne: ‘Waarom zeg je niets?’<br />
Ontroerd door dit alles, zei ik bevend: ‘Je bent een won<strong>de</strong>r,<br />
Jeanne.’<br />
‘Zo, <strong>de</strong>nk je dat? Nee’, hoor<strong>de</strong> ik, ‘dat ben ik niet. Daar, dat grote<br />
licht, dat is het won<strong>de</strong>r.’<br />
Daarna sprak Jeanne nog: ‘Ik sliep, <strong>Jozef</strong>. Weet jij wie mij wakker<br />
maakte?’<br />
‘Mijn lei<strong>de</strong>r, Jeanne.’<br />
Alcar liet mij nu voelen dat ik in mijn dagbewustzijn zou terugkeren.<br />
‘We mogen haar niet te veel vermoeien, zij heeft haar krachten<br />
nodig.’<br />
Toen zei ik: ‘Goe<strong>de</strong> reis, Jeanne’ en voel<strong>de</strong> mij in een flits terugkeren.<br />
Tevens voel<strong>de</strong> ik dat Jeanne nog wil<strong>de</strong> spreken, maar ik was niet<br />
meer te bereiken.<br />
Naast haar lichaam werd ik wakker. Alles was zoals ik het in <strong>de</strong><br />
geest had verlaten. In een kwartier had ik een eeuwigheid doorgemaakt.<br />
Nu beleef<strong>de</strong> ik een an<strong>de</strong>r won<strong>de</strong>r. Jeanne had nog iets willen zeg-<br />
74